พ่ายรักนางมารหมื่นพิษ

ตอนที่ 33 : นางมาร บทที่ 32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,068
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 519 ครั้ง
    10 มิ.ย. 63

บทที่ 32


          ซูหนี่ว์จึงเงยหน้าขึ้นตามที่ไป๋หูบอก ร่างบางขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางเพ่งมองไปบนต้นไม้แต่ละต้น ไม่นานดวงตากลมโตก็เบิกกว้างนิดๆ  เพราะบนต้นไม้เต็มไปด้วยอสรพิษตัวเล็กใหญ่ปะปนกันไปเลื้อยอยู่เต็มไปหมดจนซูหนี่ว์รู้สึกขนลุกนิดๆ เข้าใจได้ในทันทีว่าทำไมสหายทั้งสองถึงกลัวกันนักหนาขนาดนางเองยังรู้สึกหวั่นๆ


          สัมผัสที่นางจับได้คือพวกมันเป็นสัตว์อสูรระดับกลาง บางตัวก็นอนขดกันเป็นกลุ่มก้อน ไม่ได้สนใจนางที่ยืนดูมันอยู่ตรงนี้จนผิดวิสัยของอสรพิษ ที่ปกติมันมักจะโจมตีผู้ที่ล้ำเข้ามาในเขตมัน


'ทำไมมันไม่โจมตีข้า' ซูหนี่ว์ถามไป๋หูอย่างสับสน


'เพราะตัวเจ้ามีกลิ่นอายของจอมอสูรอย่างข้านะสิ มันไม่หลีกหนีเจ้าก็นับว่ากล้ามากแล้ว' ไป๋หูเอ่ยตอบ


'อยู่สูงปานนั้นจะให้ข้ากระโดดขึ้นไปจับมันนะหรือ ไม่ไหวละมั้ง' 


          ซูหนี่ว์เอ่ยอย่างขนลุก เพราะอสรพิษที่เลื้อยอยู่บนต้นไม้นั้นมากเกินกว่าจะมีที่ให้นางกระโดดขึ้นไปยืน แม้นางจะไม่ได้กลัวงูแต่พอเห็นมันนอนกองรวมกันจำนวนมากขนาดนั้นก็อดที่จะขนลุกชันไม่ได้


'ใช้ปากเจ้าเจรจาอย่างเคยสิ'


'จะได้ผลหรือ'


'สัตว์อสูรทุกตนชอบน้ำแร่ทิพย์กันหมดนั่นแหละเพราะมันเป็นของหายากและยังช่วยเลื่อนระดับพลังให้เราแข็งแกร่งไวขึ้นด้วย' ซูหนี่ว์ได้ฟังดังนั้นก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ 


'อะแฮ่ม!! พี่ๆ อสรพิษผู้น่าเกรงขามทั้งหลาย ข้ามีนามว่าหลี่ ซูหนี่ว์ อยากจะขออาสาสมัครพวกท่านสักสิบตัวช่วยออกไปด้านนอกกับข้าเพียงครู่ ข้าจะให้น้ำแร่ทิพย์เป็นของตอบแทน' 


          ซูหนี่ว์เอ่ยคำจบเหล่าอสรพิษที่ได้ยินดังนั้นก็ชูหัวขึ้นอย่างสนใจในสิ่งที่มนุษย์ผู้หญิงที่ยืนอยู่ด้านล่างเอ่ย


'นางหลอกพวกเราหรือเปล่า'


'หน้าตานางดูงดงามแต่แววตาเจ้าเล่ห์อยู่นะ'


'นางคงมาทำภารกิจเพื่อเข้าสำนักละมั้ง ข้าได้ยินเสียงต่อสู้เมื่อครู่ทางด้านนู้น'


'นางมีกลิ่นอายของจอมอสูร ดูไม่นางเข้าใกล้ยิ่ง'


