คัดลอกลิงก์เเล้ว

BLANK [L.JoexRicky]

โดย PuddingJelly

พ่อคนซื่อออออ~ ถ้าไม่บอกให้ไปง้อจะรู้มั้ยว่าน้องมันงอนอยู่น่ะ.. ถ้าฉันเป็นริคกี้นะฉันหนีไปหาชางโจแล้ว

ยอดวิวรวม

386

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


386

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


2
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  4 ม.ค. 57 / 16:55 น.
นิยาย BLANK [L.JoexRicky] BLANK [L.JoexRicky] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
cinna mon


แอลโจฮยองแสนซื่อ(บื้อ) กับ ริคกี้เด็กน้อยขี้เหวี่ยง
 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 4 ม.ค. 57 / 16:55


Title: BLANK [L.joe x Ricky]

Author: MilkyPudding

Story: PuddingJelly



 

"แอลโจฮยองงงง~ ตื่นๆๆ ตื่นได้แล้วน๊า เมื่อวานฮยองสัญญากับผมแล้วไงว่าวันนี้ฮยองจะพาผมไปเที่ยว.. นี่สายแล้วอะ!  ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วฮยองยังไม่ตื่นอีก"

"ยูชางฮยอน~ นี่มันแปดโมงนะ ถึงฮยองตื่นตอนนี้ร้านมันก็ยังไม่เปิดหรอก นอนต่ออีกแป๊บนึงนะ"

"ฮยองจะนอนก็นอนไปคนเดียวสิ ดึงผมลงมานอนด้วยทำไมเล่า" แอลโจฮยองนี่ก็แปลก อยากนอนต่อก็นอนไปคนเดียวสิ นี่อะไรมาดึงผมลงไปนอนกอด คนนะครับไม่ใช่หมอนข้างผมเสียทรงหมดเลย



"เอ้าดูสิ ไหนบอกว่าจะมาเรียกแอลโจแล้วทำไมมาหลับกันทั้งคู่อย่างงี้่ล่ะริคกี้แอลโจ"

เฮ้ออ คู่นี้นี่จริงๆเลย ตอนหลับหอพักก็เงียบดีหรอก แต่ถ้าตื่นขึ้นมานะ หอพักจะแตกเพราะเสียงโวยวายของเจ้าริคกี้ทุกที แอลโจก็อีกคนทำน้องงอนก็ไม่เคยจะรู้ตัว



 


 "ริคกี้ยา~ ตื่นได้แล้ว สิบเอ็ดโมงแล้วล่ะ"

"อืมม.."

"นี่! อย่าขยี้ตาสิมันไม่ดีนะ"

"อะ..ก็มันแสบตานี่ฮยอง ขอปรับสายตาแป๊บนึงสิฮะ ฮยองไปอาบน้ำแต่งตัวเลยน๊าา"

"โอเคๆ รอแป๊บนึงนะ"

"ย๊าา~ ผมต้องเช็ตผมใหม่เพราะฮยองเลยนะ" เอะอะก็ยีหัวยีหัว นี่ถ้าไม่เห็นว่าวันนี้จะพาไปเที่ยวนะผมจะงอนแล่ว
แอลโจฮยอง!~



"ไงริคกี้..วันนี้แอลโจฮยองจะพาไปเที่ยวที่ไหนหรอ?"

"อา..ไม่รู้สิ ไปไหนดีน๊า"

"อย่างนายก็จบที่ร้านของกินทุกทีน่ะแหละ ฉันรู้หรอก"

"ย่าา~ ชางโจ พูดงี้หมายความว่าไง นายว่าฉันเห็นแก่กินหรอ"

"ฮาๆๆๆ ก็หรือไม่จริงล่ะ แบร่ๆ"

"กลับมาให้เตะเลยนะจงฮยอน~" หนอยชเวจงฮยอนทำเป็นรู้ทันแล้วยังมาวิ่งหนีไปอย่างงี้อีกมันน่าเอาคืนนัก แกล้งผมได้ทุกวันเลย ชิ!



