พ่ายรักนางมารหมื่นพิษ

ตอนที่ 52 : บทที่ 51

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,589
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 460 ครั้ง
    8 ก.ค. 63

บทที่ 51


          ชินอ๋อง หยาง เทียนหลงเอ่ยถามพร้อมกับยกยิ้มกว้าง ราวกับต้องการกลั่นแกล้งคนบนตัก พระองค์รู้ว่านางมักจะชอบให้ยิ้มแบบนี้ นางเคยถึงขั้นเอ่ยละเมอต่อหน้าเขาว่ามันเป็นรอยยิ้มที่ช่างล่อลวงผู้คนให้ติดกับ

          และมันก็ล่อลวงได้จริงๆ ดวงตากลมโตมองรอยยิ้มอีกฝ่ายอย่างเคลิบเคลิ้ม นางสบตามองดวงตาลึกล้ำที่กำลังฉายแววเจ้าเล่ห์ของอีกฝ่าย ซูหนี่ว์เลียริมฝีปากของตนที่เริ่มแห้งผากเบาๆ ใบหน้านวลก็โน้มเข้าใกล้อีกฝ่ายจนริมฝีปากแตะกัน ราวกับต้องมนต์สะกด ซูหนี่ว์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อตัวนางได้สัมผัสถึงความอุ่นชื้นจากริมฝีปากของเขา


          ราวกับสติกลับมาอีกครั้งและเป็นอีกครั้งที่นางเบิกตากว้างเมื่อรู้ว่าตนเองกำลังทำอะไร ริมฝีปากอวบอิ่มกำลังจะถอยออกจากริมฝีปากบาง แต่ก็ไม่ทันการณ์เสียแล้ว มือหนาเลื่อนมาจับยึดที่ต้นคอซูหนี่ว์แน่นก่อนจะประกอบกบลงมาอีกครั้ง ริมฝีปากบางของชินอ๋องค่อยๆ บดเคล้าคลึงความอ่อนนุ่มของซูหนี่ว์ ปลายลิ้นร้อนรุกล้ำเข้าไปไล่ชิมรสหวาน ซูหนี่ว์ก็จับยึดไหล่หนาของชินอ๋องไว้แน่น หลับตาลงช้าๆ ซึมซับ บทเรียนร้อนจากคนร่างใหญ่จนหัวใจคล้ายกับอิ่มเอม ราวกับมีดอกไม้เบิกบานสะพรั่งภายในใจของคนทั้งคู่ ซึมซับความรักที่ไม่รู้ว่าเกิดขึ้นตอนไหนแต่กลับสลักลึกลงกลางใจของคนทั้งคู่เป็นที่เรียบร้อย


          ราวกับฟ้าดินออกมาเป็นพยานรักหญิงหั่วฉง* หลายร้อยตัวบินวนคนทั้งคู่ส่องแสงสว่าง สวยงดงามรอบตัว เพียงไม่นานหยาง เทียนหลงจึงรีบถอนริมฝีปากตนออกอย่างอ้อยอิ่ง มือหนาก็เกี่ยวเส้นผมนุ่มลื่นทัดหูให้นางอย่างหลงใหล ยิ่งมีหญิงหั่วฉงบินวน รอบๆ กายยิ่งทำให้หญิงสาวตรงหน้าดูงดงามขึ้นเป็นเท่าตัว ซูหนี่ว์เองก็แทบจะลืมวิธีหายใจเมื่อใบหน้าหล่อเหลามาคลอเคลียอยู่ใกล้ๆ และแสงสว่างเล็กๆ จากหญิงหั่วฉงทำให้เห็นใบหน้าเขาชัดเจนยิ่งขึ้น


          ซูหนี่ว์ก้มหน้างุดนางเขินอายแทบจะมุดหน้าลงดินเสียเดียวนั้น เกิดมาสองชาติไม่เคยเจออะไรที่มันละมุนขนาดนี้มาก่อน ดีต่อใจยิ่งนัก!


