Since; The last November [TEENTOP]

ตอนที่ 4 : Since; {Touch"Period lll}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 323
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 ก.พ. 57

  

 

{Touch”Period lll}


ตั้งแต่สอบติดเข้ามหาวิทยาลัยได้ถึงจะมีการทำกิจกรรมรับน้องใหม่มากมายแต่ผมก็ยังไม่มีโอกาสได้เดินสำรวจมหาลัยให้ทั่วเลย วันนี้ถือเป็นฤกษ์งามยามดีที่อาจารย์ปล่อยเร็ว แถมตารางเรียนผมก็ว่างยาวมีเรียนอีกทีตอนบ่าย ไปเดินเล่นรอบๆมหาลัยดีกว่า ผมเดินไปเรื่อยๆจนมาถึงอีกด้านนึงของมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นโซนของพวกตึกกิจกรรม โรงยิม และสนามกีฬาประเภทต่างๆ ทั้งใจร่มและกลางแจ้ง


ปิ๊ง~


'ชางฮยอนนากลางวันนี้จะไปกินข้าวที่ไหน'

ข้อความที่ถูกส่งมาเมื่อเข็มสั้นและเข็มยาวของนาฬิกาเดินมาหยุดอยู่ที่เลข 12 พอดีเป๊ะ ชานฮีฮยองมักจะคอยเป็นห่วงและถามไถ่ว่าผมทำอะไรและอยู่ที่ไหนเสมอ แต่ผมไม่ชอบเลยมันทำให้ผมรู้สึกเหมือนเป็นเด็กเล็กๆที่มีผู้ปกครองมาตามเชคตลอดเวลา ผมโตแล้วนะดูแลตัวเองได้ ชานฮีฮยองก็แก่กว่าผมแค่ 2 ปีเอง ทำไมถึงชอบมองว่าผมเป็นเด็กอยู่เรื่อย

'วันนี้เอาคิมบับมา ว่าจะนั่งกินแถวสนามบาสฮะ'

ปิ๊ง~

'งั้นรออยู่แถวนั้นนะ เดี๋ยวฮยองไปกินด้วย'

เฮ้อ...อยากจะบอกชานฮีฮยองเหลือเกินว่าไม่ต้องมาก็ได้ อยู่บ้านก็ตัวติดกันแทบจะตลอดเวลา มามหาลัยควรจะอยู่กับเพื่อนก็ยังจะมาติดอยู่กับผมอีก แต่จะทำไงได้ก็เรามีกันอยู่แค่สองพี่น้องนี่นา ผมคงผิดเองที่ทำตัวให้ชานฮีฮยองต้องคอยเป็นห่วงอยู่ตลอด


.
.
.

"เฮ้ย! ระวัง!!!" ผมคงใจลอยไปหน่อย แม้จะมีเสียงตะโกนมาบอกให้ผมระวังแต่มันก็ไม่ทันเสียแล้ว รู้สึกตัวอีกทีผมก็โดนลูกบาส กระแทกหัวเข้าอย่างจังและนั่นก็ทำให้ผมเสียหลักล้มลง ด้วยความเคยชินผมก็เลยใช้ฝ่ามือค้ำยันร่างกายไว้ เวลาผ่านไปชั่วครู่ก็มีเสียงฝีเท้าหนักๆวิ่งตรงมาและหยุดอยู่ตรงหน้าผม รองเท้ากีฬาแบรนด์ดังอย่างดีคงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเจ้าของลูกบาสที่ส่งมากระแทกหัวผมเมื่อกี้สินะ


"เป็นอะไรรึเปล่า" ทำไมเสียงฟังดูอบอุ่นจังเลย เมื่อผมค่อยๆเงยหน้าขึ้นก็พบกับชายหนุ่มร่างสูง หุ่นดี หน้าตาคมคาย

"มะ...ไม่เป็นไรฮะ" ผมพยายามที่จะพยุงตัวลุกขึ้นยืนเพราะถ้าชานฮีฮยองมาเห็นผมอยู่ในสภาพนี้มีหวังโดนบ่นยาวถึงพรุ่งนี้เช้าแน่ๆ

"มา เดี๋ยวฉันช่วย"
"ขอบคุณฮะ"
"นี่มันเกิดอะไรขึ้น! ชางฮยอนนา...มะ...มือทำไมเลือดออกแบบนี้" ยังไม่ทันที่ผมจะได้เอ่ยขอบคุณคนที่เข้ามาช่วยพยุงผม ชานฮีฮยองก็ตรงดิ่งเข้ามาประคองผมไว้พร้อมทั้งผลักอีกคนออกห่างแล้วยังโวยวายเสียใหญ่โต ทำเอาคนรอบข้างตกใจกันไปหมด

"ฮยองใจเย็นสิ ผมไม่เป็นไรหรอกฮะ"
"จะไม่เป็นไรได้ยังไง! จงฮยอนนายทำอะไรน้องฉัน"
"ก็แค่..."

