พ่ายรักนางมารหมื่นพิษ

ตอนที่ 36 : นางมาร บทที่ 35

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,087
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 482 ครั้ง
    7 ส.ค. 63

บทที่ 35


          “ทะ..ท่าน เอ่อ ถวายพระพรชินอ๋องเพคะ” ซูหนี่ว์พูดอย่างตะกุกตะกักพลางย่อตัวถวายพระพรชายหนุ่มตรงหน้าที่ยืนเอามือไพล่หลังมองใบหน้าของซูหนี่ว์ด้วยความขบขันภายในใจ


          “เคยบอกเจ้าแล้วว่าไม่ต้องมากพิธี” น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยออกมาอย่างอ่อนโยน ขายาวๆ ก็ย่างก้าวเข้าหาร่างบางช้าๆ ตามจริงเขาอยากเข้าไปกอดเจ้าคนตรงหน้าให้หายคิดถึงเสียด้วยซ้ำ 


          “ท่านมาได้อย่างไร” ซูหนี่ว์เปิดปากถามหลังจากที่หายตกใจแล้ว ใบหน้าที่ดูตื่นตูมก็กลับมาเรียบเฉยดังปกติ


          “เจ้ายังไม่ได้ตอบคำถามแรกของเปิ่นหวางเลย” ร่างสูงเอ่ยพูดพลางย่างเข้าไปใกล้กับนางเรื่อยๆ


          ซูหนี่ว์ที่เห็นว่าเขาเดินเข้ามาใกล้จนเกินไปนางจึงเผลอเดินถอยหลังอย่างเสียมิได้ จนแผ่นหลังบางแนบติดกับผนังเย็นชื้นของถ้ำอย่างไปไหนไม่ได้ เมื่อเห็นว่าคนร่างเล็กอับจนหนทางให้ถอยหนีเขาจึงกางแขนคร่อมร่างคนตัวเล็กไว้กันไม่ให้หนีไปไหนได้อีก 

          ซูหนี่ว์ที่อับจนหนทางหนีจึงทำใจสู้เงยหน้าสบตาคนร่างสูงที่ปิดกันทางนางเอาไว้ ประจวบเหมาะกับที่เขาก้มหน้าลงมาทำให้ปลายจมูกทั้งคู่อยู่ห่างกันเพียงหนึ่งฝ่ามือใบหน้านวลใส ผละออกเล็กน้อย ด้วยความใกล้ชิดจนเกินเหตุทำให้ใบหน้าของคนร่างเล็กซับสีชมพูจางๆ หัวใจเต้นแรงราวกับจะหลุดออกจากอกเสียให้ได้

          เหตุใดชายตรงหน้าชอบกลั่นแกล้งให้นางว้าวุ่นใจถึงเพียงนี้


          “ชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกันถึงเพียงนี้นะเจ้าคะ” นางเอ่ยตอบพลางหลบสายตาคม ที่จ้องมองมาราวกับเจอเหยื่ออันโอชะ


          “เราไม่ถือสา” ชินอ๋องเอ่ยตอบพร้อมยกยิ้มที่มุมปากขึ้นเล็กๆ อย่างพึงพอใจกับปฏิกิริยาคนตรงหน้าไม่ได้เจอกันเพียงไม่นานนางดูงดงามขึ้นถึงสามส่วน ใบหน้าแดงก่ำก็น่าชมดูมากกว่าเดิมนัก


          “พระองค์ไม่ถือสาแต่หม่อมฉันถือนะเพคะ” ซูหนี่ว์เลือกใช้คำราชาศัพท์ในการตอบกลับอย่างประชดประชัน


          “ตอนเปิ่นหวางเข้าห้องเจ้ายังไม่เห็นถือสาใดไม่เจอกันเพียงไม่นานเดี๋ยวนี้กลับถือสาแล้วหรือ” จบคำหญิงสาวในใต้อาณัติก็ถึงกับนิ่งค้าง หมดคำจะกล่าว


          นางเคยเถียงชนะบุรุษหน้ามึนตรงหน้านี้บ้างสักครั้งหรือไม่ซูหนี่ว์ได้แต่ร่ำร้องในใจอย่างทำอะไรไม่ได้


          “แล้วท่านมาหาข้ามีธุระอันใดหรือที่นี่ข้าไม่มีชาให้ท่านดื่มแล้วนะเจ้าคะ” เมื่อไม่สามารถเถียงคนตรงหน้าได้นางจึงเปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อลดความว้าวุ่นในใจลง


          “คิดถึงจึงมาหา”

          คำตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา ทำให้ซูหนี่ว์ยิ่งมีใบหน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหูน้อยๆ ปากเรียวเล็กอ้าๆ หุบๆ อย่างพูดไม่ออกที่เจอการรุกแบบจัดหนักจัดเต็ม ของชายหนุ่มตรงหน้า


          หยางเทียนหลงที่เห็นกิริยาท่าทางน่ารัก อย่างไปไม่เป็นของอีกฝ่ายเขาก็ยกยิ้มภายในใจ กลับไปต้องตกรางวัลให้องครักษ์ส่วนพระองค์เสียแล้วที่เอ่ยสอนเขาให้ทำแบบนี้


          “ล้อเล่นเกินไปแล้วเจ้าค่ะ!” พูดจบนางก็รีบมุดออกจากใต้วงแขนนั้นอย่างรวดเร็วซึ่งชินอ๋องก็ปล่อยนางไปอย่างง่ายดายไม่คิดรุกไล่คนตรงหน้าให้มากไปกว่านี้


          ซูหนี่ว์ยืนออกห่างชินอ๋องพอควร หัวใจดวงน้อยก็เต้นเร็วนัก นางยกมือเรียวเล็กทั้งสองข้างมากุมใบหน้าที่ร้อนฉ่าราวกับจับไข้ของตนไว้ทั้งที่อากาศภายนอกนั้นเย็นฉ่ำ นางตกหลุมบุรุษรูปงามง่ายถึงเพียงนี้เชียวหรือภายในใจนางคิดอย่างสับสน


          สามีหล่นจากฟ้ามาให้นางง่ายดายถึงเพียงนี้เชียวหรือ? 

          แอบพึงใจในรูปลักษณ์ชินอ๋องตั้งแต่แรกเจอ ชินอ๋องที่หมายตาก็มาเกี้ยวนางถึงที่ซ้ำครานี้พระองค์ยังรุกนางหนักถึงเพียงนี้ ชาตินี้ข้าเกิดในฤกษ์งามยามดีใช่หรือไม่

          ทำอย่างไรดี? 

          ยิ่งคิดใบหน้าก็ยิ่งฉายแววสับสนออกมา ว่าควรจะจัดการกับความรู้สึกประหลาดภายในใจอย่างไรดี


          “หนี่ว์เอ๋อร์ของข้ายังคงเขินอายได้น่ารักยิ่งหึหึ ตามข้ามาสิ มีที่หนึ่งที่ข้าอยากให้เจ้าดู” ชินอ๋องเอ่ยพลางหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะเดินนำหน้าซูหนี่ว์เข้าไปภายในตัวถ้ำ


          ซูหนี่ว์จึงเดินตามไปอย่างช้าๆ ทั้งสองเดินมาจนสุดทางระยะทางจากปากถ้ำเข้าไปไม่ลึกมากนัก ใบหน้าคมเข้มหันไปมองหญิงสาวข้างกาย


          “นำหยกที่เราให้มาหรือไม่” ชินอ๋องเอ่ยถาม

          นางก็พยักหน้ารับพลางล้วงมือเข้าไปในแขนเสื้อแล้วดึงหยกจากในมิติออกมา มือเล็กยื่นหยกขาวสลักลวดลายพยัคฆ์กลับคืนให้เจ้าของอย่างไม่เสียดาย 

          เทียนหลงไม่ได้รับหยกนั้นมาแต่กลับจับข้อมือบางไว้แน่นแล้วดึงนางมายืนตรงกึ่งกลางผนังถ้ำ ชายร่างสูงหมุนตัวกลับไปยืนซ้อนหลังคนตัวเล็กใบหน้าหล่อเหลาก็ก้มลงมาที่ข้างใบหูน้อยๆ แผ่นหลังบางเกร็งขึ้นเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่ข้างหู


          “จะทำอะไรเจ้าคะ” นางเอ่ยปากถามอย่างหวั่นๆ


          “ยื่นหยกไปด้านหน้า ถ่ายปราณของเจ้าไปที่หยกเสีย”

     

          ชินอ๋องเอ่ยพูดริมฝีปากบางก็เฉียดไปมาที่ใบหูน้อยๆ จนซูหนี่ว์รู้สึกขนลุกชันไปหมดแต่นางก็ตั้งสมาธิทำตามสิ่งที่เขาเอ่ยบอกอย่างตั้งใจ กระแสพลังปราณแล่นมาอยู่ที่หยก จนหยกขาวเกิดแสงสว่างเพียงครู่ผนังถ้ำที่ปิดสนิทจนเหมือนทางตันก็เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ ท่ามกลางสายตาตะลึงงันของหญิงสาวร่างบาง

