คดีฆาตกรรมเพื่อนบ้าน

  • 83% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 9,577 Views

  • 152 Comments

  • 251 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    61

    Overall
    9,577

ตอนที่ 13 : ปืน (รีไรท์แล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 772
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    16 มี.ค. 57

ตอนที่ 12 – ปืน

 

            เอกชัยเฝ้าประตูหน้าที่ห้องรับแขกชั้นล่าง ยังไม่มีใครอาจหาญกล้าลงมาจากห้องที่อยู่ด้านบน เขามองปืนของตัวเองแล้วก็เปิดดูช่องบรรจุกระสุน

                “นัดเดียว?” เอกชัยขมวดคิ้ว “จริงสิ”

                เขาลุกจากที่นั่ง ไปยังห้องนอนชั้นสามทันที พอเขาเปิดประตู คนในห้องก็หันมา เขาเล็งปืนไปที่ตริณภพ

                “ผมรู้นะว่างานอดิเรกของคุณคือชอบยิงปืน” เอกชัยว่า “หวังว่าคงมีปืนเก็บไว้สักกระบอกนะ”

                “ผมไม่ยอมให้ปืนกับคุณแน่” ตริณภพพูดเสียงเข้ม

                “งั้นเหรอ?” เอกชัยเล็งปืนไปยังเกศินีและอิศรา “หรือต้องให้เมียกับลูกตายก่อน”

                “อย่าอาจหาญชี้ปืนไปที่เมียกับลูกผมนะ!” เขาพูดเสียงดัง

                “งั้นก็เอาปืนมาเซ่!!” เอกชัยตวาด “เร็วๆ เข้า”

                ตริณภพส่ายหน้าแล้วก็เดินออกมาจากห้อง เขาตรงไปยังห้องนอนของเขาที่ชั้นสอง แล้วหยิบปืนพกจากในตู้ ส่งให้เอกชัย

                “มีสิบห้านัดนี่ เยอะดีจริง” เอกชัยหัวเราะ

                “คุณจะยิงใคร? คุณเอกชัย”

                “ก็....” เอกชัยเงยหน้ามองเพดาน “ก็ถ้าไม่มีใครคิดอะไรตุกติก ปืนก็ไม่ลั่นหรอกครับ”

                “ถามจริง คุณจะไม่ปล่อยเราไปใช่ไหม? คุณข่มขู่เราถึงขนาดนี้ คุณคงไม่ไว้ชีวิตพวกเรา”

                เอกชัยได้ยินก็นิ่งไป

                “ผมจะจัดการทุกอย่างเอง คุณกลับเข้าห้องไปเสีย อย่าคิดเล่นตุกติกอะไร รอให้ถึงพรุ่งนี้เช้า ผมสัญญาว่าจะปล่อยทุกคนไป”

                ตริณภพได้ยินแล้วก็เดินขึ้นชั้นสามไป ทิ้งให้เอกชัยครุ่นคิดอยู่คนเดียว

 

                “เลือดเริ่มไหลเยอะแล้วนะ” มนัญญาว่าเมื่อเห็นบาดแผลที่ขาของธนพล “ถ้าปล่อยไว้ เขาอาจเสียเลือดตายได้”

                ณวัตน์กับรสสุคนธ์ขยับเข้ามาอย่างเป็นห่วง ขณะที่พรหมพรนั่งอยู่ตรงมุมห้อง รำพึงบางอย่าง

                “ไอ้ฆาตกร ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่....”

                “นี่ เราลองบุกออกไปดีมั้ย?” ศรัณย์ถามขึ้นบ้าง “ถึงคุณเอกชัยจะมีปืนจริง แต่เรามีกันหลายคน”

                “ก็หมายความว่าจะใช้คนใดคนหนึ่งเป็นโล่ป้องกันน่ะหรือ?” วราลีว่า “ไม่ได้หรอก ถ้าจะรอด ก็ต้องรอดให้หมด”

                “อาจจะต้องมีคนที่เสียสละ” กันต์พูดขึ้นมา “ให้ผมเสียสละแทนทุกคนเถอะ”

                ทุกคนหันมามองกันต์

                “จะทำยังไง?” พรหมพรถาม

                “ผมจะทำอะไรสักอย่าง แล้วทุกคนก็หนีไป แจ้งตำรวจ”

                “แต่กุญแจหลักอยู่ที่คุณเอกชัยนะ” วราลีพูดอย่างเป็นห่วง “แล้วแยกเราก็ปิดด้วย ไม่มีทางออกไปได้ แล้วจะทำยังไง?”

