พ่ายรักนางมารหมื่นพิษ

ตอนที่ 22 : นารมาร บทที่ 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,289
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 594 ครั้ง
    12 พ.ค. 63

บทที่ 21

          สาวร่างบางปราดเปรียวกระโดดไปเรื่อยๆ จนมาหยุดอยู่ที่หลังคา ตำหนักใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นตำหนักของใคร รู้แต่ว่าน่าจะเป็นตำหนักในของเหล่าบุบผางาม หากโชคดีตำหนักนี้อาจเป็นตำหนักของฮองเฮาก็ได้ เพราะมันดูใหญ่ที่สุดและดูสวยที่สุด ซูหนี่ว์จึงเลือกมาดูลาดเลาที่ตำหนักนี้แทน 

          ส่วนตำหนักฮ่องเต้คงไม่ต้องไปสอดส่องนางรู้ว่าต้องมีเงาระดับเจ้าจอมยุทธอยู่ไม่น้อยเป็นแน่ ขนาดแค่ชินอ๋องยังครอบครองเงาระดับเจ้าจอมยุทธไว้ตั้งหลายคน นี่เขาเป็นถึงระดับฮ่องเต้คงไม่ต้องเสี่ยงไปให้โดนจับได้


“เสด็จแม่อยู่หรือไหม ฟูกงกง”


“ถวายบังคมองค์รัชทายาท ถวายบังคมองค์ชายสี่พ่ะย่ะค่ะ ฮองเฮาทรงประทับอยู่ที่ศาลากลางน้ำพ่ะย่ะค่ะ”


“พวกข้ามาพบเสด็จแม่ เจ้านำทางไปที” เงาร่างสูงสง่าขององค์รัชทายาท เอ่ยถามกงกงประจำตำหนักของฮองเฮาเมื่อได้คำตอบ

          บุรุษรูปงามทั้งสองจึงเดินตามหลังกงกงไปอย่างเงียบงัน ทั้งยังมีเงาดำวูบไหวอีกหนึ่งร่างแอบตามไปห่างๆ อย่างระมัดระวังตนด้วย เมื่อได้ยินสิ่งที่ชายหนุ่มร่างสูงเอ่ยซูหนี่ว์จึงไม่ลังเลที่จะตามทั้งคู่ไปนางมาที่นี่ในวันนี้เพื่อมายลโฉมพระพักตร์ฮองเฮาของแคว้น ว่าจะเป็นคนที่นางคิดหรือไม่ ถ้าใช่นางคงได้กระอักเลือดด้วยความเจ็บแค้นเป็นแน่ที่ดันไปช่วยลูกๆ ของพวกมันไว้ หากไม่ใช่นางคงยังพอทำใจได้อยู่บ้าง


          ซูหนี่ว์ตามมาห่างๆ จนเห็นทั้งสามคนได้อย่างชัดเจน เสวี่ยฮองเฮานางมีรูปโฉมงดงามปานเทพธิดาเมื่อพระองค์แย้มพระโอษฐ์ให้องค์ชายทั้งสองของตนทำให้ซูหนี่ว์ที่แอบดูถึงกับดวงตาพร่ามัว


“งามขนาดนี้ไม่ใช่หลันเหมยแน่นอน” ซูหนี่ว์เผลอพูดออกมาเมื่อได้เห็นโฉมพระพักตร์ของฮองเฮา ทั้งนางยังหันไปพิจารณาองค์ชายทั้งสองที่นางได้ช่วยเหลือไว้ด้วย 


          ทั้งคู่เรียกได้ว่ามีรูปโฉมงดงามเหมือนมารดาไม่มีผิด แต่องค์รัชทายาทดูองอาจร่างกายกำยำมากกว่า ส่วนองค์ชายสี่ตัวเล็กกว่าเล็กน้อย ใบหน้าออกไปทางน่ารักมากกว่าน่าเกรงขาม

          ผู้ที่นางจะแก้แค้นมีเพียงสองคนเท่านั้นคือฮ่องเต้หน้าเลือดกับหลันเหมยคนทรยศผู้นั้น คนอื่นนางจะพยายามไม่ดึงมาข้องเกี่ยวหากไม่จำเป็นหรือขว้างทางนาง ซูหนี่ว์คิดแค่นั้นพลางหายตัวไปสังเกตตำหนักอื่นอีกสองสามที่ เมื่อไม่เจอบุคคลที่ตามหน้านางจึงกลับเข้าเรือนไปพักผ่อนและฝึกฝนพลังปราณต่อถึงระดับเจ้าจอมยุทธเมื่อไหร่ก็ถึงวันตายของเจ้าเมื่อนั้น


