[Fanfic] Got7 x You #เจ้าสาวของกัซ

ตอนที่ 35 : ตอนที่ 10 ‘เดทตัดสิน’ [20%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    6 มี.ค. 60

ตอนที่ 10
‘เดทตัดสิน’

 

 


            ความรู้สึกที่เหมือนกับมีคนตบหน้าซ้ำแล้วซ้ำอีกตอนนี้จนชาวาบไปทั้งหน้า ทำให้หญิงสาวแทบจะสกัดกั้นความรู้สึกโกรธแทบไม่อยู่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพียงต้องออกแรงกดปลายศอกมนเข้าตามกล้ามเนื้อบริเวณหลังแกร่งไปมาเพื่อจะบำบัดอาการเมื่อยของคนนอนนิ่งอยู่อย่างสบายใจก็เท่านั้น
            วันนี้อุตส่าห์แต่งกายอย่างสวยพริ้ง ทั้งหน้าผมหล่อนจัดเต็มเพราะเป็นเดทครั้งสุดท้าย และเป็นเดทตัดสินชะตากรรมของเธอ แต่กลับถูกคนบ้าอำนาจไล่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดธรรมดา กลายเป็นว่าเวลากว่าสองชั่วโมงที่เธอประทินโฉมให้งามพร้อมเป็นหมันไปเสียแล้ว
            เลยต้องกลายเป็นหมอนวดจำเป็นอยู่แบบนี้
            “ซ้ายหน่อย”
            สาวเจ้าถลึงตาใส่แผ่นหลังกว้าง อยากจะระรัวทุบหลังให้เจ็บกระอัก แต่คิดไปก็เท่านั้น ตอนนี้เธอทำได้แค่ทำตามคำที่เขาสั่ง เลื่อนปลายศอกสวยไปตามคำที่เขาบอก และออกแรงกดอีกครั้ง ย้ำๆ ซ้ำๆ พยายามออกแรงมากเท่าไหร่ก็ดูเหมือนเขาจะไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด
            ส่วนคนทรงอำนาจก็ได้ยิ้มกริ่มอยู่ในใจ อยากจะหัวเราะกับอาการพยายามต่อต้านเขามากแค่ไหน ก็ต้องปิดบังเอาไว้ในใบหน้าเรียบนิ่งนั้น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าตอนนี้หน้าเจ้าหล่อนเป็นแบบไหน คงจะงอง้ำไม่พอใจเขาอยู่ไม่น้อย ใจจริงก็อยากจะไปเดทอย่างที่หญิงสาวชอบ แต่งานที่รัดตัวจนแทบไม่มีเวลาพักผ่อนมันก็ทิ้งไม่ได้จริงๆ ก็มีแต่จะต้องเดทไป พักผ่อนไปก็เท่านั้น
            เปลือกตาคมปิดสนิทแต่สติยังอยู่ครบถ้วน รับสัมผัสคลายความเมื่อยล้าไปมา แม้ว่าจะมีเจ็บบ้างเพราะหล่อนไม่ใช่มืออาชีพ แต่ก็พอคล้ายความปวดเมื่อได้ไม่มากก็น้อย แต่พอเปลือกตากปิดนานๆ ไปความง่วงที่สะสมมาหลายวันก็เริ่มแผลงฤทธิ์...
            “พอหรือยังคะ“” หล่อนถาม
            แต่กลับไม่มีคำตอบจากผู้ถูกนวดมานานร่วมครึ่งชั่วโมง ใบหน้าสาวชะโงกเขาไปมองใบหน้าหล่อที่หลับพริ้มอย่างใกล้ๆ มือบางโบกไปมาเพื่อเช็คให้แน่ใจว่าเขาหลับไปแล้วจริงๆ ซึ่งก็เป็นไปตามคาด... เขาหลับไปแล้ว ได้เวลาที่เธอจะหนีออกจากห้องนี้เสียที
            แม้จะไม่ใช่เวลามากมาย แต่สำหรับคนถูกใช้แรงงานอย่างเธอมันนานโข นอกจากจะถูกปฏิเสธการเดทแล้ว ยังโดนใช้งานอีก แบบนี้หรือคนที่จะเป็นว่าที่เจ้าบ่าวในอนาคตของเธอ แค่คิดว่าจะต้องแต่งงานกับผู้ชายคนนี้ก็เหนื่อยทางกายและใจแล้ว
            ร่างสาวค่อยๆ เคลื่อนออกจากเตียงนุ่มขนาดคิงไซส์ เพื่อไม่ให้เขาได้รู้ตัวว่าเธอกำลังหายจาก แต่สาวดันไปสะดุดกับซากลูกโป่งที่อยู่บนโต๊ะหัวเตียง เหมือนกับว่าเจ้าลูกโป่งนี้มันถูกปล่อยลมจนหมด และวางไว้มาได้สักพักและดูแลอย่างดีไม่ได้ปล่อยทิ้งขว้าง แต่กลับทำให้คิดถึงเรื่องบางอย่างที่เคยเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้
            วันนั้นที่สวนสนุก...
            “ไร้สาระแล้วฉัน เขาไม่มีมุมแบบนั้นหรอก”
            เธอพยายามไล่ความคิดบ้าๆ ออกไปจากหัว แต่สายตาก็ยังจับจ้องซากลูกโป่งบนโต๊ะหัวเตียงไม่วางตา ก้อนเนื้อด้านซ้ายมันเริ่มเต้นค่อมจังหวะแปลกๆ สลับกับมองคนนอนคว่ำที่เข้าสู่ห้วงนิทราใกล้ๆ พร้อมคำถามในหัวมากมายที่เริ่มเข้ามา
            เข้าเป็นคนแบบไหนกันแน่“
            ใช่ที่มาร์ค... เขาเย็นชา ปากเสีย บ้าอำนาจ รวมแล้วแต่ไม่มีอะไรดี ก็แค่คนนิสัยเสียคนหนึ่ง ยิ่งท่าทางที่แสดงต่อเธอไม่เคยมีสักครั้งที่เขาจะบ่งบอกว่าพึงพอใจต่อเธอ มีแต่ต้องการเอาชนะ... แล้วเขาจะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไร“
            ‘เขากอดเราเพื่ออะไร“’