          “จอมโจรน้อย ขโมยจูบพี่แล้วรับผิดชอบด้วยเล่า” เขาเอ่ยเสียงแหบพร่าเล็กๆ มือหนาก็ลูบหัวคนตัวเล็กที่ซุกอกเขาอย่างเอ็นดู หากรู้ว่ายิ้มแบบนี้แล้วจะล่อลวงให้คนตรงหน้ามากินเต้าหู้เขาได้ ต่อจากนี้เขาจะยิ้มแบบนี้ให้นางบ่อยๆ เสียแล้ว ชินอ๋องคิดอย่างเจ้าเล่ห์มุมปากก็ยกยิ้มน้อยๆ อย่างคนมีแผนการ


          “พี่เทียนหลงก็หลอกกินเต้าหู้ข้าตั้งหลายครั้ง ไม่แต่งให้ท่านข้าก็ไม่รู้จะไปแต่งให้ใครแล้วเจ้าค่ะ” ซูหนี่ว์เอ่ยเสียงอู้อี้ เพราะใบหน้านางยังมุดอยู่ในอกแกร่งของชินอ๋อง


          นางยังเขินอายเกินกว่าที่จะมองหน้าเขาได้ในตอนนี้ ครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้งเป็นเพราะนางแอบไปกินเต้าหู้เขาก่อน มันน่างามหน้านัก!


          ซูหนี่ว์นั่งอยู่ในท่านี้ราวๆ ครึ่งก้านธูป ชินอ๋องเองก็ไม่ได้ว่าอะไรมือหนายังคงลูบหัวเองฝ่ายเล่นราวกับปลอบโยน จนกระทั่งทั้งคู่ได้ยินเสียงต่อสู้อยู่ไม่ห่าง ซูหนี่ว์จึงผละออกจากอกแกร่งอย่างเสียดายนิดๆ นางเงยหน้ามองชินอ๋องก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้น สัญชาตญาณระวังภัยของคนทั้งคู่เริ่มทำงาน


          ฝ่ามือหนาเอื้อมมาจับมือนางไว้แน่น พลางสบตาอีกฝ่ายราวกับสื่อสารกันเพียงในใจ การต่อสู้ที่ทั้งคู่สัมผัสได้นั่นคู่ต่อสู้ไม่ใช่สัตว์อสูร แต่เป็นกลุ่มคน เสียงดังออกมาไม่ห่างราวอยู่เหตุการณ์เกิดอยู่เพียงใกล้ๆ ซูหนี่ว์จึงจับพลังปราณดูพบว่ามีระดับเจ้าจอมยุทธถึงห้าคน และผู้ที่อยู่ในระดับสิบอีกห้าคน ระดับเก้าและแปดประมาณสิบคน ทั้งยังมีรังสีฆ่าฟันรุนแรงราวกับเป็นนักฆ่า


          “ป่านี้อนุญาตเพียงศิษย์ของสำนักเข้ามาเท่านั้นเพราะเป็นช่วงเทศกาลของสำนัก” ชินอ๋องเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด


          “พวกนั้นมีรังฆ่าฟันเหมือนนักฆ่า หากอนุญาตเพียงศิษย์ของสำนักเช่นนั้น หรือเป้าหมายจะเป็นศิษย์ในสำนักเจ้าคะ” ซูหนี่ว์เอ่ยประมวลผลอย่างรวดเร็ว


          “ไปดูกันหน่อยเถอะ แต่ระวังตัวด้วย” ชินอ๋องเอ่ย ตามจริงเขาไม่อยากให้นางไปด้วย แต่จะให้นางกลับไปคนเดียวก็นับว่าไม่ปลอดภัยเท่าไหร่นัก จึงจำต้องให้นางติดตามมาด้วย


          ทั้งสองร่างทะยานเข้าไปใกล้ จนเห็นเหตุการณ์ ผู้ที่กำลังถูกเล่นงานไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นกลุ่มขององค์รัชทายาท ซูหนี่ว์ถอนหายใจอย่างปลงตก เหตุใดเจอพวกเขาแต่ละทีนางปวดหัวยิ่งนัก!


          นักฆ่าระดับเจ้าจอมยุทธสี่คน กำลังรุมแม่ทัพฉิงกับองค์รัชทายาทอยู่ ดูเหมือนฝั่งองค์รัชทายาทดูจะเสียเปรียบอยู่มาก ผิดกับองค์ชายสามที่สู้อยู่กับนักฆ่าระดับแปดสองคนเท่านั้น และศิษย์พี่อีกคนที่นางเจอก็โรมรันอยู่กับนักฆ่าระดับเก้าสามคน ส่วนที่เหลือก็ยืนตีวงล้อมไม่ให้ใครได้หนีออกไปโดยง่าย สายตาซูหนี่ว์จับจ้องไปที่องค์ชายสาม มันดูแปลกประหลาดยิ่งนัก การต่อสู้เหมือนเป็นการลองเชิง ผิดกับที่เหลือที่ดูเหมือนจะฆ่าให้ตาย


