พ่ายรักนางมารหมื่นพิษ

ตอนที่ 46 : นางมาร บทที่ 45

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,602
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 543 ครั้ง
    11 มิ.ย. 63


บทที่ 45


          เมื่อพบแหล่งน้ำ เป็นลำธารสายเล็กๆ แต่น้ำดูใสสะอาด ทั้งหมดจึงนั่งพักอยู่แถวนี้ แล้วซูหนี่ว์จึงขออาสาไปเดินดูพื้นที่รอบๆ เพื่อที่จะหาแหล่งที่ตั้งกระโจมที่พัก ทั้งสี่คนมีนางเพียงผู้เดียวที่ดูไม่เหนื่อยล้าจากการเดินทางไกลแม้แต่น้อย เพราะระยะทางทางป่าด้านนอกเข้าสู่ป่าชั้นในนั้นไม่ต่างกับจากจวนไปค่ายลับของนางเสียเท่าไหร่ อีกทั้งยังแวะพักอยู่บ่อยๆ


          “เดี๋ยวข้าไปด้วย” จินเฟิ่งเอ่ยทักเพราะในนี้คือพื้นที่ป่าส่วนลึกอันตรายย่อมมีอยู่ทุกที่จึงไม่อยากปล่อยสหายของตนไปเพียงผู้เดียว


          “งั้นก็ระวังตัวด้วยนะ” อันฉีเอ่ยบอกด้วยสีหน้าเป็นห่วง


          ซูหนี่ว์จึงพยักหน้ารับแล้วจึงเดินสำรวจรอบๆ ไม่ไกลจากบริเวณที่พักนักนางก็สังเกตเห็นถ้ำ ทั้งยังจับสัมผัสได้ว่าเป็นถ้ำของราชสีห์ระดับสูงสองตัวที่ไป๋หูเอ่ยบอกเป็นแน่ นางจึงมุ่งหน้าตรงเข้าไปหามันพร้อมกับเรียกไป๋หูออกมาให้เดินไปพร้อมนาง


โฮก!!


          เสียงขู่คำรามดังออกมาเมื่อนางและไป๋หูเดินมาถึงหน้าถ้ำ เป็นการข่มขู่ว่าอย่ามารุกล้ำพื้นที่ ซูหนี่ว์จึงยืนลูบขนขาวๆ ของไป๋หูที่นั่งอยู่ข้างๆ อย่างใจเย็น กลิ่นอายจอมอสูรที่ไป๋หูแผ่ออกมาก็เริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ จนราชสีห์สองตัวทนไม่ไหว ร่างของราชสีห์ตัวผู้จึงเดินออกมาเผยโฉมตนเองนอกถ้ำเพื่อออกมาเผชิญหน้ากับผู้มาเยือน 

          แม้มันจะมีความเกรงกลัวอยู่บ้างทว่าจะให้หลบอยู่ก็ไม่ใช่วิสัยของมัน ร่างสง่างามของราชสีห์เดินออกมาอย่างไม่เป็นมิตรและมันเตรียมจะพ่นไฟใส่หากอีกฝ่ายคิดโจมตี


          'พวกเจ้ากำลังรุกล้ำถิ่นของข้า! ' เสียงมันเอ่ยคำรามออกมาด้วยความหงุดหงิด ซูหนี่ว์จึงยิ้มรับพลางก้มหัวให้มันนิดๆ เป็นเชิงทักทาย


          'ข้ามาจากสำนักศึกษา กำลังมองหาสัตว์อสูรมาทำพันธสัญญา' ซูหนี่ว์เอ่ยบอก ร่างองอาจของราชสีห์หนุ่มจึงถอยผงะไปเล็กน้อยอย่างตกใจที่มนุษย์ตรงหน้าสื่อสารกับมันได้


