คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Stubborn [CAP*Chang] Stubborn [CAP*Chang] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

 


Talk:;
มันเป็นฟิคแก้บนที่ไรท์ดองไว้ค่ะ แหะๆ
คู่อาจจะแปลกไปหน่อย แต่โมเมนท์วันนั้นน่ารักมากจริงๆ
ประกอบกับความห่วงใยของแคพยองที่ไรท์สัมผัสได้จากการดูแฟนแคมก็
เลยกลายเป็นฟิคเรื่องนี้ อาจจะรีบตัดจบไปหน่อย แต่ตันแล้วจริงๆค่ะ
ยังไงก็ฝากติชมด้วยนะคะ ใครชอบไม่ชอบคู่นี้บอกกันได้น้า
:-daisy ✿

เนื้อเรื่อง อัปเดต 4 ม.ค. 57 / 17:53


Stubborn [CAP*Chang]

Author : HoneyJelly

วันนี้เป็นวันสำคัญของทั้งหกคนเพราะนอกจากจะมีอัดรายการโปรโมทการคัมแบคแล้ววันนี้ยังมีแฟนมีทติ้งเล็กๆให้พวกเขาได้เซอร์วิสแฟนๆด้วย

"ฮู่วววว~ สู้ๆนะชเวจงฮยอน นายทำได้อยู่แล้ว เพราะนายคือแดนศ์ซิ่งบอยชางโจ" ร่างสูงเอ่ยให้กำลังใจตัวเองเบาๆ ก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง
แน่นอนว่าวันนี้เขาอารมณ์ดี และมีความสุข สภาพจิตใจดีเกินร้อย แต่สภาพร่างกายเนี่ยสิ ไม่ค่อยจะยอมไปด้วยกันเลย


แฟนเซอร์วิสพิเศษมากมายถูกงัดออกมาสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้กับแองเจิ้ลที่มาร่วมเชียร์พวกเขาในวันนี้ ปิดท้ายด้วยขบวนการทีนท็อปเรนเจอร์

เมื่อแอลโจย่อตัวลงและกางแขนสองข้างออกกว้างถูกประกบข้างด้วยสองนักร้องนำของวงอย่างชอนจีและเนียล พี่ใหญ่อย่างแคปก็กำลังจะโน้มตัวลงไปแอคท่าต่อจากแอลโจ ไม่ทันจะได้แอคก็รู้สึกได้ถึงน้ำหนักที่ทิ้งลงมาบนไหล่กว้าง เมื่อหันกลับไปก็พบว่าเป็นมักเน่ร่างยักษ์อย่างชางโจนั่นเอง

"อะไรของนายเนี่ย"
"เหอะน่า" โวยวายไปก็เท่านั้นเมื่อชางโจจับให้พี่ใหญ่ของวงหันกลับไป
"โอ้ย จะผลักทำไมเนี่ย" เมื่อโดนผลักให้ย่อตัวลงไปอยู่ในตำแหน่งที่พึงพอใจแล้วชางโจก็พาดแขนทั้งสองข้างลงบนไหล่กว้างแล้วแอคท่าบ้าง วันนี้คงมีรูปคู่มักเน่กับพี่ใหญ่เต็มไปหมดแน่ๆ


"โด่วววว ฮยองอ่ะ ขอขี่หลังแค่นี้ก็ไม่ได้" แค่ชางโจจะแกล้งกอดคอแล้วกระโดดขี่หลังคนที่ย่อตัวอยู่ก็รีบสปริงตัวขึ้นทันที
"อะไร ตัวโตขนาดนี้แล้วจะมาขี่หลังพี่ทำไม ทำตัวเป็นเด็กไปได้ ไปได้แล้ว รีบเดินไปขึ้นรถได้เลย เดี๋ยวมีถ่ายรายการต่อ" อีกคนจะรู้มั้ยว่าที่ชางโจทำลงไปก็เพราะเขาเจ็บขาจนแทบจะเดินเก็บอาการให้เป็นปกติไม่ไหวแล้วหน่ะ

ช่วงนี้ตารางงานแน่นมาก แต่ชางโจก็มักจะคิดว่าเขาต้องทำทุกอย่างให้เต็มที่ เพราะว่านี่คือความฝันของเขา นี่คือเส้นทางที่เขาเลือกเอง กว่าที่เขาจะมายืนจุดนี้ได้ก็ต้องผ่านอะไรมามากมาย เจ็บมาก็เยอะ เจ็บอีกครั้งจะเป็นไรไป

