พ่ายรักนางมารหมื่นพิษ

ตอนที่ 24 : นางมาร บทที่ 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,528
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 511 ครั้ง
    31 พ.ค. 63

บทที่ 23


“ลูกไม่ได้เป็นอะไรเจ้าค่ะท่านพ่อ” ซูหนี่ว์เอ่ยพร้อมทั้งส่งยิ้มหวานไปเอาใจชายหนุ่มผู้เป็นพ่อตรงหน้าที่ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดจับตัวนางหมุนไปมาไม่หยุดหย่อน


“ไม่เป็นไรได้อย่างไรดูสิคอดูแดงถึงปานนี้” เสนาบดีหลี่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจที่มีคนทำให้ลูกสาวของตนต้องเจ็บตัว


“ลูกทายาแล้วเดี๋ยวรอยก็หายเจ้าค่ะ” ซูหนี่ว์ยังคงเอ่ยพร้อมทั้งรอยยิ้มเพราะนางไม่อยากให้ท่านพ่อเป็นกังวลเกินไป เพียงเป็นรอยเล็กน้อยนางไม่เจ็บแล้ว 

          กลับกันแม่ทัพผู้นั้นต่างหากที่จะลำบากแม้เขาจะขยับตัวได้ปกติแล้วเขาจะปวดคอตรงที่โดนเข็มพิษไปอีกหลายวันที่เดียว พิษของจอมมารหมื่นพิษจะธรรมดาได้อย่างไร


“คราวหลังหากไม่เห็นพ่อก็อย่าบุ่มบ่ามเข้าไปอีกละ บางครั้งพ่อก็ต้องประชุมลับกับเล่าขุนนาง ศัตรูที่หวังมาสืบความก็มีเยอะแยะมากมาย” เขาเอ่ยบอกด้วยความเป็นห่วง


“รับทราบเจ้าค่ะ!”


“ว่าแต่ว่าหาพ่อมีเรื่องอะไรหรือไม่”


“ลูกเพียงนำของขวัญมาให้เจ้าค่ะ นี่เป็นยาที่จะช่วยให้ท่านพ่อเลื่อนระดับได้ง่ายขึ้น ลูกเห็นท่านพ่อติดอยู่ที่ระดับเก้ามานานแล้วค่ะ” ซูหนี่ว์เอ่ยพร้อมทั้งยื่นขวดบรรจุยาเม็ดยาขาวใส มียาอยู่ในขวดเจ็ดเม็ด 

          เมื่อเสนาบดีหลี่รับขวดจากมือลูกสาวไปเขาก็เปิดจุกขวดออกพร้อมเทยาลงฝ่ามือหนึ่งเม็ด อี้หมิงเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเขาสัมผัสได้ว่าเม็ดยาที่อยู่ในมือนั้นมีความบริสุทธิ์ถึงสิบส่วน อีกทั้งระดับของยาอยู่ที่ระดับสิบ 


“นี่..นี่เจ้าได้มาจากไหน” อี้หมิงถามด้วยน้ำเสียงสั่นๆ เพราะความตื่นเต้น 

          เกิดมาจนอายุปานนี้แล้วเพิ่งจะเคยได้สัมผัสกับยาที่ทรงคุณค่าขนาดนี้ เพราะยาระดับสิบส่วนมากแล้วความบริสุทธิ์ของตัวยานั้นจะอยู่แค่ในระดับห้าเท่านั้น 


“ลูกหลอมเองเจ้าค่ะใช้เวลาเจ็ดวันในการคิดค้นสูตรและใช้เวลาอีกเจ็ดวันในการหลอมตัวยานี้ขึ้น”  

          นางปรับเปลี่ยนสูตรยาจากยาเลื่อนระดับธรรมดาที่เหล่าขุนนางหรือเชื้อพระวงศ์ใช้กันมาใช้สมุนไพรขั้นสูงในมิติและใช้น้ำแร่ทิพย์กับน้ำแร่มรกต ช่วยเพิ่มความบริสุทธิ์เหล่านั้น 