          'เจ้า เจ้าคุยกับข้าหรือ' มันมาอย่างงุนงง


          'ใช่เจ้าค่ะ ท่านสนใจจะทำพันธสัญญาหรือไม่' ซูหนี่ว์ยังคงเอ่ยถามต่อด้วยน้ำเสียงนิ่มนวล 


          ไม่นางร่างสูงใหญ่ของราชสีห์ตัวเมียก็เดินออกมาอีกตัวมายืนเคียงคู่กัน ตัวมันสูงใหญ่กว่าซูหนี่ว์มากนักแต่ก็เล็กกว่าไป๋หูอยู่หลายส่วน ทั้งยังมีขนสีน้ำตาลอมส้มดูน่าสัมผัสยิ่งนัก


          'เจ้ามีจอมอสูรอยู่แล้วไม่ใช่หรือ เหตุใดจึงมาสนใจพวกข้า' มันเอ่ยถามอีกครั้ง ท่าทางไม่เป็นมิตรตอนแรกก็เริ่มอ่อนลง


          'ทำกับสหายข้า ไม่ใช่ข้าเจ้าค่ะ สหายข้าสองคนธาตุไฟ เป็นพี่น้องกัน ข้าเห็นท่านอยู่กันเป็นคู่จึงคิดเอ่ยถามความสมัครใจ'


          'หากข้าบอกว่าไม่สนเจ้าจะยอมไปโดยง่ายหรือ' ราชสีห์ตัวเมียเอ่ยถาม


          'เจ้าค่ะ ท่านทั้งสองเป็นสามีภรรยากันใช่หรือไม่ หากใช่ข้าก็จะไม่รบกวน' ซูหนี่ว์เอ่ย พลางแอบเสียดายนิดๆ แต่นางไม่อยากจับแยกทั้งคู่ แม้จะได้ทำพันธะกับเฉินคุนและอันฉี แต่ผัวเมียแยกกันอยู่คงไม่ดีนัก


          'พวกข้าเป็นพี่น้องกัน หาใช่สามีภรรยา' ราชสีห์ตัวผู้เอ่ยบอก ซูหนี่ว์จึงพยักหน้านิดๆ หากหลอกล่อทั้งคู่ได้ก็คงดีไม่น้อย


          'แล้วท่านทั้งสองสนใจจะทำพันธสัญญาทำมนุษย์หรือไม่เจ้าคะ'


          'หากมนุษย์ผู้นั้น แข็งแกร่งจนเอาชนะข้าได้ข้าก็ยินดี' ราชสีห์ตัวผู้เอ่ยบอก ซูหนี่ว์จึงพยักหน้าเข้าใจ


          'งั้นพรุ่งนี้ข้าจะพาสหายมารบกวนพวกท่านใหม่เจ้าค่ะ แล้วก็พรุ่งนี้ท่านก็ออมมือให้สหายข้าด้วยนะเจ้าคะ' 

          ซูหนี่ว์เอ่ยบอกพลางหมุนตัวเตรียมจะกลับแต่ร่างบางก็ชะงักเล็กน้อย มือบางล้วงเอาขวดน้ำแร่ทิพย์ขวดเล็กออกมาสองขวด แล้วแกว่งขวดไปมาเล็กน้อยก่อนจะวางไว้ตรงหน้าราชสีห์ทั้งสองตัว


          'ค่ามารบกวนและค่าแรงที่ในวันพรุ่งนี้เจ้าค่ะ' เอ่ยจบคำร่างบางก็ทะยานตัวออกไปทันทีท่ามกลางสายตางุนงงของราชสีห์ทั้งสองตัว 


          เมื่อหนึ่งมนุษย์หนึ่งจอมอสูรจากไปแล้วราชสีห์ตัวเมียจึงเดินมาดมๆ ขวดแก้วตรงหน้าเมื่อมันรู้ว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือสิ่งใด ดวงตากลมโตของมันก็ยิ่งเบิกกว้างเข้าไปอีก หากมันมีคิ้ว คิ้วของมันก็คงจะเลิกขึ้นสูงตามไปด้วย


