คัดลอกลิงก์เเล้ว

แค่ขอบฟ้ากั้น หัวใจไม่เคยไร้รัก

เขาดิ้นรนทำทุกวิธีทางให้เธอชิงชังเพื่อยุติพันธะนี้ แม้จะต้องแข็งใจเสแสร้งหลอกลวงราวชายไร้หัวใจ ในขณะที่เธอทุ่มทั้งตัวให้ทั้งหัวใจ ใช้ทุกอย่างในชีวิตเพื่อผูกมัดเขาไว้ตลอดไป แม้จะต้องกักขังตัวเขาไว้ก็ตาม

ยอดวิวรวม

8,316

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


8,316

ความคิดเห็น


51

คนติดตาม


34
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
จำนวนตอน : 26 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  9 มี.ค. 58 / 22:55 น.
นิยาย ͺҡ ѡ แค่ขอบฟ้ากั้น หัวใจไม่เคยไร้รัก | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้




 
*** ไม่ทราบว่าทำไมคำที่มีสระอยู่เหนือพยัญชนะและมีเสียงวรรณยุกต์ร่วมด้วย ตัววรรณยุกต์จะไปซ้อนทับอยู่บนสระทำให้มองไม่เห็น ผู้แต่งไม่ได้สะกดผิดแต่อย่างใดนะคะ พยายามแก้แล้วแต่ไม่สำเร็จ จึงเรียนมาเพื่อทราบค่ะ***



บอกคนของคุณถอยออกไป

น้ำเสียงจริงจังนัก ในเมื่อผู้หญิงคนนี้ไม่เกรงใจเขาต่อหน้าบุคคลที่สาม เขาก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจหล่อนอีกต่อไปเช่นกัน

ไม่! คุณไม่มีสิทธิ์ออกจากห้องนี้!” หญิงสาวทำเสียงข่ม ไม่ว่าเมื่อไหร่!”

ชายหนุ่มเพิ่งได้หันกลับมาเพื่อมองตาอีกฝ่ายนิ่ง

คุณเสียสติสมบูรณ์แบบแล้วใช่ไหม? กับสิ่งที่ทำลงไปนี่?

ใช่!” หญิงสาวตอบอย่างเยือกเย็นข่มขวัญ คุณไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น!”

ไม่มีทาง!” อาทิตย์สวนกลับ ผมไม่ใช่ทาสคุณ! คุณขังผมไม่ได้!”

ฉันจะทำ! ให้มันรู้ไปว่าไม่ได้!” หญิงสาวเสียงแข็งกร้าวและห้วน คุณต้องเป็นของฉัน!”









อย่าให้มันเกินไปนะ แพท!” เสียงทุ้มนุ่มสวนกลับอย่างไม่ยอมลงให้

เกินไปแล้วยังไง?! ไม่อย่างนั้นคุณจะไม่รักฉันหรือไง?! หรือว่าคุณจะเกลียดฉัน?! หมดเอ็นดูฉัน?! หา?!! อาทิตย์! ตอบสิ! ต่อให้ทำดีกว่านี้ เกรงใจคุณ เอาอกเอาใจคุณ คุกเข่าอ้อนวอนกราบไหว้ไม่สนใจศักดิ์ศรีของตัวเองอีก ยอมคุณทุกอย่าง......รักคุณ...

น้ำตาร่วงพรูลงมาอีกรอบขณะที่พูดหลังจากที่เคยหยุดไหลไปแล้ว

....รักมาก...ทุ่มเทให้หมดจิตหมดใจ...ทำให้ได้ทุกอย่าง...รักจนเหมือนจะตาย...รักยิ่งกว่าชีวิต...แล้วหวังว่าคุณจะหันมองมา จะเห็นใจในความรักของฉันหรือ...คุณมันใจดำ...คุณทำกับฉันยังไงบ้าง...โกหก...หลอกลวง...เหยียบย่ำจิตใจฉัน...คุณ...อึก...อึก...

เสียงสะอึกสะอื้นดังจนไม่อาจกล่าวต่อไป

 

 

 

อย่ารอผมเลย แพทริเซีย...อย่ารอเลย...ผมไม่อยากให้คุณทรมานอย่างนี้อีกแล้ว

ตัดใจพูดออกไป เจ็บเพียงทีเดียว หล่อนอาจหายขาด...ดีกว่า...ดีกว่า...เขาต้องดึงยื้อไปอีกกี่ปี...

ทรมาทรกรรม ...หล่อนทนรอมานานเกินไปแล้ว

รอ...ด้วยความรัก...ความภักดี...รอคอยอย่างอดทน.....

อาทิตย์รู้จุดจบดี...มีอยู่แค่สองทาง...คือ...หล่อนแพ้...หรือ เขาแพ้!





 

  

 

 

           คำชี้แจง: นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับชายรักชาย รวมถึงชายหญิงโดยปกติ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านค่ะ

      

 

 

หมายเหตุ ภาพทุกภาพในเรื่องนี้เอามาจากหลากหลายเว็บไซต์ค่ะ จาระไนไม่หมด ขอความกรุณาละไว้ในฐานที่เข้าใจว่าไม่ใช่ของผู้แต่งแต่อย่างใด บางภาพได้รับการดัดแปลงแต่งให้เหมาะสมหากผิดพลาดล่วงละเมิดผู้ใดก็ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี่ด้วย ขอขอบคุณทุกเว็บไซต์ค่ะ

 


 

                                                                   

สารบัญ อัปเดต 9 มี.ค. 58 / 22:55

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ปุณิกา วิชญาปัณณ์ จากทั้งหมด 8 บทความ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

51 ความคิดเห็น

  1. #51 ว่างๆนอนกลางวัน (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 13:54
    รอให้มาต่อนะคะ ชอบชื่อเรื่องของภาคเเรกมากเลยติดตามจนถึงตอนนี้ ชอบเรื่องนี้มากคะ เเต่น่าเสียดายที่อาทิตย์ทำไม่สำเร็จ เเละยินดีกับแพทด้วยนะคะ บอกตรงๆไม่เชียร์ใครอยากให้เจ็บหมด 55 ชอบเห็นตัวละครทุกข์ไงไม่รู้
    #51
    0
  2. #50 ว่างๆนอนกลางวัน (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 13:54
    รอให้มาต่อนะคะ ชอบชื่อเรื่องของภาคเเรกมากเลยติดตามจนถึงตอนนี้ ชอบเรื่องนี้มากคะ เเต่น่าเสียดายที่อาทิตย์ทำไม่สำเร็จ เเละยินดีกับแพทด้วยนะคะ บอกตรงๆไม่เชียร์ใครอยากให้เจ็บหมด 55 ชอบเห็นตัวละครทุกข์ไงไม่รู้
    #50
    0
  3. #49 Punica (@punica-wit) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 23:05
    #48  ^^
    #49
    0
  4. #48 เจี๊ยบ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 01:46
    อย่านะอาทิตย์ เข้มแข็งๆ
    #48
    0
  5. #47 Punica (@punica-wit) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มกราคม 2558 / 21:14
    #46 อ๊า ยิ่งไปกันใหญ่แล้วค่า ไม่ใช่ๆ ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ ปุณิกาไม่ได้คิดมากอ่อนไหวขนาดนั้นหรอกค่ะ

    แต่ที่เขียนยาวๆ นั่นก็เพราะเห็นคุณ Baby บอกว่าเบื่ออาทิตย์ รำคาญแพท (ไม่ได้คิดว่าคุณ Baby อินกับตัวละคร >.<) คิดว่าอ่านแล้วไม่ชอบเนื้อเรื่อง ต้องอ่านข้ามๆ ก็เลยชิงบอกเสียก่อนว่าให้เตรียมใจไว้เถอะค่ะ ยังต้องเบื่ออีกนาน เกรงว่าถ้าคุณ Baby ตามต่อไปแล้วอาทิตย์ก็ยังคงไม่สนแพทเสียทีจะทำให้เสียเวลาอ่าน (ฮ่า ฮ่า ไม่อยากได้ยินคนอ่านบอกว่าเสียเวลาอ่านเลยจริงๆ ^^'' แต่ถึงจะได้ยินจริงก็รับได้อยู่ดี -เพียงแต่ต้องมีแอบวูบแอบเซ็งกันบ้างอะไรบ้าง)

    ดังนั้น อย่ารู้สึกไม่ดีนะคะ ห้ามเลยค่ะ

    ขอย้ำคำเดิมจากใจจริง รู้สึกขอบคุณทุกคอมเมนท์ที่มีให้มาโดยตลอด ทำให้ได้รู้อะไรดีๆ หลายอย่างเลยค่ะ  

