[Fanfic] Got7 x You #เจ้าสาวของกัซ

ตอนที่ 34 : ตอนที่ 9 ‘เดทของลูกผู้ชาย’ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 289
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    24 ก.พ. 60


            พรึ่บ!
            ร่างสาวลอยขึ้นมาอยู่บนตักแกร่ง ขาเธอทาบทับระหว่างขาแกร่งทั้งสองข้าง ใบหน้าสาวที่แดงระเรื่อเพราะความอายตอนนี้ถูกหมายมาดด้วยแววตาหวานเชื่อมจากคนเบื้องล่าง ก่อนที่ริมฝีปากร้อนจะเข้ามาครอบครองที่เดิมของมันอีกครา
            โรงภาพเสียงกระหึ่มของเอฟเฟค แต่ตรงนี้กลายเป็นโซนที่อบอวนได้ด้วยความลุ่มหลง มือหนาที่เคยอยู่นิ่งกำลังซอกแทรกเข้าไปใต้สาปเสียสาวอย่างช้าๆ หมายมาดเจ้าอกอิ่มที่เคยได้สัมผัสใต้ผิวผ้าเสียหลายครั้ง หากได้ไปสัมผัสมันตรงๆ ยูคยอมจะทนได้ไหม เขาจะไม่ระเบิดก่อนจะจับเธอกินแน่หรือ?
            “จะทานแล้วนะครับ”
            ไม่ใช่อาหาร แต่เป็นหญิงสาวตรงหน้าต่างหาก เธอไม่ได้ไม่อยากขัดขืน แต่แรงที่จะต่อต่านมันไม่มีแล้วต่างหาก สติที่พยายามประครองไว้มันขาดสะบั้น ตอนนี้เหลือเพียงแค่อารมณ์ที่คุกรุ่ม ไม่ยอมจะมอดดับเสียที หากเป็นไปได้เธอก็อยากหยุด และรักษาปณิธานของเธอเอาไว้
            แต่ตอนนี้มันยากเหลือเกิน
            “หนังกำลังสนุก ทำไมไม่รู้จักดูหนังกัน”
            เสียงทุ้มและทรงอำนาจทำให้ทั้งสองร่างที่กำลังร้อนแรงปานไฟสุมหยุดกึก หันไปมองร่างสูงที่กำลังกอดอกหรี่ตามมอง เหมือนพยายามข่มอามรณ์ร้อนที่อยู่ด้านในให้มอดลง โดยเฉพาะคนต้นเรื่องอย่างยูคยอม ตอนแรกนึกว่าพนักงานมาขัดคิดว่าจะหันไปต่อว่าที่ไม่ทำตามคำสั่ง แต่ตอนนี้ไม่ใช่ คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเป็นคนที่ทรงอำนาจที่สุดในบ้าน
            “พี่มาร์ค”
            “ฉันเอง... บังเอิญจังเลยที่ได้เจอ”
            มาร์คแสยะยิ้มมองน้องชายอย่างเหนือชัย มีหรือที่เขาจะปล่อยให้เหยื่อที่เล็งไว้โดนผู้อื่นงาบไปต่อหน้าต่อตา แต่พอเห็นหญิงสาวที่อ่อนเรียวแรงซบอยู่ที่อกของผู้น้องก็อดนึกโมโหไม่ได้ หากเขามาช้ากว่านี้เป็นเสี่ยวนาที อาหารที่หมายปองคงถูกคาบไปรับประทานเสียแล้ว
            “อยู่ในโรงหนัง ก็ต้องดูหนังสิ ฉันคิดว่าฉันเคยสอนเรื่องนี้กับแกนะ”
            อีกคนที่ปรากฏตรงหน้าก็ใช่ว่าจะธรรมดา กลายเป็นว่าคู่กัดตอนนี้เป็นมิตรกันอย่างนั้นหรือ แจ๊คสันถือวิสาสะเดินเข้ามารั้งร่างสาวออกจาอกแกร่งของยูคยอมด้วยความไว ยิ่งเธอไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้านเพราะสติยังไม่กลับเข้าร่างโดยสมบูรณ์ มันก็ง่ายที่เธอจะลอยขึ้นไปอยู่ติดอ้อมแขนแกร่งของเขาอีกคน