"เจ็บขาทำไมไม่บอกพี่"
ทันทีที่ลงมากจากการซ้อมบนเวทีของรายการเลิฟรีเควส น้องเล็กของวงก็โดนพี่ใหญ่เรียกไปเอ็ดทันที
"ผมไม่เป็นไรหรอกครับ"
"จะไม่เป็นไรได้ไง เมื่อกี้ก็เห็นอยู่ ทำไมถึงดื้อแบบนี้นะจงฮยอน!"
"โอ๊ะ แคปฮยองเสียงดังโวยวายอะไรฮะ"
ร่างเล็กเจ้าของตำแหน่งมักเน่ตัวปลอมเอ่ยถามเสียงใส
"ก็ชางโจหน่ะสิ..."
"ไม่มีอะไรหรอกริคกี้" หลังจากได้ยินคำตอบจากเพื่อนซี้ริคกี้ก็มุ่งหน้าเดินไปยังห้องแต่งตัว มักเน่ตัวจริงอย่างชางโจที่กำลังจะเดินตามไปกลับถูกอีกคนรั้งข้อมือไว้

"จะไปไหน พี่ยังคุยกับเราไม่จบเลยนะ"
"แต่ผมไม่มีไรจะคุยกับฮยองแล้วนี่"
"ถ้ายังเจ็บขาอยู่ก็พักเถอะ"
"ผมไม่ได้เป็นอะไรซักหน่อย"
"นายจะฝืนไปทำไม เดี๋ยวเอ็นก็ได้ฉีกอีกหรอก"
"ผมยังไหวน่า"
"วันแถลงข่าวก็ล้ม เมื้อกี้ก็แทบจะเต้นไม่ไหวอยู่แล้ว ชเวจงฮยอน นายมันดื้อ!"
"แล้วฮยองจะมาวุ่นวายกับผมทำไมเล่า!" พูดจบก็เดินจากมา ทิ้งให้หัวหน้าวงอย่างมินซูยืนนิ่งงันอยู่อย่างนั้น ทีตอนนี้มาทำเป็นวุ่นวาย ตอนมีทที่อึมจุงเขาจะเล่นด้วยทำเป็นไม่อยากยุ่ง

"อ้าว ชางโจทำไมเดินกระเผลกแบบนั้นหล่ะ แล้วงี้จะเต็นไหวมั้ย" ชอนจีผู้เป็นพี่ชายที่เคารพรักยิ่งของชางโจเอ่ยถามอย่างห่วงใย

"ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวพ่นยาแล้วพันผ้าก็น่าจะโอเคแล้วครับ"
"มาๆๆ งั้นเดี๋ยวฮยองช่วย ริคกี้ยาาาา~ หยิบขวดยาในกระเป๋าชางโจมาให้หน่อยสิ"
"นี่ฮะ ชางโจถ้าไม่ไหวนายไม่ต้องขึ้นก็ได้นะ เดี๋ยวจะอักเสบแล้วเรื้อรังไปกันใหญ่"
"นั่นสิ เอ็นนายเพิ่งฉีกมาไม่นานด้วย" แดเนียลเอ่ยขึ้นด้วยความกังวลเพราะเขาเองก็มีปัญหาเรื่องเส้นเอ็นตอนที่ชางโจเอ็นฉีกเหมือนกัน เขารู้ดีว่ามันเจ็บและทรมานขนาดไหนที่จะต้องฝืนและอดกลั้นทนเก็บความรู้สึกเจ็บปวดนั้นไว้

"ผมไหวจริงๆครับ ทีนท็อปมีหกคนนะ ผมจะปล่อยให้เหลือห้าคนได้ยังไง"
"อ่ะ พันผ้าเสร็จก็ก็ใส่ถุงเท้าทับนะจะได้ไม่ผิดสังเกต"
"ขอบคุณนะแอลโจฮยอง"
"อ้าว แคปฮยองไปไหนมา เค้าแต่งตัวกันเสร็จหมดแล้ว รีบๆด่วนๆเลยฮยอง"
"อือ" ตอบรับแอลโจเสร็จก็ตรงไปยังราวแขวนเสื้อที่เหลือชุดอยู่เพียงชุดเดียวด้วยใบหน้ายับยู่ยี่

