Dear moon, sir ขอให้นาย(หลง)รักฉัน ♡

ตอนที่ 3 : ( Dear moon ) : Chapter'๒ อสรพิษ 'เอสเธล'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 ส.ค. 56

2

อสรพิษ 'เอสเธล'

 

                ตอนนี้เวลาสองทุ่มตรง หลังอาหารเย็นแสนอร่อยของครอบครัวนี้ โดยที่ราฟอาสาโทรสั่งอาหารจากร้านค้าริมทะเลที่อร่อยที่สุดของแถบนี้มา การกินข้าวร่วมกับญาติพี่น้องของเขาทำให้ฉันรู้อะไรหลายๆอย่างเกี่ยวกับครอบครัวที่ฉันขออาศัยอยู่ด้วย เช่น

หนึ่ง.ฉันรู้ว่าที่จริงแล้วราฟมีชื่อเต็มว่า ราฟาเอล อิล แม็กซิมิเลียนชื่อยาวกว่าคนไทยบางคนอีกมั้ง -_-;

สอง.เวียน หรือ วิเวียน วิกตอรี่ ทอร์ต เป็นพี่ใหญ่สุดประจำบ้านแต่เธอก็ยังมีพี่สาวอีกคนนึงที่ชื่อว่าอะไรสักอย่างแต่ตอนนี้เรียนอยู่ที่ลอสแองเจลิสทำให้ไม่สามารถมาร่วมทริปหนีเที่ยวซัมเมอร์ 7 วัน 6 คืน กับพวกเขาได้

สาม.พวกเขาเป็นลูกครึ่งกันทั้งบ้านและเป็นลูกพี่ลูกน้องกันทั้งหมดยกเว้นเอสเธลกับแอนโทนี่ที่มีพ่อแม่คนเดียวกัน

สี่.คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายที่พวกเขาจะอยู่ที่นี่!...ได้ยินมั๊ยคืนสุดท้ายน่ะ! คืนสุดท้าย~ โฮก นี่ฉันต้องระหกระเหินไปหาที่ซุกหัวนอนที่อื่นอีกหรอเนี่ย T_T น้ำตาตกในอีกครั้ง

                แต่เรื่องที่แย่กว่าการที่ฉันต้องไปหาที่ซุกหัวนอนใหม่นั่นก็คือ การที่เวียนหาห้องนอนให้ฉันไม่ได้! เพราะบ้านพักนี้มีแค่สามห้อง ห้องแรกถูกจองโดยราฟาเอลผู้ชายโลกส่วนตัวสูง ห้องที่สองเป็นห้องของวิเวียนกับแอนโทนี่ ส่วนห้องสุดท้ายก็เป็นห้องของผู้หญิงป่าเถื่อนที่รังเกียจการนอนห้องเดียวกันกับน้องชายตัวเอง! ให้ตายเถอะ ยัยบ้านั่นจะเอาหมอนข้างมารัดคอฉันตายคาเตียงมั๊ยนะ TOT

ฉันได้แต่ยืนทึ้งหัวตัวเองอยู่หน้าบันได ก่อนจะเดินย่างกลายขึ้นไปจนถึงหน้าห้องที่มีป้ายแขวนตรงลูกบิดประตูว่าห้ามเข้าไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นห้องของใคร...แต่ก่อนที่ฉันจะเปิดประตูห้องนอนของเอสเธลเข้าไปเสียงประตูห้องน้ำข้างๆก็ดันเปิดขึ้นซะก่อน

                แอ๊ด..

                ฉันหันหน้าสบตากับเจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าที่ตอนนี้อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำที่มัดไม่เรียบร้อยทำให้เห็นแผงอกกว้างของเขากับเส้นผมที่เปียกหมาดๆ กำลังยืนเช็ดหัวของตัวเองอยู่บริเวณห้องน้ำ

                ไงเสียงของเขาทำให้ฉันหลุดออกจากความคิดของตัวเองทันทีหุ่นฉันน่ากินมากสินะ

                มีใครเคยบอกปะว่านาย...โคตรหลงตัวเองเลยฉันตอบปัดๆไปอย่างไม่ใส่ใจ แต่หุ่นเขาก็ดูน่ากินอย่างบอกไม่ถูก...กล้ามอกกับไหล่กว้างๆของเขาทำให้ผู้หญิงอย่างฉันตาค้างเอาได้ง่ายๆเลยนะ

เอ๊ะ...นี่ฉันคิดอะไรเนี่ย (=_=;)

                สาบานสิว่าเธอไม่มองฉันเขาพูดแล้วเอาผ้าเช็ดหัวผืนเล็กมาปิดหน้าอกของตัวเองอย่างเขินอาย

                ...