"ชางฮยอนนา~ แอลโจรออยู่ที่ประตูนู่นไปได้แล้ว เล่นกับชางโจเป็นเด็กๆไปได้"

"อ้อ..ขอบคุณครับเนียลฮยอง แล้วผมจะรีบกลับนะฮะ บ๊ายบาย"

"อื้อ..บ๊ายบาย" ผมโบกมือให้เนียลฮยองแล้วเดินไปหาแอลโจฮยองที่หน้าประตู



"ฮยอง~ เราไปกินต๊อกบกกิกันเถอะ ผมหิวแล้วอ่าาา นะครับนะ"

"โอเค งั้นไปกินต๊อกกัน เอ..หรือจะชวนคนอื่นๆไปด้วยดีไหนๆก็จะไปกินนี่นา"  คน..อื่น..คนอื่น..นี่!! แอลโจฮยองถ้าไม่อยากไปกับผมสองคนก็บอกแต่แรกสิจะได้ไม่ต้องมา ฮึ่ย~

"ตามใจฮยองสิ! ไปชวนชอนจีฮยองมาด้วยเลยปะ ผมจะได้ไปชวนชางโจมาด้วย แต่ฮยองจ่ายนะ ผมจะกินๆๆให้ฮยองกระเป๋าฉีกเลย"

"อ้าว ริคกี้ยา~ รีบเดินไปไหนล่ะ รอกันด้วยสิ ก็แค่พูดไปงั้นเองอะ" แอลโจฮยองซื่อบื้อๆๆๆ ซื่อบื้อที่สุด โมโหๆๆๆ ไม่เคยเข้าใจอะไรเลยสินะ รู้มั้ยเนี่ยว่าโกรธอยู่มาเดินจูงมือแบบนี้คงจะไม่รู้สินะ ฮ่อล~ ริคกี้เซ็ง..




"แอลโจฮยองอะ.. " ผมคีบต๊อกยื่นไปหน้าแอลโจฮยอง แต่พอฮยองจะอ้าปาก..

"ง่ำๆๆ อาหย่อย คิกๆๆ" ขอเอาคืนมั่งเถอะ โทษฐานทำให้ริคกี้โกรธแล้วไม่รู้เรื่อง

"แกล้งฮยองหรอ.." ฮาๆ แอลโจฮยองทำหน้าแบบนี้อีกแล้ว เอ๋อๆมึนๆไม่รู้ว่าจะโดนแกล้งล่ะสิ

"ไม่รู้ไม่ชี้ฮะ :p" เท่านั้นแหละฮยองก้มหน้าก้มตากินไม่สนใจผมเลยอะ แล้วทำไมเหมือนผมเป็นคนโดนงอนเองซะงั้นล่ะครับ

"ฮยอง~ อ่ะ คราวนี้ป้อนจริงๆนะ" ส่งสายตาปิ๊งๆให้ด้วยเลยอ่ะ หายงอนเถอะนะฮยอง 'ง่ำๆ'

"เย้~ ฮยองหายงอนผมแล้วใช่มั้ยครับ"

"หืม.. งอน.. งอนอะไรหรอ?"  'เพล้งงง~' หน้าแตก..คิดไปเองแท้ๆว่าแอลโจฮยองกำลังงอน ที่แท้ก็มึน โถ่..ผมจะทำยังไงกับฮยองดี ㅠ ㅠ




ทุกคนครับผมมีเรื่องจะฟ้อง..

แอลโจฮยองฮะ เค้า..เค้าลืมชื่อผมอ่ะ! ใจร้ายมั้ยล่ะครับ ครั้งแรกตอนถ่ายออนแอร์..


"นีแอลคุน~ "

o_O "แทบัก!! ผมไม่ถ่ายแล่ว -3-"

"ฮาๆ ริคกี้คุน"

"ช่างเถอะ.. -3-"

"ริคกี้คุน"

"ช่างมันเถอะ.." เพราะกล้องถ่ายอยู่หรอกนะครับผมถึงไม่โวยวายมากกว่านี้น่ะ


ส่วนครั้งที่สองน่ะตอนถ่ายออนแอร์ที่ญี่ปุ่นครับ..

"ชางโจคุน.." เหอะ!ฮยองเรียกผมเป็นชางโจอะแถมยังหัวเราะอีกแน่ะ

"คุณได้ยินไหมครับ? เค้าเรียกผมว่าชางโจอะ" งอนสุดๆเลยชื่อผมก็ไม่ได้ยาวเท่าเมืองหลวงของประเทศไทย
ทำไมแอลโจฮยองต้องจำเป็นคนอื่นด้วย~



"ชางฮยอนนา~ อยู่ไหนน่ะ"  นั่นไงครับพูดถึงปุ๊บมาปั๊บเลย

"อยู่นี่ครับฮยอง"

"ไปซ้อมกันได้แล้วนะ แคปฮยองเรียกแล้ว"

"ฮยองครับ ผมถามจริงๆนะ ฮยองจำชื่อผมไม่ได้จริงๆหรอ?"

"จำได้สิ ชางฮยอนไง.."

