[OF/SF] Article of love Holin

ตอนที่ 1 : The Tarot 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 82
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    21 เม.ย. 62




.


Dongho x Kuanlin

.

.

.

.

.

ตึกแถวเก่าๆตรงเบื้องหน้าของเด็กหนุ่มผิวขาวซีดบ่งบอกถึงความเก่าแก่ย่านชานเมืองได้เป็นอย่างดี ความคิดในหัวของเจ้าตัวเริ่มที่จะตีกันยุ่งเหยิงเขานึกคิดในใจว่าเขาควรจะก้าวขาเข้าไปยังตึกเก่าซอมซ่อนั้นดีไหม บรรยากาศรอบข้างมันชั่งดูน่ากลัวและลึกลับ



ผั้วะ



“มึงจะยืนอยู่ตรงนี้นานมั้ยอิหลิน กูเมื่อย!” เสียงโวยวายดังเพื่อนตัวเล็กของ ไลควานลิน ที่แหวออกมาจนเจ้าตัวอดที่จะสะดุ้งตามไม่ได้



“เอออ แต่มึงแน่ใจนะว่ามันจะได้เรื่องอ่ะ ถ้าไม่เวิร์คกูตบมึงจริงๆนะ” เด็กหนุ่มแหวกลับไปใส่เพื่อนตัวเล็กที่อยู่ข้างๆด้วยความไม่มั่นใจ



“เอ้าอีนี่ กูบอกว่าเวิร์คก็คือเวิร์ค อีแดฮวีคนนี้เชื่อใจได้ 100%” คนตัวเล็กยกมือขึ้นมาตบไปที่ตรงกลางหน้าอกของตัวเอง สร้างความมั่นใจให้กับเพื่อนตัวสูงของเขา



ควานลินชั่งใจอยู่นานก่อนที่ละสายจากเพื่อนตัวจ้อยของตนมองตรงไปยังตึกด้านหน้าอีกครั้ง แดฮวีเห็นว่าเพื่อนตัวดียังไม่มีทีท่าที่จะเดินเข้าไปจึงใช้สองมือดันหลังของควานลิน และออกแรงดันไปข้างหน้าเบาๆจนเด็กหนุ่มจำใจต้องก้าวขาเข้าไปในตึกเก่าอย่างเสียไม่ได้



คนตัวสูงเอื้อมมือเปิดประตูด้วยความระแวดระวัง กลิ่นหอมตลบอบอวน ลมเย็นๆพัดมาปะทะเข้าที่หน้าเด็กหนุ่มทำให้เขารู้สึกเย็นยะเยือกขึ้นไปถึงสันหลัง ขนอ่อนที่เริ่มลุกชูชันทั้งร่างกายจนคนตัวขาวจำเป็นต้องเอามือสองมือขึ้นมาลูบไล้กับแขนตัวเองเบาๆ นี่มันสถานที่บ้าบออะไรกัน น่ากลัวชิบเลยโว้ย แดฮวีพาเขามาทำอะไรที่แบบนี้วะเนี่ย เหมือนบ้านของพวกเล่นของยังไงอย่างนั้น แต่นี่มันยุคไหนแล้วยังจะมีพวกแบบนี้อยู่อีกหรอ



คิ้วหนาเริ่มขวมดเป็นปม สายตาล่อกแล่กของเด็กหนุ่มกวาดมองไปทั่วทั้งห้อง ภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่จนเกินไป บรรยากาศข้างในห้องชั่งอึมครึม ชวนให้อึดอัดดูเหมือนไม่ใช่บ้านคนเลยสักนิด นี่ยังไม่รวมกลิ่นอะไรต่อมิอะไรนั่นอีก เขาละอยากกลับบ้านชะมัด