                “เธออยากกินฉันจริงๆ ใช่มั๊ย L

                “ใช่...

                “เธอ!...ว่าอะไรนะ?”

                “ฉันอยากกินนาย เอาผ้าออกสิฉันเดินเข้าไปกระชากผ้าผืนเล็กของเขาออกหวังให้เขากลัวความโรคจิตของฉันแล้วรีบเดินกลับเข้าห้องไปแต่งตัว แต่ฉันไม่ได้โรคจิตจริงๆนะแค่แสดงละครน่ะแสดงละคร T-T อย่าเข้าใจฉันผิดกัน

                ธะ...เธอ!” แอนโทนี่ทำหน้าตกใจกว่าเดิมทันที คิดไม่ถึงล่ะสิว่าฉันกล้าดึงผ้าของนาย หึหึ

                แต่แล้วความคิดของฉันกลับผิดพลาด เมื่อเขายิ้มอย่างมีเล่ห์นัยแล้วเดินหน้าเข้ามาหาฉันที่ยืนอยู่เฉยๆสามก้าว ทำให้ฉันถึงกับต้องรีบเดินถอยหลังไปทีละก้าวทันที

เธอมองนมฉันงั้นเหรอ?” หะ...มองนม? ฉันพูดคำว่ามองนมเขาตอนไหนกัน =O=;

                “…”

ตอบสิ

เออฉันมองนมนายเองอะพูดจบฉันเอามือทั้งสองข้างแปะเข้ากับหน้าอกของเขาทันที แต่แอนโทนี่กลับปัดมือของฉันออกอย่างรวดเร็วแล้วเดินถอยหลังห่างจากฉันประมาณสิบกิโล (เว่อร์ไป)

                เห้ย! ทำอะไรของเธอน่ะ

                “ก็นายถามว่าฉันมองนมนายใช่มั๊ยฉันก็ยอมรับแล้วนี่ไง ก็เลยลองจับนมนายดูว่าใหญ่จริงปะฉันพูดพร้อมยื่นมือเข้าไปจะจับหน้าอกเขาอีกที แต่เขากลับถอยหลังห่างออกไป

                เป็นผู้หญิงจับนมผู้ชายมันไม่ดี

                “นายกลัวฉันจับนมนายงั้นเหรอ(‘ ‘)

                “ฉันบอกว่า เป็น-ผู้-หญิง-จับ-นม-ผู้-ชาย-มัน-ไม่-ดี! (-_-)* ไม่ได้หมายความว่ากลัวเธอจับสักหน่อย

                “หวงนมเหรอไง นี่ใหญ่กว่าฉันอีกนะเนี่ยฉันเอามือทาบหน้าอกตัวเองแล้วจ้องไปที่หน้าอกของเขา แอนโทนี่รีบดึงผ้าขุนหนูจากมืออีกข้างของฉันไปปิดหน้าอกตัวเองทันที

                ยัยโรคจิต

                “แหมแหม แอบไปยัดซิลิโคนมาก็ไม่บอก

                “ยัดบ้าอะไร! ยัยเพี้ยนแอนโทนี่พูดต่อแล้วเดินหนีฉันไปหยุดอยู่หน้าประตูบานนึง เดาได้ว่ามันคงเป็นห้องของเขา เออนี่...แผลที่เข่าเธอดีขึ้นรึยังเขาพูดแถไถไปเรื่องอื่น โธ่นึกว่าจะแน่ที่แท้ก็แพ้ทางนม(?)นี่เอง -3-

                “ดีขึ้นแล้วแหละ เวียนทำแผลใหม่ให้ฉันเรียบร้อยแล้ว

                “ก็ดีแล้ว วันหลังก็อย่าซุมซ่ามเดินไปเหยียบทรายจนล้มอีกหละเหยียบหอยโว้ย ไม่ใช่เหยียบทราย =O=; “คืนนี้ก็หลับให้สบายกับเพื่อนสาวคนใหม่ของเธอนะ J

                ปัง!!