          วันเวลาร่วงผ่านไปเรื่อยๆ จวบจนเข้าฤดูตงเทียน*


          หิมะแรกเริ่มโปรยปรายลงมาไม่หยุดหย่อนย้อมให้ทุกพื้นที่เริ่มเป็นสีขาวโพลนกลายเป็นภาพสวยงาม ซูหนี่ว์นอนซุกตัวอยู่ในผ้าห่มผ้าหนาในมือก็ถือหนังสือนอนอ่านอย่างเกียจคร้านบนที่นอนกว้าง

          พิธีปักปิ่นของนางผ่านแล้วหนึ่งอาทิตย์ทุกอย่างเป็นไปอย่างเรียบง่ายโดยมีแม่รองเป็นผู้จัดงานแทนส่วนฮูหยินใหญ่ก็ยังคงปิดประตูเรือนเก็บตัวเงียบนานนับสามเดือนแล้วเพราะต้องการรักษารอยแผลเป็นตามใบหน้าอีกไม่กี่วันซูหนี่ว์คาดว่าคนในเรือนใหญ่คงออกมาแผลงฤทธิ์ได้ตามเดิม ส่วนคุณหนูรองของจวนหลังผ่านพิธีปักปิ่นของซูหนี่ว์ไปเสียงนานก็กลับมาเป็นปกติแต่ก็ยังไม่ก้าวออกจากเรือนไปไหนเพราะยังคงอับอายบ่าวไพร่ในเหตุการณ์นั้นอยู่

          ปิ่นที่นางเลือกใช้ก็เป็นปิ่นที่ชินอ๋องหมอบให้เพราะพระองค์มาข่มขู่แกมบังคับนางอีกรอบว่าถ้าไม่ใช้ปิ่นเขา เขาจะไปขอสมรสพระราชทานเดี๋ยวนั้น ซูหนี่ว์จึงยอมใช้อย่างช่วยไม่ได้อีกอย่างนางเองก็ชอบชิน อะแฮ่ม! ชอบปิ่นนั้นอยู่ไม่น้อย จะเลือกปักปิ่นอันไหนก็คงไม่ต่างกัน


พรึ่บ!! 

          

          เสียงบุคคลผู้ไม่ได้รับเชิญกระโดดเข้ามาทางหน้าต่างห้องของซูหนี่ว์อย่างง่ายดาย ชายหนุ่มร่างสูงเดินไปนั่งรินชาให้ตนเองอย่างเคยชิน ซูหนี่ว์ได้ยินเสียงนั้นก็รู้ทันทีว่าแขกผู้มาเยือนโดยไม่ได้รับเชิญเป็นผู้ใด นางโผล่ศีรษะออกมาจากผ้านวมเพ่งมองไปที่ หยางชินอ๋อง ที่นั่งอยู่ในท่าเดิม อิริยาบถเดิม สวมใส่อาภรณ์สีน้ำเงินเข้มปักลายพยัคฆ์เช่นเดิม

          เขามาหานางแบบนี้ทุกยามซื่อ (9.00-11.00) ช่วงเวลาที่เขาเข้ามาเป็นช่วงเวลาที่นางมักจะนอนเอื่อยบนที่นอน เขาจะมานั่งนางจ้องนางเฉยๆ บางวันก็ชวนคุย จนครึ่งชั่วยามแล้วจึงจะออกไปอย่างเงียบๆ นับตั้งแต่ที่ซูหนี่ว์ปักปิ่น 

          มาแรกๆ นางก็ต้อนรับเขาด้วยน้ำชาและของว่างอย่างดีแอบเกร็งและเขินอายเล็กน้อยที่มีบุรุษรูปงามบุกมาหาถึงห้องนอนทุกวี่ทุกวัน พอถามว่ามาทำไมก็มักจะได้คำตอบเดิมๆ คือ มาดื่มชา หรือ มาเกี้ยวเจ้า จนซูหนี่ว์เริ่มจะเคยชินกับคำตอบนั้นแล้วจึงไม่ถามอีกพอ เข้าวันที่สามซูหนี่ว์เริ่มทำหน้าเหนื่อยหน่ายที่เขามากวนเวลาอันสงบสุขของนางทำให้นางต้องลุกจากที่นอนมาต้อนรับเขา เขาจึงเอ่ยว่าให้นางทำตัวตามสบาย หลังจากนั้นจึงเป็นอย่างที่เห็น ร่างหนึ่งนอนอยู่บนที่นอนอย่างเกียจคร้างอีกร่างก็นั่งจิบชาอย่างสบายใจ

