[Fanfic] Got7 x You #เจ้าสาวของกัซ

ตอนที่ 38 : ตอนที่ 10 ‘เดทตัดสิน’ [85%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 312
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    9 มี.ค. 60

 

                เวลาในตอนนี้ก็จะตีสามแล้ว ท้องฟ้ามืดสนิทไร้แสงจันทร์นำทางเพราะเป็นคืนเดือนมืด หากแต่มีบางอย่างที่ปรากฏชัดเจนบนท้องฟ้า นั่นก็คือหมู่ดาวน้อยใหญ่แข่งเปล่งแสงระยิบระยับ พาดผ่านท้องฟ้าเป็นล้านดวง แม้มันจะอยู่บนท้องฟ้าเป็นประจำ แต่น้อยคนหนักจะแหงนขึ้นมองดูว่ามันสวยงามเพียงใด
            ห้องเล็กๆ เหมือนจะเป็นที่ส่วนตัวของผู้นำมาโดยเฉพาะ ด้วยถูกดูแลอย่างดีไม่แม่แต่ฝุ่นให้กวนใจ ข้าวของน้อยชิ้นวางเป็นระเบียบเรียบร้อย ทั้งหนังสือ และเครื่องเล่นแผ่นเสียงสุดคลาสสิก แต่ก็ไม่น่าตกใจเท่ากับเพดานกว้างถูกแยกออกโดยรีโมทคอนโทร เผยให้เห็นท้องฟ้าได้อย่างชัดเจน
            “มานั่งนี่สิ”
            เสียงทุ้มเรียกสาวเจ้าพร้อมรั้งเรียวแขนเธอให้ลดตัวลงนั่งข้างกาย ถือวิสาสะปรับเบาะโซฟาตัวยาวให้กลายเป็นเตียงนุ่มแทน เพราะทีนี่แคบ การมีเฟอร์นิเจอร์แบบประหยัดพื้นที่เลยสำคัญ แถมยังมีลิ้นชักด้านล่างเพื่อเก็บหมอนและผ้าห่มเอาไว้ ซึ่งส่วนใหญ่มาร์คจะมาคลุกอยู่ที่นี่ในเวลาต้องการอยากจะพักผ่อน และยากนักที่จะมีใครมารบกวนเพราะนอกจากเขาแล้ว ก็ไม่มีใครรู้ว่ามีที่แบบนี้อยู่
            อ่อ! ตอนนี้เธอก็รู้แล้วนี่
            “สวยจังค่ะ ไม่คิดว่าจะมีที่แบบนี้อยู่ในบ้านด้วย”
            เธอตื่นเต้นฉีกยิ้มกว้างไม่ยอมหุบ หันหน้าไปปะทะหน้าหล่อที่กำลังมองเธออย่างเอ็นดู จนเผลอเอื้อมมือหนาเข้าไปจับปอยผมที่เข้ามาสัมผัสแก้มนุ่มเข้าไปทัดหู “บ้านฉันนี่ ต้องพิเศษหน่อย”
            ใบหน้าสาวละล่ำละลักอยากจะเบนหน้าหนีเพราะปั้นหน้าไม่ถูกด้วยเขินอาย แต่ก็โดนมือหนารั้งแก้มนุ่มเอาไว้ เขาอยากมองหน้าเธอ แสงอ่อนๆ จากโคมไฟสีส้มมัว มันน้อยนิดถ้าจะให้มองใบหน้าเธอชัดๆ แต่กลับรู้สึกสุขใจที่มีเธออยู่ใกล้ๆ
            “แล้วอยากอยู่หรือเปล่า“”
            “ก็อยู่อยู่แล้วนี่คะ”
            “หมายถึงอยู่ในฐานะเจ้าของบ้านอีกคน... อยากอยู่หรือเปล่า“”
            ประโยคหลังกระซิบแผ่ว กายแกร่งเขยื้อนเข้าหาร่างสาวใกล้ๆ แม้เธอจะพยายามถอยห่าง แต่ก็ถูกรวบรัดเข้าชิดสนิทกายร้อนแทน แววตาคมจับจ้องวงหน้าเนียนของหญิงสาว เขาอยากรู้คำตอบ แม้ว่าคำตอบของเธออาจจะไม่เป็นไปอย่างที่เขาต้องการ
            เธอมุดหน้าลงต่ำหนีคนเค้นเอาความ แต่ก็โดยปลายจมูกคมรั้งแก้มนุ่มให้เงยหน้าขึ้นปะทะ รู้สึกได้ว่าเลือดลมช่างสูบฉีดจนร้อนผ่าวไปทั้งกาย ขนอ่อนลุกชันเหมือนกับว่ามีลมหนาวเข้ามาปะทะ แต่ไม่ใช่ มันคือสัมผัสร้อนที่อ่อนนุ่มของเขาต่างหาก
            “คะ... คุณมาร์ค ไหนบอกจะให้เกียรติฉันยังไงคะ”
            “นี่คือวิธีการให้เกียรติผู้หญิงในแบบของฉัน”
            “การรุ่มร่ามไม่ใช่การให้เกียรติ”
            “แต่การรุ่มร่ามโดยที่ไม่เกินเลยไปกว่านั้น มันยากมากสำหรับฉัน รู้หรือเปล่า”
            ปลายจมูกสันที่อ้อยอิ่งอยู่นานเขาจับจ้องแก้มนุ่มของสาวฟอดใหญ่ สูดดมกลิ่นกายหอมจนเต็มปอด หากว่าจะพอแค่นั้นคงคิดผิด เขายังคงจับจองกัดกินแก้มสาวราวกับขนมรสเลิศ ยากแค่ไหนที่จะต้องอดทน ยากแค่ไหนที่จะควบคุมความต้องการของตัวเองได้ เธอคงไม่รู้หรอก สำหรับผู้ชายแล้ว การหักห้ามใจมันช่างทรมาน
            ใจจริงมาร์คอยากพาหญิงสาวมาดูดาวในคืนนี้ แต่กลายเป็นว่าเขาเองที่มัวแต่จับจ้องดาวข้างกาย ตะกองกอดเธอไว้ราวกับเธอจะบินหนีหาย อากาศเย็นสบายแต่กายกับร้อนรุ่ม หากไม่ติดสัญญาที่เคยให้ไว้ เขาคงกัดกินเธอจนสมใจ
            “ง่วงหรือเปล่า“”
            “ไม่ค่ะ”