    คนเขียนงานก็เหมือนคนมองอยุ่แต่ในมุมของตัวเองเท่านั้น ต่อให้คิดว่าพยายามเปิดกว้างเท่าไหร่ พยายามเก็บทุกรายละเอียด พยายามปิดจุดผิดพลาดในงานมากเท่าไหร่มันก็ยังไม่พอเมื่อมองผ่านสายตาของคนเพียงคนเดียวที่สร้างมันขึ้นมา หากเราไม่มีคนคอยบอกก็ยากจะรู้ว่าคนอื่นมองมุมเดียวกับเราหรือเปล่า

    งานที่ขาดคนวิจารณ์ก็เหมือนการทำสอบที่ไม่เคยรู้ผลลัพธ์ เราคิดว่าเราน่าจะทำได้น่าจะได้คะแนนดีท็อปชั้น หรือสอบตกต้องซ้ำชั้น ก็ได้แต่คาดไปเท่านั้น หากไม่มีการตรวจข้อสอบไม่มีการประกาศผล เราก็จะยังจะคงไม่มีวั้นรู้ตัวอยู่ดีว่าจริงๆ แล้วตัวเราทำได้แค่ไหนสิ่งที่ทำออกมามันมีจุดดีหรือจุดเสียอย่างไร

    ต่อให้ผลลัพธ์ออกมาว่าสอบไม่ผ่าน มันก็ยังดีกว่าไม่มีวันรู้ตัวเลย ปุณิกาเชื่อว่าคนเขียนงานทุกคนต้องการรู้ผล อยากได้ปฏิกิริยาตอบกลับทั้งนั้น ต่อให้เป็นผลลัพธ์ที่อาจจะต้องทำใจก็ตาม ถึงได้เอางานมาลงทางเน็ต แม้จะไม่มีคำวิจารณ์โดยตรง แต่การมีคนเข้ามาอ่านก็ยังสามารถสะท้อนได้ระดับหนึ่ง ดีกว่าจะไม่เคยรับรู้อะไรเลยว่างานที่เขียนเป็นอย่างไร

    ดังนั้น ขอบคุณและขอบคุณค่ะ คุณ Baby


    ........


    หมายเหตุ

    ช่วงนี้คงลงนิยายช้ามาก( <--- แน่ใจหรือเปล่าว่าช่วงนี้ ได้ข่าวว่าช้าตลอด >.<)
    ว่าจะพยายามมาลงวันนี้ แต่ตรวจแก้ไม่เสร็จ ทำเนื้อหาไม่เสร็จเสียทีเลยค่ะ
    อาจจะต้องค่อยๆ แบ่งมาลงนะคะ อาจไม่สามารถมาทีเดียวหลายหน้าได้ ไม่อย่างนั้นอาจจะไม่ได้มาเสียที ^^''
    #47
    0
  6. #46 Baby (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มกราคม 2558 / 00:42
    โฮก ขอโทษไรเตอร์มากๆค่ะ ถ้าเราทำให้เสียใจ ไม่ได้มีเจตนาแบบนั้น



    เราวิจารณ์ตัวละคร ไม่ได้วิจารณ์งานเขียนของคุณไรเตอร์นะคะ



    คืออ่านแล้วอิน เคยมั้ยคะ แบบว่าดูละครแล้วอิน แหม๋เกลียดตัวร้ายจัง เห้ยพระเอกทำไมไม่รู้ว่านางเอกปลอมตัวมาเนี่ย หงุดหงิดแทน อะไรประมาณนั้น



    อันนี้อ่านแล้วอินกับตัวละครเฉยๆค่ะ ไม่ได้ว่าไรเตอร์เขียนไม่สนุกนะคะ



    แล้วที่ว่าแอบอ่านข้าม มันคือบทบรรยายอ่ะ ข้ามไปสองบรรทัดก็ยังรู้เรื่องนะ คิดว่าไม่ได้พลาดไคลแมกเหตุการณ์สำคัญอะไรไปอ่ะค่า



    ต้องขอโทษมากๆที่ทำให้รู้สึกไม่ดี



    อีกอย่าง เวลาอ่านนิยายเราไม่ได้อิงกับความรู้สึกอะไรลึกซึ้งอย่างที่ไรเตอร์บรรยายมาหรอกค่ะ อ่านนิยายเอาความสุขเพลินๆเท่านั้น



    ไม่ได้มีเจตนาก้าวก่าย คาดหวังพล็อตเรื่องจะต้องเป็นไปตามที่รีดเดอร์ต้องการ ไม่เคยคิดแบบนั้นจริงๆ



    ย้ำคำเดิม เราแค่อินกับตัวละครเท่านั้นค่ะ



    เลย งงๆ เล็กน้อยเมื่อเจอไรเตอร์ตอบเม้น มันคนละทิศทางกับที่เรารู้สึกเลย



    นึกว่าไรเตอร์น่าจะโอเคนะ สร้างตัวละครให้คนอ่านอินได้แบบนี้



    หรือว่าเราอินไม่ตรงตามความรู้สึกที่ไรเตอร์อยากให้อินคะ 555



    ขอโทษอีกครั้งคะ











    #46
    0
  7. #45 Punica (@punica-wit) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มกราคม 2558 / 22:16
    #44 เบื่ออาทิตย์ + รำคาญแพทนี่แปลว่าเนื้อเรื่องไม่ถูกใจคุณ Baby ^^’

    ตามแต่สะดวกเลยค่ะ พอเข้าใจความรู้สึกนี้อยู่เหมือนกันเวลาอ่านงานบางเรื่องที่เราเห็นแย้งกับพล็อตที่วางไว้เนื้อเรื่องที่ดำเนินไปก็ทำให้หงุดหงิดขัดใจ ไม่ชอบก็ไม่อยากอ่าน อ่านข้ามๆ ไป …อืม...มันเป็นความจริงที่จำต้องยอมรับว่าการจะแต่งเรื่องให้ถูกใจคนอ่านทุกคนย่อมเป็นไปไม่ได้ เพราะนิสัย ทัศนคติ มุมมองของแต่ละคนไม่เหมือนกัน

    อย่างไรก็ต้องขอบคุณ คุณBaby มากๆ เลยค่ะที่ช่วยบอกความรู้สึกที่ได้อ่านและแสดงความเห็นในอีกมุมมองหนึ่งให้ได้คิด ทำให้คนเขียนได้รู้ว่ามีคนมองเรื่องที่แต่งว่าเป็นยังไง ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ชอบก็ตาม ถือว่าเป็นประโยชน์ทำให้ได้รู้ในความรู้สึกที่ต่างออกไป

    ตามเนื้อเรื่องนั้น เหตุผลที่เขียนออกมาอย่างนี้ เพราะว่าสำหรับตัวเองแล้ว คิดว่าการที่ใครสักคนจะรักใครมากๆ รักจริงๆ รักมาด้วยระยะเวลาอันยาวนานหลายปี แล้วจะให้ตัดใจทันทีโดยที่ต่างฝ่ายต่างก็ยังรักกันมากและต่างฝ่ายต่างก็ไม่ได้มีใครทำผิดไม่เคยทำให้คนที่รักเสียความรู้สึก ไม่ได้แยกจากเพราะมีงทะเลาะกัน (เช่นที่ธารกับอาทิตย์รักกัน) การที่จะเขียนให้ยอมตัดใจเปลี่ยนใจมีความสุขกับคนใหม่ภายในระยะเวลาเพียงแค่ 2 ปี มันยังเร็วเกินไป

    สำหรับตัวผู้เขียนเอง ถ้ารักใครสักคนจริงๆ รักมากๆ แล้วต่างฝ่ายต่างต้องแยกจากกันเพราะคนอื่นทั้งที่ยังรักมากยังสัญญาว่าจะรักตลอดไปและจะยังรออยู่(ธารสัญญาไว้) ระยะเวลาแค่ 2 ปีไม่มีความหมายเลยที่จะทำให้เปลี่ยนใจ หรือจะทำให้เรารักใครสักคนที่มันไม่ใช่ หรือว่ายังคงรักคนแรกอยู่แต่เก็บไว้เป็นความทรงจำในใจแล้วยอมเปิดใจรักคนใหม่เพิ่มขึ้นอีกคนภายในระยะเวลาเพียงแค่ 2 ปี  ในกรณีเทียบกับชีวิตจริงของผู้แต่งที่เคยต้องเดินทางจากเมืองไทยไปหลายปี แต่กาลเวลาแค่นั้นมันสั้นเกินไป ต่อให้เพ่ิมเป็นสองสามเท่าตัว เวลาเพียงแค่ 5-6 ปี สำหรับตัวเองแล้วมันไม่มีความหมายเลยจริงๆ และเชื่อมั่นเป็นการส่วนตัวว่าจะมีคนจำนวนไม่มากแต่ก็คงไม่น้อยเกินไปนักที่เป็นเช่นนี้ หากใจของคนสองคนยังตรงกัน