“ไม่เห็นมีใครเลยวะ กูว่ากลับเถอะแดฮวี” ควานลินเอ่ยกระซิบข้างหูของเพื่อนตัวจ้อย



ไม่นานนักประตูไม้สีน้ำตาลไหม้ก็ได้ถูกใครบางคนที่อยู่ด้านในเปิดออก เผยให้เห็นผู้ชายวัยหนุ่มร่างกำยำ ประเมินคร่าวๆจากสายตาของตนแล้วนั้นชายแปลกหน้าคนนี้น่าจะอายุมากกว่าตัวเขาเองแค่ไม่กี่ปี เหอะ! อายุแค่นี้เอง จะสักแค่ไหนเชียวเป็นนักต้มตุ๋นหรือเปล่าก็ไม่รู้ ควานลินได้แต่คิดอยู่ในใจพรางมองไปที่คนแปลกหน้าที่กำลังเดินก้าวย่างออกมาจากห้องหลังเล็กๆด้านหลังโต๊ะไม้ตัวยาว



ชายหนุ่มแปลกหน้าก้าวเดินเข้ามาภายในห้องสี่เหลี่ยม เขาเหลือบมองไปที่เด็กหนุ่มตัวขาวซีดเพียงครู่ก่อนที่ตัวเขาจะเลื่อนเก้าอี้ที่นั่งประจำตำแหน่งพร้อมจะทำหน้าที่เหมือนทุกๆวัน มือคู่หนายกมือขึ้นมาหยิบไพ่ยิปซีที่วางไว้ตรงมุมโต๊ะข้างๆกับลูกแก้วใสขนาดใหญ่ เขาเริ่มลงมือสับไพ่ที่อยู่ในมืออย่างชำนาญเพียงแวบนึงที่เขาเหลือบมองคนตัวเล็กตรงหน้าก่อนที่เขาจะลงมือสับไพ่ในมือตัวเองต่อ พร้อมกันนั้นนักพยากรณ์หนุ่มได้ทำการคลี่ไพ่ที่อยู่มือลงบนโต๊ะตัวยาวที่ปูด้วยผ้าสีแดงสดตรงหน้าเหมือนอย่างเคย



“ถ้าคิดว่าผมอายุน้อยแล้วคิดว่าผมทำนายต่อไปนี้เชื่อถือไม่ได้ หรือคุณคิดว่าผมเป็นนักต้มตุ๋นหรือคิดว่าผมเป็นพวกหลอกลวงก็เชิญครับ ประตูอยู่ด้านหลังของคุณ ผมไม่ได้อยากจะเสียเวลากับคนที่ไม่มีความเชื่อ” นักพยากรณ์หนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เข้มพร้อมทั้งตวัดสายตาอันคมกริบมายังเด็กหนุ่มผิวขาวตรงหน้า



ควานลินได้ยินคำถูกถากถางของนักพยากรณ์หนุ่มถึงกับพูดไม่ออก แทบไม่เชื่อหูตัวเองว่าคนตรงหน้าล่วงรู้ความคิดของเขาได้ยังไง เป็นไปไม่ได้เดามั่วป่ะวะ เขาว่ากันว่าหมอดูมันก็ต้องคู่กับหมอเดา ก็ต้องพูดดักทางลูกค้าที่งมงายไว้เป็นธรรมดาแหละ แหม..ถ้าแน่จริงนะก็บอกอายุมหาวิทยาลัยที่เขาเรียน หรืออะไรก็ได้เกี่ยวกับเขามาสิถึงจะเชื่อ ควานลินจ้องหน้านักพยากรณ์หนุ่มทำท่าเหมือนส่งกระแสจิตเพ่งไปยังคนตรงหน้าราวกับเขาจะรับรู้สิ่งที่เด็กหนุ่มคิด



“เอาล่ะครับ ก่อนอื่นที่ผมจะทำนายอะไรก็ตาม ผมควรแนะนำตัวกับพวกคุณก่อน ผมชื่อคังดงโฮ ผมคือนักพยากรณ์ไพ่ยิปซี เรียกง่ายๆว่าหมอดูนั่นแหละครับ ผมไม่ได้ทำเป็นอาชีพ ไม่ได้หากินกับใคร และไม่ได้หลอกลวงใครอย่างที่พวกคุณคิด”



“คืองี้ค่ะพี่หมอดูคือเพื่อนหนูมัน....”



