พ่ายรักนางมารหมื่นพิษ

ตอนที่ 32 : นางมาร บทที่ 31

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,346
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 569 ครั้ง
    14 พ.ค. 63



บทที่ 31


“ฉิง ไป๋หลาน เจ้าเป็นแค่บุตรสายรอง ซ้ำบิดาเจ้ายังเป็นเพียงพ่อค้า” อันฉีเอ่ยเสียงเย็นอย่างไม่ไว้หน้าอีกฝ่ายเพราะนางทน ไป๋หลานมาตั้งแต่เอ่ยวาจารังแกสหายของตนตั้งแต่ช่วงเช้าแล้ว


“เจ้า!!” 

          ไป๋หลานที่ได้ยินดังนั้นหน้าตาก็ยิ่งบิดเบี้ยวขึ้นไปอีก สหายสองคนที่ยืนด้านข้างก็ได้แต่กำมือแน่นราวกับโดนดูถูกไปด้วย เพราะทั้งคู่นั้นมีบิดาเป็นพ่อค้าเช่นเดียวกัน บิดาของทั้งสามแม้จะเป็นพ่อค้าแต่ก็มีชื่อเสียงโด่งดังในเมืองไม่น้อย เป็นที่รู้จักดีในเมืองหนานเปียน ซูหนี่ว์ที่ได้ยินสหายเอ่ยดังนั้นจึงยกยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ ทั้งยังก้าวเข้าเท้าเดินเข้าหาทั้งสามคนนั้นอย่างช้าๆ พลางแผ่พลังปราณเข้มข้น ออกมากดดันจนหญิงสาวทั้งสามตรงหน้าใช้พลังต้านไว้ไม่อยู่จนต้องคุกเข่าลงตามแรงกดดัน


“ที่แท้ก็เป็นเพียงหมาที่แอบอ้างบารมีเสือ หึ” ซูหนี่ว์หยุดยืนตรงหน้าทั้งสามพลางเอ่ยออกมาด้วยใบหน้านิ่งเรียบ 


“จะ..เจ้า!!” ไป๋หลาน เอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก ภายในใจก็ยิ่งตื่นตระหนกไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะมีพลังปราณขนาดกดข่มตนและเพื่อนได้ถึงขนาดนี้


“ข้าไม่ชอบเรื่องวุ่นวาย นี่เป็นแค่การเตือนเท่านั้น หากเจ้ายังคิดหาเรื่องข้าอีก เจ้าจะได้รู้ว่าข้าสามารถทำอะไรได้บ้าง” เอ่ยจบซูหนี่ว์ก็ตวัดมือตบไปในอากาศอย่างรวดเร็ว


พรึ่บ!!


“กรี๊ดดดดด” เสียงกรีดร้องทั้งสามประสานเสียงกันอย่างน่าหนวกหู พร้อมกับร่างทั้งสามที่ปลิวกระเด็นไปกองอยู่ข้างทาง เมื่อไม่มีอะไรขวางทางเดินซูหนี่ว์จึงหันไปหาสหายทั้งสองที่กำลังยืนอ้าปากค้าง แล้วกวักมือเรียกให้เดินตามมา 


“เจ้าทำได้อย่างไร” อันฉีเอ่ยถามอย่างสงสัย แต่เฉินคุนกลับยิ้มอย่างหวาดๆ นี่แค่ธรรมดานะน้องสาวสิ่งที่เขาเคยเห็นแล้วคงได้อึ้งยิ่งกว่านี้เป็นแน่


“พลังปราณ ผสานกันลมก็แค่นั้น” 

          ซูหนี่ว์เอ่ยพร้อมกับหันไปยิ้มให้กันอันฉีและหันไปยกคิ้วใส่เฉินคุน แล้วทั้งสามก็เดินเข้าไปในสำนักศึกษาที่มีผู้คนรออยู่บ้างประปราย กลุ่มนักศึกษาใหม่ซูหนี่ว์มาถึงเป็นอันดับที่ห้า นางเดินไปนั่งที่พร้อมกับสหายอย่างเรียบร้อยภายในใจก็ยกยิ้มอย่างสะใจที่ได้เอาคืนคนพวกนั้นไปเล็กๆ น้อยๆ ปานนี้ไป๋หลานคงจะนอนกรีดร้องที่ขยับไม่ได้อยู่เป็นแน่เพราะนางแอบซัดเข็มพิษใส่ขาของไป๋หลาน พิษอัมพาตตัวเดียวกับที่แม่ทัพฉิงเคยโดน แล้วนางก็ใช้พลังดึงเข็มกลับมาอย่างไม่ให้เหลือร่องรอยสาวมาถึงนางได้