          “ไปช่วยเถอะเจ้าค่ะ ปล่อยไว้แบบนี้ ได้แต่งตั้งองค์รัชทายาทองค์ใหม่เป็นแน่” ซูหนี่ว์เอ่ยทีเล่นทีจริงหากเป็นผู้อื่นได้ยินศีรษะนางก็อาจจะหลุดจากบ่าแล้วเป็นแน่ นักฆ่าระดับนี้ต่างจากที่นางเจอเมื่อคราวก่อนลิบลับ หากนางมาเจอคนเดียวก็ยังไม่แน่ว่าจะช่วยได้หรือไม่ ระดับเจ้าจอมยุทธนางสู้ได้เพียงสองคนก็นับว่าตึงมือมากแล้วในตอนนี้


          ชินอ๋องหันมาพยักหน้าให้กับซูหนี่ว์ จากนั้นทั้งคู่จึงหยิบผ้าสีดำมาคาดปิดบังใบหน้าซีกล่างไว้ อาหยางและไป๋หู ถูกเรียกออกมาใช้แรงงานอย่างช่วยไม่ได้ อีกฝ่ายมีระดับที่สูงเกินไปนัก ไป๋ปิง ไป๋อวี้ ไป๋เสี่ยว และไป๋ซาน เองก็ร้องขอออกมายืดเส้นยืดสายด้วยในคราวนี้ เมื่อไป๋ซิงผู้เป็นแม่ของเด็กๆ อนุญาต นางจึงยอมให้ทั้งสี่ออกมาเล่นสนุกด้วย ทั้งสี่ตัวเป็นสัตว์อสูรระดับสูงแล้วนางจึงวางใจ แต่ก็บังคับว่าให้ทั้งสี่จับคู่กันร่วมเล่น เพราะนักฆ่ามีระดับที่สูงพอที่จะสามารถทำให้เด็กๆ บาดเจ็บได้


          เมื่อคู่ต่อสู้ฝ่ายนางมีความสูสี ซูหนี่ว์จึงกระโดดขึ้นไปนั่งบนต้นไม้ใหญ่ คอยใช้ม่านพลังช่วยป้องกันคนของนางไม่ให้บาดเจ็บ ฝ่ายนักฆ่าเมื่อเห็นสัตว์อสูรกับคนระดับเจ้าจอมยุทธและจอมอสูรมาเพิ่มก็เริ่มดึงมือ ผลัดกันเข้ามาโรมรัน


          ชินอ๋องเองตอนนี้รับมืออยู่กับเจ้าจอมยุทธถึงสองคนแต่ก็ไม่ได้ดูตึงมือเท่าไหร่นัก ใบหน้าเรียบเฉยอย่างไร้อารมณ์ แผ่กลิ่นอายกดดันจนอีกฝ่ายที่อยู่ในระดับเดียวกันเหงื่อตก แท่งน้ำแข็งที่ถูกปล่อยออกมาแต่ละครั้งล้วนทำให้อีกฝ่ายเลือดตกได้ไม่น้อย เจ้าจอมยุทธอีกสามคนกำลังสู้อยู่กับจอมอสูรอย่างอาหลางและไป๋หู แต่ภาพที่เห็นดูเหมือนจอมอสูรกำลังเล่นด้วยอย่างสนุกสนาน


          ส่วนทางด้านแม่ทัพฉิงกับองค์รัชทายาทก็สู้อยู่กับนักฆ่าระดับสิบอีกห้าคนที่เข้ามารุมทั้งคู่โดยเฉพาะ ซูหนี่ว์ที่สนใจการต่อสู้ของชินอ๋องอยู่นั้นหันมาอีกทีก็เห็นองค์รัชทายาทพลาดท่าล้มลงกำลังจะถูกกระบี่แทง นางก็ใช้ปราณต้านไว้ทั้งยังดึงกระบี่นั้นให้หลุดมือแล้วจึงบังคับกระบี่เสียบแทงทะลุอกอีกฝ่ายจนสิ้นใจทั้งที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว


          สัตว์อสูรระดับสูงอีกสองตัวโผล่ออกมา เป็นพยัคฆ์ลายพราง ของฉิง จินไห่และวิหคยักษ์ตัวสีเหลืองนวลธาตุสายฟ้า ของหยาง เหวินซือ เข้าร่วมต่อสู้ด้วย ซูหนี่ว์เอียงหัวอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมไม่เรียกมันออกมาตั้งแต่แรก ในเมื่อสถานการณ์ก่อนนางกับชินอ๋องจะมาช่วยนั้นพวกเขากำลังจะพลาดท่า