"โถ่ฮยอง มันก็น่าดีใจหรอกที่จำชื่อจริงผมได้น่ะแต่เวลาทำงานเราฮยองต้องเรียกผมว่าริคกี้สิ มิน่าล่ะเรียกเป็นคนอื่นตลอดเลย"

"ฮาๆๆ โอเค..ริคกี้คุน~ ฮยองผิดไปแล้วคร้าบ"

"ไปซ้อมกันเถอะ 'บยองฮอนฮยอง' " นี่ก็ไม่รู้อีกล่ะสิว่ากำลังประชดอยู่ เฮ้อออ ทำผมต้องมาแคร์ฮยองเอ๋อหน้ามึนด้วยเนี่ย




"ย๊าา ริคกี้ นายเต้นผิดอีกแล้วนะ"

"อะไรฮะ ชอนจีฮยอง ชางโจต่างหากล่ะที่ผิด"

"อย่ามาโยนให้ฉันน่า นี่มันฮุคแรกนายน่ะผิดเต็มๆเลยอย่ามาโมเมนะมาโดนลงโทษซะดีๆ"

โอ๊ย~ เจ็บนะฮยองใส่กันมาได้เข่านะ ผมจะลุกไม่ขึ้นแล้ว

"เป็นไรมากมั้ย..หืม ยืนเซเลย"

"อะ..ขอบคุณมากฮะแอลโจฮยอง"  ผมดีใจจังที่แอลโจฮยองยังเป็นห่วงผมดูฮยองคนอื่นสิหายกันไปหมดเลย

"แอลจะ..โจ.."

'ฟิ้ววววว~' มีเพียงความเหงาให้เดินกอดคอเท่านั้น ม่ายยยย แม้แต่แอลโจฮยองก็ทิ้งผมอะ ฮืออออ ไม่มีใครรักผมแล้วใช่มั้ย..



นั่งกอดเข่าปาดน้ำตาอยู่สักแป๊บก็มีอะไรเย็นๆมาแตะข้างแก้ม พอเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นตัวต้นเหตุยืนยิ้มแป้นยื่นขวดน้ำมาให้ผม นี่จะสนใจถามกันสักนิดมั้ยว่าเป็นอะไร

"ขอบคุณครับฮยอง"

"ไหนบอกฮยองซิ เป็นอะไรไปเด็กน้อย"

"สนใจกันด้วยหรอฮะ"

"ก็ต้องสนสิครับ คนสำคัญนี่นา"

"สำคัญขนาดไหนเชียวชื่่อก็ยังเรียกผิด"

"ท่าทางจะงอนจริงๆนะเนี่ย..มาๆกอดกันๆหายงอนได้แล้วน๊า"  คิดจะง้อก็ง้อแบบนี้เลยหรอเนี่ย แล้วนี่หายมึนแล้วหรอแอลโจฮยองถึงได้รู้ว่างอนแล้วมาง้อได้



"ดูดิ พ่อคนซื่อออออ~ ถ้าไม่บอกให้ไปง้อจะรู้มั้ยว่าน้องมันงอนอยู่น่ะ ยังมีหน้าเดินตามพวกเราออกมากินน้ำแล้วทิ้งน้องไว้คนเดียวอีก แล้วดูมันง้อ ไร้ซึ่งความโรแมนติค ชานฮีล่ะเพลีย ถ้าฉันเป็นริคกี้นะฉันหนีไปหาชางโจแล้ว~ เนอะ.."

"อะไรอะฮยอง แล้วมามองผมแบบนี้หมายความว่าไง ผมไม่เกี่ยว~"

"ชอนจีฮยองอย่าแซวน้องดิ"

"แหม..จริงๆก็สนใช่มั้ยล่ะชเวชางโจ"

"ปล่อยผมไปเถอะนะ ชอนจีฮยองผมยังไม่อยากปีนต้นงิ้ว"

"ฮาๆๆ"

'เพี๊ยะ' "แคปฮยองหัวเราะเยาะน้องได้ไงครับ"

"ฮาๆๆ ก็ขำอะ"



"นั่นไงเดินจูงมือกันมาละ ริคกี้ยา~ หายงอนแล้วหรอ โอ๋ๆเมื่อกี้ฮยองทำโทษนายแรงไปหรอ ร้องไห้ขี้มูกโป่งเชียว"

"ไม่เป็นไรหรอกครับชอนจีฮยอง โดนชางโจเตะแรงกว่านี้ก็เคยมาแล้ว"

"อ่าวไหงฉันโดนพาดพิงอีกแล้วอะ"

