คดีฆาตกรรมเพื่อนบ้าน

  • 83% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 9,577 Views

  • 152 Comments

  • 251 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    61

    Overall
    9,577

ตอนที่ 28 : สุดท้าย (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 826
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    28 ก.ย. 57

ตอนที่ 25 – สุดท้าย

 

            “มากับฉัน ไปฆ่าคนที่เหลือ”

                “ให้ตายผมก็ไม่ไป!!” กันต์ตะโกนสุดเสียง เอกชัยนิ่งไปนิดหนึ่ง ก่อนจะเอ่ย

                “งั้นฉันไปเองคนเดียวก็ได้”

                “อย่านะ!” กันต์วิงวอน “ได้โปรดเถอะ อย่าฆ่าใครอีกเลย”

                “ปล่อย...” เอกชัยพูดเสียงค่อย กันต์ทรุดตัวลง เกาะขาเอกชัยเอาไว้

                “ฉันบอกให้ปล่อย”

                “อย่านะ อย่าฆ่า!

                “บอกให้ปล่อย!!” เอกชัยสิ้นสุดความอดทน เขายิงกันต์ที่ขาข้างขวา เลือดสาดกระเซ็นออกมา กันต์หน้าเบี้ยวเพราะเจ็บบาดแผลมาก เอกชัยสะบัดแขนเขาทิ้งและเดินออกไปหน้าบ้าน เพื่อจะไปฆ่าคนที่เหลือ...

                “อย่า คุณเอกชัย อย่า....” กันต์คลืบคลานไปตามพื้นเหมือนแมลงสาบ เลือดไหลท่วมจากขาเขา

 

                วราลีกับอิศราหลบอยู่ในบ้านธนพล วราลีพยายามปลอบอิศราที่กำลังร้องไห้ ภายในห้องนอนของตัวเอง

                “ไม่เป็นไรนะจ้ะ พี่จะปกป้องเธอเอง” เธอบอกและลูบหัวเด็ก อิศราร้องไห้สะอึกสะอื้น วราลีเดินไปเช็คประตูอีกทีว่าล็อกหรือยัง ขณะนั้น เอกชัยก็เดินไปรอบเพื่อตามหาวราลี

                “ไปหลบอยู่ไหนน้า?” เอกชัยหาไปเรื่อยๆ ขณะที่วราลีที่อยู่ในบ้านกำลังคิดหาวิธีแย่งกุญแจ...

                “ได้การล่ะ” วราลีหันไปหาอิศรา “เธอต้องช่วยพี่แล้วนะ”

 

                เอกชัยเดินมาจนถึงบ้านธนพล เขาเปิดประตูเข้าไปก็พบว่าประตูหน้าบ้านเปิดอ้าอยู่ เขาเดินเข้าไปในบ้าน

                “วราลี.... อิศรา....” เอกชัยเรียกพร้อมกับเล็งปืนไปทั่ว ภายในบ้านมืดสนิท เอกชัยคลำหาสวิทซ์ไฟแล้วก็เปิดจนทั่ว

                “วราลี อิศรา อยู่ที่นี่หรือเปล่า?” เขาเรียกอีกครั้ง ขณะนั้นเอง วราลีที่อยู่ชั้นสอง ก็ทำเสียงกระแทกประตู เอกชัยได้ยินก็รีบขึ้นบันไดไปทันที

                “ออกมาเถอะน่า มาให้ฆ่าซะดีๆ” เอกชัยยิ้มเหี้ยม ขณะเดินไปยังชั้นสอง ตรงทางเดินนั้นมืด แต่เขาเห็นไฟในห้องหนึ่งเปิดอยู่ เอกชัยเดินเข้าไปทันที

                “เจอตัวแล้ว....” เอกชัยเล็งปืนไปที่วราลีที่ยืนอยู่ สีหน้าเธอไม่ได้หวาดกลัว

                “ขอโทษนะ วราลี” เขาเล็งปืนเตรียมจะยิง แต่ในตอนนั้นเอง

                “อิศรา ปิดประตูแล้วล็อกซะ!