          เหล่าอสรพิษทั้งหลายเริ่มส่งเสียงคุยกัน เสียงที่ดังออกมาคือเสียง ฟ่อ ฟ่อ แต่เพราะซูหนี่ว์นางเข้าใจที่พวกเขาคุยกัน นางเลยหยิบน้ำแร่ทิพย์ออกมาขวดใหญ่พร้อมกับเปิดจุกออกกลิ่นเฉพาะตัวของน้ำแร่ทิพย์ฟุ้งกระจาย จนเหล่าอสรพิษที่อยู่ต้นไม้ถัดไป ต่างก็เริ่มชูคอดูอย่างสนใจ


'ข้าไม่ได้หลอก' ซูหนี่ว์เอ่ยพร้อมกับยกยิ้มพิมพ์ใจมองขึ้นไปบนต้นไม้สูง


'นางฟังที่เราคุยกันรู้เรื่องหรือ!!'


'ไม่จริงน่า!! จะเป็นไปได้อย่างไร'


'จริงเจ้าค่ะ ข้าฟังรู้เรื่อง' ซูหนี่ว์เอ่ยแทรกเมื่อเห็นว่ามีการถกเถียงกันเรื่องของนาง 

          เหล่าอสรพิษทุกตัวบริเวณนั้นที่ได้ยินว่านางเข้าใจสิ่งที่พวกมันเอ่ยก็ตกตะลึงกันต่างหันหน้าคุยกันอย่างเสียงดัง ไม่เกรงใจ


'อะแฮ่ม!! ข้ามีเวลาไม่มากนัก ขออาสาอสรพิษระดับกลางเพียงสิบตัวเท่านั้นแล้วข้าจะวางขวดน้ำแร่ทิพย์ไว้ตรงนี้' 

          ซูหนี่ว์เอ่ยขัดอสรพิษที่เถียงกันไม่เลิกรา ใบหน้าที่ยกยิ้มเริ่มบึ้งตึงเล็กน้อย หากยังช้ากว่านี้นางจะใช้ปราณดึงมันลงมาเสีย


'น้ำแร่ทิพย์หนึ่งหยดมีค่าควรเมือง เจ้าจะหมอบให้ยกขวดคิดว่าพวกเราโง่เขลาและหลอกง่ายเพียงนั้นเลยหรือ' 

          เสียงเข้มเอ่ยออกมาพร้อมกับร่างอสรพิษตัวใหญ่ยักษ์เลื้อยออกมาจากในถ้ำห่างจากจุดที่ซูหนี่ว์ยืนอยู่เล็กน้อย ทั้งมันยังแผ่กลิ่นอายอันน่าเกรงขามออกมาเพื่อข่มขู่หญิงสาวตรงหน้า 

          ซูหนี่ว์ที่เห็นว่าอสรพิษตรงหน้าคือสัตว์อสูรระดับสูงก็ยกยิ้มเล็กน้อยมีอีกหนึ่งสิ่งที่นางยังไม่เคยลอง การควบคุมสัตว์อสูรระดับสูง


'วันนี้ข้าไม่มีเวลาสนุกด้วย ไว้วันหน้าหากมีโอกาสข้าจะเข้ามาเล่นด้วยนะ' ซูหนี่ว์เอ่ยพร้อมกับโยนขวดน้ำแร่ทิพย์ไว้ที่โค่นต้นไม้อย่างไม่ใส่ใจ


'เจ้ามนุษย์ตัวจ้อย! นั่นใช่สิ่งที่เจ้าควรจะโยนเล่นรึ!!' 