          และทุกครั้งที่เขามาก็มักจะได้ยินเสียงต่อสู้อยู่ไม่ห่าง คาดว่าน่าจะให้องค์รักษ์เงาของเขาดึงตัวพี่รองกับพี่สามนางออกไปเป็นแน่ส่วนตัวเองก็ลอบเข้ามาอย่างสบายใจ เงาของเขากับของนางก็จะได้ลองฝีมือกันทุกวันเช่นกันนางเคยแอบไปดูอยู่บ้างว่าระดับเจ้าจอมยุทธปะทะกันจะรุนแรงขนาดไหนตอนแรกก็สนุกดีต้นไม้ล้มระเนระนาดกันไปเป็นแถบๆ แต่ช่วงหลังที่ชินอ๋องเสด็จมาบ่อยๆการปะทะกันหลังๆ มานี้จึงเพียงแค่ปะลองฝีมือกันเฉยๆ เพราะซูหนี่ว์และชินอ๋องเอ่ยบอกคนของตนแล้วว่าไม่ต้องจริงจังให้มากนัก สู้กันทุกวันนางขี้เกียจรักษาแผลให้ 


“ชารสชาติเดิมๆ ท่านไม่เบื่อบ้างหรือ” ซูหนี่ว์เอ่ยถามท่ามกลางความเงียบเพราะนางรู้สึกแปลกๆ กับสายตาของเขาที่เอาแต่จ้องมองนางทั้งยังส่งยิ้มละมุนมาให้นางอย่างไม่หยุดหย่อน แม้จะมาบ่อยๆ จนนางหายเขินอายแต่นางก็ยังไม่ชินกับรอยยิ้มเขาเสียที

          เห้อออ ซูหนี่ว์ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายร่างบางลุกขึ้นนั่งพลางเอามือสางผมลวกๆ ก่อนจะโยนหนังสือในมือไปไว้ที่หัวเตียงนอน


“ได้นั่งมองหนี่ว์เอ๋อร์ เปิ่นหวางก็คลายเบื่อได้เยอะเลย” เขาเอ่ยตอบอย่างไม่ยี่หระ พลางโคลงจอกน้ำชาไปมาอย่างเอื่อยเฉื่อย 


“ท่านไม่มีงานทำหรือเจ้าคะ ถึงเที่ยวลักลอบเข้าห้องหญิงสาวที่ยังไม่ออกเรือนทำตัวเป็นโจรเด็ดบุปผาเสียได้” ซูหนี่ว์เอ่ยถามอย่างเสียไม่ได้ คิ้วสวยได้รูปเริ่มขมวดแน่นจะ

          เกี้ยวก็ชวนไปเที่ยว ไปหาอะไรทานสิ ไม่ใช่มานั่งจ้องนางนอนขี้เกียจอยู่บนที่นอนได้เป็นนานสองนานแบบนี้ หรือจะให้นางเป็นผู้เอ่ยปากชวนเอง


“มีสิ วันนี้เปิ่นหวางจะมาลา” เขาเอ่ยจบซูหนี่ว์จึงเบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความตกใจปนใจหายนิดๆ ที่จะไม่ได้เห็นรอยยิ้มที่กระตุ้นการทำงานของหัวใจนางอีก


“ลาไปไหนหรือเจ้าคะ”


“เปิ่นหวางต้องเดินทางพรุ่งนี้ ไปเป็นอาจารย์อีกไม่กี่เดือนจะเปิดการเรียนการสอนแล้วต้องไปเตรียมตัวก่อน” เขาเอ่ยตอบท่าทางสบายๆ อย่างไม่ปิดบังใดๆ กับสาวร่างเล็กตรงหน้า 


“อืมจริงสิ เดือนหน้าข้าก็ต้องเดินทางไปสำนักศึกษาเหมือนกัน ว่าแต่ท่านสอนอยู่ที่ใดหรือ” ซูหนี่ว์เอ่ยถามด้วยความสงสัย หากเขาสอนที่สำนักหย่งฟูก็ดีสิ นางจะได้มีเส้นสายเผื่อมีปัญหาอันใด


“เรื่องนี้เป็นความลับ” เขาเอ่ยตอบด้วยใบหน้าแต้มยิ้มน้อยๆ เฉยเช่นเดิม


“ถ้าลับนักจะเอ่ยออกมาให้อย่างรู้แต่แรกทำไมกัน” นางบ่นอยู่ในลำคอ 

          ร่างบางเย้ายวนลุกขึ้นยืนแล้วขึ้นเดินไปหยิบห่อชาที่หลังตู้ก่อนจะเดินไปหาชินอ๋องที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะกลมริมหน้าต่าง นางนั่งลงตรงข้ามชินอ๋องพร้อมกับยื่นห่อชาให้เขา