          'ท่านพี่ น้ำแร่ทิพย์! '


          'จริงหรือ!! '


          ราชสีห์ตัวผู้จึงเดินเข้ามาดมขวดแก้วเมื่อเป็นจริงดังที่น้องสาวมันบอกตัวมันก็แสดงกิริยาไม่ต่างจากน้องสาวมันเท่าใดนัก สองราชสีห์พี่น้องจึงรีบนำขวดทั้งสองเข้าไปในถ้ำพลางนั่งปรึกษากันอย่างเคร่งเครียด ว่าหากผู้นี้มนุษย์ประหลาดผู้นั้นมาอีกจะทำยังไงดี


          'นางเอาน้ำแร่ทิพย์มาติดสินบนเราหรือ' ราชสีห์ตัวเมียเอ่ยถามพี่ชายของตนใบหน้ามันยังคงสับสนไม่น้อย ไม่มีมนุษย์สติดีคนไหนยกน้ำแร่ทิพย์ที่มีค่าควรเมืองแบบนี้ให้ผู้อื่นง่ายๆ ทั้งยังยกให้ถึงสองขวดเสียอีก


          'ข้าว่านางอาจจะสติไม่ดี พรุ่งนี้เราค่อยว่ากันเถอะรอให้นางพาสหายมาเสียก่อน'


          สนทนากันจบทั้งคู่ก็แยกกันไปในถ้ำพร้อมแบ่งน้ำแร่ทิพย์ไปกันคนละขวด หากซูหนี่ว์มาได้ยินว่าสองราชสีห์พี่น้องคู่นี้เอ่ยว่านางสติไม่ดีคงได้คิ้วกระตุกเป็นแน่แท้




          ทางด้านซูหนี่ว์เมื่อเดินเลี่ยงออกมา จึงคิดว่าพรุ่งนี้ค่อยพาสหายไปทักทายมันธาตุไฟเหมาะกับเฉินคุนและอันฉียิ่งนักหวังว่าน้ำแร่ทิพย์คนละขวดจะพอเป็นสินบนให้สองตัวนั้นออมแรงให้สหายตนได้บ้าง ร่างบางทะยานตัวกลับมาหาสหายของตนพลางเดินนำไปฝั่งตรงข้ามกับถ้ำของสองราชสีห์ เพื่อจัดตั้งที่พัก ซึ่งห่างจากแหล่งน้ำไม่มากนัก 


          กระโจมหลังเล็กสองหลังถูกจัดตั้งขึ้นอย่างเรียบง่าย กองไฟขนาดกลางก็ถูกจุดขึ้นเพื่อเตรียมการทำอาหาร ซูหนี่ว์จึงอาสากางม่านพลังล้อมรอบที่พักไว้ ทั้งไป๋หูยังช่วยเสริมม่านพลังมายาช่วยพรางสายตาได้อีกด้วย ผู้คนภายนอกม่านจะไม่เห็นที่พักแห่งนี้ แต่คนภายในจะมองเห็นได้ตามปกติ 


          “อย่าออกนอกม่านพลังเด็ดขาด” ซูหนี่ว์เอ่ยเตือนสหาย เพราะหากออกไปนอกเขตโดยที่นางไม่รู้พวกเขาก็จะกลับเข้ามาไม่ได้ที่พักแห่งนี้ถูกลวงตาด้วยจอมอสูร


          ทั้งสามพยักหน้ารับคำพลางมองไปรอบๆ ม่านพลังสีฟ้าใสจางๆ ที่ปกคลุมที่พักเอาไว้อย่างพึงพอใจ พวกเขารับรู้ได้ว่าเป็นม่านพลังที่แปลกใหม่และแข็งแกร่งยิ่งนัก แต่ก็ไม่มีใครคิดจะเอ่ยถามว่าทำได้ยังไงเพราะซูหนี่ว์มักจะมีอะไรมาทำให้สหายแปลกใจได้เสมอ


