[Fanfic] Got7 x You #เจ้าสาวของกัซ

ตอนที่ 33 : ตอนที่ 9 ‘เดทของลูกผู้ชาย’ [85%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 277
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    23 ก.พ. 60




            “เฮ้อ~”
            ทั้งที่บอกแล้วว่าควรพักผ่อน แต่ชายหนุ่มก็รั้นไม่ยอมฟัง ผลสุดท้ายก็มาหลับคาโรงภาพยนตร์ตั้งแต่ยังไม่เริ่มฉาย หญิงสาวหันมองครั้งแล้วครั้งแล้วก็เห็นภาพเดิมๆ คือหนุ่มหน้าหล่อเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำหลับตาพริ้มพร้อมพ่นลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ แขนแกร่งทั้งสองข้างกอดอกหลวมๆ เพื่อกันความเย็นจากแอร์คอนดิชั่นที่กำลังปะทะเข้าผิวกายเป็นระยะๆ
            “ทั้งๆ ที่บอกแล้วว่าให้กลับไปพักผ่อนก็ไม่เชื่อ” เธอบ่นคนหัวดื้อ
            แม้ว่าจะบ่นเธอก็เป็นห่วงในเวลาเดียวกัน จึงถอดเสื้อคลุมตัวบางที่ใส่ติดตัวมาคลุมร่างใหญ่ข้างๆ อย่างกับแม่ดูแลลูกก็ไม่ปาน ความรู้สึกอุ่นวาบที่กำลังเข้ามาปกคลุมร่างของตัวเองมันทำให้ชายหนุ่มรู้สึกตัวขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะเอนศีรษะลงซบบ่ามนต่างหมอน แบบนี้แหละที่เขาชอบที่สุด
            “หลับจริงๆ หรือเปล่านี่?” เธอบ่นเบาๆ
            “หอมจัง”
            เสียงแหบพ่นออกมาอู้อี้ แม้ว่าตาจะหลับแต่กลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นกายของหญิงสาวข้างๆ เธอไม่ขยับ ไม่ไหวติ่งแต่อย่างใด เกรงกว่าจะไปรบกวนการพักผ่อนของเขา แต่หากว่าใบหน้าหล่อไม่ได้อยู่สุข ค่อยๆ ใช้ปลายจมูกและริมฝีปากร้อนซุกไซ้ผ่านเส้นผมสลวยเข้าไปสูดดมกลิ่นหอมรัญจวนใจซ้ำไปซ้ำมามากขึ้นทุกที
            ร่างสาวสั่นสะท้าน ขนอ่อนลุกชันไปทั้งตัว เมื่อกำลังจะยู่คอหนีแต่กลับมีแขนแกร่งเข้ามาคว้าเอาไว้ไม่ให้หายจาก เริ่มไม่แน่ใจแล้วแท้จริงคนข้างๆ หลับหรือว่าไม่หลับกันแน่ หากจะบอกว่าละเมอก็เกินไปหน่อยหรือเปล่า มือบางพยายามแกะการควบคุมของชายหนุ่มออก แต่มันก็ดั่งกรงเหล็ก ที่แกะยังไงก็ไม่สามารถแกะออกได้
            โชคยังดีที่บริเวณที่นั่งไม่มีใครเลยสักคน อย่างกับว่าถูกเหมาร่วมสี่แถว แถมยังเป็นแถวบนสุด หากจะให้ใครมาสังเกตเห็นความรุ่มร่ามของผู้ชายคนนี้ก็ยิ่งยาก ยิ่งภาพยนตร์เริ่มฉายเสียงเอฟเฟคจากหนังแอคชั่นก็ดังกระหึ่ม เป็นไปไม่ได้ใหญ่ที่ใครจะได้ยิน
            “ไม่ได้หลับใช่หรือเปล่า ยูคยอม!?” เธอเอ็ดเสียงกึ่งระซิบกึ่งตะโกน
            “หลับอยู่ กำลังละเมอ”
            เอากับคนขี้ปดเถอะ แม้ตอนแรกจะเผลอหลับไปก็จริง แต่ตอนนี้เขาตื่นเต็มตา ยิ่งได้กลิ่นกายสาวหอมยิ่งคลายง่วงไปปลิดทิ้ง ริมฝีปากร้อนเริ่มเคลื่อนเข้าใกล้ซอกคอระหงเรื่อยๆ จนสัมผัสเข้าผิวกายสาว ละเลียดขบเม้นเบาๆ ทำเอาสาวสั่นสะท้านไปทั้งกาย ดูหนังอะไรนั่นมันก็แค่ข้ออ้าง แท้จริงแล้วแค่หาที่เหมาะๆ ได้ลิ้มชิมรสของเธอต่างหาก
            “หยุดรุ่มร่ามได้แล้ว ยูคยอม!”