          ยานี้จะช่วยเลื่อนหนึ่งระดับในทันทีแต่ผู้ใช้จำเป็นต้องนั่งสมาธิควบคุมลมปราณของตนให้ครบเจ็ดวันและต้องทานให้ครบเจ็ดเม็ด ยาที่มีค่ามหาศาลนี้หานำออกประมูลราคาคงได้ถึงหลักล้าน เพราะยาเลื่อนระดับทั่วไปอยู่ในระดับเจ็ดหรือแปดก็มีราคาถึงหนึ่งแสนเหรียญแล้ว และต้องใช้เป็นจำนวนมากเพื่อช่วยให้เลื่อนระดับง่ายขึ้น

          

          เมื่อได้ฟังสิ่งที่บุตรีเอ่ยเขาก็ยิ่งตกใจเข้าไปอีก ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองไปที่บุตรีอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่นางเอ่ยบอก พลางเอ่ยเสียงสั่นเครือ “จะ..เจ้าล้อพ่อเล่นแล้ว” 


“เรื่องเช่นนี่ข้าไม่เอามาล้อเล่นหรอกเจ้าค่ะ” ซูหนี่ว์เอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง


“เรื่องยานี้มีผู้ใดรู้หรือไม่” อี้หมิงเอ่ยถามออกมาอีกประโยค หากบุตรีเขาเป็นผู้หลอมยานี้จริงๆ เช่นนั้นชีวิตนางก็เริ่มจะไม่ปลอดภัยเสียแล้วหากคนในยุทธภพรู้ว่ามียาเช่นนี้ ผู้คนต้องตามหาผู้คิดค้นและหลอมยานี้อย่างแน่นอน


“มีเพียงพี่ซื่อซื่อกับเงาทั้งห้าคนที่ท่านพ่อมอบให้ลูกเจ้าค่ะ” ซูหนี่ว์เอ่ยตอบเพราะนางให้ทั้งห้าคนทานยานี้ไปเพื่อเลื่อนขึ้นระดับเจ้าจอมยุทธ 

          ระดับสิบเข้าสู่ระดับเจ้าจอมยุทธนับว่ายากมากและต้องใช้ยาช่วยบำรุงลมปราณอย่างต่อเนื่องเพื่อที่จะให้ง่ายต่อการเลื่อนระดับ ทำให้นางคิดค้นยาตัวนี้ขึ้นมาได้


“เจ้าอย่าได้เปิดเผยตัวตนเด็ดขาดเรื่องการหลอมยาตัวนี้ เข้าใจหรือไม่” เสนาบดีหลี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง พลางเก็บขวดยาเข้าแหวนมิติอย่างทะนุถนอม


“ลูกทราบดีถึงผลที่จะตามมาเจ้าค่ะ ลูกจะระวังตัว”


“อีกไม่กี่วันเจ้าก็เดินทางแล้ว ขาดเหลืออะไรก็ให้คนมาแจ้งเข้าใจหรือไม่” เข้าเอ่ยพลางลูบหัวทุยๆ ของบุตรสาวอย่างเอ็นดู


“รับทราบเจ้าค่ะ ลูกเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว” ซูหนี่ว์เอ่ยรับคำพลางพุ่งเข้ากอดท่านพ่ออยู่สักใหญ่ก่อนจะคลายอ้อมกอดและบอกเล่าถึงวิธีการใช้ตัวยาให้เขาทำตามอย่างเคร่งครัด 

