[Fanfic] Got7 x You #เจ้าสาวของกัซ

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 2 ‘ว่าที่เจ้าบ่าว [2]’ [30%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 724
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    7 ม.ค. 60



ตอนที่ 2
‘ว่าที่เจ้าบ่าว
[2]’




           แสงแดดเช้าสาดส่องล้อผ้าม่านสีหวานสู่เตียงนอนกระทบเข้าเปลือกตาบางจนสัมผัสได้ว่าตอนนี้ยามเช้าได้ย่ามกรายเข้ามาแล้ว เปลือกตาสั่นแผ่วขยับเปิดทีละน้อยเพื่อปรับแสงให้เข้าที่ เช้าวันใหม่นี้คือวันแรกของบ้านหลังนี้ และเป็นอีกวันที่เธอต้องเลือกสรรชายผู้ที่จะมาเป็นคู่ครอง
            แขนเล็กปัดป่ายบิดไปมาคลายความเมื่อยยามตื่น แต่กลับต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อมีสัมผัสบางอย่างใกล้ๆ ไม่ใช่หมอนข้าง ไม่ใช่ตุ๊กตา ไม่ใช่ผ้าห่ม แต่คล้ายมีใครอยู่เคียงข้าง เปลือกตาบางลืมตาพรึ่บ!! เพ่งมองใบหน้าหล่อใสนอนตะแคงข้างส่งยิ้มตอนรับยามเช้า
            “กรี๊ดดดด!!”
            ตุบ!!
            “โอ้ย!/โอ้ย!”
            เหมือนว่าการนอนหลับยาวจะทำให้มีเรี่ยวแรงขึ้นเยอะ เท้าเธอออกแรงยันคนถือวิสาสะขึ้นเตียงลงพื้นดังโครม แต่เจ้าตัวก็กลับดีดตัวถอยหลังตั้งหลักผิดท่าลงพื้นมากับเขาด้วย ร่างทั้งคู่กระแทกเต็มๆ สร้างความเจ็บแปลบขึ้นบริเวณเชิงกราน แม้จะลุกขึ้นยืนอย่างเต็มความสูง แต่ก็ต้องใช้มือประครองไว้เพื่อลดภาระ
            “นี่คุณ!! เข้ามาในห้องฉันได้ยังไง?” เธอถามคนที่ลุกขึ้นยืนอีกฝั่งของเตียงตามมาติดๆ แต่ดูเหมือนเขาจะไม่รู้สึกเจ็บกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น มีแต่รอยยิ้มสดใสราวกับเด็กน้อยส่งให้
            “พี่สาวไม่ได้ล็อคประตูนี่ครับ ผมเลยอยากมาทักทาย” เขาตอบพร้อมรอยยิ้ม
            “ฉันไม่ได้ล็อคเหรอ?” คนบุกรุกพยักหน้าหงึกๆ ให้คำตอบ เธอจะรู้หรือเปล่าว่าเด็กคนนี้คือตัวแสบ เพราะกุญแจสำรองที่แอบไปขโมยมาในกระเป๋ากางเกงเป็นหลักฐานอย่างดี “แต่ถึงอย่างไรคุณก็ไม่มีสิทธิ์เขามาในห้องของฉันนะคะ”
            “ผมขอโทษครับ” ใบหน้ายิ้มซึมลงทันทีเมื่อถูกต่อว่า หญิงสาวเห็นแบบนั้นแล้วกลับรู้สึกผิดที่ต่อว่าเขาไปแบบนั้น ดูยังไงเขาก็ยังเด็ก อาจจะแค่เข้ามาทักทายก็ได้ เธอเป็นผู้ใหญ่กว่าควรให้อภัยสิ
            “เอ่อออ~” พูดไม่ออก