                “หา!?” เอกชัยหันไปแต่ก็ช้าไปเสียแล้ว อิศราปิดประตูล็อกเอาไว้จากด้านนอก เอกชัยหันมาทุบประตูอย่างบ้าคลั่ง เขาหันไปหาวราลีที่หัวเราะเสียงดังอย่างผู้กุมชัยชนะ

                “คนที่ชนะคือฉันต่างหาก...” เอกชัยกล่าวอย่างเคียดแค้นแล้วก็เล็งปืนไปที่วราลี....

                ปัง!

                อิศราวิ่งลงบันไดมาพลางร้องไห้ เสียงปืนลั่นดังขึ้นภายในบ้าน เขาวิ่งไปซ่อนตัวอยู่ในบ้านของตัวเอง ขณะนั้นเอง หลังจากสังหารวราลีแล้ว เอกชัยก็ใช้ปืนยิงลูกบิดประตูจนมันเปิดออก

                “คิดหรือว่าจะขังฉันได้” เอกชัยหันไปหาวราลีที่นอนจมกองเลือด เขาหันไปข้างหน้า

                “เหลืออีกแค่คนเดียวก็จบ หลังจากนั้น เราจะฆ่าตัวตาย แล้วก็โยนความผิดทั้งหมดให้กันต์...”

 

                ทางด้านอิศราก็เก็บตัวอยู่ในห้องนอนคนเดียว เขาตกอยู่ในอาการหวาดกลัว

                “พ่อ... แม่... ช่วยผมด้วย”

                เอกชัยเดินไปยังบ้านของตริณภพเพราะคิดว่าเห็นอิศราเข้าไปในบ้านหลังนั้น เขาเดินเข้าไป สำรวจชั้นล่าง เมื่อไม่พบอะไร เขาก็ขึ้นไปชั้นสอง

                “อิศรา....” เอกชัยเอ่ยเบาๆ “ออกมาหาลุงเร็ว ลุงไม่ทำอะไรหรอก”

                อิศราซ่อนตัวอยู่ในตู้เสื้อผ้า ขณะนั้นเอง กันต์ที่ได้รับบาดเจ็บที่ขาก็กำลังพยายามเดินอย่างเร็วที่สุด ตามหลังเอกชัยที่เดินเข้าบ้านตริณภพไป เมื่อครู่เขาได้ยินเสียงปืน ไม่รู้ว่าใครกันที่ตาย วราลีหรืออิศรา?

                กันต์เดินกะเผลกๆ เลือดไหลหยดไปตามพื้น เขาเข้าไปในบ้านธนพล และก็พบว่าวราลีถูกยิงตายแล้ว

                “ทำไม...?” กันต์ทรุดตัวลง วราลี... คนที่เขาอยากจะรู้จักให้มากกว่านี้ ในที่สุดก็ไม่รอดจากเงื้อมมือของเอกชัย...

                “นี่มันเกินไปแล้ว เกินไปจริงๆ” กันต์กำหมัดแน่น “คุณเอกชัย ผมจะไม่ปล่อยให้คุณรอดไปแน่นอน”

 

                เอกชัยยังตามหาอิศราอยู่ เขาเริ่มหงุดหงิด เพราะหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ตอนนั้น กันต์ก็เข้ามาในบ้านของตริณภพด้วยเช่นกัน เขาพยายามจะไม่มองห้องครัวที่ท่วมไปด้วยเลือดนั้น ที่บันไดยังมีร่างของณวัตน์นอนเป็นศพเปิดตาค้างอยู่เลย เขาขึ้นบันไดไปอย่างระมัดระวัง

                เอกชัยเปิดห้องสุดท้าย ในห้องมืดมิด เขาเข้าไปในห้อง สัมผัสได้เลยว่ามีคนอยู่ เขาได้ยินเสียงลมหายใจเข้าออก

                “อิศรา!!” เอกชัยตะโกน ทำเอาเจ้าตัวที่แอบซ่อนหลังตู้สะดุ้ง

                “ออกมาน้า!!” เอกชัยใช้มือทุบผนัง “ออกมา! จะกลัวอะไร?”