            “ตั้งสติหน่อย” เขากระซิบเรียกหญิงสาวที่ยังคงมึนงงกับเหตุการณ์เมื่อครู่
            “จะ... แจ๊คสัน” เธอเงยหน้าขึ้นมอง ดวงตากลมปรือราวกับกำลังลุ่มหลงในบทสวาทนั้นไม่ยอมจบ ทำให้คนอารมณ์ร้อนอย่างแจ๊คสันเดือดปุดๆ จ้องตาเขม็งใจน้องชายอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ
            ยูคยอมไหวไหล่เล็กน้อย เขาหงุดหงิดที่ไม่ได้จัดการหญิงสาวให้เสร็จสิ้นดั่งใจหมาย แต่การที่เขาทำให้เธอลุ่มหลงในบทร้อนๆ ของเขามันก็พอจะทำให้ชายหนุ่มฮึกเหิมใจได้บ้าง และยิ่งทำให้ผู้พี่ทั้งสองโมโหหนักมันก็พอจะบ่งบอกได้แล้วว่าตอนนี้เขาเหนือกว่าทั้งคู่โดยสิ้นเชิง
            “กลับกันเถอะ ปล่อยให้มันดูหนังไปคนเดียว”
            อะไรมันจะทรมานเท่าสวรรค์ที่อยู่ตรงหน้าถูกหักลงกะทันหัน สองคนที่ได้ทำการหักมันย่อมรู้ดีเพราะเคยผ่านประสบการณ์แบบนี้มาก่อน และการจะดัดหลังน้องชายตัวแสบก็ต้องวิธีนี้เท่านั้น เจ้าตัวสร้างเรื่องเอาไว้ใหญ่แค่ไหนย่อมรู้ดี แล้วยังคิดจะมาออกเดทอย่างสบายใจอีก อย่าหวังเลยว่าสายโหดอย่างมาร์คกับแจ๊คสันจะยอมปล่อยไปง่ายๆ
            “เดี๋ยวสิ... เดี๋ยว!!”
            น้องคนเล็กร้องเรียกพี่ๆ ที่กำลังพาหญิงสาวออกจากอก ตอนนี้เจ้าหล่อนเริ่มมีสติเข้าร่างเกือบจะทั้งหมดเลย ได้แต่เหลียวหลังมองคนทำตาละห้อยอย่างถูกขัดใจแต่ทำอะไรไม่ได้ เดทของเขาและเธอจะจบแบบนี้เหรอ มันไม่ใจร้ายกับยูคยอมไปหน่อยหรืออย่างไร?
            “คือ...” เธอเอ่ยขึ้น แม่จะอยู่ในการประครองแผ่วของแจ๊คสัน
            “มีอะไร?” เขาถาม และรั้งให้คนเดินนำหน้าอย่างมาร์คหันกลับมาด้วย
            “ยูคยอมจะกลับยังไง ฉันเอารถมา” เธอมองหน้าคนผู้พี่ทั้งสองสลับกันและขอความเห็นใจแก่ผู้น้อง
            “วิธีกลับมีตั้งเยอะแยะ มันไม่จนปัญญาหาทางกลับไม่ได้หรอก เธอเป็นห่วงตัวเองจะดีกว่า” มาร์คพูดอย่างไม่แยแส แม้ว่าคนที่ถูกกล่าวถึงจะเป็นน้องของตนก็ตาม
            ก็จริงอย่างที่มาร์คว่า วิธีกลับบ้านมีตั้งเยอะแยะ ไม่ได้ปล้นจนหมดเนื้อหมดตัวเสียหน่อย คนเจนโลกอย่างยูคยอมมีหรือจะกลับบ้านไม่ได้ เขาไม่ได้เป็นเด็กห้าขวบที่จะร้องหาผู้ปกครองให้พาบ้านเสียหน่อย แต่ถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เขาทั้งเจ็บตัวและอ่อนเพลีย จะให้เขากลับเองแบบนั้นจะดูใจร้ายไป
            “แต่ฉันมาเดทกับยูคยอมนะ มาด้วยกันก็ต้องกลับด้วยกันสิ” เธอยังคงรั้งไว้ซึ่งเจตนาเดิม