          ชินอ๋องไม่ปล่อยให้นางยืนค้างนานนักฝ่ามือหนาก็เลื่อนมากุมมือเล็กอย่างถือวิสาสะ จับมือนางให้เดินตามเข้ามาภายในถ้ำ ผนังถ้ำจึงปิดลงเมื่อทั้งคู่ก้าวผ่านเข้าไปแล้ว


          สิ่งแรกที่ซูหนี่ว์รับรู้ได้เมื่อเข้ามาคือพลังปราณที่บริสุทธิ์และเข้มข้น มันเข้มข้นเสียยิ่งกว่าในมิตินางถึงสามเท่าตัว เหมาะแก่การฝึกฝนและดูดซับพลังยิ่งนัก เบื้องหน้านางปรากฏเป็นน้ำตกขนาดใหญ่ น้ำที่ตกลงมาก็เป็นน้ำแร่มรกตเหมือนกับในมิตินางไม่ผิดเพี้ยน ด้านข้างเป็นเรือนขนาดกลาง ถนัดจากเรือนก็เป็นพื้นหญ้าโล่งกว้างเหมาะแก่การฝึกฝน


          “ที่นี่คือที่ไหนหรือเจ้าคะ” ซูหนี่ว์เอ่ยถามอย่างตื่นเต้นพลังปราณรอบๆ ตัวนางเหตุใดถึงได้บริสุทธิ์ถึงเพียงนี้


          “มิติที่ข้าสร้างขึ้น” ซูหนี่ว์เบิกตากว้างอย่างตกใจอีกครั้งที่ได้ยินคำตอบจากคนตรงหน้า


          ผู้ที่สร้างมิติได้คือผู้ที่มีพลังธาตุมิติอยู่ในครอบครอง แม้นางจะมีมิติธาตุอยู่ภายในจิตแต่นางไม่ได้ถือครองธาตุมิติตัวนางไม่สามารถสร้างมิติได้แต่อย่างใด แหวนมิติทั้งหลายก็จะเป็นผู้ที่ถือครองธาตุมิติเป็นผู้สร้างจึงมีราคาที่สูงมาก


          ใครที่ถือครองธาตุนี้ไม่ธรรมดาเพราะเป็นหนึ่งในธาตุที่หายากว่ากันว่าหากผู้ที่ถือมิติธาตุได้ก้าวเข้าสู่ระดับเจ้าจอมยุทธแล้ว จะสร้างมิติขนาดใหญ่ได้ ใช้มิติในการเดินทางไปไหนก็ได้แต่ต้องระบุสถานที่ที่จะไปอย่างชัดเจน ทั่วทั้งแคว้นน่าจะมีไม่ถึงยี่สิบคน แต่หนึ่งในยี่สิบกลับมายืนอยู่ตรงหน้านางเสียได้ และที่สำคัญเขาน่าจะอยู่ในระดับเจ้าจอมยุทธแล้วเพราะนอกจากจะสร้างมิติขนาดใหญ่ได้แล้วยังปกปิดพลังปราณได้อย่างแนบเนียนจนนางจับสัมผัสไม่ได้แม้แต่น้อย


          “พลังปราณในนี้บริสุทธิ์ยิ่งนัก” ซูหนี่ว์เอ่ยเบาๆ 


          “ไปดื่มชาเสียหน่อย” ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมเดินไปนั่งที่ศาลาไม้ริมน้ำตก


          ซูหนี่ว์เองก็เดินตามไปด้วย ปานน้ำชาที่วางอยู่ตรงหน้ายังคงอุ่นร้อนราวกับเพิ่งจะมีคนต้มมาวางไว้ซูหนี่ว์ก็จึง รินชาให้ชายหนุ่มตรงหน้าแม้คราวนี้ตัวนางจะไม่ใช่เจ้าบ้านแต่ว่านางก็นับว่าเป็นผู้น้อยจะให้เขารินชาให้ก็ไม่ใช่เรื่อง 

          หยางเทียนหลงยกชาขึ้นจิบ ซูหนี่ว์เองก็ด้วยเมื่อได้ชิมชาก็รู้สึกรสชาติคุ้นปากนางก็รู้ได้ในทันทีว่าเป็นชาที่นางมอบให้เขาไว้