    บางคนอาจมองดูว่าโง่ ว่างมงายหรือไม่เชื่อว่าเป็นไปได้ รักแท้ยังไงก็แพ้ระยะทาง หรือ รักแท้แพ้ใกล้ชิด อะไรก็ตาม แต่มันก็ไม่ใช่สำหรับทุกคน ขึ้นอยู่กับแต่ละคน ไม่มีใครคิดหรือทำเหมือนใครได้ และคนแบบนี้ยังคงมีอยู่จริงในโลกใบนี้ อย่างในเรื่องของอาทิตย์นี้บางคนคิดว่าไม่มีหวังก็ควรตัดใจ หรืออะไรก็ตาม ซึ่งตามเนื้อเรื่องนั้นจริงๆ แล้วอาทิตย์ยังมีความหวังอยู่ ทำให้ไม่ยอมถอดใจ และถึงแม้ในกรณีที่ไม่มีหวังแล้ว สำหรับคนที่มั่นคงจริงๆ ก็ใช่ว่าจะลืมได้ง่ายๆ ต่อให้ลืมไม่ได้เก็บความรักแรกไว้เป็นความทรงจำที่ดี แต่ก็ใช่ว่าจะหมายความว่าตัวเองสามารถมีใหม่ได้ สามารถทำใจแต่งงานกับคนที่ตัวเองไม่รักทั้งๆ ที่ยังรักใครบางคนอยู่ต่อให้หมดหวังแล้วก็ตาม มันอาจจะเป็นไปได้แต่ต้องไม่ใช่ในระยะเวลาเพียงแค่ 2 ปี อย่างแน่นอน 2 ปีมันสั้นเกินไปสำหรับคนที่มั่นคง ผู้เขียนคิดว่าเรื่องของจิตใจเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน แต่ละคนมีความคิด นิสัยและการกระทำการแสดงออกไม่เหมือนกัน

    - บางคนรักง่ายตัดใจจบง่าย
    - บางคนรักง่ายตัดใจจบยาก
    - บางคนรักยากตัดใจจบง่าย  
    - บางคนรักยากตัดใจจบยาก  
    ก็แล้วแต่กันไป แล้วแต่นิสัยหรือบุคลิกของคน ปัจจัยแวดล้อมเป็นองค์ประกอบ

    การเริ่มต้นและการจบลงแบบอื่นๆ อาจมีเหตุผลซับซ้อนมากกว่าแบบแรก ที่เริ่มง่ายจบง่าย ส่วนใหญ่คนประเภทนี้เจ้าชู้ ไม่จริงจังกับชีวิต ต่างจากแบบอื่นที่มีเหตุผลซับซ้อนมากกว่า เพราะรักง่ายหน่ายไวเป็นความจริงพื้นฐานของนิสัยมนุษย์ที่สุด ของอะไรที่มาเร็วมันก็ง่ายกับการไปเร็ว แค่นึกอยากก็ลอยมาประเคนอยู่ต้องหน้าแล้ว อะไรที่ได้มาง่าย ค่าของมันก็หมดไวตามไปด้วย ถ้าหากกว่าจะได้มายากแค้นแสนเข็ญ พยายามแล้วพยายามเล่าเลือดตาแทบกระเด็น ใช้ระยะเวลายาวนานกว่าจะไขว่คว้ามาครอบครอง ย่อมต้องฝังใจและหวงแหน อาลัยอาวรณ์ ดังนั้นการจะตัดใจทิ้งไปก็ย่อมทำได้ยากกว่า

    สำหรับตัวเอง ถ้าหากธารที่บอกว่ารักอาทิตย์มาก จะรักและจะรอตลอดไป แล้วเกิดเปลี่ยนใจรอไม่ไหวภายในระยะเวลาเพียงแค่ 2 ปี ผู้แต่งเห็นว่าธารเป็นคนโลเล อ่อนไหวเกินไป เชื่อถือไม่ได้ ขัดแย้งอย่างแรงกับเนื้อหาที่ปูพื้นไว้ว่าเฝ้ารักเฝ้าคอยตามภักดีอาทิตย์มานานกว่า 6 ปี

    สำหรับตัวเอง ถ้าตัวเองเป็นอาทิตย์ และบอกว่ารักธารเพียงคนเดียว(แต่ไม่ได้สัญญาว่าจะรอธารตลอดไปหรือจะกลับไปหาธาร แต่รู้และมั่นใจว่าธารยังคงรอตัวเองอยู่) การที่ตัวอาทิตย์ซึ่งรู้จุดมุ่งหมายตั้งเป้าสิ่งที่ต้องการจะทำไว้อยู่แล้ว(ว่าจะหาทางเลิกกับแพท)จะสามารถเปลี่ยนใจ ยอมแพ้ หรือถอดใจภายในระยะเวลาเพียงแค่ 2 ปีเมื่อถูกแรงกดดันถูกพ่อแม่บังคับก็ยอมก้มหน้าก้มตายอมตามไม่หือไม่อือ ผู้แต่งคิดว่าอาทิตย์ไม่มั่นคง อ่อนแอเกินไป ขาดความคิดเป็นของตัวเอง ขาดการตัดสินใจและขาดความเป็นผู้นำ ไม่เหมาะกับการที่ใครสักคนจะฝากชีวิตไว้ให้ได้ ถ้าเป็นผู้แต่งเอง จะไม่เลือกผู้ชายคนนี้มาเป็นคู่ชีวิต

    แต่อันนี้ไม่ได้หมายความว่าตัวเองไม่พอใจที่คุณ Baby วิจารณ์ว่าอาทิตย์น่าเบื่อ แพทน่ารำคาญ นะคะ เพราะเป็นการมองต่างมุม แล้วแต่นิสัยและบุคลิกของแต่ละคนไป

    ต้องขออนุญาตออกตัวไว้ก่อนว่า ตามเนื้อเรื่องที่วางไว้นั้น ระยะเวลาเพียงแค่นี้ ยังไงอาทิตย์ก็ไม่มีทางรักแพทริเซียแน่นอนค่ะ ^^ อาทิตย์ยังจะน่าเบื่อมากถึงมากที่สุดสำหรับคุณ Baby อีกนานและอาจไม่มีวันเป็นไปได้ที่จะรักคนที่เขาคิดว่าไม่ใช่ คุณ Baby จะได้เตรียมใจ พิจารณาว่าจะติดตามต่อไปดีหรือเปล่า

    ฮ่า ฮ่า สารภาพเหมือนกันว่า เคยอ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ซึ่งเวลาที่คนเขียน เขียนต่างไปจากที่คนอ่านคาดหวังเอาไว้ แล้วผู้อ่านบางท่านแสดงความเห็นด้วยความผิดหวังว่า ‘รอมาตั้งนานนึกว่า...(จะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ตามที่คิด)...ดันกลับมาเป็นอีกอย่าง เสียเวลาตามอ่านจริงๆ’ เห็นแล้วรู้สึกว่าอึ้งแทน ^^’’ ทั้งที่จริงๆ แล้ว ก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน เห็นด้วยกับผู้อ่านเหล่านั้นว่าเจ้าของเรื่องไม่ควรจะเขียนออกไปแนวนั้นให้เรื่องดำเนินไปอย่างนั้นหรือจบเช่นนั้น อ่านแล้วหงุดหงิดใจ อ่านแล้วไม่ชอบใจ อ่านแล้วรู้สึกเซ็ง ฯลฯ แต่โดยส่วนตัวถ้าไม่ชอบจะไม่ตามต่อเงียบๆ เท่านั้น เพราะรู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้ว่าจะต้องถูกใจหรือตรงกับใจผู้อ่านทุกคน  

    ในฐานะที่เป็นคนเขียนงานคนหนึ่งคิดว่าถ้าเป็นตัวเองถูกบอกว่า ‘เสียเวลาอ่าน’ นี่คงสะอึกไปหมดกัน >.< ‘’ ฮ่า ฮ่า แม้ว่ามันเป็นความจริงก็ตาม ^^’’ แต่มันก็ต้องกระทบความรู้สึกกันบ้างเป็นธรรมดา   