            คำพูดที่ไม่ได้คิดอะไรมากของหญิงสาว เพียงแค่เป็นห่วงเกิดมีใครมาหาเรื่องระหว่างทางเกรงว่าเขาจะกระโจนเข้าไปหาเรื่องจนตัวเองเจ็บตัวอีก แต่ในสายตาของทั้งสองที่มองมาที่เธอมันไม่ใช่อย่างนั้น ก้อนเนื้อข้างซ้ายมันบีบอัดเจ็บจี๊ดขึ้นมาเมื่อเธอยังดึงดันที่จะอยู่ใกล้กับน้องชายอย่างยูคยอม แล้วพวกเขาควรทำอย่างไร ทำตาม หรือรั้งไว้?
            “เธอต้องการแบบนั้นสินะ” แจ๊คสันถามเสียงแทบจะกลืนไปกับสายลม
            หญิงสาวเงยหน้ามาพยักหน้าส่งคำตอบพร้อมมองหน้าเรียบนิ่งของเจ้าของวงแขน และหันไปอีกด้านที่มีอีกคนยืนกอดอกมองอยู่ห่างๆ สายตาเขาเย็นเฉียบจนเธอไม่สามารถสบตาได้นานกว่านั้น จึงหลุบตาลงต่ำเพื่อหนี... หนีจากสายตาคมแสนเย็นชาของเขา
            มือหนาที่เคยโอบไหล่มนไว้ค่อยๆ คลายออกตามที่เธอต้องการ อยากรั้งแต่กลับไม่มีแรงจะรั้ง หญิงสาวส่งยิ้มให้แจ๊คสันและหันกลับมามองหน้ามาร์คอีกครั้ง ก่อนจะกลับไปยังที่ที่เคยจากมา กลายเป็นว่างระหว่างสองพี่น้องมีเพียงความเงียบปะทุขึ้น สายตาที่ส่องผ่านไปยังประตูโรงภาพยนตร์ที่ปิดลงมันเรียบนิ่ง ดั่งทะเลที่กำลังจะกำเนิดพายุคลั่ง
            แม้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจะเหนือความคาดหมายของหญิงสาว แต่ยังไงวันนี้เธอก็ไม่อยากปล่อยให้ชายหนุ่มกลับคนเดียวอย่างเด็ดขาด ด้วยกลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกลางทางจนเจ็บตัวขึ้นมาอีก เธอเดินกลับไปยังที่นั่งซึ่งเป็นเบาะหลังสุด แต่ยังไม่ทันจะถึง ก็มีร่างสูงใบหน้าเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำขมวดคิ้วแน่นมาหยุดอยู่ตรงหน้าเสียก่อน
            “ไม่ดูแล้วเหรอ?” เธอถาม
            “ทำไมยังอยู่ ไม่ได้ถูกพากลับไปแล้วเหรอ?” เขาถามกลับ
            หญิงสาวส่ายหน้าเป็นเชิงปฏิเสธสิ่งที่ยูคยอมถาม สีหน้าเคร่งเครียดตอนนี้มันคลายลงอย่างเห็นได้ชัด เขาพอใจที่เธอมายืนตรงหน้า และดีใจที่เธอไม่ยอมไปกับผู้พี่ของตนง่ายๆ อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ได้เธอกลับมาครอบครองอีกครั้ง ไม่ว่าช่วงเวลาจะสั้นหรือยาวแค่ไหนก็ตาม
            “ดีจัง” ใบหน้าหล่อฉีกยิ้มกว้าง กว้างแบบที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน มันทั้งสดใสและแสนอบอุ่น ก่อนที่แขนแกร่งจะยกขึ้นกางอ้ารอรับร่างสาวเข้าไปสู่อ้อมอก แต่คิดหรือว่าเธอจะยอมให้เกิดเหตุการณ์เสี่ยงๆ แบบนั้นซ้ำสอง “ทำไม?”
            เขาถามเมื่อเห็นทีท่าเธอกำลังตีออกห่าง ใบหน้าสาวบึ้งตึงมองคนตรงหน้าอย่างมีข้อแม้ “ห้ามกอด”