"ช่างเถอะ พูดไปตอนนี้ก็ไม่ได้ทำให้เลือดน้องฉันหยุดไหล บยองฮอน...ขอโทษนะตอนบ่ายฉันคงเข้าเรียนด้วยไม่ได้แล้ว ไปกันเถอะชางฮยอน" ชานฮีฮยองใช้ผ้าเช็ดหน้าพันมือผมไว้ก่อนจะหันไปบอกลาอีกคนที่เดินมาด้วยกัน บยองฮอนฮยอง ผมรู้จักนะเพราะเราเคยเจอกันแล้วแต่ผมก็ยังงงๆอยู่ว่าชานฮีฮยองรู้จักกับหนุ่มนักบาสด้วยหรอ


"ฮยอง...ทิ้งเพื่อนไว้แบบนั้นจะดีหรอฮะ มือผมแค่ถลอกเลือดซิปเฉยๆไม่เป็นไรสักหน่อย"

"สำหรับคนอื่นอาจจะใช่ แต่นายก็รู้นี่ว่าสำหรับนายมันเป็น! เมื่อไหร่นายจะเลิกดื้อ เลิกทำให้พี่เป็นห่วงเสียที เรามีกันอยู่ 2 คนนะ ถ้านายเป็นอะไรไปแล้วพี่จะอยู่ยังไง ฮึก...ฮือ..."

"ผม...ขอโทษฮะ ผมผิดไปแล้ว ฮยองไม่ร้องนะฮะ ไม่เอานะ"


.
.
.

ผมยังคงยืนงงอยู่ที่เดิม อะไรของเขา ก็แค่น้องชายมือถลอกทำไมจะต้องโวยวายจนออกนอกหน้าขนาดนั้นด้วย ผมก็ตั้งใจจะช่วยพยุงแล้วพาไปทำแผลให้อยู่แล้ว แต่นี่มาถึงก็พ่นๆๆใส่เหมือนผมไปทำความผิดร้ายแรงหรือฆ่าใครตายมาอย่างนั้นแหละ เด็กตัวเล็กนั่นก็หน้าเบะจะร้องไห้อยู่รอมร่อ ทั้งที่จริงๆแล้วหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มแบบนั้นเข้ากับรอยยิ้มมากกว่าเป็นไหนๆ



"ชานฮีเขาเป็นไรของเขาวะ"
"กูก็ไม่รู้เหมือนกัน ตอนเดินมาด้วยกันยังดีๆอยู่เลย ว่าแต่มึงไปทำอะไรน้องเขาหล่ะ"

"ก็น้องมัวแต่เหม่อ เลยโดนกูประเคนลูกบาสให้ จนลงไปนั่งกองกับพื้นอ่ะดิ แต่กูไม่ได้ตั้งใจนะเว้ย"
"เออ กูรู้ ชานฮีชิ่งกูแล้ว ไอ้จงมึงไปกินข้าวเป็นเพื่อนกูเลย"
"จงฮยอนนาไปกินข้าวกันเถอะ ฉันทำคิมบับทูน่าของโปรดมาให้เต็มเลย โอ๊ะ บยองฮอนี่ อันย๊อง~"

"อันยอง...มึงไปกินกับอึนคโยเถอะ กูไปหาไอ้บังก็ได้ บาย~" อ้าวเฮ้ย ไหงทิ้งกันแบบนี้วะ รู้ทั้งรู้ว่าผมรำคาญ เอ่อ ผมหมายถึงว่าอึดอัดเวลามีคนคอยตามติดแจแบบนี้ ซออึนคโย นี่ก็เหลือเกินผมงัดทั้งไม้อ่อนไม้แข็งและสารพัดกลยุทธมาใช้ก็ยังสลัดไม่หลุดเสียที ผู้หญิงคนอื่นที่ผมเคยควงไม่เห็นจะเรื่องเยอะแบบนี้เลย

"ไปเถอะค่ะ ฉันเตรียมเกลือแร่เย็นๆไว้ให้ด้วยนะคะ"