    ดังนั้น ผู้แต่งจึงเห็นว่า ควรจะบอกคุณ Baby เลยดีกว่า ว่า แค่ขอบฟ้ากั้นฯ นั้นยังไงอาทิตย์ก็จะยังไม่รักแพทริเซียหรือใครก็ตาม(ที่จะเข้ามาอีกเยอะแยะ)แน่นอนค่ะ ถ้าหากมีโอกาสยกเลิกพันธะได้ก็ยกเลิกแน่นอน หรือถ้าถูกจับให้ต้องใช้ชีวิตอยู่กับแพทริเซียจริงก็จะอยู่โดยไม่รักแพทแน่นอนเช่นกันค่ะ แบบว่าหวานอมขมกลืน เอ๊ย ไม่ใช่ขนาดนั้นสักหน่อย แค่จำเลยรัก ตบจูบ S&M ลูกหัวปีท้ายปี เท่านั้น (ฮ่า ฮ่า พูดเล่นไปเรื่อย ยิ่งเขียนยิ่งไปกันใหญ่ เดี๋ยวคนอ่านจะเข้าใจผิดหมด พากันเดาทางได้เลิกอ่านไปหมดเนอะ)

    สรุปได้ว่า
    บางครั้งความรักก็ต้องใช้เวลา โดยเฉพาะกับรักครั้งใหม่ และคนเราต้องการเวลาที่จะลืม จะทำใจ จะตัดใจ หรือจะเริ่มต้น ต่างกันไป บางคน สามวันจากนารีเป็นอื่น แต่บางคน นับสิบปียังคงมั่นคงดั่งภูผาไม่หวั่นไหว ซึ่งอาทิตย์เพียงแต่ต้องการเวลา และอาจจะต้องการเวลาที่มากกว่าคนทั่วไป ที่ไม่ใช่แค่ 2 ปี อย่างเด็ดขาด (รักแรกย่อมฝังใจเป็นธรรมดา)

    และแน่นอนว่า คนที่ยึดมั่นฝังใจอยู่แต่กับอดีตจมอยู่แต่ความหวังที่ตัวเองได้พยายามแล้วพิสูจน์แล้วว่าไม่มีวันเป็นจริงไปได้โดยไม่ยอมก้าวเท้าเดินต่อไป ก็คือคนอ่อนแอที่โง่งมงายเช่นกัน

    คนเราถ้าไม่ยอมสู้จนถึงที่สุดเสียก่อนค่อยยอมแพ้ ก็คือคนอ่อนแอ ไม่เอาไหน ไร้ความกล้า ขาดความมุ่งมั่น
    แต่ถ้าสู้เต็มที่แล้ว รู้ผลแล้วว่าแพ้ แต่ไม่ยอมรับ ก็คือคนขลาด ขาดน้ำใจนักกีฬา หาความกล้าไม่ได้อีกเช่นกัน

    ป.ล. เขียนไปเรื่อยๆ ยาวมาก >O< (ย้อนกลับมาดู แอบตกใจ ^^'')

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 มกราคม 2558 / 22:20
    #45
    0
  8. #44 Baby (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 00:19
    ตามที่คิดไว้แน่นอน แพทจะโดนอาทิตย์ด่ากราดตบตีกลางห้องนอน สุดท้ายแพทขาดสติเอาปืนยิงอาทิตย์ตาย ซ่อนศพไว้ในช่องแอร์





    อ่ะ ไม่ใช่ละ เรามั่วละ 555





    เอาจริงๆนะคะ สองสามตอนหลังนี่เบื่อพ่ออาทิตย์มากกกก จะเชียร์แพทก็รำคาญชีอีก ทนทานอย่างกับแผ่นเรียนตราช้าง

    มาสารภาพว่าบางตอน แอบอ่านข้ามๆไปด้วยอ่ะ อิอิ เพราะไม่ไหวกับพ่ออาทิตย์จริงๆ
    #44
    0
  9. #43 Punica (@punica-wit) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 มกราคม 2558 / 21:51
    #42 หมายฟามตามที่คิดแหละค่ะคุณ Baby ^^

    เอ...แต่ว่าคุณ Baby คิดอาไรน้า? ทั้งลึก ทั้งมาก ทั้งเยอะเลย ^O^ คนเขียนไม่ค่อยเข้าใจเล้ย



    ^^ อธิบายจริงๆ จังๆ ก็คือ ที่เลือกเป็นภาพห้องนอน (ห้องนอนก็ต้องมีเตียงนอน(ที่น่าน้อนน่านอน) เป็นสำคัญ) ก็เพราะว่าตอนนี้เหตุเกิดในห้องนอนของอาทิตย์ค่ะ แพทริเซียถือวิสาสะขึ้นมาถึงห้องเลยซึ่งปกติอาทิตย์จะรับรองคุ่หมั้นของตัวเองที่ห้องรับแขกข้างล่างเท่านั้น ไม่ยอมเปิดโอกาสให้เกิดความผิดพลาดหรือสิ่งไม่เหมาะสมขึ้นจากการอยุ่ในที่รโหฐานกับคู่หมั้นได้

    ตอนอุบายที่(ไม่)มีวันสำเร็จ (ช่วงนี้และหลังจากนี้ไป) เหตุการณ์จะเกิดขึ้นในห้องนอนตลอด ดังนั้นทุกคนจะได้เจอภาพห้องนอน+เตียง อีกหลายภาพเลยค่ะ แบบว่าเลือกกันได้แลยว่าผู้อ่านชอบห้องแบบไหนมากที่สุด เตียงแบบไหนดีถึงจะตรงกับจิตนาการมาสเตอร์เบดรูมในคฤหาสห์ที่เคมบริดจ์ของอาทิตย์มากที่สุด : )
    #43
    0
  10. #42 Baby (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 23:51
    อ้าว ลงรูปห้องหมายฟามว่าอารายย 555



    แหม๋ เราคงคิดลึก คิดมาก คิดแยะ



    #42
    0
  11. #41 Punica (@punica-wit) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 23:21
    #40 แหม คิดถึงคนเขียนเร็วจังเลยค่า คุณเจี๊ยบ ^^'' อยากจะแซวอย่างนี้ เพราะลงตอนนี้วันนที่ 12 ตอนกลางคืน แค่ข้ามวันก็คิดถึงกันแล้ว ^___^ (แอบดีใจที่มีคนคิดถึง)

    แต่ว่า ณ เวลานี้คงพูดอย่างนี้ไม่ได้แล้ว เพราะ ฮ่า ฮ่า วันนี้วันที่ 19 แล้ว >.< (อ๊า ทำไมวันเวลามันเดินเร็วอย่างนี้ หายใจเฮือกๆ ก็หมดวันแล้ว)

    อยากมาลงต่อให้หลายวันแล้ว แต่มันหาเวลาไม่ได้ จัดสรรเวลาไม่ลงตัวเลยค่ะ(ปาดเหงื่อ)

    เดี๋ยวเอารูปตอนใหม่มาก่อนก็แล้วกันนะคะ แล้วเนื้อหาจะรีบตามมาน้า
    #41
    0
  12. #40 เจี๊ยบ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 00:45
    คิดถึงคนเขียนจังเลยคะ
    #40
    0
  13. #39 Punica (@punica-wit) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 22:13
    #38 เป็นเพราะมันยังไม่เสร็จค่า คุณ Angela ^^''

    เอาเป็นว่าเรารู้กันเนอะ ว่าถ้าตัวเล็กแปลว่ายังไม่พร้อมให้อ่านนะคะ ^O^ อ่านเรื่องอื่นๆ ไปพลางๆ ก่อนน้า เดี๋ยวกลับมาอีกทีตัวมันก็ใหญ่ละ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 12 มกราคม 2558 / 22:19
    #39
    0
  14. #38 `•°•★*Angela*★•°•´ (@wenerooney5) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 08:23
    ภาพมันเล็กไปอ่าาาค่ะ อ่านไม่ได้ T^T แก้ให้หน่อยยยยค่าาาา 
    #38
    0
  15. #37 Punica (@punica-wit) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 20:23
    #35 แหมๆ คุณ Baby ทำเป็นพูดไป ถ้าแพทถอดใจแล้วจริงๆ เกรงว่่าจะมีคนบางคนออกมาหงุดหงิดขัดใจนะคะ ^^

    แต่ว่า จริงๆ แล้วก็ใกล้แล้วค่ะ ใกล้จะมีคนถอดใจ(ยกที่1)แล้ว ไม่ใครก็ใคร 1 ใน 3 นี่แหละนะ


    #36 ในฐานะผู้แต่ง ดีใจมากที่ยังมีคนชอบค่ะคุณสาววาย โดยเฉพาะคนที่ติดตามมาจากภาคแรก ถึงแม้ว่าในขอบฟ้ากั้นฯ จะเหมือนว่าเปลี่ยนขั้วเปลี่ยนตัวละครหลักไปก็ตาม การที่คนที่ชอบธารมาก(โดยเฉพาะสาวกวายอย่างนี้)ยอมติดตามมาในภาคนี้ด้วยทำให้คนแต่งรู้สึกเกินคำว่าประสบความสำเร็จจริงๆ ค่ะ (ใน 10 คน มีสัก 1-2 คน ก็ถือว่าดีแล้ว) เพราะปกติแล้วการเปลี่ยนตัวละครนั้นยากจะทำให้คนที่ติดตามไม่สะดุด และยิ่งยากมากๆ กับการติดตามต่อสำหรับเนื้อเรื่องที่ดำเนินต่อไปเหมือนกับว่าจะเปลี่ยนแนวไปเช่นนี้