          หลังจากอยู่คุยกับบุตรสาวถึงหนึ่งชั่วยามเขาจึงขอตัวกลับเรือนใหญ่เพราะออกมานานแล้ว ภายในใจที่กลัดกลุ้มเรื่องบุตรีคนนี้ก็คลายกังวลไปมากนักเพราะนางเก่งกาจขนาดนี้คงดูแลตัวเองได้ไม่โดนรังแกง่ายๆ ส่วนเรื่องในจวนที่นางไปรังแกผู้อื่นเขาก็จะปิดตาข้างหนึ่งไม่เอาเรื่องพวกนั้นมาใส่ใจอีกอย่างฮูหยินของตนก็ไม่ได้มาฟ้องร้องเอาความอันใดจึงเป็นเรื่องง่ายที่จะปล่อยผ่าน


“พี่รอง ข้าอยากเปลี่ยนแผนการเดินทางสักเล็กน้อย” ซูหนี่ว์เอ่ยพูดพลางรินชายกขึ้นดื่ม เพียงไม่นานก็ปรากฏร่างคุ้นตาของพี่รองมานั่งอยู่ตรงข้าม


“เปลี่ยนแผนอันใดหรือน้องเล็ก” 


“ไปแจ้งให้พวกเขาแบ่งเป็นสองกลุ่ม เดินทางล่วงหน้าไปก่อน ไปเจอกันที่ปลายทางที่หอบุปผา” ซูหนี่ว์เอ่ยสั่งพลางหมุนจอกน้ำชาเล่น เพราะมาคิดๆ ดูแล้วหากยกกันไปแบบนี้น่าจะเป็นที่สะดุดตาไม่น้อยและอาจจะทำให้การเดินทางล่าช้าไปด้วย หอบุปผาคือหอที่นางให้พี่ใหญ่ไปเป็นธุระจัดหาเตรียมการไว้ให้ 


“ได้พี่จะรีบไปแจ้งให้” เอ่ยจบคำร่างสูงโปร่งก็หายไปในทันที


          หน้าจวนใหญ่ของเสนาบดีกรมกลาโหมเต็มไปด้วยผู้คนมุ่งดูขบวนรถม้าที่จะส่งคุณหนูสามไปเข้าเรียนที่สำนักศึกษาหย่งฟู 

          รถม้าขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กสมฐานะของคุณหนูสาม แต่ภายในนั้นกว้างขวางสะดวกสบายอย่างยิ่ง ผู้คุมกันจำนวนห้าคนขึ้นขี่ม้าพร้อมประจำตำแหน่งสองคนเป็นผู้บังคับรถม้า สองคนคุ้มกันด้านหลัง พี่ใหญ่และผู้คุมกันอีกหนึ่งคนคอยคุมกันอยู่ด้านหน้า เพียงไม่นานก็ปรากฏร่างของดรุณีน้อย ในชุดที่ขาวสะอาดเนื้อผ้าเรียบหรู ใบหน้าซีกล่างยังคงมีผ้าคาดปิดไว้ เดินออกมาพร้อมกับสาวใช้ของตน 


“หนี่ว์เอ๋อร์รักษาตัวด้วยนะ” เสนาบดีหลี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่แววตานั้นอบอุ่นจนบุตรีตรงหน้าสัมผัสได้ ซูหนี่ว์อยากกระโดดกอดท่านพ่อของตนอีกครั้งแต่ก็ทำไม่ได้เพราะมีฮูหยินใหญ่ของจวนยืนประกอบอยู่


“เจ้าค่ะท่านพ่อ ท่านก็รักษาสุขภาพด้วย” ซูหนี่ว์เอ่ยพร้อมกับคารวะท่านพ่อของตนอย่างอ่อนน้อม


“เดินทางปลอดภัยนะหนี่ว์เอ๋อร์ อย่าทำให้ชื่อเสียงของตระกูลต้องด่างพร้อยละ” ฮูหยินใหญ่เอ่ยตอบพลางเอื้อมมือไปจับบ่าของซูหนี่ว์ไว้แน่น ทำท่าทางห่วยใย แต่มือที่เริ่มบีบที่ไหล่นางกลับแรงขึ้นจนซูหนี่ว์จำต้องเกร็งพลังมาต้านแรงบีบไว้ แม้แต่หน้าจวนฮูหยินใหญ่ก็ยังคงแอบรังแกนางได้ 