"ฮ่าๆๆๆๆๆ"

"เฮ้~แอลโจเวลาง้อน้องอะให้มันมีความโรแมนติคหน่อยจะได้มั้ยห๊ะ ง้อทื่อๆเป็นหุ่นยนต์เชียว แล้วนี้ถ้าไม่บอกว่าน้องงอนก็คงจะไม่รู้สินะ"  อ้าวววว..ความจริงเปิดเผยเลย ที่แท้ชอนจีฮยองเป็นคนบอกนี่เองว่าผมงอน เหอะ!อุตส่าห์ดีใจว่าแอลโจฮยองหายมึนแล้ว แต่ความจริงก็ยังเป็นแอลโจฮยองคนเดิม ตอนนั้นผมตกลงคบกับฮยองได้ยังไงกันนะ




"แอลโจฮยอง~ กลับมาแล้วหรอฮะ หิ้วถุงอะไรมาด้วยน่ะ"

"คิมบับน่ะ มากินเร็ว~"

"เย้~ ของโปรด กำลังอยากกินอยู่พอดีเลย"

"พี่อยากกินพอดีน่ะเลยซื้อมา"  เอิ่ม..ไม่ต้องบอกก็ได้มั้ยครับ เหมือนฝันแล้วนอนตกเตียงเลยไอ้เราก็นึกว่าจำได้ว่าเราชอบเลยซื้อมาฝาก

"อ้าวไปไหนอ่ะ ไม่กินหรอชางฮยอนนา"

"ไปห้องน้ำฮะ ฮยองจะไปด้วยหรอ"

"ย๊าาา~ แอลโจนายทำร้ายจิตใจน้องมันมากเลยรู้ป่าวเนี่ย น้องมันอุตส่าห์ดีใจว่าแฟนจำได้ว่าชอบอะไร แล้วซื้อมาให้แล้วนี่อะไรห๊ะ! ตอบมาได้ว่าอยากกินเอง"

"ก็ฉันอยากกินจริงๆนี่ แต่ก็จำได้หรอกว่าน้องชอบเลยซื้อมากินด้วยกันนี่ไง"

"แต่คำตอบนายมันก็ทำร้ายจิตใจน้องเว้ย รู้ไว้ด้วยพ่อคนซื่อ"

"อ้าวหรอ แล้วฉันต้องตอบว่าไงอะ"

"โว๊ะ ชั้นเบื่อจะคุยกับนายละ ไปเล่นเกมกะชางโจดีกว่า คิดเอาเองซะบ้างนะบยองฮอน"  ชอนจีเป็นอะไรเนี่ย มาถึงก็ใส่ผมเป็นชุดเลย ผมทำอะไรผิดครับ แอลโจงง



"ฮยอง~ กินไปเลยนะคิมบับน่ะผมไม่อยากกินแล่ว จะไปเล่นเกมกับชอนจีฮยองกับชางโจ"

"แต่..ชางฮยอนนา กินคนเดียวมันไม่อร่อยนี่นา จะกินคิมบับให้อร่อยมันต้องกินกับนายอะ จะไม่กินด้วยกันจริงๆหรอ"   เอ่อออ .. แอลโจฮยองโหมดนี้มายังไงครับเนี่ยทำท่าน่าสงสารเป็นลูกแมวเลย

"แล้วต้องให้ป้อนด้วยเลยมั้ยครับฮยอง"

"ก็ดีนะ อ้าาา.." ชักจะเหมือนเด็กไปทุกวันแล้วนะแอลโจฮยอง

"กินเองดิครับโตแล้ว อะนี่ตะเกียบ"  ฮาๆๆ เห็นหน้าแอลโจฮยองแล้วกลั้นขำแทบไม่อยู่ ซึ้งถึงความรู้สึกคนโดนเมินรึยังล่ะ

"โอ๋เอ๋..อย่าทำหน้าป่วยแบบนั้นสิครับฮยอง อะป้อนแล้วๆ"

'ง่ำๆ'

"คิมบับนี่วันนี้อร่อยสุดๆเลย"

"ตลกน่าฮยอง ฮาๆๆ รสชาติมันก็เหมือนกันทุกวันแหละน่า"

"ก็เพราะนายป้อนไงถึงอร่อยกว่าทุกวัน :)"



"เสี่ยวว่ะบยองฮอนนนน"

"แอลโจฮยองมีโหมดนี้กะเค้าด้วยหรอผมเพิ่งเคยเห็น เซอร์ไพรซ์จัง"

"มาแอบดูคนอื่นเค้าคุยกัน เสียมารยาทน่าชอนจีชางโจ"

"งั้นก็เสียมารยาทกันทุกคนนี่แหละฮะแคปฮยอง ก็ดูอยู่ด้วยกัน"


"โถ่..เนียลอา~"


 

เฮ้อ.. ซ้อมเสร็จซักที ตาจะปิดแล้วคร้าบบ จะได้กลับหอแล้ว ผมหยิบกระเป๋าแล้วไปเข้าห้องน้ำก่อน

"นี่กระเป๋าใครอะ?"