    ทว่าในความเป็นจริง เรื่องตราบชั่วลมหายใจ ไม่ได้เปลี่ยนแนวแต่อย่างใดนะคะ หากใครติดตามต่อไปจะทราบได้เอง ว่าจริงๆ แล้วเรื่องนี้ไม่ใช่นิยายวาย นิยายเกย์ หรือนิยายชายหญิงแท้ๆ เต็มๆ รูปแบบ แต่ผู้แต่งพยายามเขียนให้เป็นไปตามความเป็นจริงของชีวิต(ในแง่หลักเหตุและผล) ไม่ใช่ว่าเปิดเรื่องมาและจบเรื่องพระเอกต้องคู่กับนางเอก(/นายเอก) เป๊ะๆ ซึ่งในการดำเนินชีวิตจริงย่อมยากจะหากรอบ หรือคาดหวังได้ว่าคนที่เรารักจะได้จบด้วยความสุขได้อยู่คู่กันกับเราตลอดไป หรือไม่ใช่ว่าเราจะต้องทนผูกติดชีวิตทั้งชีวิตกับคนที่ไม่ได้รักไปจนตาย ในเมื่อชีวิตคือสิ่งที่ไม่อาจคาดได้และต้องดำเนินต่อไปอย่างไม่หยุดยั้งจนกว่าจะถึงจุดจบของคนๆ หนึ่ง การเริ่มต้นและการพลัดพราก จากสิ่งที่รักสิ่งที่หวังจึงเป็นเรื่องปกติธรรมมาที่มนุษย์ทุกคนต้องพบเจอ ทั้งสุขและทุกข์ สมหวังและผิดหวังปนเปกันไป ไม่มีใครที่จะสมหวังในทุกอย่างในชีวิต และแน่นอนไม่มีใครที่จะผิดหวังตลอดได้เช่นกัน อยู่ที่มุมมองของเราใจของเราเองมากกว่า

    ดังนั้น เรื่องของความพลิกผัน การเปลี่ยนแปรความรู้สึกตามช่วงวัยที่เปลี่ยนไป หรือตามสภาพแวดล้อม สถานการณ์ ปัจจัยต่างๆ ที่เข้ามากระทบทำให้ความคิดของคนเปลี่ยน ความรู้สึกย่อมเปลี่ยนตาม นะคะ เพียงแต่มันถึงเวลาที่ตัวละครจะดำเนินบทบาทไปถึงจุดๆ นั้นหรือยังเท่านั้น

    ส่วนเรื่องตอนพิเศษของอาทิตย์กับธาร
    ฮ่า ฮ่า ปกติแล้ว ตอนพิเศษนี่ มักมาตอนท้ายเรื่องหลังจากจบไปแล้วไม่ใช่หรือคะ?
    ปุณิกาคิดว่ามันไม่ค่อยจะแทรกอยุ่ในระหว่างเรื่องนา? และตอนนี้ก็ยังไม่มีบทของธารด้วยไม่รู้จะแทรกอย่างไรเหมือนกัน

    แต่ถ้าคุณสาววายหมายถึงว่าขอตอนพิเศษของธารหลังจากที่จบภาคแรกอะไรอย่างนี้
    ต้องขอบอกว่าไม่มีค่า เพราะเรื่องยังไม่จบน้า ภาคแค่ขอบฟ้ากั้นฯ นี้ไม่ใช่ภาคสุดท้าย เรื่องราวที่จะต้องดำเนินต่อไปมีอีกเยอะมาก(ๆๆๆ) ซึ่งธารนี่เป็นตัวละครสำคัญขาดไม่ได้เลย ดังนั้นบทบาทของธารยังไม่จบ แม้ว่าภาคความรักความทรงจำฯ จะจบไปแล้ว จึงยังไม่มีตอนพิเศษของธารนะคะ คุณสาววายต้องได้พบกับธารอีกแน่ๆ ค่ะ เพียงแต่ไม่ใช่ในตอนนี้หรือใกล้ๆ นี้

    ความสำคัญของธารและแพทริเซียนี่ แทบจะเรียกได้ว่า ขนาดผู้แต่งไม่รู้ว่าจะเทใจให้ใครดีเหมือนกัน
    ต้องบอกว่า 'มีความสำคัญมากทั้งคู่' เพียงแต่สำคัญในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน ซึ่งในชีวิตของคนๆ หนึ่ง(อาทิตย์) ย่อมต้องเติบโตไปตามวัย และคนสำคัญที่จะเข้ามาย่อมต้องมาและจากไปเมื่อถึงช่วงเวลาของมัน บางคนพบแล้วรู้จักแล้วต้องแยกจาก ไปแล้วไปลับ ได้มีตัวตนอยู่เพียงแค่ความทรงจำช่วงหนี่งในชีวิตเท่านั้น บางคนพบแล้วเจอแล้วจากไปแล้วได้ย้อนกลับคืนมาคู่เคียง และบางคนแม้ไม่ได้ไปลับยังได้หวนมาพบเจอกันอยู่แต่กลับไม่อาจกลับมาอยู่ร่วมกันดังเดิม นั่นคือสิ่งที่ไม่สามารถคาดเดาได้สำหรับชีวิตของคนเรา

    ว่าแต่ว่า เห็นผู้แต่งเขียนอย่างนี้ เป็นเพียงการพูดกว้างๆ ถึงความไม่แน่นอนเท่านั้น ไม่ได้ต้องการให้ตีความอะไรนะคะ

    คิดว่าจะเอาคำนำของ แค่ขอบฟ้ากั้นฯ มาลงอย่างเป็นทางการเสียทีเพื่อความกระจ่าง แต่ก็ยังไม่ได้ฤกษ์เลยค่ะ ^^'' ซึ่งในตัวคำนำนั้น จะมีการกล่าวถึงตัวละครสำคัญและการดำเนินเรื่องต่อไปอยู่ค่ะ

    ............


    ขอบคุณที่ยังติดตามกันอยู่นะคะ ต้องบอกว่า ช่วงนี้ยุ่งมากจริงๆ ค่ะ (ความจริงยุ่งมานานละ) แต่ว่าก็จะพยายามมาให้นะคะสำหรับเรื่องนี้



    #37
    0
  16. #36 สาววายร้อนๆจ๊ะ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 01:36
    สาววายผ็้ติดตามมานาน แม้ตอนนี้จะดราม่าก็ตาม ชอบคะ ที่พ่ออาทิตย์ยังรักธารอยู่อยากให้แพทถอดใจจัง แล้วก็อยากอ่านพวกตอนพิเศษของธารจัง เอาใจเชียร์ให้ได้กลังไปหาธาร







    #36
    0
  17. #35 Baby (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 23:41
    ต๊ายย อ่านตอนนี้แล้วแอบลุ้นให้แพทถอดใจไปซะ เหนื่อยเกิน



    #35
    0
  18. #34 Punica (@punica-wit) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2557 / 22:36
    #33 ต้องขอโทษด้วยค่ะ ยังไม่เสร็จ ยังไม่พร้อมให้อ่านเลยค่ะคุณ Baby 

    ความจริงลงไปแล้ว แต่พอกลับมาตรวจทานเปิดอ่านทวนแล้วรู้สึกว่ามัน...มีเนื้อหาที่...จะพูดว่ายังไง...คือว่าจะบอกว่ารุนแรงเกินไปถึงกับติดเรทหรือมีถ้อยคำต้องห้ามไม่สุภาพหยาบโลนก็ไม่ถึงขนาดนั้น แต่ว่าอ่านแล้วมันไม่เหมาะสมที่จะลง...ใช่...รู้สึกว่าไม่เหมาะสมที่จะลง...ทำให้ตัดสินใจหยุดเอาไว้ก่อน

    คงต้องขอเวลาปรับเปลี่ยนบทบรรยายบางถ้อยคำให้อ่อนลง ตัดออกบางส่วน ไม่ลงลึกเปิดเปลือยทางอารมณ์ให้เห็นภาพสถานการณ์ที่เกิดขึ้นมากขนาดนั้นน่าจะเหมาะกว่า เพราะผู้อ่านในเด็กดีที่อายุน้อยนั้นมีจำนวนมาก การปรับให้เบาลงสักหน่อยบรรยายผิวเผินไม่ลงลึกน่าจะดีกว่า