                และแล้ว เอกชัยก็เห็นร่างเล็กที่สั่นงกๆ หลังตู้ เอกชัยกระชากคอเสื้ออิศรา ดึงตัวอิศราทั้งตัวขึ้นมาอย่างง่ายดาย

                “ตามพ่อกับแม่แกไปเถอะ....” เอกชัยเอ่ยพลางหัวเราะ จากนั้นก็เล็งปืนไปยังอิศรา

                “คุณเอกชัย...”

                ปัง!

                กันต์สะดุ้ง เสียงปืนดังลั่นที่ชั้นบน เขารีบเดินขึ้นไป ก็เห็นภาพที่ไม่น่าเชื่อจริงๆ

                อิศรานอนบนพื้น หมดลมหายใจ เลือดไหลนองท่วมพื้น เขาเงยหน้าขึ้นมองมัจจุราช... เอกชัย ที่เป็นคนสังหารเด็กตัวเล็กๆ

                “คุณมัน...”

                เอกชัยมองหน้ากันต์

                “ทีนี้ก็เหลือแค่ฉันกับแกแล้ว ไม่สิ” เอกชัยยิ้ม ดูใจสงบ

                “จะเหลือแค่แกที่เป็นฆาตกรคนเดียว” เขาว่า “ทุกคนตายหมด เหลือแค่แกคนเดียว”

                เอกชัยหัวเราะเสียงดัง

                “ฉันจะออกจากแยกไปแจ้งตำรวจ” เขาบอกและเดินเข้ามาหากันต์ กันต์เข้าปะทะกับเอกชัยทันที ทำให้เอกชัยเผลอยิงเข้าที่ท้องของกันต์ถึงสามนัด เอกชัยตกใจ เขาเฝ้ามองร่างของกันต์ที่กลิ้งตกไปตามบันไดไป เลือดของกันต์ไหลนองพื้น เอกชัยเดินข้ามร่างของกันต์ไปแบบไม่รู้สึกอะไร

                เอกชัยเดินไปยังปากแยก และล้วงกุญแจรั้วออกมา ก่อนจะจัดการไขและปลดโซ่ทั้งหมดออก เขาเปิดประตูออกกว้าง

                “เราจะไปแจ้งตำรวจ หลังจากนั้นเราจะ...” เขายิ้มขณะพูดคนเดียว ใกล้หกโมงเช้าแล้ว ฟ้าด้านทิศตะวันออกเริ่มมีแสงสีแดงๆ เขาเดินออกจากแยก โดยปล่อยประตูเปิดทิ้งไว้แบบนั้น เขาเดินไปยังตู้โทรศัพท์ จัดการโทรเรียกตำรวจให้มา

                “ขอบคุณครับ” เอกชัยวางสายแล้วก็ถอนหายใจ เขากลับเข้าไปในแยกอีกครั้ง เข้าไปในบ้าน ไปยังห้องนอนของตัวเอง เขาเอามือลูบไล้เตียงนอนที่นอนกับภรรยาทุกคืน... เขานึกถึง ครอบครัวของเขาเอง....