          ดวงตาเรียวคมสีมรกตของอสูรตรงหน้า มองนางอย่างไม่พอใจ ก่อนจะกลายเป็นเหม่อลอยในเวลาต่อมา มันก้มหัวให้ซูหนี่ว์เล็กน้อย ตามคำสั่งของซูหนี่ว์ที่เข้าควบคุมจิตใจมันอยู่ หลังจากที่ควบคุมสาวใช้ไปคราวนั้นนางก็ตั้งใจฝึกมันอย่างดี เพราะมันเป็นพลังที่มีประโยชน์ยิ่งนัก


'พวกเจ้าสิบตัวตามนางไป' แล้วจึงหันไปสั่งกับอสรพิษระดับกลางที่ทุกตัวได้แต่งุนงงว่าหัวหน้ามันเป็นอันได้แต่ก็ไม่ได้มีตัวไหนที่คัดค้าน อสรพิษระดับกลางสิบตัวเลื้อยลงมาหาซูหนี่ว์อย่างว่าง่าย


'พวกเจ้าช่วยหลับสักครู่นะ' 

          เอ่ยจบนางจับหยิบถุงผ้าใบใหญ่ออกมาให้มันเลื้อยเข้าไปแล้วนางก็โรยผงนิทราแบบอ่อนใส่เข้าไปก่อนจะรวบถุงผ้ายกพาดบ่าไว้ 

          ส่วนอสรพิษระดับสูงที่ซูหนี่ว์ควบคุมจิตมันอยู่นางก็สั่งให้มันเอาขวดน้ำแร่ไปแล้วให้มันกลับเข้าถ้ำ ช่วงพริบตาเดียวร่างบางก็หายไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว 

          ก่อนจะโผล่ออกมาทางประตูด้านหลัง ที่มีผู้คนอยู่มากมายโดยเฉพาะเหล่าปีสอง และปีสาม ที่มาช่วยอาจารย์และเจ้าหน้าที่ตรวจตราความเรียบร้อยและช่วยทำแผลให้กับนักศึกษาใหม่ ซูหนี่ว์เดินไปตรงโต๊ะนับคะแนนก่อนจะยื่นถุงที่บรรจุงูให้กับเจ้าหน้าที่สามคนที่รออยู่ 


“มาช้าอีกเพียงชั่วอึดใจเจ้าจะโดนตัดสิทธิ์รู้เรื่องไม่” 

          เจ้าหน้าที่ผู้หญิงเอ่ยบอกนางพลางปรายตาไปมองที่กระถางธูป ธูปเกือบจะหมดดอกอยู่แล้ว ซูหนี่ว์ไม่ได้เอ่ยอะไรต่อเพียงแต่ก้มหัวคารวะแล้วยืนรออีกสองคนเปิดถุงนับคะแนน


“ได้รับพิษ ได้รับบาดเจ็บหรือไม่” เจ้าหน้าที่ผู้ชายอีกคนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนตามวิสัยส่วนตัวของเขา


“ไม่เจ้าค่ะ”


“อสรพิษระดับกลางสิบตัว เป็นไปได้อย่างไร!!” 


          เจ้าหน้าที่อีกคนที่เปิดถุงดูเมื่อเห็นว่าเป็นอสรพิษระดับกลางทั้งหมดถึงสิบตัว ถึงกับตกใจเอ่ยออกมาเสียงดังลั่น เรียกความสนใจใครกับผู้คนแถวนั้นไม่น้อย จนอาจารย์ใหญ่ฮุ่ยหลงถึงกับต้องเดินมาดูด้วยตาของตนเอง


“เจ้าทำได้อย่างไร! ไม่เคยมีผู้ใดจับอสรพิษระดับกลางได้เกินห้าตัวมาก่อน” เขาเอ่ยอย่างตกใจ 


          แต่ไหนแต่ไรมาการคัดเลือกศิษย์ด้วยวิธีนี้จะจัดเพียงสามปีครั้ง และตั้งแต่ก่อตั้งสำนักมาผู้ที่ทำคะแนนได้สูงสุดจับอสรพิษระดับกลางได้เพียงห้าตัวเท่านั้นนอกนั้นจะเป็นระดับต่ำ แต้มที่สุดที่สุดคือหกสิบแต้มเท่านั้นทั้งคนผู้นั้นยังมีพลังปราณระดับเจ็ด แต่เด็กสาวตรงหน้ามีเพียงปราณระดับห้าซ้ำยังจับสัมผัสพลังนางไม่ได้ด้วยซ้ำ


