พ่ายรักนางมารหมื่นพิษ

ตอนที่ 12 : นางมาร บทที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,161
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 595 ครั้ง
    19 พ.ค. 63

บทที่ 11

          หลี่ ซูหนี่ว์จึงเดินสำรวจบริเวณรอบๆ จากนั้นจึงใช้พลังปราณควบคุม ต้นไม้ให้แบ่งแยกเป็นสองฝั่ง ฝั่งสามในสี่ส่วน เป็นของนาง อีกหนึ่งส่วนนางทำเป็นทางเดินให้เหล่าสัตว์อสูรแม้จะเป็นเพียงหนึ่งส่วนแต่ระยะนับว่ากว้างขวางอยู่มาก 

          จากต้นไผ่ธรรมดานางดึงเอาต้นไม้สูงมาล้อมรอบทับอีกที ป้องกันการบุกรุก ทั้งมนุษย์และสัตว์อื่น ใช้เวลาถึงสองชั่วยามจึงจัดการแบ่งสัดส่วนของพื้นที่เสร็จ เมื่อจัดการอาณาเขตเรียบร้อยนางถึงกับปาดเหงื่อ 

          การดึงต้นไม้สูงใหญ่ขึ้นมาจากพื้นดินว่างเปล่าหลายๆ ต้นดึงเอาพลังปราณนางไปถึงแปดส่วน นางจึงกลับเข้ามิติไปดื่มน้ำมรกตและพักเหนื่อย และนางก็แวะเวลาไปหาสัตว์อสูรของตนด้วย ซึ่งลูกๆ ของไป๋หูและไป๋ซิง นางเป็นผู้ตั้งชื่อให้มีนามว่า ไป๋ปิง ไป๋อวี้ ไป๋เสวี่ยและไป๋ซาน น่าแปลกที่สัตว์อสูรจิ้งจอกแทนที่จะเป็นสัตว์ล่าเนื้อแต่พวกมันกลับเป็นสัตว์กินพืชและสมุนไพรเสียนี้ ยิ่งสมุนไพรระดับสูงยิ่งชอบ 

          ภายในมิตินางจึงกลายเป็นแหล่งอาหารอันโอชะของเด็กๆ ไปเสียแล้ว ดีที่กินจุแต่เด็กๆ ตัวพ่อตัวแม่กินเพียงสมุนไพรชั้นสูงเพียงต้นเดียวก็อยู่ได้เป็นเดือน ไม่อย่างนั้นนางคงต้องไล่พวกมันกลับป่าเป็นแน่

          ซูหนี่ว์อยู่ในนั้นถึงหนึ่งวันเต็มจึงออกมานอกมิติซึ่งเวลาภายนอกนั้นก็ผ่านไปเพียงหนึ่งเค่อเท่านั้น เวลาจะมีผลแค่เพียงการเติบโตของสมุนไพรส่วนคนและสัตว์ในนั้นจะไม่มีผลต่อการเติบโตจะอายุจะเป็นตามปกติเวลาแห่งความเป็นจริง

          ซูหนี่ว์ใช้เวลาสองเค่อในการออกจากป่ามาถึงเรือนของตน เมื่อกลับถึงเรือนนางจึงเข้าไปที่ห้องปรุงยาที่นางสร้างไว้ก่อนจะเรียกพี่ห้าออกมา


“พี่ห้าออกมาหาข้าหน่อยเจ้าค่ะ” 


“ขอรับคุณหนู” ไม่ถึงจิบชาเงาคนที่ห้าก็เผยตัวออกมาอย่างรวดเร็ว


“น้องเล็กเรียกข้าว่าน้องเล็กเจ้าค่ะ”


“เอ่อ..แต่ว่า”


“ไม่เรียกข้าไม่สอน”


“ขอรับน้องเล็ก”


“ส่วนพี่คนอื่นๆ รบกวนถอยออกไปให้ห่างจากห้องนี้ด้วยเจ้าค่ะ” ซูหนี่ว์เอ่ยออกมาพลางจับสัมผัสอีกสี่คนเมื่อพบว่าทั้งสี่ถอยไปไกลแล้วนางจึงปล่อยพลังปราณกันเสียงเล็ดลอดปกคลุมห้องไว้อีกชั้นหนึ่ง