“อันฉี แม่ทัพรักษาดินแดนคือใครหรือ” ซูหนี่ว์เอ่ยถามเพราะอยากรู้ข้อมูลเอาไว้


“แม่ทัพใหญ่ ฉิง ฟูเกอ บิดาของแม่ทัพฉิง จินไห่ แม่ทัพใหญ่ค่อยประจำการอยู่ที่นี่ ส่วนแม่ทัพฉิง เป็นแม่ทัพในหน่วยพยัคฆ์ดำ ประจำการอยู่เมืองหลวงและคอยออกทัพจับศึกกับพวกชนเผ่าเขตชายแดน” ซูหนี่ว์พยักหน้าอย่างรับรู้ พี่ชายนางเองก็เป็นรองแม่ทัพในหน่วยพยัคฆ์ แต่เขาเรียนจบแล้วเมื่อปีก่อน ตอนนี้แม่ทัพมาเรียนแสดงว่าพี่ใหญ่ก็ต้องรักษาการแทนอยู่ที่เมืองหลวงแน่ๆ 


“อืม แล้วไป๋หลานกับสหายสองคนนั้นละ” นางเอ่ยถามต่อ ตามนิสัยเหล่าคุณหนูน่ารำคาญพวกนี้คงไม่จบเรื่องกับนางแค่นี้เป็นแน่ 


“ฉิง ไป๋หลาน เป็นบุตรสายรอง บิดานางเป็นน้องชายของแม่ทัพใหญ่ แต่บิดานางเอาดีทางด้านค้าขาย พวกเขาขายเครื่องประดับ พลอย หยก เป็นร้านที่ดังและมีชื่อเสียงมาก ส่วนคนที่ตัวเล็กที่สุด นางคือมู่ อิงฮวา อีกคน มู่เหว่ยจู ทั้งคู่เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน บิดาของทั้งคู่ค้าขายเสื้อผ้าอาภรณ์ มีหลายสาขาทั่วแคว้นนี้” อันฉีพอได้พูดก็พูดจ้อไม่หยุด ดวงตาเป็นประกายเมื่อได้เอ่ยถึงเรื่องผู้อื่น


“อืม ข้อมูลเจ้าเยอะเสียจริง ข้านึกว่าคุยกับสายข่าวอยู่” ซูหนี่ว์เอ่ยแซวยิ้มๆ ในความช่างจ้อของอีกฝ่าย


“เจ้ารู้ได้อย่างไรนั้นเป็นความลับของข้าเชียวนะ” อันฉีเบิกตากว้างพลางรีบปิดปากโดยไวเมื่อพูดเรื่องที่ไม่สมควรพูดออกมา ซูหนี่ว์ที่เห็นท่าทางแบบนั้นจึงรู้ได้ทันทีว่าสหายตนพูดเรื่องไม่ควรออกมาเสียแล้ว


“ข้าไม่รู้ ไม่ได้ยินอะไรทั้งสิ้น ตกลงไหม” เมื่อเห็นอีกฝ่ายมีสีหน้าเป็นกังวล ซูหนี่ว์จึงเอ่ยออกไปแบบนั้น ทำให้อันฉีสบายใจขึ้นเล็กๆ 


“ไว้ข้าพร้อมแล้วข้าจะเล่าทุกอย่างให้เจ้าฟังแล้วกันนะสหาย” อันฉีเอ่ยบอก 

          ซูหนี่ว์จึงยิ้มรับแล้วต่างฝ่ายก็ต่างไม่ได้สนทนากันอีกเพราะว่าประตูสำนักกำลังจะปิดแล้ว และสาวคนสุดท้ายที่เดินเข้ามาก็คือ ไป๋หลาน อิงฮวา และเหว่ยจู โดยที่อิงฮวาและเหว่ยจูช่วยกันกึ่งประคองกึ่งลากสหายของตนที่เดินไม่ได้ เข้ามาในสำนักได้ทันเวลาพอดี ท่ามกลางสายตาสงสัยของทุกคนที่จับจ้องไปยังทั้งสามว่าเกิดอันใดขึ้น เหตุใดจึงมีสภาพแบบนั้น