                วราลีพูดแบบนั้น แต่จู่ๆ กันต์ก็ยิ้มออกมา

 

                จะทำยังไงดีนะ?

                เอกชัยคิดกังวลจนประสาทแทบจะกินอยู่ที่ห้องรับแขกชั้นล่าง อากาศหนาว แต่ตัวเขาเหงื่อออกเต็มไปหมด

                “เราจะฆ่าทุกคนเลยหรือ?” เขาถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำอีก และเดินวนไปวนมา

ในขณะนั้นเอง ศรัณย์ก็เดินออกมาจากห้องชั้นสี่ที่หลบซ่อน ตรงไปยังห้องชั้นสามที่พวกตริณภพอยู่ เขาเคาะประตูแล้วก็เปิดออก แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นวสันต์ทำท่าจะหวดเขาด้วยไม้ตีกอล์ฟ แต่พอวสันต์เห็นเขาก็ทำท่าโล่งใจ

“คุณเอกชัยอยู่ด้านล่าง?”

ศรัณย์สอบถามว่าเบรกเกอร์ของบ้านนี้อยู่ตรงไหน เขาจะดับไฟทั้งหมด เมื่อมองอะไรไม่เห็น ก็เป็นโอกาสเหมาะที่จะจัดการกับเอกชัย

“ผมไปด้วย” ตริณภพอาสาและไปกับวสันต์และศรัณย์ วลัยลักษณ์ดูจะห่วงสามีนิดหน่อยแต่ก็ยอมปล่อยไป... เบรกเกอร์อยู่ชั้นล่าง ทั้งสองแอบเดินลงบันไดอย่างเบาๆ ไม่ให้เอกชัยได้ยิน และมุ่งตรงไปยังใต้บันไดข้างๆ ห้องครัว จัดการสับเบรกเกอร์ลงทันที

ไฟทั้งหลังดับหมด เอกชัยสะดุ้งเฮือก ทั้งตริณภพ วสันต์และศรัณย์แอบอยู่ใต้บันได เตรียมพร้อมตามแผนที่กันต์วางไว้

“ใคร? ทำไมไฟดับ”

ท่ามกลางความมืด พวกของวราลีพากันออกจากห้อง และเดินลงมาชั้นล่างเพื่อเตรียมตัววิ่งออกจากบ้าน แต่กันต์นั้นยังอยู่ที่ชั้นสาม กำลังรอจะทำอะไรบางอย่าง...

“มีคนทำไฟดับ?” เอกชัยรู้เพราะเห็นบ้านของธนพลไฟยังเปิดอยู่ “ใครสับเบรกเกอร์?”

เอกชัยเริ่มโกรธ

“บอกแล้วว่าอย่าคิดไม่ซื่อ” เอกชัยกำปืนในมือแน่น รู้สึกโกรธ “ทำไมถึงไม่ยอมฟังกันนะ”

ในตอนนั้นเอง กันต์ก็โยนตุ๊กตาหมีของอิศราที่ใส่ข้าวของเสริมเอาไว้ให้มันหนักๆ ลงจากชั้นสามทางหน้าต่าง จนมันตกลงบนพื้นหน้าบ้าน เกิดเสียงดังตุบ! ดังมาก เอกชัยได้ยินก็รีบเดินไปยังห้องรับแขก

“มีคนตาย!!

เสียงของกันต์ดังขึ้นจากด้านบน

“คุณพรหมพร คุณพรหมพรกระโดดตึกตาย!

“ว่าไงนะ?” เอกชัยรีบเปิดกุญแจออกไปทันที และเปิดกุญแจรั้วหน้าบ้านด้วย ในตอนนี้เอง ศรัณย์ วสันต์และตริณภพก็วิ่งตามออกไปทันทีเพราะประตูเปิดแล้ว พวกวราลีก็รีบวิ่งตามไป

เอกชัยเดินมาและเห็นร่างในความมืด ตอนแรกเขาก็ตกใจ แต่พอดูดีๆ แล้วว่าเป็นตุ๊กตาเขาก็โกรธมาก

“หลอกกันหรือ?” เอกชัยทำสีหน้าเหี้ยม “กล้าหลอกกันนะ”