“พี่ห้าพร้อมจะเรียนรู้เรื่องพิษกับข้าแล้วใช่หรือไม่”


“พร้อมมากขอรับ”


“ดีมาก แต่ข้าจะไม่สอนพี่ที่นี่ ที่ที่ข้าจะสอนพี่ ข้าจะไม่ปล่อยพี่ออกมาจนกว่าพี่จะเลื่อนระดับพลังถึงขั้นสิบและฝึกปรุงยาได้ในระดับความบริสุทธิ์เต็มสิบส่วน”


“โหวว งั้นข้าน้อยไม่ต้องหายไปเป็นสิบๆ ปีเลยหรือขอรับ”

“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกเจ้าค่ะ เพียงหนึ่งปีเท่านั้น ข้าจะทำให้พี่กลายเป็นยอดฝีมือ” อืมแต่ปีหนึ่งก็นานไปปรับเวลาภายในให้ช้าลงอีกดีกว่าจะเพียงสามเดือนภายนอกมิติก็พอแล้วละมั้งแต่หากบอกไปพี่ห้าคงจะหัวใจวายตายเสียก่อน


“จะ จริงหรือขอรับ”


“จริงเจ้าค่ะ เพียงแต่...พี่ต้องออกจากการเป็นเงาจะยอมรับได้ถึงไม่”


“ข้ายอมรับขอรับ”


“ดี งั้นไปกัน”


“ตอนนี้เลยหรือขอรับ”


“เจ้าค่ะ พี่ห้าหลับตาลงตั้งจิตให้นิ่งๆ เจ้าค่ะ”

          หลี่ ซูหนี่ว์ตัดสินใจพาพี่ห้าของนางเข้าไปในมิติเผื่อฝึกฝนพลัง และให้ทานยาตัวเดียวกับพี่ซื่อซื่อ หลังจากนั้นนางจึงแนะนำทุกอย่างในมิติให้กับเขา ที่อึ้งไปไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ ทั้งยังให้ไป๋หู มาช่วยเป็นคู่ซ้อมให้กับพี่ห้าอีกด้วย เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยนางจึงออกมานอนที่ห้องของตนด้วยความเหนื่อยล้า เพียงอายุสิบสามหนาวแต่ข้ามีภาระเยอะเสียจริง


“หนี่วเอ๋อร์คนดี ตื่นได้แล้วเจ้าค่ะ ยามเฉิน (7.00-9.00) แล้วเจ้าค่ะ”


“ขออีกครู่ไม่ได้หรือพี่ซื่อซื่อ”


“ได้เจ้าค่ะแต่ว่ามีบุรุษหนุ่มรูปงามนั่งรออยู่ที่ห้องรับรองนะ จะปล่อยให้เขารอหรือ”


“หื้ออ รูปงามหรือ” พอได้ยินเรื่องแบบนี้ซูหนี่ว์ถึงกับเด้งตัวขึ้นมานั่งอาการสะลึมสะลือหายเกลี้ยง


“เจ้าค่ะ งามมากมานั่งรอตั้งแต่ยามเหม่า (5.00-7.00) แล้ว”


“ใครกันพี่ซื่อซื่อ”


“ไม่ทราบเจ้าค่ะแจ้งเพียงว่ามาพบคุณหนู และไม่ต้องปลุกให้คุณหนูตื่นเองเขารอได้”


“ข้าตื่นก็ได้” ไม่ได้เห็นแก่คนงามหรอกนะ เห็นว่ารอนานแล้วต่างหากจึงยอมตื่น ว่าแต่ใครมารอข้ากัน ไม่ต้องคิดนาน นางรีบจัดการตัวเองโดยมีซื่อซื่อเป็นผู้ช่วย จากนั้นจึงออกไปพบบุรุษด้านนอกที่ห้องรับรอง