          ซูหนี่ว์ที่ได้ยินดังนั้นก็คิดว่าตนเองพลาดเสียแล้ว นางไม่ได้คำนวณให้ดีเสียก่อนว่าควรจับไปเพียงเท่าไหร่ นางคิดว่าสิบตัวยังน้อยไปเสียด้วยซ้ำ ดีที่ไม่เอาตัวใหญ่มาด้วยเพราะมันหนัก


“เรียนท่านอาจารย์ใหญ่ ข้าเพียงมีลูกเล่นเล็กน้อยเท่านั้นจึงจับได้มากขนาดนี้” ซูหนี่ว์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบข่มอาการประหม่าไว้ภายในใจ


“ลูกเล่นอันใดของเจ้า” อาจารย์ใหญ่ถามด้วยความใคร่รู้ ผู้คนบริเวณรอบๆ ก็รอฟังอยู่ด้วย บางคนที่เป็นนักศึกษาปีหนึ่งด้วยกันก็ยืนอยู่ต่อไม่ขยับไปไหนเพราะอยากรู้วิธี


“กฎมีเพียงข้อเดียวคือห้ามฆ่า ดังนั้นข้าก็มีวิธีของข้าที่จะหลีกเลี่ยงความรุนแรงเจ้าค่ะ”


“อย่างไรเล่า!” 


          เจ้าหน้าที่หญิงผู้นั้นเอ่ยขัดอย่างไร้มารยาทเมื่อเห็นว่าซูหนี่ว์ไม่ยอมเอ่ยบอกเสียทีจนอาจารย์ใหญ่ต้องปรายตามองอย่างเสียไม่ได้ ทำให้เจ้าหน้าที่สาวผู้นั้นจึงหุบปากแล้วก้มศีรษะลงเล็กน้อยเพื่อขออภัยที่ตนเสียมารยาท


“ตรงนี้มีผู้คนอยู่เยอะแยะ หากให้ข้าเอ่ยบอกวิธีเกรงว่าปีต่อๆ ไปลูกเล่นของข้าก็คงจะมีคนใช้ตาม สำนักหย่งฟูจะลำบากเอานะเจ้าคะ” 

          ซูหนี่ว์เอ่ยเสียงเรียบได้อย่างไหลลื่น ผู้คนที่ได้ฟังก็ไม่พอใจนางเล็กน้อยที่ไม่ยอมบอกวิธีการมา ซ้ำยังลื่นไหลเบี่ยงเบนประเด็น


“นี่เจ้ากล้าเล่นลูกไม้ต่อหน้าอาจารย์ใหญ่หรือ!” 

          หญิงคนเดิมเอ่ยออกมาอย่างไม่พอใจ นางเป็นเพียงเจ้าหน้าที่ประจำสำนักหย่งฟูไม่ใช่อาจารย์ 


“จูฉู เจ้าเสียมารยาทต่อหน้าอาจารย์ใหญ่สองครั้งแล้วนะ!” 

          เจ้าหน้าที่ชายอีกคนที่เป็นผู้เปิดถุงอสรพิษเป็นผู้เอ่ยเตือน ทั้งยังส่งแววตาดุดันไม่พอใจไปให้หญิงสาว หญิงสาวนามจูฉูผู้นั้นเมื่อได้เห็นสีหน้าของเขาก็ได้แต่เงียบเสียงลงอีกครั้งใบหน้าบูดบึ้งด้วยความไม่พอใจอย่างชัดเจน


“หากอาจารย์ใหญ่ไม่คิดมาก ข้าน้อยยินดีเอ่ยบอกให้ท่านให้หายข้องใจนะเจ้าคะ” เมื่อไม่มีใครเอ่ยขัดซูหนี่ว์จึงเอ่ยต่อพลางแอบสังเกตสีหน้าของผู้อาวุโสตรงหน้าด้วย