เธอมักจะออดอ้อนเหมือนลูกแมวที่คลอเคลียและคอยเอาอกเอาใจผมเสมอ แรกๆก็รู้สึกดีนะครับแต่พอมากๆเข้าผมก็ชักเอียน
 ผมยังไม่อยากจะผูกมัดหรือผูกพันกับใครเพราะตอนนี้ผมยังไม่พร้อมที่จะหยุดชีวิตไว้ที่คนเพียงคนเดียว ความสัมพันธ์ของผมกับสาวๆมากมายมันก็แค่ one night stand ต่างคนต่างพึงพอใจเมื่อความต้องการถูกปลดปล่อยแล้วก็แยกทางกันไป แต่กับอึนคโย เธอต้องการมากกว่านั้น เธอบอกว่าเธอต้องการครอบครองผม เธอจะต้องได้ผมเป็นแฟนที่มีแค่เธอ มองแค่เธอเท่านั้น ผมจะต้องเป็นของเธอคนเดียว ซึ่งผมมั่นใจว่ามันจะไม่มีวันนั้นอย่างแน่นอน


.
.
.

วันนี้ผมตัดสินใจที่จะออกจากคอนโดเป็นคนแรกและไม่เข้าเรียนช่วงเช้าโดยทิ้งข้อความบอกเพื่อนตัวแสบทั้งสองไว้เพียงว่าจะไปหาที่สงบๆให้สบายใจแล้วจะตามไปกินข้าวเที่ยงด้วย ก็ผมไม่อยากเจออึนคโยนี่ครับ คลาสเต้นทีไรผมโดนประกบตลอดแถมอาจารย์ก็เห็นดีเห็นงามไปด้วยอีก โดยให้เหตุผลว่าผมกับเธอเป็นนักเรียนหัวกระทิของคลาส คุณเพื่อนทั้งสองก็ไม่เคยรอดจากการคาดคั้นหาคำตอบเรื่องที่อยู่ของผมจากเธอไปได้เลย เพราะฉะนั้นผมจะไม่บอกพวกมันหรอกว่าผมไปไหนทั้งที่จริงๆผมก็นั่งอยู่ที่คาเฟ่เล็กๆหน้ามหาลัยเนี่ยแหละ



"มิ้นท์ช็อคโก้ลาเต้ที่นึงครับ" ใช่แล้วครับ นี่คือเมนูโปรดของผม อาจจะดูแปลกสำหรับใครหลายๆคนแต่สำหรับผมมันกลมกล่อมและลงตัวที่สุด

"ทานให้อร่อยนะคะ~" ลาเต้สีเขียวสวยที่มีฟองครีมรูปหัวใจถูกยื่นมาพร้อมกระดาษทิชชู่ที่มีลายมือน่ารักเขียนเบอร์โทรไว้ พนักงานสาวหน้าหวานยังส่งวิ้งค์แถมมาให้อีกด้วย ผมจึงได้แต่ส่งยิ้มบางๆกลับไปให้

"เอ่อ...ขอโทษนะฮะ ดูเหมือนว่านี่จะไม่ใช่กรีนทีลาเต้ กลิ่นมันเหมือนมิ้นท์มากกว่า..."
"ดูเหมือนนี่ก็จะเป็นชาเขียวนะ..."
"ต้องขอโทษด้วยนะคะ ทางร้านจะรีบทำให้ใหม่นะคะ"

"ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจัดการเอง เราหน่ะ...ชื่อชางฮยอนใช่มั้ย" ผมบอกกับพนักงานสาวที่ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆก่อนจะหันไปสนใจคนตัวเล็กตรงหน้าต่อ



"เหใช่ฮะ" ดูเขาทำหน้าสิครับ ดวงตาที่กลมโตอยู่แล้วเบิกกว้าง อ้าปากหวอ เอียงคอเล็กน้อย น่าเอ็นดูเชียว

"เป็นน้องชายของชานฮีใช่มั้ย พี่ชื่อจงฮยอนนะ เมื่อวานขอโทษทีนะ"
"อ๋อ ไม่เป็นไรฮะ ผมน่าจะต้องขอโทษมากกว่าที่อยู่ๆชานฮีฮยองไปตวาดใส่ฮยองแบบนั้น"


"ฮ่าๆๆ ไม่เป็นไร ไหนเอามือมาดูซิ เป็นอะไรมากมั้ย" คนตัวเล็กต้องตกใจมากแน่ๆที่อยู่ๆผมก็ไปคว้ามือเขามาดื้อๆแบบนั้น แต่จะว่าไปแค่แผลถลอกนิดเดียวทำไมถึงต้องพันผ้าพันแผลหนาขนาดนี้ด้วยนะ ยังไม่ทันที่ผมจะได้ทำอะไรไปมากกว่านั้นชางฮยอนก็รีบชักมือกลับออกไปเสียก่อน


"ไปกินข้าวกัน ถือว่าให้พี่เลี้ยงเป็นการไถ่โทษนะ"
"แต่ว่า..."