          ทันทีที่ซูหนี่ว์ไปเจอกับบุรุษด้านนอกนางก็รับรู้ได้ทันทีว่าคือพี่ใหญ่ของตนที่ถอดผ้าปิดหน้าออก ด้วยนางจับสัมผัสพลังปราณที่คุ้นเคยได้ ไม่คิดว่าพี่ใหญ่จะหล่อเหลาเช่นนี้ หน้าตาคมเข้ม คิ้วสวยได้รูป แม้จะสวมใส่ชุดสีดำรัดกุมแต่ยังเปล่งประกายความงามออกมาได้ขนาดนี้ ทั้งฝีมือยังสูงส่ง เหมาะแก่พี่ซื่อซื่อของข้ายิ่ง หึหึหึ ซูหนี่ว์คิดเองเออเองจับคู่ยวนยางอยู่ในหัว


“คุณหนู ข้าน้อยพี่ใหญ่เองขอรับ”


“อืม ข้าพอจะเดาได้ แล้วก็พี่ใหญ่ พี่รอง พี่สาม พี่สี่ อยู่กันเองเรียกข้าว่าน้องเล็กไม่ต้องเรียกคุณหนูเข้าใจหรือไม่” ซูหนี่ว์เอ่ยเสียงดังหวังให้สามคนที่ยังอยู่ในเงาได้ยินด้วย


“ขอรับน้องเล็ก”


“ดีเจ้าค่ะ พี่ซื่อซื่อ นี่พี่ใหญ่หัวหน้าเงาที่ตอนนี้จะออกจากเงามาเป็นองครักษ์ข้างกายข้าและจะมาช่วยพี่แบ่งเบาภาระด้วย พี่ใหญ่นี่พี่ซื่อซื่อ ข้าว่าพวกพี่คงรู้จักกันดี”


“เจ้าค่ะเรารู้จักกันอยู่ก่อนแล้วเพียงแต่พี่เพิ่งจะเคยเห็นหน้าเขาเป็นครั้งแรก”


“อืมมม แล้วเรื่องหาคนไปถึงไหนแล้วพี่ซื่อซื่อ ช่วงนี้พี่ไม่ต้องตามข้าก็ได้นะข้าอยากได้คนไวไว”


“ได้เจ้าค่ะ พี่จะรีบไปจัดการให้ ทางนี้ฝากพี่ใหญ่ดูแลหนี่ว์เอ๋อร์แทนข้าด้วยนะเจ้าคะ ข้าอาจจะหายไปสักสี่ห้าวัน”


“อืม ข้าจะดูแลน้องเล็กเอง เจ้าไปเถอะ”


“รีบกลับมานะเจ้าคะพี่ซื่อซื่อ” หลังร่ำลากันเสร็จ ซื่อซื่อจึงทะยานตัวออกไป ส่วนซูหนี่ว์จึงพาพี่ใหญ่ของตนไปสำรวจป่าสถานที่ที่นางจะส่องซุ่มกำลังคน แฮ่ม!! ที่ที่นางจะฝึกฝนผู้คน และเล่าเรื่องราวต่างๆ ที่นางคิดจะทำให้คนในปกครองฟัง 


สองปีต่อมา

          

          จากเด็กสาวเข้าสู่ใกล้วัยปักปิ่น ซูหนี่ว์ในอายุสิบสี่หนาวจะสิบห้าหนาวในอีกสามเดือนนี้ เด็กสาวร่างเล็กเมื่อสองปีก่อนตอนนี้กลายเป็นสาวงามสะพรั่ง ส่วนไหนที่ควรจะเล็กก็เล็ก ส่วนไหนที่ควรจะเด่นก็เด่น ใบหน้างามจิ้มลิ้ม ซูหนี่ว์คงจะติดอันดับสาวสวยเทียบเคียงกับพี่สาวทั้งสองแล้ว ถ้านางเปิดเผยใบหน้านี้ตอนออกสู่ที่สาธารณะ ติดที่ว่านางชอบที่จะปิดบังใบหน้าด้วยผ้าหนาทึบ ทั้งยังแต่งกายเป็นผู้ชายทุกครั้งที่ออกนอกจวนจึงไม่มีผู้ใดรู้ว่า บุตรสาวคนที่สามนั้นงามและเก่งกาจเพียงใด 

          สองปีที่ผ่านมาระดับพลังของซูหนี่ว์เลื่อนขึ้นถึงขั้นเก้า เหล่าพี่น้องเงาทั้งหลายถูกซูหนี่ว์จับโยนเข้าไปฝึกในมิติจนครบทุกคนสลับกันไปคนที่ยังไม่ได้เข้าก็ปล่อยให้ควบคุมและฝึกกองกำลัง จนตอนนี้ ทั้งห้าคนรวมถึงซื่อซื่อ อยู่ในระดับเจ้าจอมยุทธ์กันทุกคนแล้ว 