“แม่ใหญ่ก็รักษาตัวด้วยเจ้าค่ะ” ซูหนี่ว์เอ่ยพร้อมกับดึงมือของฮูหยินใหญ่ออกจากบ่ามากุมไว้แสดงท่าทางห่วยใย ก่อนจะปล่อยมือนางหันไปคารวะแม่รองที่ยืนอยู่ไม่ห่างต่อ


“แม่รองดูแลสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ” 


“เดินทางปลอดภัยนะลูก ตั้งใจศึกษาเล่าเรียนด้วย”


“เจ้าค่ะแม่รอง”

          เมื่อเอ่ยคำล่ำลาแล้วนางจึงเดินขึ้นรถม้าไปท่ามกลางเสียงซุบซิบนินทาของชาวบ้านที่มุ่งดูอย่างอยากรู้อยากเห็น บ้างก็ว่านางหน้าตาขี้เหร่จึงต้องปิดบังใบหน้า บ้างก็ว่าจับพลังจากตัวนางไม่ได้แม้แต่น้อยนางจะมีปัญญาเข้าเรียนสำนักศึกษาหย่งฟูได้อย่างไร บ้างก็ดูแคลนนางว่าคงไม่สามารถผ่านการทดสอบแรกของสำนักได้หรอกเดี๋ยวนางก็ร้องไห้กลับมา 

          ทุกเสียงที่เอ่ยนินทานั้นเข้าหูเสนาบดีเจ้าของจวนทุกคำพูด เขาก็ปล่อยจิตสังหารออกไปโดยรอบจนบางคนถึงกับกระอักเลือด ชาวบ้านแถวนั้นจึงรีบสลายตัวจากไปอย่างรวดเร็ว ทุกการกระทำอยู่ในสายตาของซูหนี่ว์ทั้งหมดนางก็เหยียดยิ้มภายใต้ผ้าปิดหน้าผืนบ้าง ก่อนจะสั่งให้ออกเดินทางได้

          เดินทางมาอย่างเบื่อหน่ายถึงสิบวันสิบคืน บ้างก็แวะพังโรงเตี๊ยม บ้างก็พักกันกลางป่าเขา ซูหนี่ว์ทั้งออกมาขี่ม้าเองทั้งนอนเล่นอยู่ในรถม้าก็ยังไม่มีท่าทีว่าใกล้จะถึงสักนิด นางถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายก่อนจะหยิบเอาตำราสมุนไพรในมิติขึ้นมาอ่านเล่นฆ่าเวลา จนเวลาของการเดินทางในวันที่สิบล่วงเข้ายามเซิน (15.00-17.00) รถม้าก็หยุดลงอย่างช้าๆ


“หยุดรถม้าทำไมหรือพี่ซื่อซื่อ” ซูหนี่ว์เอ่ยถาม มือบางและสายตาของนางก็ยังไม่ละจากหนังสือสมุนไพรตรงหน้า


“ประมาณสองลี้ข้างหน้ามีการปะทะกันอยู่เจ้าค่ะ” ซื่อซื่อเปิดหน้าต่างรถม้าพลางชะโงกหน้ามาบอกคุณหนูของตนที่นั่งอ่านหนังสืออยู่


“ส่งคนไปดูเสียหน่อยเถอะ” ซูหนี่ว์เอ่ยบอกเสียงเรียบอย่างไม่ยี่หระกับเหตุการณ์ปะทะกันราวกับว่ามันคือเรื่องปกติ


“พี่ใหญ่กำลังไปดูแล้วเจ้าค่ะ” หนึ่งก้านธูปต่อมาก็ปรากฏร่างของพี่ใหญ่ลงจากม้า มายืนอยู่ข้างรถม้าเพื่อรายงานสถานการณ์


