Since; The last November [TEENTOP]

ตอนที่ 3 : Since; {Once"Period ll}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 272
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 ม.ค. 57


 

{Once”Period ll}



พอกลับมาถึงห้องผมก็ขอแยกตัวออกมาทันทีทั้งที่คุณเพื่อนทั้งสองมันคะยั้นคยอให้ไปนั่งดูหนังในห้องโฮมเธียเตอร์ด้วยกันก่อน แต่ไม่หล่ะผมอยากงีบซักหน่อย หลังจากพยายามข่มตานอนให้หลับอยู่นานสองนาน พลิกตัวไปมา ท้องฟ้าภายนอกที่สว่างอยู่ก็ค่อยๆถูกความมืดคืบคลานจนมืดมิดผมก็ยังคงนอนไม่หลับ ให้ตายเถอะ ปกติแล้วจะสว่างหรือเสียงดังแค่ไหนผมก็หลับง่ายนะ แล้วนี่อะไรห้องก็แสนจะเงียบ หัวถึงหมอนแต่กลับนอนไม่หลับ เพราะเจ้าเด็กเอ๋อนั่นแท้ๆเลย ทำไมผมต้องคิดถึงเขาด้วยนะ เรื่องมันก็มีอยู่ว่า

.
.
.

ผมกับจงฮยอนไปหอสมุดและแน่นอนว่าคนอย่างบังมินซูไม่ได้ไปหอสมุดเพื่ออ่านหนังสือหรือค้ยคว้าหาข้อมูลอะไรทั้งนั้นแหละครับ เหตุผลเดียวที่ผมยอมเหยียบเข้าไปในหอสมุดก็เพราะมันเงียบ แอร์ก็เย็นฉ่ำ เหมาะกับการนอนเป็นที่สุด


'กูไปห้องน้ำก่อนนะ'
'เออ มึงจะไปเชคเรตติ้งก็บอกมาเหอะ กูนอนละตามสบายหลังจากที่ไอ้จงทิ้งผมไว้ ผมก็ค่อยหลับตาลง โซนที่ผมเลือกมันเป็นโซนของพวก เอกสารข้อมูลเก่าๆเล่มหนาๆ เป็นอะไรบ้างผมก็ไม่รู้หรอก รู้แต่ว่าโซนนี้แทบจะไม่มีใครเข้ามาเลย

ตึ่ก!

'อ้า...หนักชะมัดยังไม่ทันที่ผมจะหลับก็มีคนมารบกวนซะแล้ว ถึงเสียงนั่นจะแผ่วเบาเพียงแค่ต้องการจะบ่นกับตัวเอง แต่หอสมุดมันเงียบขนาดนี้ผมเลยได้ยินเต็มสองหูเลย

'ทำไมอาจารย์ถึงสั่งงานกลุ่มตั้งแต่วันแรกเลยเนี่ย แต่ละคนก็ดีๆทั้งนั้นไม่มีใครยอมมาหาข้อมูลด้วยกันเลยเมื่อเสียงนั่นยังคงบ่นต่อไปเรื่อยๆ ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำถึงอยากเห็นหน้าเจ้าของเสียงนัก ผมค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ ก็เห็นร่างโปร่งกำลังค้นหนังสือเล่มยักษ์และกระแทกลงบนโต๊ะเล่มแล้วเล่มเล่า

หนังสือกองโตขนาดนี้ ใจคอจะยืมกลับไปหมดเลยหรือไง ตัวก็บางแค่นี้จะขนยังไงหมด คนอะไรโดนผมจ้องอยู่ตั้งนานถึงจะเป็นด้านหลังก็เถอะ แต่ไม่รู้สึกอะไรเลยหรอ ผมคงไม่มีตัวตนในสถานที่นี้สินะ ช่างเถอะ ไหนๆอยู่ที่นี่ไปผมก็ไม่ได้นอนอยู่แล้ว ไปเดินเชคเรตติ้งแบบไอ้จงดีกว่า

'เฮ้ย! ระวัง!'