          ทั้งหกคนถูกซูหนี่ว์และเหล่าจิ้งจอกฝึกหนัก แม้จะผ่านไปเพียงสองปี แต่ละคนนั้นฝึกอยู่ในมิติกันเกือบสิบปี นับว่าเป็นการฝึกที่คุ้มค่ามาก กองกำลังคนของซูหนี่ว์ตอนนี้แม้จะน้อยแต่นับว่าเป็นยอดฝีมือกันแทบทุกคน ระดับพลังปราณขั้นเจ็ดขึ้นไปกันทุกคน 

          ประกอบด้วยหน่วยข่าวสิบคน ผู้ใช้พิษยี่สิบคน ผู้รักษายี่สิบคน หน่วยอารักขาสี่สิบคน แต่ทั้งสี่สิบคนนี้นับว่าดูเบามิได้เป็นอันขาด ทั้งสี่สิบคนถูกฝึกให้เป็นเหมือนนักฆ่า และมีเงาฝึกหัดอีกสิบคน ทั้งหนึ่งร้อยคนอยู่กับแบบครอบครัว ทุกคนมาจากข้างถนนที่ถูกซูหนี่ว์เก็บมาเลี้ยงให้วิชาและความรู้ตลอดเวลาสองปีที่ผ่านมา 

          ผู้ใช้พิษและผู้รักษานางจะแต่งตั้งให้เป็นอาจารย์ เมื่อก่อตั้งสำนักขึ้นมาใหม่ได้ ส่วนทั้งสี่สิบคนที่ถูกฝึกมาให้เป็นนักฆ่า นางก็จะแบ่งแยกตามความสมัครใจของแต่ละคนเมื่อถึงเวลาอันสมควร และเงาอีกสิบคนนางจะให้มาแทนพี่ๆทั้งห้า แต่เงามีพลังปราณเพียงขั้นแปดนางจึงไม่อยากเรียกใช้งานตอนนี้จึงให้พี่รองกับพี่สามมาเป็นเงาติดตามนางแทนไปก่อน

          ผู้ที่รู้เรื่องมิติของนางมีเพียงเหล่าพี่ๆทั้งหกคนเท่านั้น นางไม่อยากให้ผู้อื่นรู้อีก การฝึกฝนจึงไปไม่ถึงขั้นเจ้าจอมยุทธที่นางคิดเอาไว้ แต่เวลาเพียงแค่สองปีฝึกคนเหล่านี้ให้มาถึงขั้นนี้นั้นก็นับว่ามหัศจรรย์มากแล้ว ฝึกทหารในกองทัพยังนับว่าก้าวหน้าช้ากว่านี้เป็นสิบเท่า จะไม่ให้ก้าวหน้าเร็วได้ยังไง นางบำรุงทุกคนดีขนาดนี้


“นายหญิง เงาสองคนนั้นกลับมาอีกแล้วอยู่ห่างจากเรือนเราราวสองลี้” ไป๋หูที่นอนหมอบอยู่ข้างๆ ซูหนี่ว์เอ่ยขึ้นพร้อมทั้งเด้งตัวลุกขึ้นยืน มันลดขนาดลดให้เหลือเพียงหมาทั่วไป เพราะนายหญิงไม่ต้องการให้มันเป็นที่สะดุดตาผู้อื่น


“อยากไปเล่นไล่จับไหมล่ะ”


“ไม่ละข้าขี้เกียจ”


“ขี้เกียจตัวเป็นขน จอมอสูรผู้ยิ่งใหญ่ใครมาเห็นเจ้าตอนนี้คงได้แต่อยากวิ่งเข้ามาขย้ำพุง”


“มีเพียงนายหญิงและเมียข้าเท่านั้นแหละที่จะได้จับพุงข้าโดยที่มือไม่ขาด หึ” ไป๋หูพูดทั้งยังทิ้งตัวลงนอนต่อด้วยความขี้เกียจ มันชักจะเคยชินกับความสบายนี้จนถอนตัวไม่ขึ้นแล้วสิ สมุนไพรก็ระดับสูง ที่นอนก็นุ่ม 