          เมื่อยามซวี่ (19.00-21.00) มาเยือนพื้นรอบโดยรอบก็มืดสนิท มีเพียงกองไฟตรงหน้าที่พอจะให้แสงสว่างอยู่บ้าง อันฉีกับเฉินคุนจึงจุดคบเพลิงไปปักไว้ที่สองสามจุดรอบๆ ที่พัก จากนั้นก็กลับมานั่งล้อมวงทานอาหารกันเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะดังไปทั่วบริเวณ ต่างจากกลุ่มคนอื่นๆ มากที่ขณะนี้บางกลุ่มก็กำลังวิ่งหนีสัตว์อสูรกันอย่างอุตลุด บางกลุ่มก็ยังคงต่อสู้กันอย่างติดพัน มีเพียงกลุ่มของซูหนี่ว์เพียงกลุ่มเดียวที่นั่งหัวเราะกันอย่างมีความสุขเช่นนี้ 


ตูม!!


          เสียงระเบิดดังแว่วมาให้ได้ยินไม่ห่างจากกระโจมที่พักนัก ทำให้ทั้งสี่หยุดชะงักกันเล็กน้อย พลางพยักหน้าให้กันว่าให้ระมัดระวังตน เฉินคุนกับจินเฟิ่งจึงนำกระบี่ออกมาถือไว้ 


          “พวกเจ้ารออยู่ที่นี่ ข้าจะออกไปดูเอง” จินเฟิ่งเอ่ยขึ้น พลางขยับตัวลุกขึ้นแต่ซูหนี่ว์กลับดึงชายเสื้ออีกฝ่ายไว้


          “ข้าไปเอง พวกเจ้ารออยู่นี่ อย่าออกจากม่านพลังเด็ดขาด” กล่าวจบก็ทะยานตัวออกไปทันทีไม่รอให้สหายตนได้เอ่ยขัด ทั้งสามจึงได้แต่นั่งรออย่างเป็นกังวลนิดๆ กลัวว่าจะเกิดอันตรายขึ้นแต่ก็เลือกที่จะไม่ออกจากม่านพลังตามสหายไป ตามที่สหายได้เอ่ยเตือนไว้

          

          ทางด้านซูหนี่ว์ที่ทะยานตัวมาที่ริมน้ำก็เห็นกลุ่มคนสี่คนกำลังปะทะกับอสรพิษระดับสูงอยู่ สามในสี่คนนั้นคือแม่ทัพฉิง องค์รัชทายาท และ องค์ชายสาม เหตุใดนางจึงมีดวงสมพงษ์กับพวกเขาเสียจริง ซูหนี่ว์คิดอย่างเหนื่อยหน่ายแต่ก็ยังคงแอบอยู่ไม่ได้ออกไปแสดงตัว


          ทั้งสี่รุมโจมตีอสรพิษจนแน่นิ่งไป เมื่อเห็นว่าพวกเขาไม่ได้รับอันตรายใดซูหนี่ว์จึงไม่คิดเปิดเผยตัวเองออกมา เพราะนางไม่อยากพาพวกเขาไปที่พักไม่อยากให้พวกเขาเห็นม่านมายาของนางสักเท่าไหร่ ขณะที่กำลังจะหมุนตัวกลับร่างบางก็เผลอไปเหยียบเศษกิ่งไม้เข้า

แกร๊ก!


          แม้เสียงจะไม่ดังมากแต่มีหรือจะพ้นหูของผู้ฝึกยุทธ์ทั้งยังมีพลังปราณถึงขั้นสิบ นางชะงักเท้าไปเล็กน้อย กำลังจะดีดตัวหนีไปแต่ก็ไม่ทันการ


ชิ้งงง!