“เอาล่ะ ข้าคืออาจารย์ใหญ่ของที่นี่มีนามว่าฮุ่ยหลง” ผู้อาวุโสผู้ที่เคยคุยกับซูหนี่ว์ด้วยท่าทางเป็นมิตรเอ่ยขึ้นเสียงดัง เสียงรอบข้างจึงเงียบกริบเพื่อรอฟังเหล่าอาจารย์เอ่ยต่อ


          เหล่าผู้อาวุโสและเหล่าอาจารย์ทั้งหลายกว่ายี่สิบชีวิตยืนอยู่ตรงกลางลานกว้างล้อมรอบด้วยที่นั่งเป็นลำดับขั้นซึ่งมีเหล่านักศึกษาทั้งหลายนั่งอยู่ ด้านหลังของอาจารย์จะเป็นทางเดินไปสู่ตึกสูงใหญ่หลายตึกเรียงรายกันไป ซูหนี่ว์มองไปบริเวณรอบๆ ก่อนสายตาจะไปสะดุดอยู่ที่บุรุษร่างสูงสวมหน้ากากสีเงินปิดบังใบหน้าครึ่งบน กลิ่นอายเขาดูคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก 


“มีนักศึกษาใหม่ผ่านเข้ารอบมาถึงหกสิบคน แต่ทางสำนักศึกษาจะรับนักศึกษาใหม่เพียงสี่สิบคนเท่านั้นเพราะฉะนั้นจะต้องมีการคัดนักศึกษาออกอีกยี่สิบคน ส่วนเหล่านักศึกษาปีสองและปีสาม พวกเจ้าไปพักผ่อนได้หรือใครจะอยู่คอยเป็นกำลังใจให้เหล่าศิษย์น้องก็ได้” จบคำของอาจารย์ใหญ่ฮุ่ยหลง ก็มีบางคนที่เดินออกไปเพื่อพักผ่อน บางคนก็ยังคงนั่งดูความสนุกต่อ


“เราจะมีการวัดความแข็งแกร่งของพลังธาตุโดยการจับสัตว์อสูรประจำสำนัก ระดับต่ำมีค่าหนึ่งแต้ม ระดับกลางสิบแต้ม ระดับสูงยี่สิบแต้ม จับมันได้มากที่สุดก็จะเข้ารอบใครที่ทำได้น้อยสุดเป็นอันดับยี่สิบสุดท้ายก็จะตกรอบในทันที สามารถทำให้มันสลบได้กติกามีข้อเดียวห้ามฆ่าหากทำสัตว์อสูรของสำนักตายจะตัดสิทธิ์ทันที” ซูหนี่ว์เลิกคิ้วขึ้นด้วยความสนใจว่าสัตว์อสูรประจำสำนักจะเป็นตัวอะไร


“ตายแน่ๆ งานนี้ข้าจะรอดชีวิตหรือไม่” ในขณะที่ซูหนี่ว์ดูสนุกสนานแต่เฉินคุนกับอันฉีแล้วคนอื่นๆ ถึงกับหน้าซีดลงไปอย่างถนัดตา


“เหตุใดถึงหน้าซีดปานนั้นเล่าสหาย สัตว์อสูรประจำสำนักคือตัวอะไรหรือ” ซูหนี่ว์เอ่ยถามอย่างสนใจ


“อสรพิษ สัตว์อสูรประจำสำนักหย่งฟูคือ อสรพิษ ว่ากันว่าสำนักนี้เลี้ยงอสรพิษเป็นดงเลยทีเดียว มีตั้งแต่ระดับต่ำ กลางและสูง” เฉินคุนเป็นพูดตอบ ใบหน้าขาวใสก็ซีดลงไปถนัดตา


“ให้เวลาแค่หนึ่งก้านธูปเข้าไปทีละคนเท่านั้น สิบคนแรกตามข้ามา” อาจารย์ผู้หญิงอีกคนเอ่ย สิบคนแรกนั้นมีซูหนี่ว์ เฉินคุน และอันฉีรวมอยู่ด้วย ทั้งสามเลยต้องลุกขึ้นเดินไปอย่างเสียไม่ได้ ไม่มีเวลาให้พวกเขาตั้งตัวเลยสักนิด


“ก็แค่อสรพิษพวกเจ้าจะกลัวอะไรนักหนา” นางเอ่ยปลอบเมื่อเห็นใบหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของแต่ละคน