                และอีกมากมายที่ประเดประดังกรูเข้ามาให้หัวของหญิงสาว ไม่เข้าใจ และใคร่รู้ ในสายตาเธอเขาก็แค่คนต้องการจะเอาชนะคนหนึ่ง และในสายตาเขาล่ะ เธอมีความหมายอะไรต่อเขา ผู้หญิงที่ต่อการจะแต่งงานด้วยเพื่อไม่ให้เสียหน้า หรือผู้หญิงที่เขาต้องการจะแต่งงานด้วยเพราะ... หัวใจ
            ร่างสาวเตรียมเดิมอ้อมไปอีกฝั่งของเตียงเผื่อเข้าไปมองซากลูกโป่งใบนั้นใกล้ๆ แต่หารู้ไมว่าร่างแกร่งที่เพิ่งเคลิ้มหลับไปตอนนี้ได้สติกลับมาแล้ว เมื่อเห็นว่าข้างกายไม่มีหมอนวดจำเป็นอยู่ และเธอดูเหมือนว่ากำลังจะจากไป มีหรือที่คนอย่างมาร์คจะยอม
            ใช่! เข้าเป็นพวกบ้าอำนาจ เอาชนะ แต่บางครั้งเขาก็ต้องการคนอยู่ใกล้ๆ เหมือนเด็กเอาแต่ใจเหมือนกัน
            “อ๊าย!!”