            เธอตอบเสียงอู้อี้ ใบหน้าสาวซบอกแกร่ง วงแขนกว้างกระชับไหล่มนเข้าหาเป็นระยะๆ ภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน หนุนหมอนใบเดียวกัน แลดูเป็นเดทที่แสนธรรมดาสำหรับคนอย่างมาร์ค แต่กับให้ความรู้สึกแสนโรแมนติกสำหรับหญิงสาว ปกติเขาเย็นชา ดุดัน ป่าเถื่อน ปากเสีย แต่ตอนนี้ต่างออกไป เขาทั้งแสนอบอุ่น นุ่มนวล แสนดีราวกับเทพบุตร จะเป็นไปได้หรือไม่ที่เขาจะเป็นแบบนี้ตลอดไป
            “วันนี้คุณเป็นคนดีจัง”
            “ปกติฉันไม่ดีหรืออย่างไร“”
            “ค่ะ อย่าให้ต้องแจกแจง คาดว่ายันเช้าก็ยังไม่หมด”
            คนนิสัยไม่ดีหัวเราะจนอกกระเพื่อม จนคนอิงซับเงยหน้าส่งสายตาค้อนให้ วันนี้เขายิ้มบ่อยเกินไปแล้ว ยิ่งดูยิ่งน่าหมันไส้ เรื่องนิสัยแย่ๆ ของเขาใช่เรื่องตลกเสียที่ไหนกัน
            ความจริงมาร์คก็ไม่ใช่คนนิสัยแย่อะไร ยังเป็นที่เคารพของน้องๆ อีกต่างหาก แต่พอต้องมาเป็นคู่แข่งกันมาร์คก็ทุ่มเทและจริงจังกับมัน ใช่ที่ครั้งแรกมันคงเป็นความประทับใจแย่ที่สุดที่เธอเคยพบ มันก็แค่ฉากหน้าเพื่อต้องการให้เธอสนใจ แม้ลึกๆ แล้วเขาอยากจะจับจ้องเธอไว้เป็นของเขาคนเดียวตั้งแต่วันแรกก็ตาม
            มันคงเป็นเรื่องน่าอายที่คนอย่างมาร์คจะแสดงความรู้สึกไม่เป็น พอถึงเวลาของตัวเอง อยู่เพียงลำพังแค่สองคนโดยที่ไม่มีอะไรมากีดขวาง เขาพร้อมที่จะดูแลเธอ และมอบความรู้สึกดีๆ ให้จนเธอพอใจ ไม่ว่าจะขออะไรเขาก็จะให้ โทษฐานที่เคยใจร้ายกับเธอจนเธอกลัว
            “ฉันไม่ทำแล้ว ไม่เป็นคนนิสัยเสียแบบนั้นอีกแล้ว เธอจะยอมแต่งงานกับฉันหรือเปล่า“”
            “คุณมาร์คคะ”
            แววตาทั้งคู่ประสบกัน หลายครั้งที่หญิงสาวต้องพบกับคำถามนี้ และทุกครั้งเธอไม่อยากจะตอบมันออกไป กลัวว่าหากตกลงกับเขา แล้วคนที่เหลือจะรู้สึกอย่างไร ความรู้สึกผิดที่แล่นเข้ามามันยากเกินกว่าจะขจัดทิ้ง ทำได้เพียงนิ่งเงียบไว้ ไม่ตอบอะไรทั้งสิ้น
            “ฉันยังตอบไม่ได้ค่ะ”
            “ฉันเข้าใจ หากถึงเวลาที่เธอต้องเลือก ฉันจะไม่ยกสัญญาที่เราเคยพูดกันไว้มาผูกมัดเธอ ฉันสัญญา”
            “ขอบคุณค่ะ”
            กลีบปากร้อนประทับลงบนหน้าผ้านูนสวยอย่างแผ่วเบา เธอหลับตารับสัมผัสนุ่ม ประทับมันไว้เต็มหัวใจ เขาไม่อยากผู้มัดแม้ว่าจะสัญญาเอาไว้แล้ว ยอมเปิดโอกาสให้เธอได้เลือกในสิ่งที่เธอคิดว่าเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวเธอ แม้ในใจอยากจะเห็นแก่ตัว อยากผูกมัดแค่ไหนก็ตาม แต่ถึงอย่างไร หากเธอไม่เลือกเขาต่อให้เอาสัญญาเป็นร้อยเป็นพันเรื่องมาผูกมัด เธอก็หาวิธีแก้มันอยู่อย่างดี
            ริมฝีปากร้อนไล้ลงต่ำมาที่แก้มซ้ายเลื่อนไปขาว จูบสัมผัสอ่อนนุ่มราวกับปุยเมฆ เธอหลับตาพริ้มรับทุกสัมผัสของเขาอย่างเต็มใจ ตอนนี้มาร์คอย่างกับคนละคนที่เธอรู้จัก และเสียงหัวใจที่เต้นระงมของทั้งสองดวงมันเป็นเป็นคำตอบอย่างกลายๆ ว่าแท้จริงแล้วเขารู้สึกอย่างไรกับเธอ
            ปลายจมูกสาวถูกสัมผัสอุ่นจากกลีบปากร้อนทาบทับ เลื่อนลงมาครองรองส่วนหวานซ่านใจอย่างริมฝีปากอิ่ม ครั้งนี้เขาไม่ต้องบังคับหรือใช้แรงเพื่อเข้าไปกวาดต้อนความหวานมาเป็นของตน เธอยอมเปิดให้เขาเข้ามาตรวจสอบอย่างเต็มใจ กวาดรัดรับรสหวานซึ้งจนแทบจะลอยอยู่กลางอากาศ มันนุ่มละมุนเสียจนเผลอใจจนหมด
            ร่างกายอ่อนเรียวแรงราวกับดูสูบเอาวิญญาณออกจากร่าง ไม่จำเป็นต้องร้อนแรง แต่ความรัญจวนใจกับสัมผัสอันนุ่มลิ้นมันช่างตราตรึงเธอไปทั้งกายให้อยู่ในการควบคุมของเขา ทั้งสมองและร่างกายไปทางเดียวกัน ไม่สามรถหยุดความต้องการได้เลย
            “อยากต่อหรือเปล่า“”
            เขายอมถอนจูบแสนยั่วยวนของเธออก เปล่งเสียงพร่าข้างใบหูขาว เสียงกระเส่าเร้าอารมณ์ในกายให้ตอบสนองอย่างที่เขาต้องการ แม้ต้องการจะให้เกียรติ แต่ถ้าหญิงสาวต้องการเขาก็พร้อมจะมอบให้ตอนนี้ และตรงนี้