“ไม่ต้อง จะใช้วิธีไหนก็ช่างแต่นับว่าเจ้าเป็นผู้มีความสามารถ สำนักหย่งฟูต้องการคนเก่งรอบด้าน รู้จักพลิกแพลงใช้สติ” อาจารย์ใหญ่ฮุ่ยหลงประกาศเสียงดังลั่นทั้งยังแผ่พลังปราณกดข่มทุกคนเล็กน้อย


“ขอบคุณเจ้าค่ะ ข้าน้อยขอตัว” ซูหนี่ว์เอ่ยจบก็คารวะคนตรงหน้าไปอีกครั้ง 


          ร่างบางก็เดินเลี่ยงออกไป กลับไปนั่งตรงที่นั่งเดิมเพื่อรอฟังประกาศผล เพียงไม่นานสหายทั้งสองก็เดินมานั่งตาม ทั้งสองพี่น้องยังแข่งกันคุยโวโอ้อวดว่าตนจับอสรพิษได้ง่ายดายเพียงใด ทั้งคู่จับอสรพิษขั้นกลางได้คนละสามตัวเท่ากัน 

          จนกระทั่งผ่านไปหนึ่งชั่วยาม นักศึกษาปีหนึ่งทั้งหมดก็กลับมานั่งที่เรียบร้อย สภาพบางคนดูยับเยิน ผมเผ้ายุ่งเหยิง มีแต่ซูหนี่ว์กับอันฉีและเฉินคุนเท่านั้นที่ดูจะเรียบร้อยที่สุด


“เอาละข้าจะประกาศผลผู้ที่มีคะแนนสูงที่สุดอันดับหนึ่งได้แก่ หลี่ ซูหนี่ว์ ได้ทั้งหมดหนึ่งร้อยแต้ม!” 

          เสียงเข้มของเจ้าหน้าที่ชายผู้หนึ่งประกาศก้อง พร้อมทั้งเสียงตบมือให้ซูหนี่ว์ดังสนั่นไปทั่วทั้งลานกว้าง 

          ซูหนี่ว์ยืนขึ้นยกยิ้มเล็กน้อยพร้อมกับโค้งคำนับให้ทุกคน สีหน้าของผู้ได้อันดับหนึ่งนั้นดูไม่ดีใจเท่าไร่นัก ผิดกับสหายทั้งสองของนางที่ส่งเสียงเชียร์จนออกนอกหน้า


“เจ้าสองคนจะเสียงดังเกินไปหรือไม่” ซูหนี่ว์นั่งลงแล้วกระซิบเสียงหนักใส่คนทั้งคู่ 


“ผู้คนจะได้รู้ว่าข้ามีสหายเก่งกาจเพียงใด” เฉินคุนเอ่ยพร้อมทั้งส่งยิ้มกว้างไปให้นาง


“อันดับสองได้แก่ ฉิง จินเฟิ่ง ได้ทั้งหมดห้าสิบแต้ม!” 

          บุรุษร่างสูงใบหน้าหวานเกินสตรี ยืนขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงประกาศชื่อของตน เขายืนอยู่ด้านหลังซูหนี่ว์ห่างจากนางไปสองขั้น ซูหนี่ว์ที่ได้ยินว่าเป็นสกุลฉิง จึงหันไปมองอย่างสงสัย 


“งามนัก” นางเผลอหลุดปากพูดออกมาเมื่อหันไปมอง ฉิง จินเฟิ่ง ใบหน้าของเขางดงามเหนือสตรีบางคนเสียอีก เหตุใดนางจึงเพิ่งสังเกตเห็นบุรุษรูปงามที่อยู่ใกล้ตัวถึงเพียงนี้


“ฉิง จินเฟิ่ง สกุลนี้อีกแล้วหรือ” ซูหนี่ว์หันไปเอ่ยกับอันฉีด้วยความสงสัย ว่าเขาเป็นอะไรกับแม่ทัพฉิง อันฉีที่เห็นแววตาสงสัยของสหายตนก็ไม่รอช้ารีบเอ่ยปากบอกทันที




