สื่อรัก..my cookies ..

ตอนที่ 13 : สิ่งที่ขอ... กับการรอคอย...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 92
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    31 ธ.ค. 49

....ไม่จริง เธอหายไปแบบนี้ไม่ได้นะ ริกะตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น มันเกิดอะไรขึ้น เธอร้องไห้... เธอคว้าโทรศัพท์ในขณะที่ตัวเองยังเปลือยเปล่าอยู่แบบนั้น

"ตู๊ด.............. ตู๊ด................   อืมมม ฮัลโล" เสียงจากปลายทางที่งัวเงีย

"อาอิ!!!  ฮือๆ อาอิ .. ซาโอริ.. ฮือๆ" เธอพูดไปร้องไห้ไป

"หือ เอ๊ะ!!~ ริกะหรอ? เธอเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น ใจเย็นๆค่อยๆพูด"  อาอิตาสว่างขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นเพื่อนสาวร้องไห้ซึ่งปกติแล้ว ยัยนี่เสียน้ำตายากมาก

"ซาโอริ.. หายไป คือว่า.. ฉันกับเค้ากำลัง... แล้วเค้าหายไปน่ะ" เธอหยุดร้องไห้แล้วพยายามจะอธิบาย

"อืม.. เธอทำฉันงงนะ เธอพูดเหมือนกับว่ากลับจากโรงพยาบาลแล้วเธอเจอซาโอริหรอ?" อาอิเริ่ม งง

"ฉันเจอเค้าที่โรงเรียนน่ะ ฉันไปดูที่สนามบาสที่เจอเค้าครั้งแรกเค้าอยู่ที่นั่น แล้วฉันพามาบ้าน" ริกะเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น

"แต่ตอนนี้เค้าหายไป.." น้ำตาเริ่มไหลอีกครั้ง

"เอางี้ เธอใจเย็นๆ แล้วไปนอนก่อนดีไหม แล้วพรุ่งนี้ค่อยไปดูที่โรงเรียนกันแล้วค่อยไปเยี่ยมซาโอริที่โรงพยาบาล" อาอิเสนอ เพราะนี่มันก็เที่ยงคืนแล้วนะ

"ฉันเป็นห่วงเค้า มันไม่เหมือนครั้งที่แล้ว คือ ว่า .. เค้าหายไปต่อหน้าต่อตาตอนที่ฉันกับเค้า ... " ริกะไม่กล้าจะพูด คิดอยู่ว่าจะพูดดีไหม

"ตอนเธอกับเค้าทำไม??" อาอิย้อนถาม
_________________________________________________

ที่ห้อง 1204 คาเซะ ซาโอริ โรงพยาบาล ไซเค็น

"ริกะ ริกะ!!!~~ " เสียงสาวน้อยที่นอนอยู่บนเตียง ร้องเรียกสุดเสียงเธอลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึก ถึงความสุขตอนนั้น... แต่เธอต้องแปลกใจเมื่อลืมตาขึ้นมาเธอไม่เจอริกะ แต่เธอกับนอนอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมสีขาว และเริ่มรู้สึกเหนื่อยหอบ ก่อนจะเห็นหน้าผู้หญิงในชุดสีขาว 3-4 คนที่กำลังตกใจ

"ซาโอริจัง คุณหนูซาโอริ รู้สึกตัวแล้วรึค่ะ?" เสียงหนึ่งในกลุ่มผู้หญิงที่ใส่ชุดสีขาว เธอเริ่มคุ้นตาแล้วที่นี่คือโรงพยาบาลนี่!!!

คุณหมอเริ่มตรวจอาการ และก็สรุปไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นอยู่ดี ดี ทำไมคนไข้ที่นอนอย่างกับเจ้าหญิงนิทรามาเกือบ 2 อาทิตย์ ถึงได้ฟื้นขึ้น...

ซาโอริรู้สึกดีใจที่ตัวเองกลับเข้าร่าง แต่ก็ยังคงกังวลว่าผู้หญิงที่ทำให้เธอมีชีวิตอีกครั้งจะเป็นอย่างไร กับการที่เธอหายตัวไปแล้วมานอนอยู่ที่นี่ แต่ก็อดใจเต้นไม่ได้ เมื่อนึกถึงว่ามาที่นี่ได้อย่างไร.. แล้วเธอจะทำอย่างไรดีล่ะ เธอจะบอกเค้าอย่างไร

_____________________________________________________

"คือว่าฉันกับเค้า... กำลัง อืมเธอมาหาฉันได้ไหมอาอิ" เสียงสาวน้อยที่ยังคงเปลือยเปล่าอยู่บนที่นอนสีฟ้า กำลังขอร้องเพื่อนสาว..