โครม!!!

หนังสือเล่มหนาสองสามเล่มร่วงลงมาจากชั้นบนสุดของตู้หนังสือ ดีนะที่ผมเข้าไปคว้าร่างโปร่งนั้นไว้ได้ทัน

'โอ๊ะ!ยังไม่ทันที่คนในอ้อมแขนจะได้โวยวายหรือพูดไรไปมากกว่านั้น หนังสืออีกเล่มก็ร่วงตามลงมาผมจึงได้แต่เบี่ยงตัวหลบแล้วกระชากอีกคนตามมาด้วย

'ปล่อมผมได้แล้ว'
'.....' ผมเพิ่งได้เห็นใบหน้าหวานชัดๆก็ตอนนี้ ผู้ชายอะไรหน้าหวานอย่างกับผู้หญิงเแถมไว้ผมยาวกว่าผู้ชายปกติอีกต่างหาก เอวก็คอดซะ แขนผมแค่ข้างเดียวก็โอบเอวเขาไว้ได้รอบแล้ว

'บอกให้เปล่าไงเล่า!!! วันนี้มันวันซวยอะไรนักหนาเนี่ยพูดแบบนี้ก็สวยสิครับแทนที่จะขอบคุณกลับมาหาว่าผมเป็นตัวซวยหรอ ไม่รู้จัก บังมินซู ซะแล้ว นี่ผมยอมเสียสละเวลานอนมาช่วยเลยนะ

'นี่นายหาว่าฉันเป็นตัวซวยหรอ!'
'เปล่า ตกลงจะปล่อยได้ยัง'
'นี้ฉันช่วยชีวิตนายไว้นะ ไม่งั้นป่านนี้หัวแบะไปแล้ว ไม่คิดจะขอบคุณกันสักคำหรอ'
'ขอบคุณ! ปล่อยสักทีสิ!'
'ดูท่าทางนายคงไม่รู้จักฉันสินะ เด็กปี1งั้นสิ'
'แล้วทำไมผมถึงต้องรู้จักคุณด้วย จะไม่ปล่อยใช่มั้ย'
'อ้ากกกกกไอ้ตัวแสบ เจ้าเด็กบ้านี่กล้าดียังไงมากระทืบเท้าผมแถมยังศอกเข้าที่ท้องผมอีก ถึงผมจะออกกำลังกายมีกล้ามท้องแต่ไม่ได้ตั้งตัวแบบนี้ก็จุกเหมือนกันนะครับ

'ย่า!!!ผมตรงเข้าไปกระชากข้อมือของร่างโปร่งและง้างอีกมือเตรียมละเลงหัวแกล้งอีกคนแต่อยู่ดีๆก็มีคนมาล็อคแขนผมเอาไว้

'เฮ้ย! ใจเย็นดิวะไอ้บัง!'
'ไรของมึงวะ ไอ้ตัวแสบหนีไปเลยเห็นมั้ย'
'ก็มึงจะต่อยคนไม่มีทางสู้นี่ว่า เดี๋ยวนี้หัดรังแกเด็กเรียนหรอวะ'
'ต่อยพ่องสิ กูแค่จะยีหัวเฉยๆเว้ย'
'เอ้า! จะไปรู้หรอ เห็นง้างมือซะขนาดนั้น ไปเหอะหว่ะ ป่านนี้ไอ้บยองนั่งรอเป็นไก่หงอยแล้วเซ็งเลยครับ จงฮยอนมันมาขัดจังหวะผมชัดๆเลย อย่าให้เจออีกนะตัวแสบ ครั้งหน้าไม่รอดแน่


.
.
.