                แอนโทนี่ปิดประตูเข้าห้องของตัวเองไป ทิ้งฉันอยู่ในความเป็นจริงอีกครั้ง ฉันลืมเรื่องนี้ไปซะสนิทเลย =O=;

                ตึง ตึง ตึง

                เสียงคนกระแทกเท้าเดินขึ้นมาตรงบันไดเรียกความสนใจฉันให้หันไปมองทันที ผู้หญิงผมยาวสีน้ำตาลเข้มที่มัดผมเป็นหางม้าไว้ที่ท้ายทอยส่งสายตาดุดันสีฟ้ามาทางฉันแล้วแสยะยิ้มออกมา นอกคอกคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของเธอทำให้ฉันผวาทันที

และแน่นอนผู้หญิงที่สามารถพูดคำแรงๆออกมาได้ตลอดเวลาของบ้านนี้ก็คือ เอสเธล บริดเจต บราวเทอร์พี่สาวฝาแฝดของแอนโทนี่ ไม่อยากจะเชื่อว่านิสัยของเธอช่างร้ายกาจได้ขนาดนี้ =_=;

ด่าแล้วยังไม่รู้ตัวอีก...น่าสงสารอ้าว...นี่ฉันทำอะไรผิดฉันยืนของฉันอยู่ดีดี เธอมาทำร้ายฉันทำไม TOT โฮก ฉันรู้ว่าเธอไม่ใช่เพื่อนของโทนี่

แต่แล้วคำพูดของเธอ ทำให้ฉันเบิกตากว้างมองไปหาสาวลูกครึ่งที่ยืนกอดอกอยู่ตรงหน้า เธอเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วยิ้มที่มุมปาก หึ

เธอ!”

คิดว่าฉันโง่เหมือนวิเวียนเหรอไง ฉันโตกับโทนี่มาตั้งแต่เกิดทำไมฉันจะไม่รู้ว่าโทนี่มีเพื่อนกี่คนเพศอะไรบ้าง แม้แต่กิ๊กของหมอนั่นฉันยังรู้เลยว่าชื่ออะไร

คือฉันอธิบายได้...ยังไม่ทันพูดจบเอสเธลก็ยกมือห้าม

จันทรัสม์ อัฏฐกรเมธา ลูกสาวสุดที่รักของทุกคน เหอะ!”

...! เธอไปเอาชื่อฉันมาจากไหน!”

เธออาจจะจำฉันไม่ได้ เพราะว่าฉันกับโทนี่เจอพ่อของเธอกับเธอครั้งสุดท้ายตอนอายุหกขวบ ตอนนั้นพ่อของเธอเข้ามาทักฉันในงานเปิดธุรกิจใหม่ของป๋าฉันเอสเธลร่ายยาวเกี่ยวกับรายละเอียดทุกอย่างได้เป็นอย่างดี แต่ทำไมฉันกลับจำเรื่องตอนเด็กๆไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

เธอมีป๋าเลี้ยงตั้งแต่เด็กเลยงั้นเหรอ OoO!?”

ฉันหมายถึงพ่อฉัน(-_-^) นี่เธอไม่มีสมองหรือไร้การศึกษากันแน่ห้ะ เธอนี่ก็โง่พอๆ กับโทนี่นั่นสินะที่สมองฝ่อไปวันวัน...และอีกอย่างนะฉันเกลียดขี้หน้าเธอตั้งแต่เด็กเอสเธลพูดส่งท้ายเอาไว้แล้วตั้งใจเดินกระแทกไหล่ฉันไปยืนหน้าห้องของตัวเอง

เดี๋ยว! เธอ...จะไม่บอกพ่อฉันใช่มั๊ยว่าฉันอยู่ไหน

J

เอสเธล T^T” ฉันเอื้อมมือไปเกาะแขนข้างนึงของเธอทันที แต่เธอกลับสะบัดออก

ฉันจะไม่บอก ต่อเมื่อเธอจะช่วยอะไรฉันบางอย่าง

อะไรนะ?” นี่เธอไม่ชอบขี้หน้าฉันขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ ฉันทำอะไรผิดกันตอนนั้นฉันแอบขโมยกางเกงในเธอในงานเหรอไง ให้ตายเส่! TOT

ถ้าเธอทำตามที่ฉันบอก ฉันจะไม่บอกพ่อเธอว่าเธอหนีออกจากบ้านมาเกาะผู้ชายกินที่ริมทะเล

นั่นมันไม่ใช่เรื่องจริง!”