“อายุ 20 ปี เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยxx และเพื่อนคุณคนนี้มาเพราะอยากรู้เรื่องคนรัก” แดฮวียังพูดไม่ไม่ทันจบ เป็นดงโฮเองที่พูดตัดบทขึ้นมาก่อนจะชี้นิ้วไปยังควานลินที่นั่งตัวแข็งทื่อ อ้าปากค้างเพราะไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะรับรู้สิ่งที่เขาคิดขึ้นภายในหัว



“คะ...คุณรู้ได้ยังไงว่าผมคิดอะไร” เด็กหนุ่มเอ่ยปากถามขึ้นมา



“ไม่ได้รู้ครับ ผมก็แค่เดา” ดงโฮยักไหล่ทั้งสองข้างพร้อมยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจเมื่อเห็นสีหน้าของอีกฝ่าย เมื่อเขาเห็นว่าเด็กหนุ่มตรงหน้ายังนั่งแข็งทื่ออยู่เหมือนเดิม ถ้ายังเป็นแบบนี้อีกนานเขาคงจะเสียเวลามากกว่านี้แน่ๆ



“เลือกไพ่มาครับ 3 ใบ” ดงโฮพูดพร้อมกับผายมือไปที่ไพ่ที่อยู่ตรงหน้า ควานลินและแดฮวีมองไพ่บนโต๊ะตามที่ดงโฮบอก เด็กหนุ่มยังคงกล้าๆกลัวอยู่เช่นเดิมจนแดฮวีเพื่อนตัวเล็กของเขาต้องสะกิดที่แขนเบาๆเพื่อให้เจ้าตัวเลือกหยิบไพ่ตามที่หมอดูหนุ่มบอก



ควานลินหยิบไพ่ขึ้นมาจนครบทั้งสามใบและยื่นไพ่นั้นส่งกลับไปให้ดงโฮ เขารับไพ่มาถือไว้ในมือและมองดูไพ่แต่ละใบอย่างรู้ความหมาย สีหน้าของดงโฮเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเขาเพ่งพิจารณาถึงความหมายของไพ่ในมือแต่ละใบ ควานลินที่ลอบกลืนน้ำลายลงคออย่าทุลักทุแลหลังจับสังเกตสีหน้าไม่สู้ดีของร่างหนา



“คุณอยากจะฟังจริงๆใช่ไหม” ดงโฮพ่นลมหายใจออกมาเบาๆก่อนที่จะมองไปยังร่างบางที่นั่งอยู่ด้านหน้าของตน ควานลินมองปฎิกิริยาของคนตรงหน้ารู้สึกใจหวิวขึ้นมาในทันที



“โอ๊ยย พี่หมอคะ ขนาดนี้แล้วก็พูดมาเถอะ หนูพร้อมฟังค่ะ” แดฮวีที่นั่งนิ่งอยู่นานเอ่ยปากแหวขึ้นมา ดงโฮพยักหน้ารับก่อนที่จะเริ่มอธิบายถึงความหมายของไพ่แต่ละใบที่เขาเปิดมา



“ใบที่ 1 The Tower หมายความว่า ความสัมพันธ์ของคุณและคู่รักตอนนี้จะการแตกหัก แยกย้าย กระทันหัน แบบที่คุณไม่ทันได้ตั้งตัว พูดง่ายๆคือคุณกำลังถูกแฟนนอกใจ”



“เห็นไหมอิหลิน” ควานลินถลึงตาใส่เพื่อนตัวเล็กก่อนที่เขาจะหันมาตั้งใจฟังคนตรงหน้าต่อ



“และไพ่ใบที่ 2 The Hanged Man คุณจะต้องเสียสละอดทนกับความรักหรือความสัมพันธ์ที่มันไม่ชัดเจน หรือการนอกใจ ไพ่ใบนี้บ่งบอกถึงความทรมานเหมือนกัน แต่ไม่ได้เรียนรู้ ไม่ได้เข้าใจอะไรเลย จนไม่เข้าใจอีกฝ่ายทำให้ต้องการเอาชนะ ต้องการเปลี่ยนแปลงอีกฝ่ายนึงให้ได้ จนกลายเป็นเห็นแก่ตัว และทำให้ความสัมพันธ์แย่ลงได้ ถึงขั้นเลิกรากันได้ครับ” เหงื่อเม็ดเล็กเริ่มผุดออกมาจากกรอบหน้าที่ขาวซีดของคนตัวเล็ก ดงโฮได้แต่มองหน้าของควานลินนิ่งๆ ขอบตาของเด็กน้อยเริ่มร้อนผ่าว น้ำใสๆในตาเริ่มคลอที่ขอบตาทั้งสองข้าง แดฮวีบีบมือของเพื่อนตัวขาวเบาๆ เพื่อนเขากำลังเสียใจทำไมเขาจะดูไม่ออกเป็นเพื่อนกันมาตั้งนาน