    เวลาที่อยู่ในเนื้อเรื่องไฟล์งานตามที่แต่งออกมามันก็ไม่รู้สึกว่าเกินเลยมากเกินไป อาจเป็นเพราะอ่านตั้งแต่ต้นจนจบอารมณ์่ต่อเนื่องให้ความรู้สึกว่่าอินไปกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในเนื้อเรื่อง แบบว่าอารมณ์ประมาณนี้บรรยายแบบนี้ให้ความลึกซึ้งในเนื้อหากระตุ้นเร้ากำลังดีแล้ว แต่พอจับแยกส่วนมาลงแบบเน้นๆ ทีละตอนๆ เปิดเผยในเว็บสาธารณะแล้วรู้สึกว่ามันมากเกินไปไม่เหมาะสมอย่างไรไม่รู้

    ถ้าจะเทียบให้เห็นภาพก็เหมือนกับว่าถ้ามันเป็นหนังสือเวลาเราเปิดอ่านนั่งอ่านเงียบๆ คนเดียวมีความเป็นส่วนตัวสามารถลงลึกไปกับตัวหนังสือที่เปิดเปลือยความรู้สึกได้ แต่พอสิ่งแวดล้อมเปลี่ยนเอามาลงในเว็บสาธารณะเหมือนทุกคนเข้ามาอ่านพร้อมๆ กันไม่ได้อ่านคนเดียวแล้วมันให้ความรู้สึกแตกต่างกันจริงๆ ความไม่เหมาะสมก็ตามมาทันทีเลย สภาพแวดล้อมเปลี่ยนความรู้สึกเปลี่ยน และคิดว่าในภาคนี้อาจต้องสะดุดอย่างนี้ตลอดเลยค่ะ(กรุณาทำใจ) เพราะภาคนี้เข้มข้นกว่าภาคแรกมาก เรียกว่าเป็นนิยายสำหรับผู้ใหญ่เลยก็ว่าได้

    ต้องขอโทษอีกครั้งค่ะ จะพยายามมาให้เร็วๆ นี้
    (ป.ล. บ่นๆ - ต้องมานั่งทำเนื้อหาทำไฟล์ภาพใหม่อีกรอบนี่สิ หึ หึ สนุกมากกกกกกเลยฉัน)
    #34
    0
  19. #33 Baby (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2557 / 01:11
    อ่านไม่ด้ายยยยยยย ตัวมันเล็กกกกกกกกกกกกกกก
    #33
    0
  20. วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 22:19
    #31 อ๊า คุณ Baby เชียร์แพท แถมโหดเสียด้วย >O<
    อืม...มีคนเชียร์แพทแค่สองคน... ^^''
    เอ...หรือว่าเปลี่ยนให้แพทเป็นนางเอกดีน้า? จากได้หักมุมแบบหลุดโค้ง มากกว่า ฮ่า ฮ่า

    หมายเหตุ
    - แพทสะบัดบ๊อบไม่ได้น้า เพราะว่าเธอผมยาวอ่า ^^
    - แพทยังไม่เหี่ยวนา คาดว่ายังรอได้อีกเป็นสิบปีอ่านะ กว่าหน้าจะเหี่ยว เพิ่ง 25 เองอ่า ยังเอ๊าะอยู่เลยน้า
    #32
    0
  21. #31 Baby
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 01:24
    แวะมาเยี่ยมก่อนนอน



    ห่ะ ดันเจออาทิตย์คู่กับธาร ม่ายยยยนะ



    Me// ตบหน้าจิกผมกระชากหัว





    ถ้าเราเป็นแพทนะ สะบัดบ๊อบไปนานละ รอจนหน้าเหี่ยวตั้งหลายปี เสียของจริงๆ555
    #31
    0
  22. #30 Punica (@punica-wit) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 21:01
    #29 ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ น้องจิน ^^ ยี่สิบกำลังน่ารักเลยนะวัยนี้ วัยรุ่นตอนปลายอ่า ชีวิตกำลังสดใสเลยค่ะ

    ใช่ค่ะ เป็นความรักที่คิดไปคนละแบบ ใจเขาใจเรา ต่างคนต่างใจ ต่างความต้องการ

    สำหรับอาทิตย์ ตามเนื้อเรื่อง หากอ่านให้ดีจะพบว่าความรู้สึกจริงๆ แล้วอาทิตย์ไม่เชื่อมั่นในวิธีการที่ตัวเองกำลังจะทำเลยว่ามันจะสำเร็จ (เพื่อนก็ท้วงแล้ว) แต่เหมือนว่าตัวเองนั้น 'หลังชนฝา' ไม่มีทางเลือกแล้วในเมื่อพูดกับแพทไม่รู้เรื่อง ไม่อย่างนั้นคงต้อง 1.รอยื้อดึงเรื่องต่อไปหาจุดสิ้นสุดไม่ได้(จริงๆ แล้วต้องถูกบังคับจับแต่งแน่นอน) 2.หนีหน้า(แอบบินกลับไทยไปดื้อๆ ซึ่งปัญหาก็ไม่่จบอยู่ดี เพียงแต่มันจะรออยู่ที่กรุงเทพเท่านั้น วิธีนี้จึงไม่ใช่การแก้ปัญหา อาทิตย์ไม่ยอมทำอยู่แล้ว) 3.จำนนโดยสงบ ทำใจยอมแต่งงานและอยู่ด้วยกันจนกว่าจะตายจากกันหรือแพทริเซียจะคิดได้สักวันหนึ่ง  

    เหมือนว่าสิ้นคิดแล้วเหมือนกัน ถึงได้ตัดสินใจใช้วิธีทำให้ฝ่ายหญิงตัดใจให้ได้ แต่ว่าการจะทำอย่างนี้ก็ต้องเลวให้สุด ให้อีกฝ่ายทนไม่ไหวหมดรักหมดใจ แต่ปัญหาคือจะเลวให้สุดได้จริงๆ หรือ มันเป็นการหักดิบจริงๆ อย่างที่น้องจินว่า และยังเป็นการหลอกลวงอีกฝ่ายด้วยเพราะไม่ใช่ตัวจริงที่อาทิตย์เป็น ซึ่งแนวโน้มมีสูงว่าจะทำไม่รอด และถ้าไม่รอดให้อีกฝ่ายจับได้ จะยิ่งบานปลาย ซึ่งก็คือความตั้งใจของอาทิตย์ การเลือกใช้วิธีนี้ ไม่ว่าแพทริเซียจับไม่ได้หรือจับได้ เรื่องก็แตกหักสิ้นสุุดความสัมพันธ์เหมือนกัน เพียงแต่ว่าสิ้นสุดคนละแบบ

    ถ้าจับไม่ได้ เท่ากับขาดกันไปเลย ไม่มองหน้ากันอีกชั่วชีวิต คืนหมั้นหมดพันธะ แต่ถ้าจับได้ ความสัมพันธ์เดิมก็ย่อมสิ้นสุดแน่นอน จะกลายเป็นการเริ่มต้นความสัมพันธ์รูปแบบใหม่ทันที(เชิงลบ มากกว่าบวกแน่นอน) ซึ่งการลงเอยก็คือต้องแต่งงานอยู่ด้วยกัน ถือเป็นการจบเรื่องที่ยืดเยื้อมานานเกินไปแล้ว

    ถามว่า ถ้าไม่ทำดีกว่าไหม อย่างที่น้องจินวิเคราะห์ไว้ - ดีกว่าแน่นอนค่ะ ความรู้สึกของฝ่ายหญิงไม่ถูกกระทบกระเทือน จะยังคงรักมากบูชามากและเกรงใจอาทิตย์มากเหมือนเดิม แต่อาทิตย์เองเป็นฝ่ายต้องการดิ้นเป็นครั้งสุดท้าย เพราะคิดว่าถือเป็นการสู้เพื่อความรักของตัวเองให้ถึงที่สุด ถ้าไม่สำเร็จก็ยอมรับผลของมัน ดีกว่าจะยอมรับยอมแต่งงานไปโดยไม่มีปากมีเสียงอะไร