กำลังปั่นน้าาา~... 85%


นางอยากต่อหรือเปล่าไม่รู้ รู้แต่ว่าตอนนี้ไรท์อยากต่อค่ะ

ตอนหน้า ตอนสุดท้ายแย้ววว หกโมงเย็น-ทุ่มนิดๆ เวลาเดิมแล้วเจอกันจ้า


 











>><<
 
T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #136 Reisha Rene (@noohamham) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 08:16
    ว๊ายยยยยยยยยยยยย ต่อค่ะ! (เดี๋ยวววววว) >//<
    #136
    0
  2. #135 BomDawan (@BomDawan) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 22:09
    อร้ายยยยย ต่อออ
    #135
    0
  3. #134 molobee_kk (@mobeekk) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 20:38
    ต่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #134
    0
  4. #133 kiki got7 (@Thirdkiki) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 20:16
    อยากต่อมากๆค่ะ มาร์คเป็นพระเอกเเน่ๆเลยอ่ะ ไม่ก็ขอเป็นเเบมเเบมหรือจินยองก็ได้
    #133
    0
  5. #132 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 20:01
    ไปรวมก้อน กับ อีกคน ดีกว่า ฮืออออ มัดรวมแล้วกลืนลงท้อง
    #132
    0
  6. #131 aommie_bandita (@aommie_bandita) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 19:39
    อยากต่อค่ะ
    #131
    0