คัดลอกลิงก์เเล้ว

The way You look at ME [ByungChan]

โดย PuddingJelly

'Cause there's something in the way you look at me...you make me believe there's nothing in this world i can't be. I never know what you see but there's somthing in the way you look at me...

ยอดวิวรวม

549

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


549

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


6
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  23 เม.ย. 58 / 04:48 น.
นิยาย The way You look at ME [ByungChan] The way You look at ME [ByungChan] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้





 
Talk:;

ต้องออกตัวก่อนนะคะว่าเรื่องนี้เป็น OS

มันเลยค่อนข้างสั้น จริงๆโมเม้นมันไม่มีอะไรเลย

แต่รูปที่แม่ๆถ่ายมามันชวนฟิน ไรท์ก็เข็นไม่ค่อยออก

ต้องขอโทษด้วยถ้ามันเป็นฟิคเรื่อยเปื่อย 5555

เอาเป็นว่าคงพอเติมความหวานเล็กๆน้อยๆให้บยองชานชิปเปอร์ได้นะคะ

อ้อ ฝากติดตาม Since ; The last November เมกะโปรเจควันเกิด 3 เมะด้วยนะคะ
:-daisy ✿

เนื้อเรื่อง อัปเดต 23 เม.ย. 58 / 04:48


The way You look at Me

Author : HoneyJelly


BGM : The way you look at me by Christian Bautista


ความจริงแล้ว ความผิดปกตินี้มันเกิดขึ้นมานานแล้ว จะว่าไปก็น่าจะตั้งแต่ตอนที่พวกเขาเป็นเด็กเทรนอยู่ด้วยกัน จากตอนแรกที่ใครหลายๆคนทำให้ชานฮีรู้สึกเหมือนเป็นคนผิดปกติที่หงุดหงิดง่าย ขี้เหวี่ยงขี้วีนจนใครๆก็มักจะหวาดระแวงและถอยออกห่าง ก็มีคนคนนึงเข้ามา ชานฮีรู้สึกว่าเขาต้องผิดปกติแน่ๆคนบ้าอะไรยิ่งเขาโมโหก็ยิ่งหัวเราะ พอเหสี่ยงใส่ก็ส่งยิ้มหวานมาให้ ผิดปกติชัดๆ แต่ก็ช่างเถอะเวลาผ่านมาขนาดนี้ความผิดปกตินั้นได้กลายเป็นความเคยชินไปซะแล้ว


ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกันไ ม่ว่าจะอยู่ในอารมณ์ไหนแต่พอพวกเขาสองคนสบตากันเท่านั้นแหละใบหน้าของชานฮีก็ร้อนแปลกๆแถมยังอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ แล้วคนตัวเล็กก็ชอบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปไว้ก่อนจะชิ่งหนีไปยังๆม่ทันที่ชานฮีได้โวยวายเลย และยังเป็นคนเดียวที่บอกว่ารอยยิ้มของชานฮีมีคุณค่าเกินว่าสิ่งใดๆและเป็นสิ่งที่เขาอยากได้เป็นของขวัญในวันเกิดที่ใกล้จะมาถึงนี้


ทุกครั้งที่มีปัญหาหรือว่าจะมีเรื่องร้ายแรงอะไรเกิดขึ้น คำแนะนำจากที่ปรึกษามากมาย รวมถึงคำปลอบใจต่างๆกลับไม่ได้ทำให้เจ้าของใบหน้าหวานเข้มแข็งหรือรู้สึกดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย แต่กับผู้ชายที่ชื่อบยองฮอนเพียงแค่แขนแกร่งมาโอบไหล่และตบเบาๆชานฮีก็รู้สึกดีขึ้นอย่างประหลาด ยามที่ตากลมใสสบตากับดวงตาเรียวคู่นั้นความรู้สึกมากมายถูกสื่อออกมาโดยที่เขาทั้งสองไม่ต้องเอ่ยปากพูดคุยกัน ชานฮีสัมผัสได้ถึงความห่วงใยและกำลังใจที่เพื่อนร่วมวงคนนี้ส่งมาให้ เขาทำให้ร่างบางมั่นใจว่าอย่างน้อยไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็จะมีเขาคนนึงที่อยู่เคียงข้างและไม่ทิ้งไปไหนแน่นอน