          สงสัยได้ไม่นานซูหนี่ว์ที่นั่งอยู่บนต้นไม้จึงหันไปสนใจเด็กๆ ของนาง ทั้งสี่กำลังรุมทึ้งนักฆ่าระดับเก้าผู้โชคร้าย ก่อนสายตานางจะหันไปเห็น สัตว์อสูรตัวหนึ่งนอนหายใจรวยรินอยู่ใกล้กับต้นไม้ที่นางนั่งอยู่ ซูหนี่ว์จึงทะยานตัวลงไปดู พบเป็นเหยี่ยวยักษ์ที่นอนจมกองเลือดอยู่แต่มันยังไม่ตาย ซูหนี่ว์จึงแอบเอาน้ำแร่ทิพย์มาให้มันดื่มเสียหลายอึก จนมันดีขึ้น บาดแผลตรงปีกที่หักก็เริ่มสมานกัน จากนั้นนางจึงบดยาสมานแผลระดับห้า ผสมเข้ากับน้ำแร่มรกตให้มันดื่มอีกครั้ง สายตาซูหนี่ว์สอดส่องไปทั่วเมื่อเห็นมันดีขึ้นมากจนขยับได้จึงเอ่ยปากให้มันหนีออกจากตรงนี้ไปก่อน กล่าวจบลำตัวมันก็กลายเป็นแสงพุ่งกลับไปหาศิษย์พี่อีกคนที่นางจำชื่อไม่ได้ จึงทำให้เข้าใจได้ว่าเป็นสัตว์อสูรในพันธะของศิษย์พี่ผู้นั้น ที่มันไม่กลับเข้าพันธะเลยเป็นเพราะยังขยับตัวไม่ได้แต่ศิษย์พี่ก็กำลังติดพันอยู่


          ซูหนี่ว์กระโดดกลับขึ้นไปนั่งที่เดิม ค่อยช่วยทุกคนที่กำลังจะพลาดท่าอยู่ห่างๆ เข็มพิษถูกซัดออกไปใส่นักฆ่าระดับเก้าที่ไม่ทันระวังตัวกับการลอบโจมตีแบบเงียบเชียบของนางจนตายไปอยู่หลายคน แต่มีอยู่คนที่นางไม่คิดเข้าช่วย คือองค์ชายสาม หยาง จินเกอ เขาออกไปสู้อยู่ห่างๆ จากกลุ่มที่ชุลมุนตรงนี้กับนักฆ่าระดับแปดเพียงสองคน สัตว์อสูรในพันธะก็ไม่คิดเรียกออกมาช่วยเหลือ ทั้งๆ ที่เขาอยู่ระดับเก้าก็น่าจะทำให้นักฆ่ามีบาดแผลได้บ้างแต่จากที่นางดูแล้วไม่มีเลยสักแผล ทั้งตัวองค์ชายสาม และนักฆ่าทั้งสองคน


          ทางด้านชินอ๋อง จัดการนักฆ่าระดับเจ้าจอมยุทธไปได้แล้วหนึ่งเหลืออีกหนึ่งที่กำลังปะทะกันอยู่หลายกระบวนท่า แต่ดูเหมือนฝ่ายชินอ๋องจะได้เปรียบอยู่มากเทียบกับนักฆ่าอีกฝ่ายที่ลำตัวอาบไปด้วยเลือดและบาดแผลทั้งตัว ส่วนจอมอสูรทั้งสองตอนนี้จัดการนักฆ่าไปได้สองคนเหลืออีกหนึ่งผู้โชคร้ายที่กำลังโดนจอมอสูรทั้งสองรุมตบเล่นราวกับลูกนก


          ตอนนี้เหลือนักฆ่าราวๆ หกคนถ้าไม่นับสองคนที่กำลังแสดงปาหี่อยู่กับองค์ชายสาม ฝ่ายซูหนี่ว์กลับมาได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัดและเพราะเกราะสะท้อนพลังของนางที่ช่วยอยู่ทำให้ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บเพิ่ม พวกเขาจึงเป็นฝ่ายรุกนักฆ่าอย่างเอาเป็นเอาตาย


          ฉวัะ!!