          กระบี่เงาถูกเลื่อนมาวางพาดบ่าน้อยอย่างรวดเร็ว คมของมันเฉือนโดนคอของซูหนี่ว์นิดๆ จนเลือดซิบออกมา คิ้วบางขมวดเล็กน้อยอย่างไม่สบอารมณ์ที่ต้องมาเสียเลือดโดยใช่เหตุ


          “เจ้าเป็นใคร หันหน้ามา!” เสียงคมเข้มเอ่ยขึ้นอย่างดุดัน ซูหนี่ว์จำเสียงนี้ได้ดี เสียงเดียวกับตอนที่บีบคอนาง ท่านแม่ทัพฉิง! ซูหนี่ว์จึงค่อยๆหมุนตัวกลับไป บริเวณนั้นแม้จะมืดมิดแต่ก็มีแสงสว่างจากคบเพลิงที่บุรุษหนุ่มอีกคนถืออยู่ ทำให้คนทั้งสี่เห็นได้ชัดว่าหญิงสาวตรงหน้านั้นเป็นใคร 


          “คารวะศิษย์พี่ทั้งสี่เจ้าค่ะ” ซูหนี่ว์เอ่ยเสียงหวาน พลางจ้องมองไปที่ใบหน้าคมเข้มผู้ที่ทำให้นางมีบาดแผล ใบหน้านิ่งเฉยของเขาไม่ได้แสดงรู้สึกผิดแม้แต่น้อยที่ทำให้นางเลือดออก ซูหนี่ว์สังเกตเห็นว่าเขามองมาที่คอนางก่อนจะหันหน้าหนีอย่างไม่ใส่ใจ ดียิ่ง! 


          ฉิง จินไห่ เก็บกระบี่เข้าฟักแล้วเดินเลี่ยงออกไปแม้จะแสดงออกว่าไม่ใส่ใจ กับบาดแผลที่ลำคอของนางแต่ภายในใจเขาก็รู้สึกผิดไม่น้อย ครั้งแรกก็บีบคอนางครั้งนี้ยังทำให้นางได้เลือด สวรรค์กลั่นแกล้งเขาหรือไรให้ลงมือกับนางได้เจ็บตัวเกือบทุกครั้งที่เจอกัน


          “ศิษย์น้องเจ้ามาทำอะไรแถวนี้” หยาง เหวินซือเอ่ยถาม พลางขมวดคิ้วเล็กๆ อย่างสงสัย ไม่คิดว่าจะเจอหลี่ ซูหนี่ว์ในป่าชั้นใน ปกติเหล่าศิษย์ปีหนึ่งจะอยู่บริเวณป่าชั้นกลางเพียงเท่านั้น หญิงสาวคนนี้ทำให้เขาสนใจได้อีกแล้ว


          “ข้าตั้งที่พักอยู่ใกล้ๆ นี้ ได้ยินเสียงต่อสู้จึงอาสามาดูเจ้าค่ะ ไม่คิดว่าจะเจอศิษย์พี่” ซูหนี่ว์เอ่ยตอบ มือบางก็ยกผ้าเช็ดหน้ามาซับเลือดบริเวณต้นคอ แม้เลือดจะออกไม่มากแต่นางก็รู้สึกแสบไม่น้อย อยากจะกินน้ำแร่ทิพย์ให้แผลสมานเสียเดี๋ยวนี้


          “เจ้าบาดเจ็บหรือ” องค์รัชทายาทเอ่ยถามต่อเมื่อเห็นการกระทำของนาง



___________________________

พี่จินไห่ทำน้องเจ็บอีกร้าววววว ระวังน้องจะฟ้องเฮียหยางนะเจ้าคะ

แม่ทัพฉิง: ทำไมเจ้าต้องทำให้ข้าทำร้ายนางอยู่เรื่อย!