เมื่อคืนผมหลับไม่ค่อยสนิทเลยมัวแต่คิดเรื่องเดิมๆวนไปวนมาอยู่ในหัว วันนี้ผมก็เลยออกมามหาลัยแต่เช้า อีกสองหน่อตื่นมาเจอโพสอิทที่ผมแปะทิ้งไว้คงงง เพราะปกติผมจะตื่นและออกมาเรียนเป็นคนสุดท้ายเสมอ แต่เหตุการณ์เมื่อวานมันคาใจผมจนเกินไป อย่างน้อยวันนี้ผมจะต้องรู้ชื่อของเจ้าตัวแสบให้ได้

ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าผมจะได้เจอกับเขาอีกหรือเปล่าแต่ผมเชื่อมั่นในสัญชาตญานและความรู้สึกของตัวเองซึ่งทำให้ผมตัดสินใจเดินมาหอสมุดและตรงดิ่งไปที่โซนเดิม เมื่อผมเดินมาถึงก็เจอใครบางคนที่กำลังฟุบหลับอยู่กับโต๊ะตัวที่ผมนั่งเมื่อวาน ทำไมถึงมาเช้าขนาดนี้ ผมค่อยเดินอ้อมไปอีกด้านหนึ่งของโต๊ะก่อนจะแอบเปิดดูสมุดบันทึกเล่มบางที่มีกรอบแว่นสีเข้มวางทับอยู่ข้างๆกับหนังสือกองโต

อันแดเนียล

ชื่ออย่างกับชาวต่างชาติแหนะ หรือว่าจะเป็นลูกครึ่งนะ ผมพลิกหน้ากระดาษไปเรื่อยๆ ลายมือเป็นระเบียบจดบันทึกสรุปย่อเรื่องราวและข้อมูลต่างๆอย่างเป็นระบบและมีแบบแผน ท่าทางจะเป็นคนจริงจังในชีวิตน่าดูเลยนะเนี่ย

"ฮ้าว~~~" บิดขี้เกียจทั้งๆที่ตายังปิดอยู่เนี่ยนะ สงสัยเมื่อคืนคงนั่งสกัดข้อมูลจากหนังสือพวกนี้จนดึกสินะ

"เฮ้ย!!!" รู้สึกตัวตื่นซะแล้ว ทำไมเขาถึงต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้นด้วย ผมเป็นคนนะไม่ใช่ผีหน้าตาก็ออกจะหล่อเหลาแถมหุ่นดีสุดๆอีก เกิดมาก็มีแต่สาวๆวิ่งเข้าหา แล้วนี่อะไรทำท่าจะเดินหนีผมลูกเดียวเลย

"ชู่วเบาๆสิ นี่มันห้องสมุดนะ"
"คุณตามผมมาหรอ ต้องการอะไรอีก"
"ใครตามนายไม่ทราบ จะบอกอะไรให้นะ ที่ตรงนี้มันเป็นที่ประจำของฉัน อ้อ! แล้วถ้ายังอยากจะได้สมุดเล่มนี้คืนก็ช่วยพูดกับฉันดีๆด้วย"

"เอาสมุดผมคืนมานะ!"
"ไม่!!! จนกว่านายจะตอบคำถามที่ฉันอยากรู้ให้ครบเสียก่อน"
"ได้! มีอะไรก็ว่ามา!!!"
"นายชื่ออะไร"
"คุณจะอยากรู้ชื่อผมไปทำไม..." เพียงแค่ผมยกสมุดในมือขึ้นมาโบก เป็นการเตือนว่าผมมีของสำคัญอยู่ในมือน้ำเสียงแข็งกร้าวในตอนแรกก็แผ่วลงทันที

"ก็ได้ๆ ผมชื่ออันแดเนียล พอใจยัง"
"ยัง ฉันชื่อบังมินซู ต่อไปนี้นายต้องเรียกฉันว่ามินซูฮยองเพราะฉันอยู่ปี 3 แล้ว"
"แล้วทำไมผมต้องเรียก..."
"ทำตัวเป็นเด็กดีจะได้ไม่มีปัญหาไง ขอมือถือของนายหน่อยสิ" เมื่อคนตรงหน้าทำท่าจะอ้าปากเถียงผมก็เลยเอานิ้วชี้ไปแตะไว้ที่ปากเขาเบาๆ พลางยิ้มมุมปากและกระดิกมืออีกข้างที่ว่างอยู่เป็นการบอกว่าให้ส่งมาไวๆ หลังจากที่แดเนียลยอมส่งมือถือของเขาให้กับผม ผมก็จัดการบันทึกเบอร์โทรของตัวเองลงไปเป็นที่เรียบร้อยโดยไม่ลืมที่จะใช้เครื่องของแดเนียลโทรออกหาผมด้วย