Rrrrrrr...Rrrrrrr...Rrrrrr

'ทำไมอ่านแล้วแต่ไม่ยอมตอบข้อความ ตอนนี้อยู่ที่ไหน ฮยองจะพาไปกินข้าว'

"เอ่อ...คือว่า..."

"ชานฮีใช่มั้ย เอามาเดี๋ยวพี่คุยเอง" ผมฉวยเอาโทรศัพท์มือถือมาจากคนตัวเล็ก คุยกับพี่ชายที่สุดแสนจะเป็นห่วงน้องชายราวกับเป็นตุ๊กตากระเบื้องเคลือบที่พร้อมจะแตกสลายไปได้ทุกเมื่อ เจรจากันอยู่นานพอสมควรกว่าชานฮีจะยินยอมให้ผมพาชางฮยอนไปทานมื้อเที่ยงด้วย



'นายต้องดูแลชางฮยอนดีๆนะ ห้ามแม้แต่จะมีรอยเล็บข่วน ไม่งั้นฉันเอานายตายแน่และนั่นก็คือประโยคสุดท้ายที่ชานฮีกำชับนักหนาก่อนจะขอคุยกับชางฮยอนอีกครั้ง


"เราไปกันเถอะฮะ พี่ชานฮีอนุญาตแล้ว" หลังจากที่กดวางสายไป คนตัวเล็กก็หันมาส่งยิ้มสดใสให้ผม และนั่นก็ทำให้ผมหมั่นเขี้ยวคนตัวเล็กตรงหน้าอดที่จะลูบหัวและโยกศรีษะเล็กนั้นไปมาเบาๆไม่ได้


"ตัวเล็กอยากทานอะไรหล่ะ พี่ตามใจเราเลย กินโจ๊กกันมั้ย"

"โจ๊กหรอฮะ...ไม่เอาได้มั้ยมันทำให้ผมนึกถึงอาหารคนป่วย..."

"โอเคๆ งั้นไปกินหมูสามชั้นย่างกันดีกว่าเนอะ" เมื่อชางฮยอนพยักหน้าและดวงตากลมเต็มไปด้วยประกายสุกใสผมจึงเดินนำไปที่ร้านประจำทันที

.
.
.

ใบหน้าสวยหวานยามหงิกงอนี่ช่างไม่น่ามองเอาเสียเลย ใครกันนะที่ทำให้คนสวยของเขาหงุดหงิดและอารมณ์เสียได้ขนาดนี้

"ชานฮียาเป็นอะไรไปหรอ หน้างอเชียว"
"ก็จงฮยอนหน่ะสิ ไม่รู้ไปเจอกับชางฮยอนได้ยังไง อยู่ดีๆก็จะลากน้องไปกินข้าวด้วยเฉยเลย"

"ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก คนอย่างไอ้จงลองมันเอ่ยปากชวนใครแล้ว รับรองมันเทคแคร์ดูแลไม่ห่างแน่นอน" ชานฮีถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะยอมเดินไปหาอะไรกิน ผมก็ชักสงสัยแล้วสิว่าทำไมชานฮีถึงได้เป็นห่วงและประคบประหงมน้องชายคนนี้มากจนเกินปกติ แล้วถ้าชานฮีรู้ว่าหัวใจของผมมันไม่ปกติอีกต่อไป ชานฮีจะเป็นห่วงผมเกินความรู้สึกที่เพื่อนควรมีต่อกันบ้างมั้ยนะ

.
.
.

To be Continue


Talk:;
คงมีหลายคนสงสัยว่าสาว ซออึนคโย คนนี้เป็นใคร แล้วทำไมไรท์ถึงเลือกเธอ
เธอเป็นหนึ่งในสมาชิกของ FIVEDOLL ค่ะซึ่งเกิดปี 95 เหมือนน้องชาง
น้องชางแอบไปฟอลทวิตเตอร์ตอนตีสองตีสาม ไรท์ก็เลยขอดึงมาเป็นตัวละคร
เพิ่งเริ่มต้นเรืองตอนนี้ลงไปครบทั้ง 3 คู่แล้วจะเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ
เริ่มส่อแววดราม่า(?)แล้ว ฮ่าๆๆๆ พูดคุยติชมอย่าลืมติด #SinceNov ด้วยนะคะ