บอกอะไรน้อ แล้วเขาเป็นใครกัน อิ้อิ้

น้องยังไม่เริ่มเรียนเลยได้คู่อริมาหนึ่งกลุ่มกับอีกหนึ่งคนเสียแล้ว 

เรื่องนี้ผู้เยอะนะคะ แต่ไม่ฮาเร็มนะ

ตัวละครก็เรื่องนี้ก็เยอะขึ้นๆ จนบางทีไรท์ก็งงเองฮ่าๆๆๆ

ตัวละครบางตัวก็ออกมาเพื่อใช้แล้วทิ้งนะคะ อย่าได้สนใจ ฮ่าๆๆๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 519 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,046 ความคิดเห็น

  1. #1007 จ่อย (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 19:01

    พอบอกว่าฉิงจิ้นเฟิงหน้าหวาน เราก็นึกจับเฉินคุณมาจิ้นกันเลยค้าบ วายไหม5555ค้าบไรท์สักคู่ก็จะดีนะ🤭🤭

    #1,007
    0
  2. #934 kimurakung (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 21:43
    ศัตรูเขม่นหน้าเยอะจิง เตรียมพิษไว้ให้มากๆก็พอ 55
    #934
    0
  3. #491 aern242539 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 10:10
    อีกละ มีผู้อีกละ
    #491
    0
  4. #446 เมมฟิส (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:46
    อันฉีนักข่าวประจำตัวหนี่ว์เอ๋อร์
    #446
    0
  5. #380 por4312525 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 22:52
    สนุกมาก
    #380
    0
  6. #375 munongmu (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 20:09
    มีอันฉีเหมือนมีสำนักข่าวประจำตัว
    #375
    0
  7. #358 Anajujub (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 12:38
    สนุกทุกตอน..รออ่านตอนต่อไปนะคะ
    #358
    0
  8. #353 Ploy koaw san. (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 19:59
    ชมผู้ต่อหน้าต่อตาแบบนี้
    โดนท่านอาจารย์อ๋องทำโทษแน่ๆ
    น้อลลลลล หนีไปปปปเร็วๆๆๆ
    #353
    0
  9. #352 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 16:32

    รอต่อนะคะ
    #352
    0
  10. #351 nannaphattay (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 15:32
    ชอบๆ มีแต่ผู้หล่อเหลา ดีค่ะไม่ฮาเร็ม
    #351
    0
  11. #348 Aiwapw (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 13:29
    เอ่ยยย ถึงขั้นออกปากชมเนี่ย ท่านอ๋องจะได้ยินมั้ยนะ
    #348
    0
  12. #345 Pannita6701 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 12:56
    รอเลยค่าา
    #345
    0
  13. #344 supakornseanla (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 12:24
    ติดตามจร้าา
    #344
    0
  14. #343 ching186470 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 12:15
    รอค่าาาาาา
    #343
    0
  15. #342 por4312525 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 10:50

    รอติดตามอ่าน
    #342
    0
  16. #340 Sheep-ping (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 00:05
    รอไม่ไหวแล้วจร้า
    #340
    0
  17. #339 palmy_st (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 23:52
    รอไม่ไว้แล้วววววว
    #339
    0
  18. #338 0842067527 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 22:26
    จะรอไม่ไว้ๆๆแล้ว
    #338
    0
  19. #337 ching186470 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:36
    รอยาวๆไปค่าาาาาา
    #337
    0
  20. #336 frawenc (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:33
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #336
    0
  21. #335 CrescentMoonStar (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:28
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #335
    0
  22. #334 Preen772 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:04
    เจิมมมมมม
    #334
    0
  23. #333 Nut2404 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:01
    นั่งรอเลยจ้า
    #333
    0
  24. #332 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:01

    มาไวๆนะคะ...แค่เจิมก็รู้ว่าต้องสนุก
    #332
    0
  25. #331 Ploy koaw san. (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 20:47

    นั่งรอเลยจร้า
    #331
    0