 เขาเดินกลับเข้าไปในบ้านทันทีทันใด และพอเห็นวสันต์วิ่งออกมาจากบ้าน ด้วยความโกรธ ทำให้เขายิงทันที

ร่างของวสันต์ร่วงลงไปกับพื้น เอกชัยยิงอีกนัดเข้าที่หน้าอกของวสันต์จนหมดลมหายใจ จากนั้นก็เล็งปืนไปยังตริณภพและศรัณย์

“คนเรามันหน้าซื่อใจคดจริงๆ” เอกชัยว่า “เห็นทีจะต้องฆ่าทิ้งซะแล้ว”

เอกชัยเล็งปืนไปที่ศรัณย์แล้วก็ยิง กระสุนเจาะเข้าหน้าอกด้านขวาของศรัณย์จนเขาล้มลงไปกองกับพื้นพร้อมกับวสันต์ ในตอนนั้นเอง มนัญญากับวลัยลักษณ์ก็เดินออกมาทางประตู

ในตอนแรกทั้งสองมองไม่เห็นอะไรเพราะมันมืด แต่พอรู้ว่าเป็นใคร ทั้งสองก็ค่อยๆ เดินเข้ามาหาสองร่างนั้น

“ลูกแม่...” มนัญญากระเถิบเข้ามา จับใบหน้าของศรัณย์ที่แน่นิ่งไปแล้ว

“ทำไม?” มนัญญาเริ่มร้องไห้ “นี่มัน.... ทำไม?”

“คุณคะ?” วลัยลักษณ์เดินเข้าไปหาวสันต์บ้าง “คุณ”

เอกชัยมองภาพข้างหน้าแล้วมองปืนในมือตัวเอง เขาฆ่าคนอีกแล้ว

“ทำไม!!?” มนัญญาตะคอกใส่เอกชัย “ทำไมต้องฆ่าลูกชายฉันด้วย!!

“คุณวสันต์! คุณคะ!” วลัยลักษณ์เงยหน้ามองเอกชัย “ไอ้ฆาตกร!!

เอกชัยมือสั่น แต่เขายังจับปืนแน่น เขาเริ่มกลัว เหตุการณ์มันเริ่มเลวร้ายขึ้นเรื่อยๆ

 

“คุณวสันต์กับคุณศรัณย์....” กันต์เอ่ยออกมา “ตายแล้ว”

“ใช่” ตริณภพถอนหายใจ คนที่มีชีวิตทั้งหมดอยู่ในห้องนอนชั้นสอง อยู่รวมกัน

“เพราะผมแท้ๆ” กันต์เสียใจ “ถ้าผมไม่คิดแผนบ้าๆ แบบนี้...”

“ไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก” ตริณภพปลอบใจ และหันไปหาวลัยลักษณ์และมนัญญาที่นั่งร้องไห้อยู่ตรงมุมห้อง

“พอรู้อย่างนี้เข้า” ตริณภพบอกบ้าง “ผมแน่ใจแล้วแหละว่า คุณเอกชัยจะไม่ยอมปล่อยพวกเราไปแน่นอน”

“เขาจะฆ่าเราทั้งหมด”

กันต์ได้ฟังแล้วก็รู้สึกกลัว

“เรามีทางเดียวคือต้องสู้” ตริณภพบอก “เราจะผ่านวิกฤตนี้ไปให้ได้”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #86 shlove (@mint22tp) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2557 / 20:47
    กันต์เป็นฆาตรกรชัวร์ จริงๆๆๆ
    #86
    0
  2. #85 shlove (@mint22tp) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2557 / 20:37
    ตริณ ป่ะ เพราะยิงปืนเก่ง ที่เป็นคนยิงคนแรกนั่น
    #85
    0
  3. #71 Answer – SE • (@055440769) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2557 / 14:05
    แกว่งเท้าหาเสี้ยนชัดๆ อยู่เฉยๆน่าจะดีกว่านะเนี่ย = =
    #71
    0
  4. #34 love LG (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 23:23
    เอ่อ แล้วคุณตริณภพจะให้ปืนมันทำไม
    #34
    0
  5. #16 Reshiram ♕ (@SweetPeary) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 19:47
    เหลือนัดเดียวแล้วมั้งเนี่ย กระสุนหมดเมื่อไหร่ตายแน่เอกชัย...
    #16
    0