“เห็นท่านบอกว่าชาอร่อย รับไปสิ” นางยื่นห่อชาที่นางเป็นผู้คิดค้นขึ้นเองให้เขา ชาที่ผสมสมุนไพรหลายอย่างดื่มแล้วช่วยให้รู้สึกปลอดโปร่งสบายตัว เดินลมปราณได้ดีไม่มีสะดุด


“หนี่ว์เอ๋อร์ของเปิ่นหวางน้ำใจงามยิ่ง” หื้มเขาว่ายังไงนะ! ซูหนี่ว์หูผึ่งเมื่อได้ยินเขาพูดประโยคเมื่อครู่ ข้าไปเป็นของเขาตอนไหนกัน ดวงหน้าขาวใสเริ่มขึ้นริ้วแดงจากๆ อีกครา


“หนึ่งร้อยเหรียญทองเจ้าค่ะ ข้าขายไม่ได้ให้” ใบหน้าที่แต่งแต้มไปด้วยสีแดงน้อยๆ เอ่ยด้วยขึ้นพร้อมทั้งแบมือเรียวเล็กยื่นไปตรงหน้าชายหนุ่ม 


“นางมารน้อย คิดจะขูดรีดเปิ่นหวางหรือ” ชินอ๋องเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจพลางล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อล้วงหยิบแผ่นป้ายหยกขาวสลักลวดลายพยัคฆ์มาวางไว้บนมือของนางทั้งมือหนายังคงกอบกุมมือเล็กไว้แน่นไว้ยอมปล่อย


“อยากได้เท่าไหร่เจ้าก็ไปเบิกเอา โรงเตี๋ยม โรงประมูล โรงรับจำนำ แม้แต่สำนักคุ้มภัยเจ้าจะใช้บริการหรือเบิกเงินก็ได้ทุกทีที่มีคำลงท้ายด้วยเทียน” ชินอ๋องเอ่ยด้วยน้ำเสียงละมุน ทั่งยังยื่นของสำคัญให้อย่างใจป้ำ หากนางจะขูดรีดเขาไปหมดตัวเขาก็ยินยอมด้วยความเต็มใจ


“ทะ..ท่าน! นี่มันมากเกินไปแล้ว” ซูหนี่ว์ดึงมือออกพร้อมทั้งยื่นหยกคืนด้วยความเกรงใจ


          ถึงนางจะชอบรีดไถ่ผู้อื่นแต่ให้กันแบบนี้มันก็ถือว่ามากเกินความจำเป็นไปเสียหน่อย คนผู้นี้ใจกว้างเกินไปแล้ว! หากเงาของชินอ๋องมาได้ชินประโยคเหล่านี้ที่ซูหนี่ว์คิดก็คงจะได้แต่หัวเราะแห้งทั้งน้ำตา ชินอ๋องผู้นี้นั้นใจกว้างกับแค่คุณหนูผู้นี้คนเดียวเท่านั้นแหละ หากเป็นผู้อื่นเขาคงตัดมือทิ้งตั้งแต่ยื่นมาแบมือขอเงินเขาแล้ว


“เปิ่นหวางให้แล้วไม่รับคืน หนี่ว์เอ๋อร์รักษาตัวด้วย แล้วเจอกันว่าที่ภรรยา”


จุ๊บ!


          ชินอ๋องกล่าววาจาของตนจบก็กระทำการอุกอาจปล้นจุมพิตหญิงสาวตรงหน้าอย่างรวดเร็วก่อนจะหนีหายไปทางหน้าต่างอย่างไร้ล่องลอยทิ้งไว้เพียงหยกสีขาวนวลกับสายลมเย็นๆ ที่พัดลมเข้ามา


“ชินอ๋อง!! ท่านมันหน้าไม่อาย!! ใครเป็นของท่าน! ใครเป็นภรรยาท่าน! ข้ายังไม่ได้ตกลงเสียหน่อย! คอยดูนะข้าจะปล้นท่านให้หมดตัวเลยเชียว” ซูหนี่ว์ตะโกนไล่หลังไปด้วยใบหน้าแดงก่ำเมื่อเสียจุมพิตให้เขาเป็นครั้งที่สามเจ็บใจหนัก คนอะไรล่อลวงผู้อื่นเก่งจริงเชียว