    พี่คิดว่าเป็นเรื่องของจิตใจน่ะนะ บางครั้งเรารู้ว่ามันเป็นสิ่งโง่ๆ ไม่เป็นผลดีกับตัวเอง แม้จะรู้ว่าคงไม่ได้ผล เสี่ยงเกินไป ได้ไม่คุ้มเสีย หรืออะไรก็ตาม แต่สำหรับความรักแล้ว ถ้าไม่ทำมันก็รู้สึกเจ็บเกินไปกับการที่ไม่ลุกขึ้นสู้ยอมรับโชคชะตาง่ายๆ อย่างคนอ่อนแอขี้ขลาดงอมืองอเท้าให้แก่โชคชะตาโดยไม่ทำอะไรเลย ซึ่งถ้าจะทำอย่างนั้นมันจะขัดกับบุคลิกของพระเอกที่ปูพื้นมาตั้งแต่ต้น(อาทิตย์เป็นคนอ่อนนอกแข็งใน เหมือนว่าจะยอมคน ง่ายๆ อะไรก็ได้ แต่ไม่ใช่อย่างนั้น จริงๆ แล้วอาทิตย์เป็นคนเข้มแข็ง เด็ดเดี่ยว มั่นใจในตัวเองสุง ทะนงตน ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ)  สิ่งที่คิดจะทำเปรียบเหมือนคนกำลังจะจมน้ำ ต่อให้มีฟางลอยมาก้ยังจะคว้าไว้แม้รู้ว่าไม่มีประโยชน์ มันไม่สามารถช่วยพยุงตัวเองให้รอดตายได้

    สำหรับการ 'ตัดใจ' ย่อมต้องเกิดขึ้นแน่นอนค่ะ เพียงแต่ว่า คนเราหากว่า ยึดมั่นถือมั่นมาก(ที่เรียกได้อีกอย่างว่า 'มั่นคง') ดื้อมากมั่นใจในตัวเองมาก(ทิฐิสูงอัตตาสูง) มันย่อมต้องใช้เวลามากกว่าปกติ กว่าที่จะทำใจยอมรับความจริง(ตัดใจ)ได้  เขาจะสู้(ดันทุรัง)จนถึงจุดที่รู้สึกตัวว่า 'ไม่ไหวแล้ว' ควร 'พอ' ได้แล้ว คนประเภทนี้ ใครบอกให้หยุดให้พอให้เลิกเถอะไม่มียอมหรอก ต้องตัวเองได้คิดเองรู้สึกเองว่ามันไม่่ไหวแล้ว ไร้ประโยชน์แล้ว นั่นแหละ ถึงจะเลิกละได้ (ทั้งในความหมายนิสัยของอาทิตย์และของแพทริเซีย)

    ดังนั้น ต้องลองมาดูกันนะคะ ว่าใครจะเป็นฝ่ายตัดใจหรือถอดใจ ซึ่งต้องมีแน่นอนค่ะ

    นั่นแน่ น้องจินเชียร์แพทเหลือเกิน อยากให้แพทมีความสุขก่อนถึงจะเสียอาทิตย์ไปก็ยังดี ^^
    แต่จริงๆ แล้วไม่รู้ว่าทำอย่างนั้นจะกลับยิ่งเจ็บหรือเปล่านะพี่ว่า มันอยู่ที่พอ ตอนที่ได้ลิ้มรสความสุขแล้ว คนเรารู้จักพอหรือเปล่า? บางคนพอรู้จักกับความสุขแล้ว ถึงเวลาที่จะต้องเสียมันไปก็ยิ่งเหมือนกับฆ่ากันให้ตายทั้งเป็นกับชีวิตที่เหลืออยู่ สู้ไม่เคยได้รู้จักความสุขนี้ ตัดใจเสียแต่เริ่มต้นดีกว่า แต่กับบางคน ต่อให้ต้องแลกด้วยทั้งหมดของชีวิตก็ไม่กลัวขอเพียงให้รุ้จักกับความสุขจากความสมหวังในรักสักครั้งในช่วงหนึ่งของชีวิตก็พอ....มันก็พูดยากนะคะ เพราะคนเราน่ะ คิดไม่เหมือนกัน

    แต่ไม่ว่าผลจะออกมาอย่างไร ก็หวังว่าน้องจินจะมีความสุขในการอ่านและได้เห็นมุมมองหลายๆ แง่ (ทั้งดีและไม่ดี ถูกและผิด) จากเรื่องนี้นะคะ

    ป.ล. กระซิบเป็นการส่วนตัวว่า...พี่น่ะปกติใจร้ายมากกกกกกกกก ชอบเห็นตัวละครเป็นทุกข์ เป็นคอดราม่าตัวจริงเสียงจริงเลยค่ะ เรื่องผิดหวัง หักมุม นองน้ำตา ฆ่ากันตาย ฯลฯ(บลาๆๆ) น่ะ วางใจได้เลย ^^ (แหะๆ 'ฆ่ากันตาย' นี่เกินจริงไปหน่อย) แต่การทำร้ายจิตใจผู้อ่านนั้นเป็นงานถนัดมากกกกกกกก ขอให้บอกเถิด จัดเต็มตลอด ไม่มีอั้น ไม่กลัวคนอ่านหนีด้วย ฮ่า ฮ่า (เพราะแทบจะไม่มีอยู่แล้ว ^^ ยังไงคงไม่มีอะไรแย่ไปกว่าที่เป็นอยู่ เอิ๊กๆ)

    ดังนั้น... ในเมื่อน้องจินไม่เอาธาร
    งั้นพี่ตัดสินใจเอาเองก็ได้ >O<
    ให้อาทิตย์คู่กับธารละกัน ตกลงให้ธารเป็นนายเอกนะเรื่องนี้ ดีไหมน้า ^_______^
    #30
    0
  23. #29 △.IMSHOJiN (@xenioO) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 09:04
    พึ่งเข้ามาอ่านอย่างจริงจังครั้งแรกค่ะสำหรับเรื่องนี้ บอกเลยว่าเยี่ยมยอดมากกก จินชอบภาษาที่พี่ใช้มากเลยค่ะ (ขอเรียกพี่นะคะ เพราะจินเด็กกว่าแน่นอน 555 ยี่สิบขวบเอง แหะ) เป็นความรักที่ต่างฝ่ายต่างคิดกันไปคนละแบบมากอ่าา สงสารอาทิตย์ T^T สงสารธารนะ แต่จินสงสารแพทที่สุดเลอออ. นางน่าสงสารอ่ะ นางรักมากจนไม่สามารถคิดอะไรได้อีกต่อไปแล้วนาทีนี้ รักแล้วต้องเสียสละมันยังไม่มีอยู่ในพจนานุกรมของนางแน่นอนค่า! จินว่าคนแบบเนี่ย ใช้วิธีหักดิบไม่ได้หรอก อาทิตย์คิดผิดรึเปล่าาาา มันเหมือนยิ่งเทน้ำมันลงกองไฟเลย ยิ่งรักยิ่งแค้นเลยสิถ้านางรู้ขึ้นมา แพทต้องรู้ได้ด้วยตัวเองว่าได้ตัวไม่ได้หัวใจแล้วคนที่เจ็บสุดคืออาทิตย์ จินว่าคงต้องรอนางมีลูกกับอาทิตย์อ่า แล้วนางอาจจะคิดได้ก็ได้นะค่า
    ประมาณว่าความรักของชายหญิงมีมากแค่ไหนก็ไม่ยิ่งใหญ่หรือมากเท่าความรักของแม่ลูกอะไรแบบเนี่ยยยย TOT ซึ้ง. แต่กว่าจะถึงตอนนั้นหรืออาจไม่ถึง คงมีเลือดตกยางออกตายกันไปข้างนึงแน่นอนนนน 555555 แต่เอาเข้าจริง ณ จุดนี้ จินก็เชียร์แพทนะ อยากให้แพทชนะ รักแพทหน๊อยยย ไม่เอาธารอ่ะ (/โดนตบบ) คือไม่ใช่ว่าไม่ชอบชายรักชาย (ก็ชอบค่า ชอบมากก) 555 แต่กลับเรื่องนี้มันต่างกันอ่ะ จินชอบอาทิตย์-แพทมากกว่า อาทิตย์เป็นคน มั่นคงในรักมากถึงมากที่สุด แต่ธารก็ถือเป็นอดีตไปแล้ว บางครั้งคนเราก็ควรต้องตัดใจแล้วเริ่มต้นใหม่ ไม่งั้นก็ต้องฝังตัวจมอยู่ในความมืดตลอดไป ไม่ใช่เพราะไม่มีคนฉุดดึงขึ้นมา เพราะในกรณีอาทิตย์มีแต่เพื่อนคนที่รักตัวเอง ช่วยเหลือทั้งนั้น แต่ตัวเองไม่ยอมเปิดโลกใหม่ เปิดใจให้ใครอย่างจริงจังต่างหาก ไม่ใช่ให้ลืมรักเก่า แต่ให้เก็บธารไว้ในใจลึกๆเป็นความทรงจำที่สวยงามไม่ดีกว่าเหรอ.. หรือเพราะธารบอกใจของอาทิตย์ต้องอยู่ที่ตนเท่านั้นพอ? เท่านั้นพอยังหง๊ายยยย คำว่า 'ใจ' จินว่ามันยิ่งใหญ่มากนะ การขอใจคนอื่นไว้กับตนก็เหมือนกักขังเขาไว้ไม่ให้ไปมีใครได้อีก เหมือนตัวเองไม่สมหวัง คนอื่นก็ต้องไม่สมหวังอย่างนั้นรึเปล่า? เป็นความรักที่เห็นแก่ตัวในอีกรูปแบบนึง (ซึ่งแน่นอนว่าแพทก็เป็นจ้าา แต่ทำไมเชียร์แพทล่ะ 55) อันนี้จินไม่รู้นะ แต่มันให้ฟิลลิ่งแบบนี้ 5555 แต่ละคนมีมุมมองความรักที่ฉีกทางกันออกไปมากถึงมากที่สุด ก็หวังเพียงว่าถ้าตอนจบแพทต้องเสียใจจริงๆ ก็ขอให้นางมีความสุขก่อนได้ไหมค๊าาา 55 มีลูกหน่อยก็ยังดี นางจะไม่ได้เหงา ฮืออออ.
    *เขียนยาวไปมาก จินขอโทษค่าา พิมพ์เพลินไปหน่อย โอยยย ก็มันโดนใจนะคะเรื่องนี้ อิอิ
    #29
    0
  24. #28 Punica (@punica-wit) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2557 / 22:30
    #27 โอ๊ย โดนใจอย่างแรง!!!