"เท่านี้ก็เรียบร้อย"
"จะคืนสมุดผมได้หรือยัง"
"นายต้องตั้งใจฟังฉันพูดให้จบก่อน"
"....."
"อันแดเนียล! ฉันคิดว่าฉันชอบนาย เพราะฉะนั้นนายจงชอบฉันซะ และอย่าทำเป็นเมินฉันอีก!!!"

.
.
.

ทิ้งระเบิดหัวใจไว้ที่หอสมุดและก็เดินผิวปากอย่างอารมณ์ดีมาแถวๆโต๊ะประจำที่พวกผมชอบนั่ง แต่ทำไมถึงมีคนนั่งอยู่สามคนหล่ะ แน่นอนว่าคนที่นั่งหันหน้ามาทางผมก็คือไอ้จง ส่วนที่ตัวเตี้ยๆอีกคนก็เป็นใครไปไม่ได้นอกจากบยองฮอนแต่เจ้าของแผ่นหลังบางที่อยู่ข้างๆไอ้บยองนี่สิ มีใครคบกับสองคนนี้นอกจากผมด้วยหรอ

"อารมณ์สุนทรีย์มาเชียวนะเมิง"
"ก็แฮบปี้มีความสุขอ่ะ"
"กูมีคนจะแนะนำให้รู้จัก" บยองฮอนที่นั่งหันหลังให้ผมอยู่ลุกยืนขึ้นก่อนจะเอ่ยแนะนำคนข้างกายให้ผมรู้จัก

"อีชานฮี เพื่อนใหม่ที่เพิ่งย้ายมา ส่วนนี่ก็มินซูนะ"
"ยินดีที่ได้รู้จักนะ"
"เฮ้ย!!! นี่มันคนสวยนี่หว่า แล้วคนน่ารักที่เดินด้วยกันวันก่อนไม่มาด้วยหรอครับ"
"เอ่อ..."
"มันคงหมายถึงชางฮยอนหน่ะ"
"อ่อ... น้องชายเราเอง ไว้วันหลังจะพามาแนะนำนะ"
"ขึ้นเรียนกันเถอะ มึงสองคนจะเข้าป่ะเนี่ย"
"เข้าดิวะ วันนี้กูอารมณ์ดี" ทำไมไอ้จงกับไอ้บยองมันต้องมองผมด้วยสายตาแปลกๆด้วยวะครับ ผมมีความสุขนี่ผิดด้วยหรอ

"กูก็อยากเข้านะ แต่วันนี้มีคัดตัวนักบาสปี 1 ของชมรมหว่ะ คงเสร็จเที่ยงๆเดี๋ยวตอนบ่ายกูมาเรียนด้วยละกัน แล้วเจอกันเว้ย" พูดจบมันก็ทิ้งพวกผมเลยครับ แต่จะว่าไปชีวิตมหาลัยมันสั้นนิดเดียวจะให้นั่งเรียนอย่างเดียวก็คงไม่คุ้ม ต้องใช้ชีวิตแบบพวกผมนี่แหละ เรียนบ้าง ทำกิจกรรมบ้าง หนีเที่ยวบ้าง อู้งานบ้าง แบบนี้สิชีวิตถึงจะมีรสชาด

.
.
.