"ยัยบ๊องส์!!! นี่มันเที่ยงคืนนะฉันจะไปได้ยังไง??"  อาอิพูดเสียงสูงราวกับว่าเพื่อนของเธอเพี้ยนไปแล้ว

"อืม... จริงสินะ ถ้างั้นฉันไปหาเธอที่บ้านแล้วกัน" เธอสรุปเพราะตอนนี้เธอว้าวุ่นใจ เธอคิดว่าถ้าขืนยังอยู่ในห้องนี้คนเดียวเธอต้องบ้าแน่ๆ เธอต้องการที่จะหาคำตอบว่าซาโอริหายไปไหน เมื่อนึกถึงตรงนี้ เธอก็อยากจะร้องไห้ แต่ทำไมมันรู้สึกเหมือนมีอะไรดีๆ บางอย่างกำลังจะเกิดขึ้นเธอเริ่มสับสน

"อืม เอางั้นก็ได้ มาถึงก็โทรมาแล้วกันจะลงไปรับ.." อาอิคิดว่าตอนนี้เพื่อนของเธอคงต้องการเธอจริงๆ

"เดี๋ยวเจอกันแค่นี้นะ" ริกะวางสาย ลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าก่อนจะคว้าโทรศัพท์วิ่งออกจากบ้านไป

ระหว่างทางเธอก็เฝ้าคิดถึงแต่สาวน้อยผมทองที่แสนจะอ่อนหวาน ดวงตาคู่นั้น ใบหน้าสีแดงระเรื่อ และร่างอันบอบบาง ผิวขาวเนียน ทำให้เธอคิดถึงมากจนอยากจะร้องไห้ทำไมเราเป็นอะไรไปนะ... ปกติการที่เธอจะร้องไห้กับเรื่องอะไรสักเรื่องนั้นมันยากเหลือเกิน...

ถึงสักที... จากบ้านเธอมาที่บ้านอาอิ ราวๆ 15 นาทีได้

ริกะหยิบมือถือโทรหาเพื่อนสาว

"ถึงแล้ว..." เธอบอกก่อนจะวางสายไป

แกร๊ก!!~   ไม่ถึง 1 นาทีก็มีสาวน้อยในชุดนอนสีชมพูบางเบา ลงมาเปิดประตูให้

"เข้ามาสิ หนาวนะข้างนอกเนี่ย ยืนโอ้เอ้อยู่ได้" เธอเดินออกมาจูงมือเพื่อนสาวที่ดูเหมือนเหม่อลอย เข้าไปข้างใน

"จะดื่มอะไรไหม ช็อกโกแล็ตร้อนๆ สักแก้วแล้วกันนะ แล้วค่อยเล่าให้ฉันฟัง  "  เธอจัดแจงให้เพื่อนสาวนั่งที่โซฟารับแขก แล้วเธอก็เดินไปที่ครัวชงช็อกโกแล็ตร้อนๆ อย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะถือเดินกลับมาให้เพื่อนสาวที่สีหน้าดูเศร้าเหลือเกิน

"ขอบใจนะ"  เพื่อนสาวกล่าวเสียงเศร้า ก่อนจะเอามือสองข้างกุมแก้วไว้

"มีอะไรล่ะ ค่อยๆเล่ามาซิ ขึ้นไปที่ห้องฉันดีกว่านะ คนในบ้านหลับกันหมดแล้ว" เธอบอกเสียงเรียบแล้วลุกขึ้นเดินนำไปที่ห้องนอนของเธอ

ริกะเดินตามไปอย่างว่าง่าย และก็ถือแก้วช็อกโกแล็ตไปด้วย

ซาโอรินั่งบนที่นอนสีชมพูอ่อน พร้อมกับหยิบหมอนมาวางไว้ที่ตักเตรียมพร้อมที่จะนั่งฟังเพื่อนเธอเล่าเรื่องราวทั้งหมด

ริกะนั่งลงข้างๆ พลางจิบช็อคโกแล็ต ที่ตอนนี้เริ่มเย็นลง

"คือว่า เมื่อวานน่ะพอส่งเธอแล้วฉันก็เดินไปที่โรงเรียนแล้วก็ไปเจอซาโอริที่ม้านั่งยาวข้างสนามบาส เค้าบอกฉันว่าเค้าจะมาที่นี่ทุกๆครั้ง เค้าก็ไม่รู้ทำไม แล้วฉันก็พาเค้ากลับบ้านมากับฉัน แล้วฉันกับเค้า อืมแบบว่าฉัน.. พูดยากจริงแหะ" ริกะสีหน้าเริ่มแดง และก็พูดติดขัดเพราะไม่รู้จะอธิบายยังไง