“น้องเล็ก ข้างหน้ามีการปะทะกันระหว่างกลุ่มโจรป่ากับขบวนรถม้า แต่โจรป่าดูมีฝีมือมาก ดูเหมือนจะเป็นนักฆ่าเสียมากกว่า” เขาเอ่ยรายงานด้วยสีหน้าเรียบเฉย ซูหนี่ว์ที่ได้ยินว่านักฆ่าแววตานางก็กระตุกขึ้นราวกับตื่นเต้น 


“ไปยืดเส้นยืดสายกันหน่อยดีไหมพี่ใหญ่” ซูหนี่ว์เอ่ยพร้อมกับเหยียดยิ้ม มือบางโยนหนังสือสมุนไพรเข้าไปในมิติพลางหยิบเอาผ้าสีขาวมาคาดปิดหน้าครึ่งล่างไว้


“ก็ดีเหมือนกัน ขี่ม้าหลายวันเมื่อยเหลือเกิน” พี่ใหญ่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น พลางกระโดดขึ้นม้า นำขบวนรถม้าให้เดินหน้าต่อ




ตอนหน้ามีเลือดอาบแน่นอน 

เอาใจช่วยนักฆ่าเหล่านั้นด้วยนะคะ ฮ่าๆๆๆ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 511 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,046 ความคิดเห็น

  1. #989 พินยา (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 07:00

    เหล่าขุนนาง ไม่ใช่ เล่าขุนนาง....แวะพัก ไม่ใช่ แวะพัง

    #989
    0
  2. #972 tigereye2517 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 16:43

    น้องกำลังเบื่อมีตัวแก้น่าเบื่อมาละสู้ๆๆจ้า

    #972
    0
  3. #929 kimurakung (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 20:52
    หวังว่าท่านพ่อจะเลื่อนระดับได้อย่างปลอดภัย
    #929
    0
  4. #830 Mifeng (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 02:44
    **นะเจ้าคะ*

    ยังมีผิดที่ตอนก่อนหน้าด้วยนะคะ
    #830
    0
  5. #519 TUA_IQ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 09:11
    5555555555. พี่ใหญ่ๆๆๆๆๆ ท่านมิเคยคิดจะห้ามน้องเล็กของท่านบ้างเลยรึ?
    #519
    0
  6. #483 aern242539 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 09:24
    เอิ่ม ไม่เคยมีเรื่องเข้าหา มีแต่วิ่งเข้าหาเรื่อง นี้สินะ นางมารน้อย อืมๆ
    #483
    0
  7. #410 เจ้าแมว (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 21:44
    ยืนไว้อาลัยแก่นักฆ่าล่วงหน้าเลยแล้วกัน
    #410
    0
  8. #287 poppular9515 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 03:44
    อ่าาาาา

    อ่านเพลินจริงๆ
    #287
    0
  9. #202 Oiljang89 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 13:10
    ทำไมต้องปิดหน้าไว้ตลอดด้วยเกิดมาสวยทำไมไม่ภูมิใจ
    #202
    0
  10. #183 por4312525 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 17:09

    กำลังสนุก
    #183
    0
  11. #182 ราตรีนิรันดร์กาล (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 16:50

    รอครับสนุกมากกกก

    #182
    0
  12. #181 NaNankkkk (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 15:58
    รอจ้าาาา ค้างงง
    #181
    0
  13. #179 Aiwapw (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 00:23
    เอ่ยยย
    #179
    0
  14. #178 Pannita6701 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 22:14
    รอค่าาา ค้างแล้วว
    #178
    0
  15. #177 Onlineonzeze (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 22:04

    ตัดแบบนี้ได้ยังไงค้่าาาาา

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-03.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-03.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-03.png

    #177
    0
  16. #176 ching186470 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 21:52
    รอค่าาาา
    #176
    0
  17. #175 Foam_Zana (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 20:56
    รอค่าาาาา
    #175
    0
  18. #174 supakornseanla (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 20:56
    สุ้ๆจ้า รออยู่
    #174
    0