ตั้งแต่อยู่ชมรมบาสมาคนปกติส่วนใหญ่ถ้าไม่ได้มานั่งดูนั่งเชียร์ก็จะเดินเลี่ยงไปอีกทางและคอยหลบลูกบาสที่กระเด็นออกไป ผมก็เพิ่งเคยเจอเนี่ยแหละ คนอะไร นอกจากไม่หลบแล้วยังเดินเอาหัวมันรับลูกบาสจนล้มลงไปกองกับพื้นแบบนั้น ไหวมั้ยเนี่ย หน้าเป็นห่วงจริงๆ

.
.
.

To be Continue

 

 

CRY .q

164 ความคิดเห็น

  1. #159 leechang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 15:04
    แคปเนียลดีกับใจจังเลยค่ะ น่ารักมากกกกกกก
    #159
    0
  2. #75 FariMiZo (@fari) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มีนาคม 2557 / 16:32
    อึ้ง !! เฮียแคปมีมาสั่งนีแอลด้วยเว้ย 555555555 ฮ่าเกิน -..-
    รอคู่บยองชานนน คึคึ
    #75
    0
  3. #31 Himsentoeyy (@kang_oil) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 21:57
    บังมินซู ถามเค้าซักหน่อยมั้ย 5555555
    ตอนท้ายนี่ คงมีอยู่คนเดียวล่ะมั้งน่ะ ที่เอาหัวไปรับลูก

    555555
    #31
    0
  4. #29 JUCIESSS (@juciesss) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 21:49
    พี่ชานฮีอย่าหวงนักสิฮะ~~ แงงงง อินคู่ทูฮยอนนาาาาา ฮรึก! ทำไมชางโจหล่องี้งะ >_<
    #29
    0
  5. #21 rikear_lope (@bill-lion) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 23:16
    พี่มินซูน่ารักจัง ><
    นั่งรอคู่ทูฮยอนอยู่
    #21
    0
  6. #20 Cho_Ang_ (@hermioni101) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 23:01
    สองบรรทัดสุดท้ายเนี่ยทูฮยอนใช่มั้ยคะ รู้สึกว่าเขายังไม่เจอกันอย่างเป็นทางการเลย 

    สะดุดตากับ เอวคอดซะ ^^____^^  ของรุ่นพี่บังมินซูมากกกค่ะ มันเห็นภาพมากกก

    ให้หายเหอะ บังซูฮยอง!!!



    #20
    0
  7. #19 aaofaaff (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 20:43
    ฮ่อกกกก โอบเอวร่างบาง
    #19
    0
  8. #18 ThingByung (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 18:04
    โอ้ยตาย ๕๕๕๕๕ มันซูแบบว่ามัดมือชกมากเลยอะ

    ไม่ถงไม่ถามสุขภาพน้องนีลซ๊ากกกกคำ บังคับถามชื่อ เมมเบอร์ให้เรียบร้อย ๕๕๕

    แล้วนั่น ชานฮีแบบ นางเปรี้ยวมากนะ เข้ามาในดงชายหนุ่มดิบๆอะ

    รู้สึกเงิบนิดๆ แล้วก็หวาดกลัวแทนนาง กรี้ดดด

    กลัวนางจะถูกแทะโลม ๕๕๕๕๕



    อยากอ่านชางริคแล้ววววว มาต่อไวๆ นะ แล้วนี่ เดี๋ยวก็ถึงบยองชานอีกรอบแล้วสินะ ฮิ้ววว
    #18
    0
  9. #17 Mind (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 17:13
    ตอนแรกเรารึก็คิดว่าจะมีเรื่องกับนีแอล ที่แท้คือไร คือจะยีหัว คือติดใจ

    โอ๊ยยยยย มินซูน่ารักไปนะคะ ฮาาาาาาาา



    ชางฮยอนกับจงฮยอนคงน่ารักน่าดูในเมื่อเน่ติดใจลูกหมูตั้งแต่แรกเห็น

    บยองกับจี้ก็ดูหวาน แอร๊ยยยยยยยยย



    อ่านละละมุนกุ๊กกิ๊กมากค่ะ อิอิอิ



    รออ่านตอนต่อไปนะคะ ^^
    #17
    0