"เป็นไรของเค้าวะ หน้ายับเชียว"
"นั่นสิฮะ เมื่อกี้ผมก็ได้ยินแคปฮยองตะคอกชางโจด้วย"
"ช่างเถอะ เราไปหาอะไรกินรองท้องกันดีกว่า ริคกี้อยากกินไร เดี๋ยวฮยองเลี้ยงเอง" แอลโจกอดคอลากริคกี้ออกไปจากห้องแต่งตัวเป็นที่เรียบร้อย ทิ้งอีกสี่คนไว้ให้อยู่ในบรรยากาศที่น่าอึดอัดต่อไป

"เนียล ฮยองปวดฉี่ ไปห้องน้ำกันเถอะ"
"อ่า...ฮยองก็ไปดิ ผมจะอยู่เป็นเพื่อนน้อง"
ยังไม่ทันทีชอนจีจะได้ลากแดเนียลออกไปห้องน้ำ ทีมงานของทางรายการก็มาเรียกให้ไปสแตนบายแล้ว ทั้งสี่คนจึงได้แต่ขานรับแล้วเดินตามทีมงารออกไปโดยชางโจมีแดเนียลและชอนจีคอยประคองไป

"เด็กดื้อเอ้ย..." พี่ใหญ่ที่เดินรั้งท้ายก็เดินทำปากขมุบขมิบบ่มไปตลอดทาง

การถ่ายทำรายการช่วงที่ออกอากาศสดนั้นผ่านไปได้ด้วยดี แม้มักเน่ของจะนิ่งเงียบแทบจะไม่ได้พูดเลยก็ตาม แต่บนใบหน้าก็เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มบางๆตลอดเวลาช่วงรับเงินบริจาค
แต่เพียงแค่เดินลงจากเวทีและมาอยู่ด้านหลังฉากร่างสูงก็ซุดลงไปกับพื้นทันที ทำมห้สมาชิกในวงตากก็ตกใจเป็นอย่างมาก คนที่พุ่งเข้าไปหาชางโจเป็นคนแรกก็คงตะเป็นใคีไปไม่ได้นอกจากหัวหน้าวงอย่างแคป


"จงฮยอน!!! เป็นอะไรมากมั้ย ลุกไหวรึเปล่า"
"..."
"มาเดี๋ยวพี่ช่วยประคอง ค่อยๆลุกนะ คนอื่นก็รีบไปเก็บของเลยจะได้กลับหอไปพักกัน ริคกี้ฝากเก็บกระเป๋าให้ชางโจด้วยนะ แล้วเดี๋ยวไปเจอกันที่รถนะทุกคน"

เมื่อเห็นน้องเล็กไม่ตอบคนเป็นพี่ใหญ่เลยต้องเป็นฝ่ายจับแขนของอีกคนพาดบ่า และโอบเอวเจ้าเด็กดื้อเอาไว้ ก่อนจะหันไปออกคำสั่งสมาชิกคนอื่น คนที่ถูกโอบเอวอยู่ได้แต่กับปากแน่นดวงตาคมมีน้ำใสคลอหน่วย

"ลุกไม่ไหวใช่มั้ย เจ็บมากหล่ะสิ พี่บอก
พี่เตือนทำไมถึงไม่ฟังกันบ้าง"
"ก็ผม..."
"พี่รู้ว่านายเป็นห่วงงาน แต่ยังไงสุขภสพร่างกายของเราก็ต้องมาก่อน เข้าใจรึเปล่า"
"
แต่ทีนท็อปมีหกคน...ผมไม่อยากให้ทีนท็อปต้องขาดหายไปเพราะผม..."
"แค่เวทีเดียวไม่เห็นจะเป็นไรเลย มันไม่ใช่ความผิดนายซะหน่อย พี่เชื่อว่าแฟนๆต้องเข้าใจ แต่ทีหลังถ้านายยังดื้ออยู่แบบนี้ ทีนท็อปอาจจะต้องทำกิจกรรมโปรโมทแค่ 5 คนไปเป็นเดือนๆเลยก็ได้นะ"
"ผมขอโทษ..."
"ไม่เอาน่า บอกแล้วไงว่าไม่ใช่ความผิดนาย พี่ขออย่างเดียว..." เมื่อพี่ใหญ่อย่างแคปไม่ยอมพูดต่อ ชางโจก็ได้
แต่มองอย่างสงสัย