“จะฟังต่อไหมครับ...คุณโอเคนะ” ดงโฮเช็คความมั่นใจกับควานลินก่อนที่เขาจะเริ่มเปิดไพ่ใบสุดท้าย ควานลินนิ่งเงียบไม่ตอบคำถามใดๆแดฮวีจึงพยักหน้าเป็นคำตอบให้กับดงโฮ เพื่อนตัวสูงของแดฮวีก็เริ่มก้มหน้านิ่ง



“และไพ่ใบสุดท้าย The Devil กลับหัว....” ดงโฮเงยหน้าขึ้นมองร่างบางก่อนที่เขาจะสังเกตเห็นว่ามีหยดน้ำตาล่วงลงมาโดนมือของคนตัวขาวที่ ความคิดเพียงวูบนึงที่หมอดูหนุ่มคิดเขาอยากจะกระชากคนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้ามากอดเสียจริงๆ ทำไม แววตาถึงได้เศร้าขนาดนี้ ใครนะมันกล้าทำให้เด็กคนนี้มีน้ำตาได้ยังไง คิดแล้วก็อดที่จะหงุดหงิดไม่ได้



ความรู้สึกแปลกๆเกิดขึ้นในใจที่ไม่สามารถบอกใครได้ เด็กหนุ่มที่ดูน่าทะนุทนอมคนนี้ไม่น่าจะต้องมาเสียน้ำตา ถึงจะต้องเสียน้ำตามันจะต้องเป็นน้ำตาแห่งความสุขสิ ไม่ใช่เพราะไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู้แบบนี้ ดงโฮสะบัดหัวเพื่อสลัดภาพในหัวเมื่อครู่ทิ้งไปก่อนที่จะเริ่มที่จะทำนายต่อ



“หมายถึงการที่มีอิสระจากสิ่งที่ยึดติด หลุดจากกรรมความสัมพันธ์ที่ไม่น่าหลงใหล เช่น รักกันด้วยใจไม่ใช่เรื่องเซ็กส์ หรือเรื่องอื่นๆ หรือถ้าความสัมพันธ์ไม่ดี คุณก็อาจจะหลุดออกมาจากพันธนาการนั้นก็ได้ครับ” ดงโฮส่งยิ้มบางๆให้กับเด็กหนุ่มตรงหน้าเป็นอันจบการทำนายของไพ่ 3 ใบ เขาทำหน้าที่ของเขาจบแล้วเด็กหนุ่มยิ้มรับ



“ขอบคุณครับ” ควานลินกล่าวขอบคุณกับดงโฮ เขายอมรับแล้วว่าทุกอย่างที่ได้ยินมาคือเรื่องจริง เขาเชื่อแล้ว เชื่ออย่างสนิทใจ เขื่อแล้วว่าสิ่งที่ดงโฮพูดและคำทำนายของไพ่มันไม่เคยโกหก และสิ่งนั้นที่เขากลัวมาตลอดมันเกิดขึ้นจริงๆ ผมยอมแพ้แล้ว ผมยอมแล้วครับ ผมเจ็บเหลือเกิน เพิ่งรู้ว่าการโดนนอกใจมันเจ็บขนาดนี้ คิดขึ้นมาเมื่อไหร่มันเหมือนจะเจ็บจี๊ดอยู่ภายในก้อนเนื้อตรงหน้าอกด้านซ้าย น้ำตาที่เก็บกักไว้เริ่มเอ่อขึ้นมาอีกครั้ง ควานลินทอดสายตามองไปยังนักพยากรณ์หนุ่มที่อยู่เบื้องหน้าด้วยสายตาที่พล่าเลือน



น้ำหยดใสๆล่วงหล่นลงมาจากตาคู่สวยเด็กหนุ่มถึงกับปล่อยโฮออกมา แดฮวีที่ดูจะตกใจถึงกับต้องเข้ามาปลอบอย่างด่วน “อิหลินมึงร้องไห้ทำไม” แดฮวีร้องเสียงหลง