            “อยากรุ่มร่าม อยากกอด อยากหอม อยากจูบ อยาก...”
            อย่าให้ต้องต่อปากต่อคำไปมากกว่านี้ ดวงตาที่เคยหลับพริ้มเปิดกว้างส่งสายตาหวานเชื่อมใส่สาวที่กำลังสบตาเขาด้วยแววตาขุ่นเคือง หากแต่ว่าใบหน้าของทั้งคู่ใกล้กันเพียงแค่ไม่กี่เซนติเมตร ลมหายใจร้อนๆ ที่ลดผ่านใบหน้าของทั้งคู่ มันสั่นระส่ำระส่ายไม่มีทีท่าว่าจะนิ่งเลยสักนิด มือหนาเอื้อมขึ้นรั้งต้นคอสวยไว้เมื่อเธอทำท่าว่าจะเอี้ยวคอออกห่าง
            “ยูคยอม อยากดูหนังก็ดูสิ” เธอพยายามเบี่ยงประเด็น
            “ก็ดูอยู่นี่ไง”
            หนังที่ว่ากลายเป็นวงหน้าสาวไปเสียแล้ว พวงแก้มกำลังมีเลือดสูบฉีดร้อนผ่าวแดงระเรื่อ อยากเบนหนีเพราะยิ่งสบตามก็มีแต่จะสั่นไหว หัวใจเต้นแรงรัวดังยิ่งกว่าเสียงปืนกลจากภาพยนตร์ตรงหน้า มือบางพยายามดันอกแกร่งออกห่าง แต่แรงที่มีก็น้อยนิดเมื่อเทียบกับการคุกคามของร่างโต
            “ฉันยังบอกไม่จบเลยว่าอยากอะไรบ้าง” เขายังวกกลับมาเรื่องเดิม
            “มะ... ไม่ต้อง ฉันไม่อยากรู้” เสียงตะกุกตะกัก พยายามเบนหน้าอีกครา แต่ก็ไร้ผล เลยต้องหลุบตาลงต่ำเพื่อหลบหนีจากแววตาแสนมากเล่ห์ตรงหน้าแทน
            พอเห็นคนขัดขืน ผู้คุกคามก็ยิ่งอยากจะเอาชนะ จงใจใช้ปลายจมูกชนแก้มนุ่มเบาๆ เธอหลับตาปี๋เพราะหวั่นเกรง ขนอ่อนทั้งตัวลุกชั้นเมื่อสัมผัสร้อนๆ นั่นยังเคลื่อนไล้ตามผิวแก้มอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะประทับริมฝีปากร้อนลงแก้มซ้ำๆ หนึ่งครั้ง สองครั้ง สามครั้ง และหลายๆ ครั้ง มันไม่เคยพอ มีแต่จะโหยหายและต้องการมากขึ้นเรื่อยๆ ยูคยอมเองก็ยังตกใจกับความโลภที่ไม่สามารถควบคุมได้ของตัวเอง
            “อย่าดิ้น” เขาร้องเตือนมือคนในอ้อมกอดกำลังดิ้นรนเพื่อไขว่คว้าอิสรภาพ คนโดนขัดใจขมวดคิ้วแน่น ส่งสายตาดุใส่สาวในวงแขน เธอคงไม่รู้ว่ายิ่งดิ้นก็รั้งแต่จะทำให้ร่างเนื้อเข้าไปเสียสีกับหุ่นแสนเซ็กซี่ของตัวเอง เกรงว่าตนจะทนไม่ไหว กับกดกลางโรงภาพยนตร์ขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ!
            “ปล่อยสิ ฉันอยากดูหนัง” เธออ้าง แต่มีหรือที่เหยื่อมาติดกับแล้วนักล่าอย่างเขาจะปล่อย
            “เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟังก็ได้”
            “นี่... อื้ม!!”
            ทุกคำที่อยากจะบริภาษคนเจ้าเล่ห์ถูกกลืนกลับเข้าไปในลำคอสาวโดนพลัน เมื่อริมฝีปากร้อนที่อ้อยอิ่งอยู่นานตอนนี้เข้ามาครองครองริมฝีปากอิ่มของหญิงสาวเสียแล้ว จงใจบดขยี้กลีบปากทั้งบนและล่างอย่างชำนาญการ รุกล้ำซอกแทรกความหวานอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว หากว่าความหวานที่หมายปองมาอยู่นาน มันหวานเสียจนยูคยอมไม่อยากถอดถอย
            แขนแกร่งเลื่อนมากระชับหลังเนียนและเอวนางเข้าซบอก จงใจเบียดเสียดกายหนุ่มเข้าหากายสาวโดยเฉพาะตรงก้อนเนื้อนิ่มคู่สวย เชื่อเถอะว่าจูบที่ว่าหวานมันยังไม่สามารถดึงดูดความสนใจเท่าส่วนนี้ หากจะว่าตนเองหื่นก็ยอม เพราะสาวร่างเนื้อของสาวเจ้าช่างเย้ายวนใจชายยากจะทนไหว เขาเป็นมนุษย์ ไม่ใช่ก้อนหินที่ไร้ความรู้สึก อ่า... ตอนนี้เขาตื่นทั้งตัวเสียแล้ว!