"ไม่รู้ดิ"

"ไม่ใช่ของผมนะ"

"ผมก็มีกระเป๋าใบเดียว"

"ของฮยองก็ถือมาหมดละนะ"

"งั้นผมถือไปก่อนแล้วกัน ชางฮยอนนา ไปขึ้นรถกัน"

"คร้าบบ"  เอ๊ะผมมีกระเป๋าอีกใบนี่ อ๋อ~ อยู่ที่แอลโจฮยองนี่เอง สงสัยคงรู้ว่าเป็นของผมเลยถือมาให้แล้ว



"ขอบคุณครับฮยองที่ถือกระเป๋ามาให้"

"อ๋อ กระเป๋านายเองหรอ ฮยองก็หาเจ้าของตั้งนานแน่ะ อ่ะ"

"ฮยองงง~ ไม่คิดจะถือให้กันต่อเลยเนอะ ดีจริงๆ"

"อา~ ถือต่อก็ได้ นึกว่าเราอยากได้กระเป๋าคืนนี่นา"  ชิ! คนบื้อออ ไม่คุยด้วยแล้ว



"เนียลฮยองคร้าบบบ ผมนั่งด้วยคนนะครับน๊า"

"แล้วทำไมไม่นั่งกับแอลโจฮยองล่ะหืม?"

"โกรธ"

"อ้าวซะงั้นอะ มานั่งนี่มา"



"ทำน้องโกรธอีกแล้วหรอบยองฮอน"

"เฮ้ออ ก็คงงั้นแหละ นี่ฉันแย่ขนาดนั้นเลยหรอชานฮี"

"เออออ รู้ตัวเองบ้างเถอะนะ ทำน้องเสียใจไม่รู้จะกี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว"

"ชั้นไม่ได้ตั้งใจนี่.."

"แอลโจฮยอง ชอนจีฮยองจะขึ้นรถไม๊ครับผมง่วง"

"เออๆไปแล้วๆ ทบทวนตัวเองดีๆนะแอลโจ ต่อไปนี้ฉันจะไม่พูดมากกับนายเรื่องริคกี้ละโตๆกันแล้ว"
ผมขึ้นรถตามชอนจีไป พลางหันไปมองชางฮยอนที่นั่งหลับซบไหล่แดเนียลอยู่ ผมจะแก้นิสัยตัวเองยังไงถึงจะไม่ทำให้น้องต้องเสียใจอีก เฮ้ออ คิดแล้วกลุ้ม




ผมยังไม่หายโกรธแอลโจฮยองเรื่องกระเป๋าเมื่อคืนหรอกนะ รวมถึงเรื่องวันก่อนๆด้วย ทำไมฮยองไม่เคยแคร์ความรู้สึกผมเลยเนี่ย

"ชางโจยาา~ ไปเที่ยวเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ ฉันรู้ว่าวันนี้นายว่าง"

"แล้วทำไมนายไม่ไปกับแอลโจฮยองของนายล่ะ วันนี้แอลโจฮยองก็ว่าง"

"ก็อยากไปกับนายนี่ ไม่ได้หรอ น๊าาาาชางโจน๊าา ไปกันเถอะนะเดี๋ยวเลี้ยงติมเลย"

"อือๆไปก็ไป ปะไปกันเลยป่าว"

"ตกลงอยากไปหรือไม่อยากไปเนี่ย ฮาๆ"

"เดี๋ยวก็เปลี่ยนใจซะหรอก"

"ย๊าาา ไม่อาว ไปกันๆ"



"แอลโจฮยอง~ วันนี้ผมจะไปเดทกับชางโจนะ"

"ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับฮยอง ผมจะดูแลชางฮยอนให้ รับรองไม่ร้องไห้ขี้มูกโป่งกลับบ้านแน่นอน"  ร้ายนะชางโจมีประชดแทนผมด้วย ดูสิแอลโจฮยองจะห้ามผมมั้ย