และไม่มีท่าที่ว่าควานลินจะหยุดร้องไห้ง่ายแน่ๆ ดงโฮที่มองเหตุการณ์ตรงหน้าอยู่นานก็ยืนขึ้นเต็มความสูงของตน สาวเท้ายาวเดินตรงมายังเด็กหนุ่มดงโฮคว้าตัวของคนตัวเล็กมากอดอย่างทะนุถนอม เด็กน้อยปล่อยตัวให้อยู่ในอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นของคนตัวโตกว่า



ดงโฮกระชับกอดให้แน่นขึ้นราวกับกลัวว่าคนตัวเล็กในอ้อมแขนเขาจะหนีไป ควานลินซุกหน้าเข้ากับอกของคนตัวโตกว่า เสื้อที่เปียกชุ่มไปด้วยคราบน้ำตาเป็นหลักฐานชั้นดีว่าคนในอ้อมแขนนั้นผ่านการร้องไห้หนักมาแค่ไหน เด็กน้อยร้องไห้สะอื้นจนตัวโยนแดฮวีมองเพื่อนของตนที่บัดนี้ยังอยู่ในอ้อมแขนแกร่งของดงโฮด้วยความสงสารจับใจ



ควานลินที่เคยมีจิตใจเข้มแข็งดั่งหินผาผู้ที่ไม่เคยร้องไห้ออกมาให้ใครเห็นได้ง่ายๆ จะไม่เป็นแบบนี้เลยถ้าวันนั้น...แดฮวีไม่คะยั้นคะยอให้เพื่อนรักของเขาออกไปซื้อขวัญที่ห้างชื่อดังใจกลางเมืองเพื่อเซอร์ไพรส์ให้กับแฟนหนุ่มของตน ความผิดส่วนหนึ่งที่ทำให้ควานลินเป็นแบบนี้มันก็เกิดมาจากเขา มันเริ่มต้นมาจากเขาด้วยเหมือนกัน

.

.

.

.

.


********************************************


ไม่เจอกันนานนะคะ5555555555 เราได้แรงบันดาลใจเรื่องนี้จากโฮลินชิปเปอร์คนนึงซึ่งเราเคยไปดูไพ่ยิปซีกับเขามา555 แงงง ถ้าผ่านมาอ่านเราขออนุญาตเอาคุณเป็นแรงบันดาลใจในการแต่งฟิคนะคะ หวังว่าจะไม่เบื่อกันนะคะ ลองมาแต่งฟิคสั้นบ้างเผื่อหัวจะแล่นกว่าแต่งเรื่องยาวๆ ยังไงก็ขอฝากOF/SF โฮลินเรื่องนี้ไว้ในอ้อมใจแม่ยกชาวเรืออีกครั้ง เราจะพยายามพัฒนาตัวเองไปเรื่อยๆ อย่าเพิ่งเบื่อกันนะคะ ฮือออ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น

  1. #8 konpe_ki (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 01:31
    น้องงงงงงงงงง
    #8
    0
  2. #5 imhymnz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 22:49
    ใครมันกล้าทำน้องร้องไห้!!!!!!!!

    ช่วยดูหน่อยได้มั้ยคะว่าแฟนคนใหม่ของน้องจะเป็นพี่หมอดูรึป่าวเอ่ยยย
    #5
    0
  3. #3 Cchaz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 23:30

    เนื้อคู่น้องนี่พ่อหมอหรือเปล่าคะ?555

    #3
    0
  4. #2 นางสาว แก้มป่อง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 06:54
    สงสารน้องง พ่อหมอช่วยดามใจน้องด้วยนะคะ
    #2
    0
  5. #1 ohhoimim1215 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 01:16
    พ่อหมอคะ ช่วยดูอยาคตของน้องเขาที ว่าจะได้แฟนใหม่เป็นนักพยากรณ์ไพ่ยิปซีมั้ยยยย อุอิๆๆๆๆๆ
    /ไม่มีวันเบื่อเลยค่ะ สู้ตาอไปนะคะคุณไรต์😘
    #1
    0