"เธอทำไรซาโอริล่ะ อย่าบอกนะว่า.... ไม่อยากจะเชื่อเลย..ให้ตายซิกับผียังไม่เว้น" อาอิทำตาโตตำหนิเพื่อนสาวที่ตอนนี้ทำตัวลีบลงไปทุกที

"อืมก็..นะ เค้าน่ารักนี่ฉันหักห้ามใจแล้วแต่แปลกนะเค้าก็เหมือนเรานี่แร่ะเหมือนจนฉันลืมไปว่านั่นเป็นแค่วิญญาณนะ.. แล้วตอนที่เค้ากำลังจะ... นั่นแหละ เค้าก็หายไป" ริกะพูดอย่างเหนื่อยใจ

"อืม.. แล้วจะให้ฉันช่วยอะไรล่ะ เราจะทำอะไรได้ แต่เรื่องนี้มันต้องมีอะไรสักอย่างนะ แปลกมากๆ" อาอิครุ่นคิด

"เหนื่อยจัง... " ริกะพูดพลางวางแก้วลงแล้วเอนตัวลงนอนตักอาอิ

"นอนตักหน่อยนะ" เธอบอกก่อนจะหลับตาลง

ไม่มีเสียงตอบมาจากอีกฝ่าย...

อาอิก็เริ่มจะง่วงเหมือนกันเพราะปกติเธอต้องนอนแล้ว แต่โดนปลุกมากลางดึกเพราะคนที่กำลังนอนสบายตรงตักเธอนี่แหละ

ผ่านไปสัก 5 นาที  จะสบายมากไปแล้วนะ ไปก่อเรื่องมาแล้วยังมานอนตักเราอีก

"นี่แน่ะ... นอนสบายเลยนะ" อาอิหยิกแก้มริกะอย่างแรง

"โอ้ย..." ริกะคว้ามืออาอิไว้ พร้อมกับลืมตามองดูหน้าเพื่อนสาว...

อาอิหลบสายตาเพราะเธอไม่อาจจะทนดูสายตาคู่นั้นได้ มันดูมีพลังเหลือเกิน แย่ล่ะ ยัยบ๊องส์นี่ท่าจะเอาเรื่อง แง้ว ไม่น่าไปปลุกเลย เธอคิดในใจ

"หึ หึ ยัยอาอิ..." เสียงมุ่งร้ายพิกล

"อาราย.. ห๊า..." เธอทำใจดีสู้เสือ(ผู้หญิง =.=")  ตอบกลับไป ถึงจะเป็นเพื่อนกันมานานก็เถอะนะ ก็พอจะรู้จักนิสัยเขาดี ว่าแววตาแบบนี้อันตรายนัก...

ริกะดึงมืออาอิพร้อมกับลุกขึ้นพลิกขึ้นไปนั่งคร่อมบนตัวอาอิ และทำหน้าเจ้าเล่ห์

"ยัยริกะ เธอจะทำอะไรฉันห๊า...!!" เธอทำเสียงสูง

"ชอบแกล้งคนหลับนี่ไม่ดีนะจ้ะ ต้องโดนแบบนี้..." ริกะก้มลงไปไซร์ที่คออาอิ.. น่าจะพูดว่าไปฟัดมากกว่านะถึงจะถูก =.=" 

"ว้าย... อ่า.. อย่านะ ยัยริกะบ้า" เธอพูดพลางดิ้นไปมา ยัยนี่แรงเยอะมากไม่น่าไปแกล้งเลยจริงๆ แล้วจะทำไงดีเนี่ย

"ร้องขอชีวิตเร๊อะ ว่าไงยัยตัวแสบ... นี่แน่ะ แกล้งคนอื่นดีนัก.." ริกะพูดด้วยน้ำเสียงอย่างคนมีชัย.. เธอฟัดที่ใบหูทั้งสองข้างและซอกคอซึ่งเป็นจุดตายของเพื่อนสาวเลยล่ะ

อาอิเริ่มหยุดดิ้น เพราะอยู่ ๆ เธอก็เหมือนหมดแรงมันอ่อนหยวบไปทั้งตัว เพราะมันเป็นจุดตายของเธอไงซึ่งริกะจะรู้ และชอบแกล้งเธอประจำ

"อย่า ให้ลุกได้นะ ยัยริกะ หึ หึ" เธอยังคงพูดอย่างไม่ยอมง่ายๆ ทั้งๆที่หมดแรงสู้

"อ่า ยังไม่ยอมใช่ไหมงั้นวันนี้ต้องเจอแบบนี้ กวนประสาทตั้งแต่เช้าแล้วนะวันนี้ยังไม่ได้คิดบัญชีเลย" ริกะหัวเราะ ก่อนจะลงมือเอาหน้าลงไปฟัดอาอิอีกครั้งแต่คราวนี้ไม่เหมือนทุกๆ ครั้ง เพราะเธอไซร้ลงมาต่ำจนถึง หน้าอกเล็กๆ ของเพื่อนสาวขนาดพอดีมือน่ะสิในขณะที่ใช้มือทั้งสองข้างขึงมืออาอิไว้ 