“นั่นแหละที่ข้ากลัว!!” อันฉีเอ่ยออกมาเสียงดัง พลางลูบแขนตัวเองไปมาอย่างขนลุก


“ถ้าไม่เห็นว่าเจ้าเป็นสหายข้าคงไม่ยื่นมือช่วยหรอกนะ รับนี้ไว้” ซูหนี่ว์แอบส่งขวดยาให้กับทั้งคู่อย่างเงียบๆ พลางแอบกระซิบเสียงเบา


“โปรดมันล้อมรอบตัวเจ้าสัตว์อสูรระดับกลางเมื่อได้กลิ่นมันจะเข้ามาสูดดมแล้วสลบไปครึ่งชั่วยาม”


“อย่าบอกนะว่า ขวดนี้คือผงอสูรนิทรา” 

          เฉินคุนกระซิบตอบกลับด้วยความตกใจ ผงนี้มีค่ามากปรุงขึ้นยากอีกด้วย มีไว้สำหรับเรียกสัตว์อสูรเพื่อให้ง่ายต่อการจับมัน ยานี้มีสามระดับ สำหรับสัตว์อสูรขั้นต่ำ ขั้นกลาง และขั้นสูง แม้ระดับต่ำยังหายากระดับกลางระดับสูงไม่ต้องพูดถึง แต่สหายของตนกับมีมันถึงสองขวดซ้ำยังใช้เรียกอสูรระดับกลางอีก


“ใช่แล้ว กฎมีเพียงข้อเดียวคือห้ามฆ่าเพราะฉะนั้นใช้ยาเรียกสัตว์อสูรก็ไม่นับว่าผิดกฎ แต่พวกเราก็ระวังหน่อยก็แล้วกันอสรพิษบางตัวมีพิษร้ายแรงระวังโดนพิษของพวกมันด้วย”


“ขอบใจเจ้ามากซูหนี่ว์” อันฉีพูดด้วยความจริงใจ นึกขอบคุณที่มีสหายที่ดีแบบนี้


“ไม่ต้องขอบใจข้าคิดเงิน” ซูหนี่ว์เอ่ยเย้าแหย่สหายจนสีหน้าของทั้งคู่ดีขึ้นเล็กน้อย


“ขี้งกเสียจริง” เฉินคุนบ่นอุบอิบเพราะเข้าเคยเสียเหรียญทองให้สหายผู้นี้ไปตั้งร้อยเหรียญแล้ว


“ตาข้าแล้วขอให้พวกเจ้าโชคดีไว้เจอกันด้านใน” นางหันไปบอกกับสหายเมื่ออาจารย์หญิงผู้นั้นเรียกชื่อนางแล้ว ซูหนี่ว์ยืนรออยู่ตรงทางเข้าหน้าประตูไม้บานใหญ่ ตรงหน้านางเป็นโดมกระจกขนาดใหญ่


“จับแล้วออกอีกทางจะมีคนคอยรอรับอยู่ หากแต่เจ้าโดนพิษให้กลืนยาเม็ดนี้ทันที ข้าของเตือนห้ามเดินเข้าไปในเขตสีแดงเด็ดขาดที่นั่นเป็นถิ่นของอสรพิษขั้นสูง”


“เจ้าค่ะ” ซูหนี่ว์รับถุงขนาดใหญ่สำหรับใส่อสรพิษกับขวดยามาถือไว้ในมือเมื่อนางเห็นสีของยา นางก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นยาถอนพิษระดับกลางเท่านั้น หากเจอกับอสรพิษระดับสูงก็คงไม่ช่วยอะไร


          ซูหนี่ว์เข้าเดินเข้าไปด้านใน มีทางเดินตรงยาวจนสุดทางมีประตูอีกบาน ด้านข้างทั้งสองฝั่ง มีต้นไม้สูงใหญ่ขึ้นเต็มไปหมด มีทางเดินเล็กๆ แยกเป็นห้าทางในแต่ละฝั่ง ทางฝั่งซ้ายนางจับสัมผัสสัตว์อสูรระดับต่ำได้ ส่วนทางฝั่งขวาเป็นระดับกลาง และลึกไปทางฝั่งขวาเป็นระดับสูง แน่นอนนางต้องเดินไปทางฝั่งขวาอยู่แล้ว ซูหนี่ว์ก้าวเดินมาเรื่อยๆ ต้นไม้เริ่มรกทึบขึ้นแต่ก็ไม่ยักจะได้ยินเสียง หรือเห็นตัวอสรพิษสักตัว นางจึงเอ่ยถามไป๋หูด้วยความสงสัย