                เสียงแหลมร้องตกใจเมื่อมีขาแกร่งของคนที่นอนอยู่ยกขึ้นมารวบรัดเอวนางในจังหวะที่เธอกำลังจะเดินออกห่างจากเตียง ก่อนจะเริ่มมีแรงดึงร่างหล่อนให้ล้มลงเข้าปะทะอกแกร่งที่ตั้งขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว คนเอาแต่ใจครางฮึ่มๆ ในคอเพราะโดนขัดใจ โอบกระชับร่างสาวเข้ามาใกล้เหนี่ยวรั้งเธอไว้ไม่ให้ขยับหนี
            “จะไปไหน ฉันยังไม่อนุญาต”
            “ก็... ก็คุณหลับแล้ว ฉันจะกลับห้อง!” เธอต่อปากต่อคำ
            พอได้ยินคำว่าจะกลับ มาร์คยิ่งไม่พอใจ ยิ่งเข้าอ่อนเพลียจากการอดนอนมาหลายวัน แล้วยังมาสู้รบกับตัวแสบอย่างเจ้าหล่อนอีก ไม่อยากจะอารมณ์เสีย แต่ก็อดไม่ได้จริงๆ ตามใจกันหน่อยไม่ได้หรืออย่างไร เขาเองก็เหนื่อยเป็นนะ ทั้งเรื่องงานและเรื่องของเธอ
            “หลับแล้วก็ไม่อนุญาตให้ออก อยู่เป็นเพื่อนฉันก่อน”
            ประโยคหลังช่างแผ่วเบาพร้อมทิ้งร่างตัวเองนอนราบกับที่นอนนุ่มอีกครา รั้งเอวสาวลงนอนข้างกาย แต่เจ้าหล่อนก็ช่างดื้อ พยายามดิ้นออกห่างเพราะหวั่นเกรงการคุกคามจากเขา และมันจะไม่มีทางรอดพ้นเงื้อมมือของเขาแน่ หากเขาจะทำจริง!
            “จะดิ้นทำไมหนักหนา ฉันง่วงอยู่นะ”
            “ง่วงก็นอนสิคะ จะมากอดทำไม!“”
            เธอนี่อยากจะทุบเขาให้ช้ำไปทั้งตัว แต่ก็ต้องหยุดความคิดลงเมื่อเห็นใบหน้าหล่อขมวดคิ้วเข้มติด ส่งสายตาดุๆ มากำราบความพยศลงจนหมัดบางที่เตรียมจะคาดโทษคนพาลต้องลดลงเพราะหวั่นเกรง เขามีอำนาจเกินกว่าที่เธอจะต้านทานทั้งต่อร่างกายและหัวใจจริงๆ
            “นอนเป็นเพื่อนฉันหน่อย วันนี้เธอต้องเดทกับฉันนี่”
            มาร์คกระชับร่างที่หายพยศของสาวเจ้าเข้าอกแกร่ง สอดแขนรั้งต้นคอซบไหล่กว้างและให้เธอหนุนต่างหมอน ส่วนตัวเองก็เกยปลายคางเข้าที่ศีรษะนุ่ม กลิ่นตัวหอมๆ ของเธอยิ่งกว่าน้ำมันหอมระเหยเสียอีก มันทำให้สมองผ่อนคลาย แต่ก็มีเสน่ห์ที่จะปลุกความเสน่หาในตัวได้เช่นกัน
            “วันอื่นก็ได้ค่ะ ถ้าคุณไม่ว่าง” เธอตอบเสียอู้อี้ มือบางวางทาบลงบนอกแกร่งอย่างแผ่วเบา แม้จะมีเนื้อผ้าบางๆ ปกปิดอยู่ แต่ก็พอรู้ว่าด้านให้มันเซ็กซี่น่ามองแค่ไหน ถือว่าโชคดีที่เขาไม่ใช่คนขี้ร้อนนอนถอดเสื้ออย่างที่ผู้ชายหลายคนทำ เพียงแค่นี้ก็ทำให้ใจสาวเต้นระส่ำระส่ายจะตายอยู่แล้ว
            “ช่วงนี้ฉันไม่ว่าง งานเยอะ ยิ่งมีภาระเพิ่มมาอีกหนึ่ง ยิ่งต้องทำงานหนัก”
            “ชิ! ขอโทษนะคะที่เป็นภาระ!”
            มาร์คยังไงก็ยังคงเป็นมาร์ค ปากเสียไม่เคยเปลี่ยน มือบางพยายามดันกายออกห่าง แต่ก็ถูกแรงแขนแกร่งกักไว้จนเธอดิ้นไปไหนไม่รอด ต้องอยู่ในอ้อมแขนเขาเหมือนเดิม หลังจากพยายามก็หนีไม่พ้น เจ้าหล่อนเธอบุ้ยหน้าใส่คนปากเสียไปหนึ่งที แบบนี้สินะที่เรียกว่าแพ้แล้วพาล หนีไม่ได้ ว่าไม่ได้ ชักสีหน้าแทนก็แล้วกัน
            “อย่าดิ้น ฉันเหนื่อย”
            “รู้แล้วค่ะว่าเป็นภาระให้เหนื่อย ปล่อยสิคะ จะได้นอนสบายๆ” เธอประชด แต่แก้มนุ่มก็ยังคงซบอกไม่ยอมหนีหาย
            “งอนหรืออย่างไร” เธอไม่ตอบ มีเพียงความเงียบแทนคำตอบเท่านั้น “ฉันยินดีเหนื่อย เพราะภาระอย่างเธอ ดังนั้นอย่าดิ้น เป็นภาระน่ารักๆ ให้กอดจนกว่าฉันจะตื่น เข้าใจไหม“”
            “...”
            แต่เธอก็ยังเงียบเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือความรู้สึกที่ฟูฟ่องคับอก เสียงนุ่มทุ้มอ่อนโยนอย่างไม่เคยสัมผัส มันทำให้เธอไม่อยากดื้อหรือพยศเขาอีก มีแต่จะเป็นเด็กดี เด็กน่ารักที่เชื่อฟังและอยู่ภายใต้อำนาจของเขาอย่างเต็มใจ
            ริมฝีปากร้อนพรมจูบบนผมนุ่ม เพียรทะนุถนอมเธอให้ได้มากที่สุด โอบกระชับราวกับว่าเธอจะหนีจาก วันนี้เป็นวันของเขาก็จริง แต่ก็อย่างที่บอก เขาเหนื่อยเกินกว่าจะพาเธอไปทานอาหารอร่อยๆ หรือเที่ยวเล่นให้สนุกอย่างคนอื่นๆ ทำกัน ภาระของพี่ใหญ่นั้นมันหนัก แม้จะมีคนอื่นๆ ช่วยก็ตามที แต่อย่างไรเสีย เขาก็ต้องกุมบังเหียนทุกอย่างอีกทีอย่างเดิม ไม่ใช่ว่าไม่ไว้ใจ แต่เพื่อความแน่ใจ ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงไม่มั่งคั่งอย่างนี้แน่นอน
            แต่ถึงอย่างไรตอนนี้สาวเจ้าก็อยู่ในการควบคุมของเขา ในอณาเขตนี้มีเพียงเขาเท่านั้นที่มีอำนาจมากที่สุด ตัวกวนทั้งหลายคงไม่แคลงเรื่องเดทในวันนี้แน่นอน เขาตั้งใจที่จะอยู่บ้าน เดทในบ้านหลังนี้ ห้องนี้ และบนเตียงนี้กับหญิงสาวสองคน และคงไม่มีใครกล้าเข้ามารบกวนเวลาส่วนตัวของเขาทั้งคู่ได้!