CRY .q


164 ความคิดเห็น

  1. #76 FariMiZo (@fari) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2557 / 16:40
    ตัวเล็กก ><' ตายล๊าา เขิน น่ารักมุ้งมิ้งมาก ชางริค
    ชานฮีอ่า นายหวงน้องมากเกินไปแล้วน้าา บยองน้อยใจแย่ 555
    #76
    0
  2. #47 aaofaaff (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 23:42
    ตัวเล็ก ได้ยินคำว่าหมู 3 ชั้น แล้วตาลุกวาว 5555
    #47
    0
  3. #35 rikear_lope (@bill-lion) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2556 / 14:49
    อยากเป็นน้อง ริค พี่ชานฮีดูแลดีเว่อร์
    #35
    0
  4. #34 PearlGalz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2556 / 11:29
    >[]< มิ้นต์ลาเต้นี่คุ้นๆนะไรท์(คิคิ)



    อยากเป็นน้องตัวเล็กของพี่จงฮยอนบ้างจุงเลออออออ



    ขอบคุณไรท์เตอร์มากนะคะ ละมุนมว๊ากกกกกกกกกก
    #34
    0
  5. #33 Cho_Ang_ (@hermioni101) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 23:05
    ชางยอนท่าทางอ่อนแอ่
    น้องเป็นคนนป่วยที่มีโรคประจำมาอยู่แล้วจนชานฮีเป็นห่วงรึป่าวคะเนี่ย
    ดูรักน้องจริงจังเชียว
    #33
    0
  6. #32 Piggie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 22:57
    อิจฉาตัวเล็กของพี่จงฮยอนจะผิดมั้ยน้อ.... >_<

    ทำไมแค่เพิ่งเจอกันก็อบอุ่นขนาดนี้แล้วค้า อิอิ

    แต่แอบลุ้นให้พี่จงฮยอนสลัดยัยชะนีรายนั้นได้นะคะ น่าหงุดหงิดแทน =*=

    บยองฮอนคะ สู้ดิสู้!! แมนๆหน่อย ชอบก็บอกเค้าเลย ไม่ต้องรอดราม่าบังเกิดน้า 5555

    #32
    0
  7. #30 Himsentoeyy (@kang_oil) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 21:57
    ตัวเล็ก ตัวเล็ก ตัวเล็ก ตัวเล็ก ตัวเล็ก ...... 
    ทำไมชางโจทำตัวน่ารัก >//////////<

    ไม่อยากจะทน 5555
    #30
    0
  8. #24 ThingByung (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 16:04
    อ่านๆ ไปก็งงไปด้วยว่าทำไมจี้หวงริกกี้จัง หวงแบบหวงมาก สุดๆ เหมือนแก้วตาดวงใจ

    ดูดิแค่น้องล้มนางถึงขั้นร้องไห้เลยอะ พออ่านๆ มา มันต้องมีอะไรแน่ๆ เลยอะ

    มันมีอะไรนะ โอ้ยอยากรู้

    จงฮยอนเรื่องนี้หล่อมากจ๊ะ แบบจิ้นภาพผู้ชายตัวใหญ่ เท่ แล้วก็แบทนิดๆ

    องค์ประกอบที่ประกอบกันเป็นจงฮยอน สมบรูณ์สุดๆ มโนภาพได้ชัดเจนจริงๆ

    เรื่องนี้ก็น่าติดตามไม่แพ้เรื่องอื่นๆ เลยนะ

    รออ่านบยองชาน (อ่าว) ตอนหน้านะ ๕๕๕๕

    #24
    0
  9. #23 rainbow sky (@rainbowrung1407) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 16:04
    สงสารตัวเล็ก จะไม่เป๋็นอะไรมากใช่มั๊ยคะ แต่แอบหมั่นไส้ตัวโตเล็ก ๆนะ แหมหล่อเลือกได้ 5555



    ส่วนบยองนี่พูดให้คิดนึกว่าจะดราม่าซะแล้ว ถ้าแค่เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อก็โอเค มาต่อเร็ว ๆนะคะไรเตอร์ ตอนนี้มันสั้นจัง ^ ^
    #23
    0
  10. #22 KNz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 15:59
    "ตัวเล็กอยากทานอะไรหละ..."

    ประโยคนี้คือบั่บ.... จิกหมอนนนนนนนนนนนน

    ตัวเล็กของจงฮยอนงิ โอ๊ยยยยยยย o)--<



    พยองฮอน.... กล้าๆแบบมินซูสิ บอกไปเลยว่าชอบ!!! >//<



    **มาต่อตอนต่อไปไวๆนะคะไรท์ ชักจะติดแล้ว แง่มๆ -w-
    #22
    0