          หัวนักฆ่าระดับเจ้าจอมยุทธ์ถูกตัด กระเด็นโดยฝีมือชินอ๋อง ที่ตัดหัวคนด้วยใบหน้าเรียบเฉย จากนั้นเขาจึงเข้ามาช่วย แม่ทัพฉิง และองค์รัชทายาทจัดการคนที่เหลือ ซูหนี่ว์ที่เห็นว่าชินอ๋องกำลังเป็นฝ่ายคุมเกม จึงวางใจหันมาสนใจองค์ชายสามอีกครั้ง


          ใบหน้างามยกยิ้มเล็กน้อยภายใต้ผ้าปิดหน้าเมื่อพอจะเดาอะไรออก นักฆ่าพวกนี้หมายหัวแต่แม่ทัพฉิงและองค์รัชทายาทเท่านั้น และหากเป็นอย่างที่นางคิด นักฆ่าพวกนี้อาจจะเป็นคนองค์องค์ชายสามที่ว่าจ้างมาก็เป็นได้เพราะอะไรหลายๆ อย่างมันทำให้นางคิดแบบนี้


          จะแสดงปาหี่ทั้งทีก็ควรจะทำให้มันสมจริงหน่อยนะเพคะ!





หวานๆให้มดขึ้นกันไปเลยยยย ตอนต่อไปมาอาทิตย์นะคะ

ขอตัวไปปวดแก้มต่องื้ออออ

ขอบคุณที่คอย support และยังติดตามกันน้าาาา

รักทุกคนเลยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 460 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,046 ความคิดเห็น

  1. #1034 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2563 / 01:54

    ว้า องค์ชายสาม ถูกน้องมองออกแล้วนะคะเนี่ย

    #1,034
    0
  2. #1002 พินยา (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 19:49

    ประกบ ไม่ใช่ ประกอบกบ

    #1,002
    0
  3. #952 kimurakung (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 23:26
    ร้ายทั้งแม่ทั้งลูก
    #952
    0
  4. #897 poppular9515 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 00:18
    ไรท์หายนานเลย
    #897
    0
  5. #896 แพรไหม (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 13:24

    ปูเสื่อรออยู่นะคะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-10.png

    #896
    0
  6. #894 som_khiewsopon (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 20:46
    เดี๋ยวจะไม่สมจริง น้องก็เพิ่มแผลให้องค์ชายสามซัก 7-8 แผลละกันเนาะ
    #894
    0
  7. #893 por4312525 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 22:54
    รอติดตาม
    #893
    0
  8. #892 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 16:55

    รอลุ้านต่อนะคะ
    #892
    0
  9. #891 metung18 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 13:32
    โอ๊ยมดกัด
    #891
    0
  10. #890 My_Milky (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 12:40
    หายไวๆนะคะไรท์
    #890
    0
  11. #889 Aiwapw (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 12:06
    แหมๆๆ ร้ายจังนะ

    ปล.หายไวๆนุคุ้บ
    #889
    0
  12. #888 usaonly (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 05:20

    ไรท์เป็นอย่างไรบ้างคะ ทุเลาอาการปวดลงบ้างไหม ทานยาตรงเวลานะคะ จะได้ไม่ปวดมาก แล้วแผลจะได้หายไว ๆ. เป็นห่วงนะคะ ป่วยอยู่ยังเจียดเวลามอัพเดทไม่พักผ่อน ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ กลิ่นตุ ๆ น้องเห็นแล้วว่า งค์ชายสามคงเป็นคนบงการ การโมตีครั้งนี้ ถ้ามาช่วยไม่ทันก็คงถูกนักฆ่า ฆ่าตายไปแล้วนะรัชทายาท คงต้องปลับไปปรึกษากับพี่เทียนแล้ว แหมกำลังสวีท ถูกขัดจังหวะซะได้ อิ อิ

    #888
    0
  13. #887 gologoso (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 22:58
    มดกัดจ้าาา...

    ปล.อยู่ดีเด็กก็มีเหยื่อมาให้ตบเล่น 5555 น้องคงนั้งฟิลดูแมวตบของเล่น
    #887
    0
  14. #886 ching186470 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 22:15

    เย่ๆๆ มาแล้ววว ขอบคุณค่าาา หายไวนะค้าาาา
    #886
    0
  15. #885 Poison_M.KS. (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 21:45
    ชายสามไม่เนียนไปเรียนมาใหม่นะคะ อิอิ
    #885
    0
  16. #884 FanTaWS (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 21:43
    หายไว ๆ นะค่ะแอด
    #884
    0
  17. #883 Estrella (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 21:07

    หายปวดไวๆนะคะไรท์ ปูเสื่อรออออ อ
    #883
    0