            “ผมแค่อยากเห็นหน้าพี่สาวชัดๆ อยากรู้จักพี่สาวมากขึ้น ผมเห็นประตูไม่ได้ล็อคเลยแอบเข้ามา ขอโทษนะครับ ผมน่าจะขออนุญาตก่อน”
            ‘ฉันไม่ได้ผิดนะ แต่ทำไมกลับรู้สึกผิดอย่างนี้!!’
            “ไม่เป็นไร ฉันไม่ว่าแล้ว ฉันขอโทษที่พูดแรงไปนะ”
            ไม่ได้พูดแรงตรงไหนเลย สมควรแก่การโดนว่าด้วยซ้ำ แต่ทำไมเด็กตรงหน้าถึงมีอิทธิพลต่อต่อมเอ็นดูของเธอขนาดนี้นะ ร่างเล็กพาตัวเองเข้าใกล้เด็กชายปริศนาใบหน้าซึมเพราะโดยดุ เธอยิ้มให้อย่างจริงใจเลยสร้างรอยยิ้มบนใบหน้าหล่อใสตามมา
            “ผมแบมแบมนะครับพี่สาว ว่าที่เจ้าบ่าวของพี่สาวในเร็วๆ นี้”
            ไม่พูดเปล่าเจ้าตัวกระโดดกอดร่างเล็กตรงหน้าหมับรัดร่างเข้าหน้าลำตัว พร้อมซุกใบหน้าเข้าบ่ากลมคลึง แอบสูดกลิ่นกายสาวหอมกรุ่นอย่างไม่ให้เจ้าของรู้ตัว รอยยิ้มใสๆ กลายเป็นรอยยิ้มแสนเจ้าเล่ห์ กระต่ายตัวน้อยตอนนี้กลายเป็นหมาป่าจอมล่าไปซะแล้ว ความใสแบบเด็กๆ นี่แหละที่จะทำให้เขาเข้าหาเธออย่างไม่ต้องให้เธอระแวง ไม่ผลักใส เปิดรับเขาตลอดเวลา และนี่คือแผนที่จะมัดใจเธอให้กลายมาเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ หึ!
            “แบมแบม จะมากอดแบบนี้ไม่ได้นะ” สาวเจ้าเอ็ด คนกอดเงยหน้าขึ้นมาสบตาซึมๆ อีกครั้ง ถ้าเธอจะใจแข็งกับลูกอ้อนระดับนี้ก็ให้มันรู้ไปสิ “ฉะ... ฉันยังไม่ได้อาบน้ำ”
            กระต่ายเจ้าเล่ห์เผยยิ้มทันที เขาส่ายหน้าน้อยๆ แล้วซุกเข้าซอกคอหอมกรุ่นของเธออีกครั้ง แต่เสียงอู้อี้พร้อมลมหายใจร้อนๆ กลับทำให้ใจสาวสั่นรัว “หอมออก พี่สาวไม่เห็นเหม็นเลย”
            “บะ... แบมแบม ปล่อยฉันก่อน” เธอวอนขอเสียงตะกุกตะกัก จนคนกอดต้องยอมปล่อยอย่างเสียดาย แต่ไม่วายเอื้อมมาจับมือบางกุมแน่นทั้งสองข้าง พร้อมส่งยิ้มแฉ่งเข้ากับยามเช้าให้เธอ
            “ลงไปกินข้าวเช้ากันครับ ทุกคนรออยู่” เขาพูดพร้อมส่งยิ้มตาหยี
            “ค่ะ ฉันขออาบน้ำก่อนนะ เดี๋ยวตามลงไป”
            คนฟังพยักหน้าตอบพร้อมปล่อยมือเล็กออกเป็นอิสระ ก่อนจะออกจากห้องแสนหวานนี้ไป แต่ไม่วายกลับมายิ้มกว้างให้สาวอีกครั้งก่อนออก ยิ้มยามเช้าที่แสนสดใสมันกลับทำให้สาวใจสั่นเพราะรอยยิ้มนั่น แม้ว่าจริงๆ แล้วจะไม่ชอบผู้ชายที่เด็กกว่า แต่ว่าสำหรับเด็กคนนี้คงจะต้องเป็นข้อยกเว้นซะแล้ว