          “ชารสดี ข้าชอบ” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงนุ่ม


          “ข้ายังมีทำเก็บไว้อีกมาก หากหมดแล้วท่านก็ให้คนมาเอาเถอะ” นางตอบอย่างใจป้ำเพราะตัวนางเอกก็มีหยกเขาอยู่ในมือจะไปเบิกเงินที่ไหนเมื่อไหร่ก็ย่อมได้


          “ข้ายกที่นี่ให้เจ้า ไว้ใช้ฝึกปราณ แลกกับชาเดือนละห่อตกลงหรือไม่” เมื่อได้ยินเขาเอ่ยแบบนั้นหัวสมองน้อยๆ ของนางก็รู้สึกมึนอื้อ


          ชาเดือนละห่อแลกกับการใช้สถานที่ที่มีพลังปราณบริสุทธิ์กว่าในมิตินาง เขาถามนางว่าดีหรือไม่ หรือ?? 

          คนผู้นี้เอ่ยราวกับบอกว่าให้นางใช้สถานที่ได้แบบไม่คิดค่าเสียหายอย่างไรอย่างงั้น


          “ดีเจ้าค่ะ” ซูหนี่ว์ตอบไปอย่างไม่คิดอะไรอีกในเมื่อเขามอบให้เราก็ต้องรับไว้อย่างไม่ให้เสียมารยาทนางจะเพิ่มน้ำแร่ทิพย์ลงไปในชาให้อีกหน่อยแล้วกันจะได้คุ้มค่ากับสถานที่ดีๆ แบบนี้


          “ปราณไร้ลักษณ์ของเจ้าจำเป็นต้องใช้สถานที่ที่มีปราณบริสุทธิ์อย่างมากในการฝึกฝนการเลื่อนระดับเก้าเข้าสู่ระดับสิบจึงจำเป็นต้องใช้เวลานานพอสมควรหากพลังปราณไม่บริสุทธิ์มากพอ และการเลื่อนจากระดับสิบเข้าสู่ระดับเจ้าจอมยุทธก็จะยิ่งยุ่งยากและใช้เวลามากยิ่งกว่านี้ หากแต่เจ้าใช้สถานที่นี้ก็จะช่วยให้เลื่อนระดับได้ง่ายขึ้น” ชินอ๋องเอ่ยเสียงเรียบราวกับรับรู้ทุกอย่างในตัวซูหนี่ว์


          “ท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้าถือครองปราณไร้ลักษณ์และอยู่ในระดับเก้า!”


          ซูหนี่ว์เอ่ยเสียงลั่นอย่างตกใจทั้งยังเผลอปล่อยพลังออกมากดดันคนตรงหน้า ความลับนี้มีเพียงพี่ๆ ทั้งห้าคนและพี่ซื่อซื่อเท่านั้นที่รับรู้


          ทั้งที่นางแผ่พลังกดดันถึงเพียงนี้เขายังนั่งเฉยอยู่ได้! ขนาดพี่ใหญ่และพี่ซื่อซื่อที่อยู่ในระดับเจ้าจอมยุทธยังต้องรู้อึดอัด 


          คนผู้นี้น่ากลัวเกินไปหรือไม่! 


          นางเริ่มมองเขาอย่างระแวดระวังตนว่าเขาจะรู้อะไรยิ่งกว่านี้ไหม กองกำลังของนาง และแผนในหัวของนาง นางมีแผนจะฆ่าพี่ชายเขาและหากเขาคิดขัดขวางนางก็ไม่คิดจะปล่อยผ่านไปเหมือนกัน หรือการเข้าใกล้นางเขาทำเพื่อมาสืบความหรือ!!


          ซูหนี่ว์คิดอย่างสับสนอีกครั้งในใจก็ภาวนาขออย่าให้เป็นอย่างที่นางคิด เพราะหลุมที่เขาค่อยๆ ขุดนางก้าวขาลงไปหนึ่งข้างแล้วหากคิดจะหักหลังกันแม้จะรู้สึกเจ็บปวดไม่น้อยแต่นางก็ไม่คิดจะไว้ไมตรีเช่นกัน 




น้องคิดเป็นตุเป็นตะไปแล้ว

เอะหรือที่คิดจะเป็นเรื่องจริง!!


___________________________

นักเขียน: น้องเข้าใจผิดไปแล้วหวางเย่ไม่คิดจะอธิบายหน่อยหรือ

ชินอ๋อง: ก็เจ้าตัดจบเช่นนี้ ยังกล้ามาต่อว่าตัดพ้อใส่เปิ่นหวางอีกหรือ!

นักเขียน: ใครใช้ให้พระองค์ทรงลีลาละเพคะ

 ชินอ๋อง: ทหาร! ลากคนผู้นี้ออกไปเสีย!