'พลังปราณของสัตว์อสูรแถวนี้แน่นหนามากแต่ทำไมไม่เห็นอสรพิษสักตัวเลยละไป๋หู'


'เงยหน้าขึ้นสินายหญิง'


__________________________________________


มาแล้ววววววว

ชินอ๋องขึ้นค่าตัวค่ะ ยังไม่มีเงินจ้าง ฮ่าๆๆๆๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 569 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,046 ความคิดเห็น

  1. #1031 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 21:35

    ไม่โกงก็เหมือนโกงนั่นแหละ เล่นใช้ยาเรียกสัตว์ระดับกลางซะด้วยนะเนี่ย

    #1,031
    0
  2. #994 พินยา (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 20:16

    ขอให้ ไม่ใช่ ของให้

    #994
    0
  3. #542 darlingcutety (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 19:00
    แค่ประโยค เงยหน้าขึ้นสินายหญิง ก็ขนลุกแล้วอ่ะถ้ามีงูยั้วเยี้ยอยู่บนหัวเราคงกรี้ดแตกและสลบไปแน่นอน แงงงงงงงงงงงง
    #542
    0
  4. #490 aern242539 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 10:06
    โห้ยยยยยย ตื่นเต้นโว้ย
    #490
    0
  5. #329 CrescentMoonStar (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 09:11
    รอค่าาา
    #329
    0
  6. #328 Aiwapw (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 04:05
    อยู่ข้างบนหรอ..
    #328
    0
  7. #327 tigerdog (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 19:07
    เงยหน้าขึ้น......ไหนละมันอยู่ไหน55
    #327
    0
  8. #326 usaonly (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 17:16

    คิดไว้ แล้วว่าชินอ๋องมารอน้องอยู่ที่สำนัก หนี่ว์เอ๋อคงจับอสรพิษขั้นสูงเพื่อทำคะแนนได้แน่ ลุ้นพระนางตอนหน้าคุยกัน ขอบคุณค่ะ

    #326
    0
  9. #324 por4312525 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 16:09

    กำลังสนุกเลยค่ะไรท์
    #324
    0
  10. #322 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 14:14

    ค่าตัวชินอ๋อง....จะแพงมากสักเท่าไหร่เชียว...หึ..เราจ้างเอง ออกมาสักทีเถอะ...รอต่อนะคะ
    #322
    0
  11. #321 took-jurai (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 13:17
    ชอบนางเอกมากๆๆๆ
    #321
    0
  12. #320 ching186470 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 13:09
    รอค่าาา
    #320
    0
  13. #319 frawenc (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 12:44
    แงงทำไมต้องตัดแบบเน้ฮือลุ้นๆๆ รอค่า
    #319
    0
  14. #318 PanatDa27645 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 11:55
    'เงยหน้าขึ้นสินายหญิง' ภาพหนังเรื่องเลื้อยฉก เที่ยวบินระทึกเด้งขึ้นมาในหัวทันที งูห้อยระโยงระยางเต็มไปหมด ขนลุกอ่ะ😖😖
    #318
    0
  15. #316 supakornseanla (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 11:42
    รอต่อจร้า
    #316
    0
  16. #315 Ploy koaw san. (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 03:28
    อ่านรวดเดียวยาวๆ
    รู้สึกไม่อยากหยุดอ่านเลยอ่าาา
    #315
    0
  17. #314 Thaaaaaa (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 17:17
    รอค่าาา
    #314
    0
  18. #313 CrescentMoonStar (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 14:09
    รีบมาต่อเถอะเจ้าค่าาาา อยากอ่านต่อแล้ว
    #313
    0
  19. #312 NanNilaphan (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 12:02
    ไรท์จ๋าาาาาแค่ตัวอย่างกะสนุกแล้วววววว
    รอออออ
    #312
    0
  20. #311 Aiwapw (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 11:09
    แซ่บแน่
    #311
    0
  21. #310 ching186470 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 10:44
    รอค่าาาาา
    #310
    0
  22. #309 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 10:17

    เราจ้างชินอ๋องเอง...มาสักที..ช้ากว่านี้คงลืมชื่อพระเอกแน่555
    #309
    0