"อ่า..งั้นหรอ งั้นก็ฝากชางฮยอนด้วยนะชางโจ ชางฮยอนนา~เที่ยวให้สนุกนะ อย่ากลับค่ำนักล่ะ" เหอะ! ไม่มีห้าม แถมยังฝากฝังกับคนอื่นซะเรียบร้อย ตกลงผมเป็นแฟนฮยองมั้ยเนี่ย

"สนุกแน่ฮะ บ๊ายบายฮยอง"




"ดูซิใครกันที่เป็นคนพูดว่าสนุกแน่ครับฮยอง~ ทำหน้าเป็นหมาหงอยเชียว อยากประชดเค้าดีนัก อยากให้เค้าหวง แต่บังเอิญว่าเค้าคนนั้นเป็นแอลโจฮยองน่ะนะ เหนื่อยเปล่าน่าริคกี้"

"นายไม่ต้องมาซ้ำเติมชั้นเลยชางโจ แทนที่จะปลอบกัน"

"ริคกี้ยา~ นายก็รู้ว่าแอลโจฮยองก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ก่อนคบกันฮยองก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่หรอ ถึงฮยองจะบื้อๆแต่เค้าก็รักนาย ห่วงนายในแบบของเค้านะ อย่างวันนี้ที่เค้ายอมให้นายออกมาเที่ยวฉันว่าคงเป็นเพราะว่าฮยองอยากให้ นายลองอยู่กับเพื่อนดูบ้างไม่ใช่อยู่แต่กับฮยอง แต่เค้าก็บอกไม่ใช่หรอว่าให้รีบกลับน่ะ"

"อือก็จริง ขอบใจนะจงฮยอนนา~ ไปกินติมแล้วกลับหอกันเถอะ เดี๋ยวจะมืด"




เฮ้ออ น้องยังไม่หายโกรธผมเรื่องเมื่อคืนแน่ๆเลยถึงชวนชางโจออกไปเที่ยว ผมกะจะพาน้องออกไปเดินเที่ยวเลือกซื้อเสื้อผ้าซะหน่อยวันหยุดทั้งที แต่ไม่เป็นไรให้เวลาน้องได้อยู่กับเพื่อนบ้างก็ดีเหมือนกัน อยู่กับผมทุกวันคงน่าเบื่อแย่ งั้นผมออกไปเดินเลือกซื้อเสื้อผ้าคนเดียวก็ได้ เผื่อจะได้อะไรติดมือมาฝากริคกี้บ้าง

อ๊ะ..เสื้อร้านนี้สวยจังเข้าไปดูหน่อยดีกว่า "เสื้อตัวนี้ราคาเท่าไหร่ครับ"

"เสื้อเช็ตนี้อยู่ในโปรโมชั่นซื้อ1แถม1ด้วยนะคะ"  ว๊าว พอดีเลย งั้นอีกตัวนึงเอาไปฝากริคกี้ดีกว่าริคกี้ใส่แล้วคงดูดีเหมือนกัน

"งั้นผมเอาสองตัวนี้ครับ"

"ได้แล้วค่ะ"

"ขอบคุณครับ"




"อ้าวชางฮยอน จงฮยอนกลับมากันแล้วหรอ เป็นไงสนุกบ้างมั้ย"

"ก็อร่อยดีครับ ไอศกรีมน่ะ แล้วนี่ฮยองออกไปไหนมาหรอครับ"

"ออกไปซื้อเสื้อผ้านิดหน่อยน่ะ"

"ไปคนเดียวหรอครับ ทำไมไม่บอกผมก่อนผมจะได้ไปเป็นเพื่อน"

"แล้วเราหายงอนฮยองแล้วหรอ"

"หายแล้วก็ได้ครับ แฮ่~"

"เอ้อ ได้เสื้อมาฝากเราตัวนึงล่ะ เหมือนของฮยองเลยด้วย"

"อย่างงี้ก็เป็นเสื้อคู่อะสิครับ"

"จะว่างั้นก็ได้ แต่ว่ามันซื้อ1แถม1น่ะ เฮ้ย.. อย่าทำหน้าอย่างงั้นสิชางฮยอนนา ถึงมันจะ1แถม1แต่พี่ก็ตั้งใจจะซื้อให้เรานะ"



ผมชางโจ~ ของแทรกนิดนึงนะครับ ไม่ไหวกับความซื่อของแอลโจฮยองจริงจัง ไปฟิตเนสกับแคปฮยองดีกว่า -*-




"แอลโจฮยองง~ วันนี้วันอะไร.."