นักเขียน: ข้าเปล่านะ ท่านนั้นแหละไม่รู้ตาม้าตาเรือ

ชิ้งงงงง///กระบี่เล่มยาวพาดอยู่ที่ลำคอ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 543 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,046 ความคิดเห็น

  1. #947 kimurakung (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 22:57
    เจอท่านแม่ทัพทีไรเจ็บตัวทุกที
    #947
    0
  2. #792 เมมฟิส (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 20:31
    องค์รัชทายาท

    และชายสี่ดูเป็นคนดี

    ไม่น่าเป็นลูกคนเลวๆอย่างฮ่องเต้เล๊ย
    #792
    0
  3. #774 Porsky Pooly (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 12:32
    มีดจอคอ.. เลือดไหลมันดูง่ายเกินไปนะ
    #774
    0
  4. #752 por4312525 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 09:15
    รอติดตาม
    #752
    0
  5. #751 catzy2002 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 16:30
    ไหน้ำส้มไม่เห็นแตกนิ หนุ่มๆ ล้อมรอบขนาดนี้ นิครั้งที่ 2 แหละ ทำร้องได้เลือดด้วยนะ
    #751
    0
  6. #750 metung18 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 11:38
    รอยาวไปๆ
    #750
    0
  7. #749 supakornseanla (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 10:49
    ไปฟ้องเฮียซิ
    #749
    0
  8. #748 view2544 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 10:34
    แม่ทัพเฉิง ทำน้องบาดเจ็บอีกแย้ววววว 555
    #748
    0
  9. #747 Mogan (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 09:41
    มีย่อหน้านึงซ้ำค่ะไรท์ ช่วงแรกๆ
    #747
    1
    • #747-1 To night(จากตอนที่ 46)
      11 มิถุนายน 2563 / 09:47
      ขอบคุณมากเลยค่ะ
      #747-1
  10. #746 ching186470 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 08:22
    เดี๋ยวเฮียมาคิดบัญชีแน่เลยยยน
    #746
    0
  11. #745 kikijajakiki (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 04:08
    ซวยละท่านแม่ทัพ
    #745
    0
  12. #738 Far_44 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 01:16

    อ่านรวดเดียวมาถึงตอนนี้เลย สนุกมากค่า รอตอนค่อไปน๊าา
    #738
    0
  13. #736 TinygrasS (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 15:09
    ท่านแม่ทัพจะโดนมิใช่น้อยยยย
    #736
    0
  14. #735 kikijin (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 12:48
    น่าสงสารท่านเเม่ทัพเขานะคะ-_-
    #735
    0
  15. #734 เจ้าแมว (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 12:29
    เจิม เจิมมมมม
    คุณไรท์เขียนคำว่า ‘เลื่อย’ ผิดรึเปล่าเอ่ย ตามจริงต้องเขียน ‘เรื่อย’แบบนี้น้าาา
    #734
    1
    • #734-1 To night(จากตอนที่ 46)
      10 มิถุนายน 2563 / 12:38
      ขอบคุณค้าาา เดี๋ยวแก้ทีเดียวน้าาา
      #734-1
  16. #733 ITanesha (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 12:22
    เรื่อย ไม่ใช่เลื่อยค่ะ
    แล้วก็ ออมมือ ไรท์พิมพ์ผิดเป็น อ้อมมือ หลายครั้งมาก
    #733
    1
    • #733-1 To night(จากตอนที่ 46)
      10 มิถุนายน 2563 / 12:26
      ขอบคุณค้าาา
      #733-1
  17. #732 ching186470 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 12:20

    รอค่าาาา
    #732
    0
  18. #730 usaonly (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 11:25

    ศิษย์น้องซูไปสร้างวีรกรรมอะไรกับแม่ทัพเฉิงอีกแล้ว 555

    #730
    0
  19. #729 Preen772 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 11:22
    มารอแล้ววววววว
    #729
    0
  20. #728 tttatang (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 11:20

    รอค่าาา
    #728
    0