___________________________

เอาละ ฟินๆนิดๆพอหอมปากหอมคอ

นิยายเรื่องนี้ไม่ค่อยมีความซับซ้อนซ่อนเงื่อนให้ปวดหัวนะคะ

เฮียเขาก็เป็นคนตรงๆทั้งยังชอบสปอยน้อง

น้องก็เป็นคนตรงๆ คิดอะไรก็ถามไม่ให้ค้าคาง

เอาละตอนหน้าเฮียก็ยังอยู่กับเรานะคะอิ้อิ้

ปล. จริงๆไม่ควรเรียกนางเอกว่าน้องนะ ควรเรียกว่าเจ๊ เพราะนางอยู่มาสองชาติ อายุรวมกันก็จะสี่สิบเข้าไปแล้วฮ่าๆๆๆ

ต่อไปนี้เราจะเรียก  

#เฮียกับเจ๊นะคะ


ผวัะ!!

เจ๊: เรียกใครว่าเจ๊ ข้าอายุเพียงสิบห้าหนาว เสียมารยาท!


#คุณสามีผู้มีค่าตัวแพง

ทอล์กวันนี้ยาวมาก





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 482 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,046 ความคิดเห็น

  1. #958 NuReader (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 20:26
    'กระตุกกระตัก' นี่ควรจะเป็น 'ตะกุกตะกัก' ไม๊จ๊ะไรท์(คหสต)
    #958
    0
  2. #937 kimurakung (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 21:59
    ท่านอ๋องนี่ เก่งและป๋ามาก ชอบๆ
    #937
    0
  3. #859 dnadear (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 02:17
    #เฮียชินสายเปย์
    #859
    0
  4. #723 mthidara (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 19:22
    สนุกมากค่ะไรท์ ฝากถามด้วยค่ะว่าไม่เรียกเจ๊ จะให้เรียกหวางเฟยเหรอคะเจ๊ อิอิ
    #723
    0
  5. #543 por4312525 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 21:50
    ลุ้นตามมากๆ
    #543
    0
  6. #494 aern242539 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 10:22
    โอ้ยยย ลุ้นโว้ยยยย
    #494
    0
  7. #463 Aiwapw (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 12:14
    ขำตรงทรงพระลีลา
    #463
    0
  8. #461 usaonly (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 11:28

    ชินอ๋องสายเปย์รู้ไหมว่าน้องคิดจะแก้แค้นพี่ชาย ยังคิดรักน้องและจะช่วยน้องเลื่อนระดับอยู่ไหมถ้ารู้เรื่องทั้งหมด ขอบคุณค่ะ

    #461
    0
  9. #460 YaiMooMam_ELF (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 11:23
    ชอบอ่านตรงทอร์กเนี่ยแหล่ะ 5555
    #460
    0
  10. #458 CrescentMoonStar (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 10:49
    รีบเบรกความคิดน้องก่อน ชินอ๋องรีบอธิบายเร็วววว
    #458
    0
  11. #457 Mogan (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 10:48
    ทหารอย่าพึ่งเอาตัวคุนไรท์ปายยย มาแต่งต่อก๊อนนน
    #457
    0
  12. #456 mollow (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 10:31
    หว่างเย่ ไปอธิบายเร็วววววว
    #456
    0
  13. #455 view-sasina (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 18:20
    เจิมมมมมมม
    #455
    0
  14. #454 ching186470 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 18:18
    เจิมมามมามมมมม
    #454
    0
  15. #453 ching186470 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 18:18
    เจิมมามมามมมมม
    #453
    0
  16. #451 NanNilaphan (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 15:43
    เจิมมมมมมมมม
    #451
    0
  17. #450 ปลาด๋อย (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 15:19
    เจอมมมม
    #450
    0
  18. #449 Mogan (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 15:08
    กี้ดเร่นยยยย รออ่านค่ะๆๆ
    #449
    0
  19. #447 Preen772 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:52
    เจิมมมมมมมมม
    #447
    0
  20. #445 view2544 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:38
    เจิมมมม
    #445
    0
  21. #444 Neme Sis Allianz (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:37
    ปูรอเน้อออ
    #444
    0
  22. #443 AorAlis (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:28
    เจิมมมมมมม
    #443
    0
  23. #441 ภรรยาอี้ฟาน (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:00
    เจิมมมมมม
    #441
    0
  24. #439 YaiMooMam_ELF (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 13:47
    ปูเสื่อรอจร้า
    #439
    0