"ริกะ!!~ ยะ อย่าน้า .. ว้ายย อย่านะ  ยอมแล้ว แง๊~~ อย่าทำไรเค้าน้า.. แงๆ" อาอิร้องขอเพื่อนสาวที่ตอนนี้กลายเป็นปีศาจไปแล้ว - -*  มันจะมากไปแล้วนะยัยริกะ แง แง ใครก็ได้ช่วยหนูที

"จะตะโกนทำไม เดี๋ยวก็ตื่นกันทั้งบ้านหรอกยัยบ๊องส์ ยังไงๆ ก็ไม่รอดแน่ ฮ่า ฮา" ริกะหัวเราะอย่างผู้ชนะ

"แง แง หยุดนะ ยัยบ้าริกะ ไม่งั้นฉันจะร้องให้คนช่วย" อาอิยื่นคำขาด

"แสดงว่าไม่ได้กลัวงั้นต้องโดนนี่" เหมือนว่าตอนนี้สิ่งที่อาอิพูดจะกลายเป็นสิ่งที่ยั่วยุอารมณ์ของริกะไปเสียแล้ว

"ว้ายยย ... อ๊ะ!!~ อ่า.." เธอร้อง..ก่อนจะครางเสียงหลงเพราะว่า ริกะเอามืออาอิมารวบไว้แล้วใช้มือเดียวจับไว้ แล้วอีกมือนึงมาปลดเสื้อนอนผ่าหน้าที่อาอิใส่อยู่ ก่อนจะยกตัวอาอิขึ้น... เพื่อปลดตะขอด้านหลัง... ก่อนจะฝากรอยจ้ำแดงๆ ไว้ตามอกสวยๆคู่นั้น

"นี่แน่ะ.."  เธอพูดก่อนจะลงมือละเลงไปตามหน้าอกสวยๆ

อาอิหยุดดิ้น... เธอหมดแรงที่จะสู้แล้ว เธอหัวหมุนไปหมด และอายแม้ว่าจะสนิทกันมากแค่ไหนก็ยังไม่เคยให้ริกะได้เห็นหน้าอกของเธอเลยแม้ว่าจะโดนแกล้งแค่ไหน ก็ยังไม่เคยโดนแกล้งแบบนี้สักครั้ง หัวเธอหมุนไปหมด...  

.
.
.
.
.>>>>>>>>ตรงนี้ไปอ่านในตอนพิเศษนะคะ  ทำไปได้ยัยริกะ!!~~<<<<<<<<<.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

ตอนนี้ก็เกือบๆจะตีสี่แล้วนะ.. สาวน้อยผมดำขลับนอนร่างเปลือยเปล่ากอดเพื่อนสาวที่นอนหลับอยู่ในอ้อมกอดของเธอ.... หลังจากบทลงโทษที่แสนจะดุเดือด อาอิจังหลับสนิท

คืนนี้ริกะกลายเป็นปีศาจในร่างสาวน้อยจริงๆ... ก่อนที่ฟ้าจะสว่าง  ริกะลืมตาขึ้นสู้แสงไฟที่ยังไม่ได้ปิด เธอหันมามองผู้หญิงที่แสนคุ้นตาที่นอนทับแขนเธออยู่จนชาไปหมด... ยัยอาอินี่ ตายละ ฉันทำอะไรลงไปนี่ สงสัยอารมณ์ค้างมาจากซาโอริแล้วมาลงที่ยังอาอิเปล่าเนี่ย กำเวงจริงๆ แล้วจะทำไงเนี่ย แต่ตอนนั้นเธอมองสาวน้อยอย่างพิจารณา สวยจัง.. เอ๊ะ!!~ ไม่ได้นะแล้วซาโอริล่ะ .. จะทำไงดีนี่ฉัน... เห้อ..
    
ริกะครุ่นคิดไม่รู้จะรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำลงไปยังไง แล้วความเป็นเพื่อนของเอที่มีมาจะเป็นอย่างไร ในเมื่อเธอทำลงไปแล้ว... ริกะวางอาอิลงบนหมอนก่อนจะลุกไปปิดไฟ  และลงมานอนข้างๆอาอิ ริกะใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแต่ยังคงปล่อยให้เพื่อนสาวนอนเปลือยเปล่าอย่างนั้น เธอจุ๊บเบาๆ ที่แก้มของอาอิก่อนจะเอาเธอมากอดแล้วหลับไป...

  

 


- -

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

146 ความคิดเห็น