            บนโต๊ะอาหารกว้าง อาหารตรงหน้าหลากหลายจนเธอเลือกทานไม่ถูก ยิ่งเพื่อนร่วมโต๊ะไม่ต้องพูดถึง ถึงแม้เช้านี้จะมาร่วมโต๊ะแค่ 5หนุ่ม มันก็เป็นอาหารตายามเช้าอีกหนึ่งชนิดเหมือนกัน รอยยิ้มทุกคนส่งมาให้สาว อาหารแทบจะถูกป้อนเข้าปากก็ไม่ปาน ดั่งเจ้าหญิงที่แทบไม่ต้องทำอะไร
            “ทานนี่หน่อยนะครับ” ยองแจผู้นั่งข้างๆ พูดพร้อมตักชิ้นไก่น่าทานให้
            “อันนี้ก็อร่อยนะครับพี่สาว” แบมแบมก็ไม่ยอมแพ้ ตักชิ้นเนื้อให้
            “ผมว่าคุณต้องชอบอันนี้” แจบอมทำคะแนนต่อด้วยรอยยิ้ม แม้นั่งห่างก็ยังลุกขึ้นเดินยกซุปร้อนๆ มาให้
            “ทานสิ กับข้าวเต็มจานเธอหมดแล้ว” แจ็คสันร้องทัก เขาเลี่ยงที่จะตักอาหารให้เหมือนคนอื่นๆ แต่กับดักคอคนอื่นๆ แทน หญิงสาวเองก็นั่งมองจานตัวเองอย่างหนักใจ ไม่รู้ว่าจะทานอะไรก่อน เพราะสายตาทั้งสามคู่จดจ้องมาที่เธออย่างมีความหวัง
            “ผมขอตัว” อีกหนึ่งคนที่ไม่ยอมพูด ไม่ยอมสบตา เพียงทานเงียบๆ และลุกขึ้นเดินออกจากโต๊ะอาหารไป หญิงสาวมองตามอย่างสงสัย ถ้าให้เดาเขาน่าจะเป็นอีกหนึ่งในว่าที่เจ้าบ่าวของเธอ แต่เขากลับไม่ยอมเข้าหา แต่กลับนั่งเงียบๆ อยู่คนเดียวแล้วออกไป
            “อย่าไปสนใจยูคยอมเลย ทานเถอะครับ” ยองแจเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
            หญิงสาวพยักหน้าเบาๆ แต่ในหัวยังเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ก็ต้องละสายตามาดูอาหารตรงหน้าแทน ในจานเธอเต็มไปด้วยอาหาร แค่มองก็รู้ว่ายังไงก็ทานไม่หมด แต่ก็ต้องทานเพราะเมื่อสายตาหลายคู่ยังจับจ้องอยู่แบบนี้ ถ้าเลี่ยงไม่ทานมีหวังมีดราม่าชุดใหญ่
            ‘ว่าแต่อีกสองคนไปไหน?’

กำลังปั่นน้าาา~... 30%



ที่จริงผมไม่ได้ใสนะครับ (แบมไม่ได้กล่าวไรท์กล่าวเอง) สายรุกแบบแยบยนแอบมาปล้นใจ ชอบแบบนี้มั้ยถามใจตัวเองดู
คนต่อไป >> จินยองของพวกเรา ในมาดเทพบุตรซาตาน รุกแรง รุกทีแทบระเบิด ฟินกระจายตัวแตกกันไปข้าง!! 

ปล. มาเร็วกว่ากำหนดหนึ่งวัน






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #12 molobee_kk (@mobeekk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 16:04
    สองคนไปไหน~~ๆๆๆๆๆ
    #12
    0
  2. #11 XYCYMN (@XYCYMN) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 15:34
    เจ้าบ่าวของชุ้นนนนน
    #11
    0