“เจ้ามันเลี้ยงเสียสมุนไพรข้าจริงๆ”


          เอ่ยจบซูหนี่ว์ก็เดินออกมานอกเรือน ใช้พลังปราณสำรวจเงาทั้งสอง สองคนนี้มักจะมาทุกสิบห้าวัน นางแอบตามมันไปก็หลายหนแต่ก็ไม่เคยเจอตัวผู้ที่สั่งให้มาสอดแนบนางสักที จะฆ่าทิ้งเสียก็คาใจว่านายมันคือใครต้องการอะไร 

          ห้ใครแอบตามไปก็ล้มเหลวทุกที ขนาดไป๋หูตามไปยังไล่ตามได้แค่บริเวณชายป่า มันกลับมาคอตกทั้งยังบอกว่า หลังจากตรงนั้นถ้าเข้าไปก็จะเป็นวงกต ไปหลงอยู่หลายรอบ หากนายหญิงอนุญาตมันจะเผาป่าวงกตตรงนั้นแล้วจับเจ้าสองตัวนั้นมาให้ได้ นางเห็นว่าหากทำแบบนั้นคงจะกระโตกกระตากเกินไป เอาเถอะ ถ้ายังไม่เป็นอันตรายนางก็จะปล่อยไป



__________________________

อ่านจบแล้วอย่าลืมนะคะ

เม้นให้ไรท์ด้วยน้าาาาาาาาาาา

#ไรท์ผู้งามเลิศในสามโลก

#นิยายเรื่องนี้นางเอกดุนะ

#ผู้เรื่องนี้เยอะมากบอกเลยจ้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 595 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,046 ความคิดเห็น

  1. #917 kimurakung (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 19:46
    สร้างคนได้รวดเร็วยิ่งนัก
    #917
    0
  2. #399 เจ้าแมว (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 19:33
    น้องน้อยโตแล้วววว ผู้เยอะ แต่ใครจะได้เป็นพระเอกนั้นนนน ให้คุกกี้ทำนายกานนน
    #399
    1
    • #399-1 To night(จากตอนที่ 12)
      19 พฤษภาคม 2563 / 19:50
      พระเอกเดาง่ายมาก55555
      #399-1
  3. #350 reeda7890 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 13:55

    น้องโตแล่้ววว

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png

    #350
    0
  4. #306 sompongklajit (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 22:08

    ผู้เยอะแล้วฮาเร็มเปล่า เราจะได้ถอยแต่ตอนนี้

    #306
    2
    • #306-1 To night(จากตอนที่ 12)
      12 พฤษภาคม 2563 / 23:07
      ไม่ฮาเร็มค้าาา
      #306-1
  5. #66 r123123 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 15:04

    ขอบคุณค่ะ

    รอติดตามนะคะ

    #66
    1
    • #66-1 To night(จากตอนที่ 12)
      23 เมษายน 2563 / 21:03
      ขอบคุณค่าาาาา
      #66-1
  6. #65 usaonly (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 00:45

    ใช่คนของเทียนหลงหรือเปล่าท่ีแอบตามมาดูน้อง เวลาผ่านไปรวดเร็วจะถึงวัยปีปิ่นแล้วแต่กองกำลังของน้องก็แกร่งกล้ามากขึ้น รออ่านต่อนะคะ ขอบคุณค่ะ

    #65
    1
    • #65-1 To night(จากตอนที่ 12)
      23 เมษายน 2563 / 21:03
      ขอบคุณค่าาาาา
      #65-1
  7. #64 phattaraponn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 19:16
    ชอบบบบบบ สนุกมาก เอาอีกๆ
    #64
    0
  8. #63 CrescentMoonStar (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 18:47
    ชอบเรื่องนี้มากๆค่ะ รอนร้าาา
    #63
    0
  9. #62 kikijin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 16:32

    รักษาสุขภาพด้วยค่ะ^^
    #62
    0
  10. #61 mydear26 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 15:51

    รอออออออ จร้าาาาาา รักษาสุขภาพด้วย

    แต่ถ้าให้ดีอยากให้ลงทุกวัน 55555
    #61
    0