*ฤดูตงเทียน / ฤดูหนาว



อาเฮียบุกมาจีบน้องทุกวันเลยยยยย

ส่งคอมเม้นมาให้ไรท์เสียดีๆนี้คือการปล้น!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 594 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,046 ความคิดเห็น

  1. #1026 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 19:20

    จะเป็นสำนักศึกษาที่เดียวกัน มั้ยเนี่ย

    #1,026
    0
  2. #1013 Pooyai (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 07:40
    ลงเรือชินอ๋อง
    #1,013
    0
  3. #985 พินยา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 21:26

    คำถูก...ขวาง...เกียจคร้าน

    #985
    0
  4. #971 tigereye2517 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 12:59

    มาสายเปย์ซะด้วย555

    #971
    0
  5. #927 kimurakung (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 20:41
    แหมๆ ทีแรกก็ปักธงจะเอาชินอ๋องอยู่แล้ว พอได้ขึ้นมา ทำเป็นไม่พอใจน้ะ
    #927
    0
  6. #617 Capuchi (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 01:57
    งั้นก็แสดงว่า หุ้นส่วนอีกคนของโรงประมูลของรัชทายาทก็คือ ชินอ๋อง ล่ะสิคะเนี่ย ... หนทางแก้แค้นของน้องจะยังไงล่ะคะเนี่ย
    #617
    0
  7. #481 aern242539 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 08:46
    โอ้ยยยย เขินโว้ย หล่อ รวย เปย์ ฮือออออ ชอบบบบ
    #481
    0
  8. #286 poppular9515 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 03:27
    น้องไม่มีภูมิต้านทานรอยยิ้มคนรูปงาม555
    #286
    0
  9. #172 NanNilaphan (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 14:12
    ดีต่อใจมากกก เอาอีกๆ
    #172
    0
  10. #157 Onlineonzeze (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 00:24

    ละมุนมากแม่ จีบแบบเงียยๆ แอบหลอกกินเต้าหู้น้องตลอดเลยยยย

    #157
    0
  11. #156 ching186470 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 21:49
    อยากอ่านฉากที่ไปเรียนในสำนักแล้ว อยากเห็นชินอ๋องหึงน้อง น่าจะหึงโหด5555
    #156
    0
  12. #155 Earthkid (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 21:30
    อยากมีคนมาจีบอย่างนี้บ้างจังอยากได้ชิ้นอ๋องอ่ะ
    #155
    0
  13. #154 Pannita6701 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 21:25
    เอ้ยยยยยย
    #154
    0
  14. #153 Aiwapw (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 20:53
    เอ้ออ ทำไมไม่ชวนน้องไปเดทดีๆล่ะพ่อ
    #153
    0
  15. #152 ITanesha (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 20:46
    ชินอ๋องลูกใคร?
    #152
    1
    • #152-1 To night(จากตอนที่ 22)
      1 พฤษภาคม 2563 / 21:14
      ลูกฮ่องเต้องค์เก่าค่ะ เป็นพี่น้องกับฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน แต่งตั้งยศขึ้นเป็นชินอ๋อง มีแจ้งไว้ ตอนที่ 11 นะคะ บทที่ 10ค่ะ
      #152-1
  16. #151 Saipan82 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 17:42

    ไรท์มาลงไวๆๆๆๆ
    #151
    0
  17. #148 ching186470 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 15:27
    รอค่าาาา
    #148
    0
  18. #146 Nnoott (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 13:13

    ปีนห้องน้องอีกแล้วแน่เลยยยยย

    #146
    0
  19. #145 usaonly (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 11:07

    สรุปว่าพี่แอบปีนหน้าต่างน้องบ่อยมาก แน่เลย พวกองครักษ์หายไปไหนหมด แถมพวกสัตว์ในพันธะ น้องจะถูกขโมยตัวแล้ว อิ อิ

    #145
    0
  20. #144 Pannita6701 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 10:27
    มาต่อเร็วๆน้าาา รอคุรไรท์อยุ่
    #144
    0
  21. #143 Onlineonzeze (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 10:10

    เพราะถูกใจและชอบเรื่องนี้มาก

    #143
    0
  22. #142 Onlineonzeze (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 10:10

    วันนี้นีดจะนั่งเม้นกวนไรท์ท้้งวันเลย

    #142
    0
  23. #141 Onlineonzeze (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 10:08

    รีดถูกกักตัวว่างมากเลยจ้าา

    #141
    0
  24. #140 Onlineonzeze (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 10:08
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-07.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-07.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-01.png ปูเสื่อนอนรอ
    #140
    0
  25. #139 Onlineonzeze (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 10:08

    ครบยังน้อสิบเม้น6555555

    #139
    0