"วันศุกร์ไง"

"ก็ใช่แต่มีสำคัญกว่านั้นอีก"

"อ๋ออ .. วันคัมแบคไง"

"ก็ใช่~ แต่..เฮ้อไปถามคนอื่นก็ได้"

"เนียลฮยอง แคปฮยองคร้าบ วันนี้วันอะไรหรอ"

"เอ..วันคัมแบคไง ใช่มั้ยฮะแคปฮยอง"

"อือ..ใช่นะ ลืมหรอริคกี้"

"ผมไม่ลืม..ฮยองน่ะสิลืม!"

"ชอนจีฮยอง~ วันนี้วันอะไรฮะ"

"วันคัมแบคไง ตื่นเต้นจะแย่แล้วล่ะ"  เฮ้อ.. แม้แต่ชอนจีฮยองก็.. ความหวังสุดท้ายจงฮยอนเพื่อนรัก

"ชางโจยาาา~ วันนี้วันอะไร??"

"ก็วันคัมแบคไง นายนี่ถามแปลก"  มะ..ม่ายยยย ทุก..คน..ลืม..ทุกคนลืม..ลืมวันเกิดริคกี้.. แม้แต่แอลโจฮยองก็จำไม่ได้.. ใจร้ายที่สุดเลย ㅠ ㅠ



"ริคกี้โอปป้า สุขสันต์วันเกิดนะคะ"

"ขอบคุณนะครับแองเจิ้ล"

"โอปป้าคะ ทำไมมีตติ้งวันนี้ไม่มีเบิร์ธเดย์อีเวนต์ล่ะคะ?"  อึก!! คำถามแทงใจ มีนจะมีได้ยังไงกันล่ะ ขนาดเมมเบอร์ยังจำวันเกิดผมไม่ได้เลย ผมทำได้แค่ยิ้มบางๆให้กับแองเจิลกลุ่มนั้นที่รอเอาของขวัญมาให้ผม




พอกลับถึงหอทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำนู่นทำนี่ แคปฮยองกับชางโจไปฟิตเนส แอลโจฮยองคงแต่งเพลงอยู่อีกห้อง ส่วนเนียลฮยองก็มาชวนชอนจีฮยองไปเล่นเกมเป็นเพื่อน สรุปว่า..เหลือผม..คนเดียว..อยู่ในห้องนอนคนเดียว..ในวันเกิดของผม~ ฮึก..ฮืออออ..ใครๆก็ไม่รักผมแล้ว จะเหลือก็แต่แองเจิ้ลที่ยังไม่ลืม



[Me2Day] ขอบคุณแองเจิ้ลทุกคนที่'ยังไม่ลืม'วันเกิดของผม ขอบคุณสำหรับคำอวยพรวันเกิด และของขวัญทุกชิ้นครับ ผมรักคุณ-ริคกี้

"เฮ้ยๆ ริคกี้อัพมีทูเดย์อะ ตายล่ะ แอลโจให้ไวเลยนะ ฉันว่าน้องเริ่มดราม่าแล้วว่ะ"

"ของชั้นน่ะจะเสร็จแล้ว พวกนายเตรียมของกันเสร็จหมดแล้วหรอ"

"เสร็จแล้วเว้ย ลืมตาเล็กๆของนายดูรอบๆตัวเซ่"

"เสร็จแล้วๆ ชางโจปิดไฟที"

"งั้นผมไปเรียกริคกี้นะฮะ"



'ก๊อกๆๆ

"ริคกี้ยา~ ออกมาเล่นเกมกับฮยองน๊า ชอนจีฮยองไม่ยอมเล่นกันฮยองแล้ว"

"คะ..ครับ เดี๋ยวผมออกไป"



'แอ๊ด..'

"แซงงิลชุกคาฮัมนีดา แซงงิลชุกคาฮัมนีดา ซารังฮานึนชางฮยอนนา แซงงิลชุกคาฮัมนีดา"



'ปั้งๆๆ'

"อธิษฐานก่อนเป่าเทียนนะเด็กขี้แย"

'...'