"ชานฮียา~"
"หื้ม?"
"เดี๋ยวเสร็จงานแล้วไปเดินเล่นกันนะ"
"อะ...เอ่อ...อื้ม"
ทั้งๆที่มันก็เป็นแค่
ประโยคธรรมดาทั่วๆไป แต่ทำไมถึงได้ทำให้ใจของชานฮีเต้นแรงแบบนี้นะ ถึงแม้จะอยู่บนเวทีที่เต็มไปด้วยเสียงเรียกจากแฟนคลับ แต่ชานฮีก็ยังได้ยินเสียงนุ่มทุ้มที่เรียกชื่อจองเขาได้อย่างชัดเจน ถึงแม้บยองฮยอนจะใส่แว่นดำอยู่แต่มันก็ทำให้เจ้าของใบหน้าหวานรู้สึกร้อนๆหนาวๆจนต้องหลบสายตา เวลาถูกใครจ้องหรือมองนานคนเรามักจะรู้สึกตัวว่าถูกจับตามองอยู่ แล้วนี่จ้องกันตรงๆถึงจะใส่แว่นดำก็ไม่ช่วยอะไรหรอก

"วันนี้กินฟรีจนอิ่มแปล้เลย มางานที่ตลาดแบบนี้ก็ดีนะฮะ สาหร่ายเอย ปลาแห้งเอย ไหนจะเนื้อคัดคุณภาพพิเศษอีก ของดีๆทั้งนั้น"


"ย่า! นายกินจนจะอ้วนเป็นหมูแล้วนะชางฮยอน ไม่คิดจะไดเอ็ทบ้างหรอ" มักเน่ปลอมกับมักเน่ตัวจริงตีกันอีกแล้ว ถ้าพูดกันตามความจริงแล้ว ชานฮีรำคาญกับพฤติกรรมที่เป็นเด็กที่ไม่รู้จักโตแบบนี้เอาเสียมากๆ แต่ก็ไม่อยากจะตะคอกคนเป็นน้อง เพราะแค่นี้ก็น้องๆก็กลัวเขาจนหัวหดกันหมดแล้ว

"นี่ๆเรามาเต้นขำๆอัดคลิปให้แองเจิ้ลดูกันเหอะ"
"โอเคเลยฮยอง เดี๋ยวผมอัดเป็นอินสตาวิด แอลโจฮยอง ชอนจีฮยองมาถ่ายกัน" มินซูฮยองก็มาแปลก ปกติออกจะขี้เกียจแต่ทำไมวันนี้ถึงมาชวนน้องทำบ้าบออะไรไม่รู้ ชานฮีมีความคิดว่าหากเขารุ่นเดียวกับมินซูฮยอง เขาคงจะได้เป็นหัวหน้าวงอย่างแน่นอน

"ผมกับชอนจีขอตัวนะ"
"อ้าวเฮ้ย ได้ไงอ่ะฮยอง ไม่อยากเต้นก็ถ่ายคลิปให้พวกเราหน่อยละกัน"
"ก็ให้ซังอุคฮยองถ่ายให้ดิ เดี๋ยวผมกับแอลโจมานะครับฮยอง" เพียงร่าบางลั่นวาจา เจ้ามักเน่ตัวจริงที่รักและเคารพชานฮียิ่งกว่าใคร มีหรือจะกล้าหือ หลังจากบอกล่าวกับเมนเนเจอร์เรียบร้อยบยองฮอนก็กระตุกมือบางเบาๆให้เดินตามออกไปจากเต็นท์ที่พักของศิลปิน


"อากาศเริ่มเย็นแล้วเนอะ"
"หนาวหรอ" บยองฮอนเอ่ยขึ้นก่อนจะกระชับแขนแกร่งที่โอบรอบเอวบางอยู่ให้แน่นขึ้นอีก
"ก็นิดหน่อย เฮ้อ..."
"ถอนหายใจทำไม คิดอะไรอยู่"