 

 

กำลังปั่นน้าาา~... 20%


ไรท์ขอโทษที่หายไปหลายวัน เนื่องจากติดทั้งงานทั้งรับปริญญาเลยต้องเตรียมตัวหลายอย่าง จึงไม่มีเวลามาลงฟิคให้เลย แล้วก็ไม่ได้แจ้งด้วย


เค้าขอโต๊ดดดดดดดดดดดด

ปล. มาลงให้ติดๆ เลยน้า จนจบอีกไม่กี่พาร์ทตอนสุดท้ายแล้ว
กำลังลุยเจ้าสาวของมาร์คอยู่ ไปติดตามด้วยน้า ฝากในอ้อมอกอ้อมใจจ้าา



 











>><<
T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #117 BomDawan (@BomDawan) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 17:06
    ต่อออออออ
    #117
    0
  2. #116 molobee_kk (@mobeekk) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 17:56
    เลือกไม่ได้อ่ะTT
    #116
    0
  3. #115 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 17:14
    ได้ข้อสรุปแล้วค่ะ แต่ง 7 คนไปเลย ฮือออออ เลือกไม่ได้อ่ะ รักพี่เสียดายน้อง
    #115
    0
  4. #113 Peachccy (@peachccy) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 16:39
    รอจ้าาาาาา
    #113
    0
  5. #112 Reisha Rene (@noohamham) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 16:28
    มาแล้ววววว ว๊ายยยยอิพี่มาร์คมันร้ายยยยยยนัก
    #112
    0
  6. #111 FT35098 (@FT35098) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 16:25
    ให้มาร์คเป็นพระเอก >\\<
    #111
    0