ก็ไม่ใช่ยังไงล่ะ คิดว่าพ่อเธอจะเชื่อคำพูดของใครกัน Jยัย...ปีศาจสองหน้า TOT นี่เธอกะจะทำลายชีวิตฉันจริงๆใช่มั๊ย ถ้าพ่อรู้ว่าฉันหนีออกจากบ้านมาเกาะผู้ชายกินป่านนี้พ่อฉันคงรีบบินกลับมาจากฮ่องกง แล้วจับฉันขังลืมอยู่ในบ้านตลอดชีวิตแหง คนสวยอยากตายยยยยย

แต่ก่อนที่เอสเธลจะเปิดประตูห้องของเธอเข้าไป ฉันก็ชิงพูดขึ้นมาก่อน ยัยอสรพิษ...เธอหยุดการกระทำของตัวเองทันทีแล้วหันมามองหน้าฉันอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง

เธอด่าฉันว่า อสรพิษงั้นเหรอ!”

ใช่! ยัยโรคจิตฉันจะไม่ช่วยอะไรเธอหรอกแล้วอีกอย่างนะถึงเธอจะฟ้องพ่อฉันก็ตามใจ ฉันจะรีบชิ่งกลับบ้านก่อนพ่อฉันจะกลับมาที่บ้านก่อนชัวร์

เอสเธลไม่พูดอะไรพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา จิ้มๆแล้วโทรหาใครสักคนนึง บอกพ่อฉันว่าขอเบอร์คุณลุงอัฏฐกรเมธาให้ฉันด่วน!”

กรี๊ดดดดดดดดดด O[]O!

 “เอสเธลฉันขอโทษ ฮือ TOT” ฉันพูดพลางนั่งขุกเข่ากอดขาเธอไว้ทันที ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันปากไม่ดีเอง I’m sorry very more sorry much L

พูดบ้าอะไรของเธอภาษาอังกฤษเสียหมด ออกไปจากขาฉันนะยัยวิตถาร

เอสเธลลลลลลลลลลลลล TOT เอสเธลลลล เอสเธ๊ลลลลลลลลล!”

กรี๊ด! นี่ถ้าขาฉันเปรอะขี้ตาเธอฉันจะจิกขี้หูของเธอออกมา ออกไปนะ!” ฉันยังพยายามกอดขาอ้อนวอนเธอทันที แต่เธอกลับสะบัดขาออก แล้วใช้มือที่ว่างอีกข้างผลักหน้าฉันออกมา ยัยเชื้อโรคออกไปนะ!”

ฉันยอมทำทุกอย่างแล้ว ฉันจะไปจากบ้านนี้เมื่อเธอต้องการ ฮือ ให้อภัยฉันเถอะนะ T^T”

เหอะ! เมื่อกี้ยังกระแดะด่าฉันอยู่เลย

ฉันไม่กระแดะแล้วฉันสำนึกผิดแล้วคุณเอสเธล~ ได้โปรด~”

ถ้างั้นเธอต้องทำตามที่ฉันบอกฉันเงยหน้าขึ้นฟังเธออย่างตั้งใจ ถ้าเธอไม่ทำหรือคิดหนีฉันจะโทรหาพ่อของเธอทันที!(-_-)

ตกลง

เธอต้องเชื่อฟังทุกอย่างเหมือนกับปรสิตที่อยู่ในกำมือ

ปรสิตเลยเหรอ โอ้พระเจ้ามันคืออะไร T_T “ได้

ดี! งั้น...

เอสเธล : เธอต้องเชื่อฟังทุกอย่างเหมือนกับปรสิตที่อยู่ในกำมือ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น

  1. #18 eye1008 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 20:23
    เอสเธลลลลลลลลลลลลลลลลลลล หล่อนนี่สุดๆ
    ติดตามต่อไปค่ะ ><
    #18
    0
  2. #13 Borbegin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2556 / 21:48
    เอสเธล น่ากลัว -..-
    #13
    0
  3. #11 Jackqueline (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 00:02
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด ร้อยรอบก็ไม่พอเมื่อเปิดมาเจอกับหนู Ebba อร๊ายยยยย (ผิดๆ) 5555555 อยากอ่านต่อ รอต่อปายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย สนุกอ่ะ
    #11
    0
  4. #10 Jackqueline (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2556 / 23:25
    รอ รอ รอ
    ตั้งตารอออออ
    #10
    0