            “แล้ว...”
            “จูบก็ไม่ได้”
            “อย่างนั้นก็ไม่มีความหมายน่ะสิ” เข้าค้านพร้อมเบนหน้านี้ พร้อมเอาแขนทั้งสองข้างมากอดอก ตอนนี้เขาไม่พอใจกับข้อห้ามของหญิงสาว ใจจริงอยากจะสานต่อเรื่องที่ค้างคาเสียด้วยซ้ำ แต่ดูเธอเถอะ ดักคอเสียได้ เด็กหนุ่มที่พยายามโตอย่างยูคยอมก็ต้องหงุดหงิดเป็นธรรมดา
            “ถ้าอย่างนั้นฉันกลับ”
            หญิงสาวหันหลังควับ แต่ก็ถูกคว้าข้อมือไว้ทันที สายตาออดอ้อนเมื่อหันหลังไปดูมันไม่ได้ผลสำหรับหญิงสาวแล้ว เธอต้องใจแข็ง ไม่อย่างนั้นเธอจะโดนเสน่ห์อันเหลือล้นของเขาเล่นงานเอาอีก มันทั้งเผ็ดร้อน รุ่นแรงและวาบหวาม ยากเกินจะต้านทานแค่ไหนเธอรู้ดี
            “จับมือได้” เธอส่งยิ้มให้คนโลภมาก แม้จะบอกให้จับมือได้แต่ยูคยอมก็อยากได้มากกว่านั้น จึงตวัดแขนเข้าคล้องคอระหงของสาวอย่างถือวิสาสะ “นี่!”
            “ไม่ได้บอกว่าห้ามกอดคอนี่ แล้วก็...” พูดพร้อมกดปลายจมูกลงแก้มนุ่มหนักๆ อีกหนึ่งที ก่อนจะผลักออกเมื่อเห็นสาวให้อ้อมแขนดิ้นรนขัดขืนทำตาขึงใส่ “ไม่ได้บอกว่าห้ามหอมด้วย”
            “หาช่องว่างได้ตลอดเลยนะ”
            “ไปขับรถเล่นกัน ไม่ทำอะไรแล้ว แค่อยู่ใกล้ๆ ก็พอ”
            ใจที่พยายามแข็งมันอ่อนยวบลงทันที เมื่อได้ฟังคำร้องขอและแววตาซึ้งๆ คู่นั้น หากเธอจะปฏิเสธก็ดูใจร้ายเกินไป ตอนนี้คงต้องตามใจเด็กเจ้าปัญหา หัวดื้อ รั้นทุกเรื่อง แต่กลับอบอุ่น นุ่มนวล ทรงเสน่ห์คนนี้เสียแล้ว



มีความอ้อน มีความมุ้งมิ้ง
ฉีกคาแรกเตอร์ที่วางไว้กระจุย 555+

 

ปล. พี่ใหญ่มาร์คจะมาแล้ว ดูว่าจะบ้าอำนาจมากขนาดไหน

 





 



เดี๋ยวมาโปรยให้เล็กน้อยเรียกความกระหายจากเมนมาร์คกันนะ




>><<
T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #108 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:18
    ยูคยอม เป็นเด็กที่โคตรฉลาดเลย ยอมใจ จริงๆ ไหน ผู้ชายเลือดร้อน ไง๊ อ้อน เป็นลูกแมวเเบบนี้ล่ะ
    #108
    0
  2. #107 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:17
    มาร์คสันผู้พ่ายแพ้ จริงๆ คงแค่ แจ็คสัน เพราะ มาร์ค คงไม่มีคำว่าแพ้ อยู่ในหัว เพราะพรุ่งนี้ มันวันของมาร์ค
    #107
    0
  3. #106 Peachccy (@peachccy) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:16
    เรารอตอนพี่มาร์คอย่างใจจดใจจ่อเลยค่ะ555
    #106
    0
  4. #105 BomDawan (@BomDawan) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:44
    ต่ออออออ
    #105
    0