"ทีหลังอย่าดื้อแบบนี้อีก พี่เป็นห่วงนะ รู้มั้ย"
"....."
"รับปากสิ"
"ครับ..."
"ป่ะ เรากลับหอกันดีกว่า พี่นับหนึ่ง สอง สามแล้วค่อยๆลุกนะ"
"
ไม่ไหว..." ดูเหมือนว่าน้ำตาที่คลออยู่นั้นจะไม่ได้มาจากการที่โดนพี่ดุ แต่นั่นเป็นเพราะความเจ็บปวดที่เกินกว่าจะอดทนไหวมากกว่า ชางโจไมใช่คนออนแอ่ แต่ครั้งนี้มันหนักหนาเกินไปจริงๆ ที่เขาทนฝืนมาทั้งวัน เมื่อยาหมดฤทธิ์อาการบาดเจ็บก็เลยทวีคูณ

"งั้นขี่หลังพี่มา"
"....."
"ขึ้นมาเร็วๆสิ จะได้กลับไปพักที่หอ"
"พี่ไม่ชอบให้ผมขี่หลังไม่ได้หรอไง"
"อะไรกัน อย่าบอกนะว่าที่ดื้อไม่ชอบฟังพี่วันนี้ เพราะงอนที่พี่ไม่ยอมให้ขี่หลังเมื่อเช้าหน่ะ"
"ก็..."
"ทำไมคิดเล็กคิดน้อยแบบนี้นะเรา"
"ก็ตอนนั้นผมเจ็บขา ไม่อยากเดินแล้วนี่ แต่ฮยองทำเหมือนรำคาญ..."
"เจ็บแล้วทำไมไม่พูด ไม่บิกพี่ดีๆหล่ะ ไม่งั้นก็ให้ขี่หลังไปนานแล้ว แต่ช่างมันเถอะ เอาเป็นว่าตอนนี้รีบๆขึ้นมาเร็วจะได้กลับหอกัน"
มักเน่เกาะขึ้นหลังแคปก่อนจะเอาแขนยาวทั้งสองข้างโอบรอบคอพี่ใหญ่ไว้อย่างหลวมๆ และศรีษะทุยกับซบลงบนไหล่กว้าง


"เกาะแน่นๆนะ ไว้เดี๋ยวถึงหอแล้วพี่จะพาเราขี่หลังขึ้นห้องด้วย โอเคป่ะ ถือว่าชดเชยเมื่อเช้า"
"ไม่ต้องหรอกครับ เดี๋ยวจะเหนื่อยฮยองเปล่าๆ ตัวผมก็ไม่ใช่เล็กๆ เดี๋ยวผมค่อยๆเดินก็ได้"
"ดื้ออีกแล้วนะเรา ถ้าพี่ไม่ดูแลคนที่พี่รักแล้วจะให้พี่ไปดูแลใคร ฮึ"
"คำก็ดื้อ สองคำก็ดื้อ งั้นก็ตามใจอยากแบกก็แบก แล้วอย่างมาบ่นทีหลังนะ" สำหรับลีดเดอร์แคปแล้ว การดูแลสมาชิกในวงไม่ใช่เพียงแค่ทำไปตามหน้าที่เท่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลับน้องเล็กของวงที่พยายามจะทำตัวให้โตเป็นผู้ใหญ่ พยายามจะเข้มแข็งซะจนเกินอายุแบบนี้ แคปทำไปตามหัวใจต่างหาก ต้อให้ชเวจงฮยอนดื้อกว่านี้เขาก็ยังรัก เพราะนั่นคือเด็กดื้อของเขา

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ PuddingJelly จากทั้งหมด 33 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 23 กันยายน 2556 / 19:44
    งื้อออออออออออออออออออออออออออออออออ -//////////////////////-

    แบบ โอ้ยยยยยยยยยยยยย หเ้ฟเ้กหดเฟหเฟ้เฟ อ้่กกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    เด็กดื้อ งื้ออ แต่คือแบบ ตอนชางโจเจ็บขาในเลิฟรีเควส เป็นอะไรที่เจ็บปวดมากอ่ะ

    มันดูเจ็บจริงๆนะคือไม่ไหวก็อย่าฝืนน่าเชวจงฮยอน
    #3
    0
  2. #2 Piggie
    วันที่ 22 กันยายน 2556 / 23:59
    55555 เด็กดื้อ!!! โดนดีเลย แฮ่ๆ >_<

    อยากเจ็บขาบ้างจัง อยากขี่หลังพี่แคปบ้าง.... ห๊ะ!! ^^"
    #2
    0
  3. #1 ออ.
    วันที่ 22 กันยายน 2556 / 23:23
    ได้ดูแฟนแคมแล้วมาอ่าน ยิ่งฟินใหญ่ >__< พี่น้องคู่นี้....

    ลุ้นให้อุ้มเลย จริงๆนะเนี่ย
    #1
    0