                “เพื่อครอบครัวของเรา พ่อทำได้....” เขาพูด “พ่อทำได้”

                เขาร้องไห้ออกมา ไม่อยากจากไปไหน... แต่ก็จำใจต้องทำ เพราะเขาคือฆาตกร

                “พ่อขอให้ลูกดูแลแม่ดีๆ ด้วยนะ” เอกชัยพร่ำ พลางเขียนอะไรบางอย่างใส่กระดาษเป็นครั้งสุดท้าย เขายกมือเช็ดน้ำตาพลางมองดูนาฬิกา

                “เอาล่ะ ถึงเวลาแล้ว” เอกชัยถอนหายใจออกมา เขาเดินไปชั้นล่างที่วางปืนเอาไว้ เขาหยิบปืนขึ้นมา จ่อกับขมับตัวเอง

                ภาพต่างๆ หวนคืนมาในสมอง เหมือนเป็นการสั่งลา ภาพในอดีตหลายปีก่อน ภาพของเพื่อนบ้านแต่ละคนที่เป็นมิตร กิจกรรมที่ทำด้วยกันทุกปี การช่วยเหลือกันและกัน ความสามัคคีของทุกคน ทุกอย่างเคยงดงาม....

                “ขอโทษนะทุกคน”

                .......

                ปัง!

 

            กันต์เดินออกมาหน้าบ้านตริณภพ เขาได้ยินเสียงปืนดังจากบ้านเอกชัย เพราะฉะนั้น เอกชัยก็คงจะ....

                “ก็เหลือเราแค่คนเดียวแล้วสินะ” กันต์ว่าพลางกุมบาดแผลฉกรรจ์ เขาค่อยๆ ประคองร่างตัวเองไปยังประตูหน้าที่เปิดอยู่ ขณะที่เดินผ่านบ้านเอกชัย เขานึกอย่างไรไม่รู้จึงเดินเข้าไป แล้วก็พบเอกชัยนอนจมกองเลือดอยู่

                “คนที่สิบแปดไม่มีจริงๆ นั่นแหละ” กันต์เอ่ยกับตัวเอง เขากำลังจะเดินออกไปอยู่แล้ว...

                โครม!

                กันต์สะดุ้ง มองไปยังด้านบน ได้ยินเสียงแน่ๆ แต่ทุกคนก็ตายหมดแล้ว จะมีใครอีกล่ะ?

                คนที่ 18?

                “มีจริงๆ หรือ?” กันต์ฉงน เขารีบเดินออกจากบ้าน คนที่สิบแปดมีขึ้นจริงๆ และยิงเอกชัยงั้นหรือ?

                “เราจะ เราจะ...” กันต์ล้มลงไป เจ็บบาดแผลแทบเจียนตาย แต่ก็ยังพยายามคลานไปยังประตู

                “เราต้องรอด เราต้องรอด” เขาพูดกับตัวเอง รู้สึกทันทีว่ามีใครเดินตามหลังเขามา แต่เขาไม่กล้าหันกลับไป...

                “เราจะ เราจะ”

                กันต์เอื้อมมือไปแตะประตู แต่แล้วมือก็ร่วงลงไป เขานอนแช่บนพื้นอยู่แบบนั้น เลือดไหลนองพื้น....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #121 Σʍρeror_ɔr (@055440769) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 09:16
    เห้ยยย =[]= 
    โอ่ยตื่นเต้นมาก 
    #121
    0
  2. #110 ลูกแมวตัวน้อยๆ (@noramonj) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 05:28
    รอรอรอแล้วก็รอรอรอ รอรอรอแล้วก็รอต่อไป
    #110
    0
  3. #109 Piriya Ssr (@mimeu_vip) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 23:09
    รอออออออ
    #109
    0
  4. #107 iltt (@gumee001) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 21:00
    รอร่อรอรอรอกันไป
    #107
    0
  5. #101 OLIPPY (@olippy2537) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2557 / 00:36
    รออออออออ
    #101
    0
  6. #98 mook (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 06:40
    ทำไมยังไม่ลงอีกละคะ

    รออออออ
    #98
    0
  7. #97 p_ice (@p-ice) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2557 / 01:44
    รอคะ รอ
    #97
    0
  8. #94 shlove (@mint22tp) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 20:44
    รออออออออออออออออออออออออออ
    #94
    0