'ฟู่ววว'



"เย้ๆ..สุขสันต์วันเกิดนะน้องรัก มีความสุขมากๆนะ"

"ริคกี้ยา~นายโตหนีฉันไปอีกปีแล้วนะ เลิกขี้แยได้แล้วล่ะ ฉันจะโตกว่านายแล้ว"

"แฮปปี้เบิร์ธเดย์นะชางฮยอน ขอให้แฟนนายหายซื่อ(บื้อ)ไวๆนะ"

"สุขสันต์วันเกิดนะเจ้าริคกี้ เป็นเด็กดีของพวกฮยองตลอดไปนะ"

"ขอบคุณนะครับทุกคน ^^"

"อะ..ชางฮยอนนา~ ลืมใครไปรึเปล่า แล้วฮยองล่ะ ไม่ฟังฮยองพูดก่อนหรอ"

"ชอนจีฮยองฮะ เมื่อกี้เสียงอะไรหรอครับ"

"เอ่อ..ฮยองก็ไม่รู้เหมือนกันอะ เคลียร์กันเอาเองนะ ปะพวกเราอพยพ" ดี~ ทิ้งกันไปให้หมด..ตอนคิดล่ะช่วยกันคิด แต่ตอนเนี๊ยะ ทิ้งให้ผมงานเข้าอยู่คนเดียวเลย

'ฮือออออ' เฮ้ย..เด็กขี้แยร้องไห้ซะแล้วสิ ผมรีบเอาเค้กไปวางแล้วกลับมารวบเด็กขี้แยเข้ามากอดพลางลูบหัวเบาๆ น้องสะอื้นใหญ่เลย

"ฮยองใจร้าย ฮึก..ใจร้ายมากเลย ลืมวันเกิดผมได้ยังไง ฮยองรู้มั้ยว่าผมเสียใจแค่ไหนที่โดนเมิน เสียใจที่ไม่มีใครจำวันเกิดผมได้โดยเฉพาะฮยอง ㅠ ㅠ"

"ชางฮยอนนา อย่าร้องไห้เลย ฮยองไม่เคยลืมวันเกิดเรานะ ที่วันนี้เป็นแบบนี้เพราะมันเป็นแผนเซอร์ไพรซ์วันเกิดที่เจ้าพวกนั้นคิดน่ะ ฮยองเสียใจที่ทำให้เราร้องไห้อีกแล้ว ที่ผ่านมาฮยองขอโทษที่ทำให้เราเสียใจอยู่ได้ทุกวัน โดยที่บางครั้งฮยองก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่ฮยองทำมันทำให้เราโกรธหรืองอนฮยอง ฮยองเป็นแฟนที่แย่มากเลยใช่มั้ย"

"ฮึก..ไม่หรอกครับฮยอง ผมเองก็นิสัยไม่ดีขี้โวยวาย ชอบโวยวายใส่ฮยอง หาเรื่องโกรธฮยองทั้งๆที่เรื่องบางเรื่องมันเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยแต่ผมก็ ชอบทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ต่อไปนี้ผมจะพยายามโวยวายให้น้อยลง จะได้เป็นเด็กดีของฮยองไง"

"ขอบคุณนะที่ยอมอดทนกับฮยอง ฮยองรักเรามากนะ โตขึ้นอีกปีแล้ว มีความสุขมากๆนะเด็กน้อยของฮยอง"

"ขอบคุณฮยองเหมือนกันฮะที่รักเด็กขี้โวยวายขี้เหวี่ยงขี้แยอย่างผม ผมก็รักฮยองเหมือนกันฮะ ^^"



"ฮิ้วๆๆ~ ดีกันแล้วสินะพวกนาย เรามาฉลองวันเกิดกันต่อเถอะ"

"ใจเย็นดิชอนจีฮยอง ให้เวลาเค้าอยู่ด้วยกันนานๆหน่อยไม่ได้หรือไง"

"ก็ชั้นหิวนี่"



ผมหันไปมองชอนจีฮยองกับชางโจที่ยืนเถียงกัน แคปฮยองที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมกับเนียลฮยอง และหันกลับมามองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ


ในวันเกิดทุกๆปีผมไม่เคยขอพรอะไรมากมาย ขอแค่เรายังมีกันมีพี่ชายที่ดีที่สุดอย่างแคปเนียลชอนจีฮยอง มีเพื่อนที่ดีที่สุดอย่างชางโจ และมีคนสำคัญที่สุดอย่างแอลโจฮยอง มีแค่เราหกคนในทุกๆวัน รวมทั้งแองเจิ้ลที่รักพวกเราทุกคน แค่นี้ผมก็ไม่อยากได้อะไรอีกแล้วครับ :)



-END-


 

 


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ PuddingJelly จากทั้งหมด 33 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 23 มิถุนายน 2556 / 14:45
    น่ารัก หนุ่มซื่อกับสาว(?)ขี้โวยวาย555555555555555 ฮ่าแอลโจ แต่ล่ะคำที่พูดมา5555555 ช่างทำร้ายจิตใจริกกี้ มีแฟนซื่อๆทำใจหน่อยนะริก
    #1
    0