    เห็นด้วยกับคุณเบบี้จริงๆ ค่ะ กับประโยคที่ว่า 'ความรักที่มั่นคง คือการรอหรือรักทั้งที่เป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิงเหรอ'

    โดนอย่างแรงค่ะ และเห็นด้วยจริงๆ

    แต่ก็ต้องออกตัวเป็นกลางว่า คนที่มองความมั่นคงในมุมนั้นยังมีอยู่ (แม้จะถูกมองว่าเป็นคนโง่ก็ตาม) เพราะมนุษย์นั้นร้อยพ่อพันแม่ มีตรรกะของความรักแตกต่างกันไป

    หากพูดถึงเรื่องนี้ ตอนสุดท้ายของเรื่องที่อาทิตย์แยกจากธาร ก็ได้บอกแล้วว่าให้ธารเริ่มต้นชีวิตใหม่ อย่าได้จมปลักติดอยู่แต่อดีต ให้มองปัจจุบันและเดินไปข้างหน้า ดำเนินชีวิตต่อไปอย่างมีความสุขที่สุด คือสิ่งที่พี่อาทิตย์ต้องการให้ชีวิตของธารเป็นไป ซึ่งอาทิตย์ไม่คิดว่าหากธารเริ่มต้นใหม่กับใครจะแปลว่า ธาร 'ไม่มั่นคง' ในเมื่อตัวเขาพยายามดับความหวังของคนที่รักไม่อยากให้ทุกข์กับการรอคอยที่ไม่รู้จุดหมายปลายทาง จึงเป็นสิ่งเดียวที่อาทิตย์อยากเห็นน้องมีความสุข ไม่ใช่มารอเขาต่อไปอย่างเลื่อนลอย

    ส่วนตัวของอาทิตย์เอง ตัวเขาเท่านั้นที่รู้ แม้ว่าใจจะยังคงรักธารอยู่ แต่ก็พร้อมจะที่จะปล่อยวางและก้าวต่อไป
    อาทิตย์รู้ว่ายากจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันได้ถึงได้ทำใจ ไม่ยอมบอกธารให้มีความหวังว่าตัวเองพยายามจะบอกเลิกแพทริเซีย (ตอนต่อไปที่จะลงจะเป็นคำตอบของการตัดสินใจของอาทิตย์ - คือ เขาขอพยายามทำเพื่อธารสู้จนถึงที่สุด หากแพ้ในคราวนี้ ก็ต้องเก็บความรักที่มีไว้เป็นเพียงความทรงจำที่สวยงามในใจเท่านั้น)

    ปัญหาของเรื่องเลยก็คือ ตัวละครทั้ง 3 ตัวยังมี 'ความหวัง' ทำให้ยังคงยึดมั่นกับความรักที่มีอยู่
    ธาร ยังมีหวังอยู่ลึกๆ ว่าอาทิตย์จะสามารถยุติพันธะได้
    อาทิตย์ ยังมีหวังว่าจะสู้จนถึงจุดที่เขายอมรับว่าสู้ไม่ไหวอีกต่อไป
    แพทริเซีย ยังมีความหวังว่าจะเอาชนะผู้ชายที่ตัวเองรักและต้องการได้ (แม้อาทิตย์จะปฏิเสธอย่างชัดเจน แต่พ่อแม่จะจับแต่ง ทำให้แพทยังมีหวังอยู่เพราะมีคนถือท้าย - มั่นใจว่ายังไงก็ได้แต่งกับอาทิตย์แน่ๆ ไม่ว่าผู้ชายจะรักตัวเองหรือไม่ก็ตาม)

    ซึ่งในความเป็นจริงของชีวิต มนุษย์ทุกคนล้วนรักตัวเอง อยากให้ตัวเองสมหวังมีความสุข (เพียงแต่ว่าถ้ารักตัวเองมากเกินไป คิดถึงแต่ตัวเองมากเกิน ไม่เลือกวิธีการให้ตัวเองสมหวังมากเกินไป มันก็จะกลายเป็นความเห็นแก่ตัว)

    ซึ่งถ้าหากว่าไม่ว่าใครคนใดคนหนึ่งใน 3 คนนี้ หมดหวังแน่นอนแล้ว ไม่ว่าอาทิตย์แต่งงานไปจริงๆ แล้วกับแพท หรืออาทิตย์ยกเลิกพันธะทุกอย่างกับแพทได้สำเร็จ ธารไปมีรักใหม่ หรือ แพทเปลี่ยนใจ เรื่องก็จะเคลียร์ทันทีว่าใครลงเอยกับใคร

    แต่ทั้งนี้และทั้งนั้น คนบางคนก็ยึดติด ถึงขั้นว่างมงายจนรักตัวเองไม่เป็น

    เมื่อวานนี้ได้ยินข่าวว่า เด็กอายุ 18 ถูกแฟนบอกเลิก(ทางเน็ต) ถึงกับผูกคอฆ่าตัวตาย ฟังแล้วเศร้ามากๆ ทำไมกำหนดคุณค่าของตัวเองเพียงแค่นี้ คนที่รักเราอีกมากมายจะรู้สึกเสียใจขนาดไหนกันหนอ (ถ้าเป็นตัวเองไม่มีวันจะทำอย่างนี้แน่ๆ แต่ว่านะ...คนเรามีวิธีคิด มีวุฒิภาวะ พื้นฐานครอบครัวการปลูกฝังไม่เหมือนกัน ทำให้คนเราเผชิญหน้ากับปัญหา กับความผิดหวัง เลือกวิธีแก้ไขปัญหาต่างกันไป)

    และขณะนี้ที่กำลังพิมพ์ความเห็นนี้อยู่ ก็มีข่าว สามีหวาดระแวงภรรยาที่สังคมจัด หึงหวงเลยเอาปืนมาไล่ยิงเมียตัวเอง ฝ่ายหญิงหลบกระสุนได้สองนัด(มั้ง) นัดสุดท้ายหลบไม่ได้เสียชีวิตคาที แล้วตัวเองก็ยิงตัวตายตาม - สลดใจจริงๆ ค่ะ พูดไม่ออก (กรณีนี้ไม่ใช่วัยรุ่นแล้ว)

    แพทริเซีย อาจเป็นคนโง่งมงายในรักคนหนึ่งในโลกนี้ ที่ต้องการได้คนที่รักมาเป็นของตัวเอง เรียกว่ารู้ทั้งรู้ว่ามันผิดแต่ก็ทำเพราะรัก พยายาทำทุกอย่างเพื่อยื้อเขาไว้แม้จะต้องแลกกับอะไรก้ตามเพื่อไขว่คว้าให้ได้มา

    ถ้ามนุษย์ทุกคนในโลกนี้สามารถรักด้วย 'สติ' ได้ก็คงจะดีนะคะ



    #28
    0
  25. #27 เบบี้ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 23:53
    ในชีวิตจริงๆอ่ะนะ ใครเจอคนอย่างแพทนี่ สำหรับเราถือว่าโชคดีมากๆ 555 รักๆๆๆ



    ความรักที่มั่นคง คือการรอหรือรักทั้งที่เป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิงเหรอ



    ถ้าเราเป็นอาทิตย์ คงเลิกรักธารแบบหวังที่จะได้รักกันไปแล้ว เก็บไว้เป็นความรู้สึกดีดีแทน

    และถ้าเราเป็นแพท เราคงเสียดายเวลา5ปีมากๆ (เพราะแก่ไปแยะเลย 555)
    #27
    0