"เรื่องไปเทสเสียงอัดเดโม่เพลงประกอบละครอ่ะ นายก็รู้นี่ว่าฉันอยากมีโซโล่เป็นของตัวเอง แล้วยิ่งเป็นเพลงบัลลาดประกอบละครด้วย"

"อื้ม เสียงชานนี่อ่ะหวานแล้วก็เพราะสุดๆเลยเวลาร้องเพลงบัลลาด"

"แต่ฉันกลัวทำพลาด มีตัวเลือกตั้งเยอะ รุ่นพี่เก่งๆตั้งหลายคน" บยองฮอนหยุดเดิน พร้อมกับวางมือทั้งสองข้างลงบ่นไหล่บางก่อนจะจับให้ร่างบางหันหาเข้าหาตน สายตาของทั้งคู่สบประสานกันอยู่ชั่วขณะ


"ไม่มีอะไรที่อีชานฮีทำไม่ได้หรอก เชื่อสิ" คนตรงหน้าบีบไหล่บางเบาๆเป็นการให้กำลังใจ บยองฮอนทำให้ชานฮีมั่นใจและคลายความกังวลทั้งหมดไปได้ด้วยเพียงคำพูดประโยคเดียว เขาทำได้ยังไงกันนะ ชานฮีก็ไม่เข้าใจตัวเองเช่นกันว่าทำไมทุกครั้ง เวลาเขาอยู่ต่อหน้าบยองฮอนเขาถึงไม่เป็นตัวเองเลย ไม่สิ ไม่ใช่ไม่เป็นตัวเอง แต่เป็นตัวเขาในอีกมุมนึงที่มีแค่บยองฮอนเท่านั้นที่ได้รู้จักมากกว่า


บยองฮอนยื่นมือเรียวมาประครองใบหน้าหวานไว้ก่อนจะค่อยๆโน้มลงประทับริมฝีปากเรียวลงบนกลีบปากเล็กสีแดงอมชมพูอย่างนุ่มนวลโดยไม่มีการรุกล้ำใดๆ ดวงตากลมใสหลับพริ้มลง หากชานฮีสามารถหยุดเวลาได้ เขาอยากจะหยุดมันไว้ ณ วินาทีนี้ วินาทีที่บยองฮอนได้มอบสัมผัสอันแสนหวานให้กับเขา หยุดเวลาให้โลกทั้งใบหยุดนิ่งและมีแค่สองเรา เพราะมันคือความรู้สึกที่เขาอยากจะสัมผัสมันมาโดยตลอด ความสุขล้นปรี่จากหัวใจ เพียงแค่มีบยองฮอนอยู่เคียงข้างชานฮี เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว

-END-


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ PuddingJelly จากทั้งหมด 33 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 17 มกราคม 2557 / 22:47
    ฟินไปสิคู่นี้ -/- บยองเป็นกำลังใจให้ชานฮีเสมอมาา กร๊ากก
    น่ารักอะไรยังงี้ <3
    #4
    0
  2. #3 ThingByung
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2556 / 19:19
    แต่งจากโมเม้นบางทีก็ยาก เพราะมันไม่มีพล๊อตอะไรเหมือนที่ว่าอะแหละ

    แต่จริงๆ เวลาอ่านก็อ่านแค่ต้องการซึมซับความหวาน หรือว่าโมเม้นนะ เนื้อเรื่องที่ว่าไม่มีอะไร

    แต่เราก้ต่างคนต่างรู้ว่ามีอะไร เพราะงั้นแบบนี้ก็เป็นอีกประเภทที่ชอบอ่าน

    อ่านแล้วรู้สึกเหมือนเก็บความทรงจำไว้ได้ดียิ่งขึ้น

    ฟิกน่ารัก หวาน เหมือนไอติมวนิลา ขอบคุณที่แต่งมานะคะไรท์เตอร์
    #3
    0
  3. วันที่ 4 พฤศจิกายน 2556 / 18:49
    หวานอ่ะ ทำไมบยองจะหวานกับจี้กับแบบนี้ เขินแทน >////<
    #2
    0
  4. วันที่ 4 พฤศจิกายน 2556 / 16:57
    สนุกอ่าไรท์ ฟินเวอร์ >//////<
    #1
    0