            หมัดบางรัวทุบบ่าแกร่งอย่างอ่อนแรง เป็นเชิงอ้อนวอนขออากาศให้เข้าปอด จึงทำให้ริมฝีปากร้อนที่ครอบครองอยู่นานยอมถอนอย่างเสียดาย หญิงสาวที่ได้อากาศเข้าปอดก็ได้แต่หอบหายใจตัวโยนเหมือนเหนื่อยเพราะวิ่งระยะไกลมานาน ก่อนจะตวัดหางตามองคนที่ไม่ยอมปล่อยเธออกจากแวงแขนเสียทีอย่างแง่งอน
            “ที่จะดูเรื่องนี้เพราะวางแผนไว้ใช่ไหม?” เธอถาม
            “ทำอย่างกับว่าไม่เคยโดนวางแผนให้ติดกับ อย่าหงุดหงิดไปหน่อยเลย... ที่รัก”
            หญิงสาวกระพริบตาปริบๆ เมื่อได้ยินคำว่าที่รักเต็มสองหู รอยยิ้มทรงเสน่ห์ของเจ้าของคำพูดอวดฟันขาวเรียงตัวส่งมาให้เธอในอ้อมแขน แม้ว่าแสงไฟจะน้อยนิดก็รู้ได้ว่าตอนนี้หญิงสาวตรงหน้าเขินอายแค่ไหน มันอดไม่ได้จริงๆ ที่เขาจะก้มลงไปฟัดแก้มนุ่มอีกครั้ง และอีกหลายๆ ครั้ง
            “พอๆๆ อายคนอื่นเขา” เธอร้องห้ามพร้อมผลักใบหน้าหล่อออกห่าง แต่ก็ไม่วายกลีบปากร้อนทั้งสองงับนิ้วเรียวของเธอเบาๆ จนเธอต้องชักมือหนี
            “มีใครเห็นที่ไหนเล่า” พูดพร้อมขยิบตาให้
            “ฉันอยากดูหนัง”
            “เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟังไง”
            “ไม่อยากฟัง อยากดู” เธอเอ่ย เธอพยายามโกรธกลบเกลื่อนความสั่นไหวในใจ แต่พอเห็นคนตรงหน้าไม่ยอมใจอ่อนเลยต้องเปลี่ยนลูกไม้ใหม่ “นะคะ ยูคยอม”
            เสียงอ่อนเสียงหวาน แทนที่จะใจอ่อน มันรั้งแต่จะทำให้ยูคยอมอยากฟัดคนในวงแขนเสียมากกว่า แต่เพื่อให้ตายใจจึงยอมคลายอ้อมแขนออกหลวมๆ จนเธอพยายามดิ้นออกอย่างดีใจ แต่สุดท้ายก็ไม่เป็นผล เพราะท่อนแขนคู่นั้นมันรัดเข้าติดกายแกร่งยิ่งกว่าเดิมเสียอีก
            “ยะ... อื้ม!!”
            ร้องห้ามไปก็เท่านั้น ต่อว่าไปก็ไม่เป็นผล คนเอาแต่ใจจะทำอะไรมีหรือใครจะห้ามได้ อีกครั้งที่ริมฝีปากอิ่มถูกช่วงชิงไปโดยคนแสนดื้อ เขาเจ็บ เขามีแผล เขาอ่อนแรง แต่ทำไมเธอไม่สามารถสู่แรงเขาได้เลยสักนิด มีแต่จะหลงในวังวนความรัญจวนที่ชายหนุ่มมอบให้ซ้ำๆ ย้ำๆ อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
            อยากต่อต้านเพราะเกรงว่าใครจะมาเห็น แต่จูบครั้งนี้มันร้อนแรง ร้อนเสียจนแอร์คอนดิชั่นที่ปะทะเข้าผิวกายตลอดอบอวนด้วยความร้อนในกายไปด้วย ร่างกายสาวอย่างกับจะลอยขึ้นเสียให้ได้ นี่คงเป็นการลุ่มหลงมัวเมากับจูบเด็กหนุ่ม ที่มากประสบการณ์กว่าตัวเธอเสียอีก
            “มากกว่านี้” เขาพร่ำกระซิบอยู่ข้างใบหูขาว
            เธอหลับตาพริ้มรับสัมผัสร้องทุกอณูจากร่างแกร่ง เขากอดแน่นแทบรัดแต่มันยิ่งทำให้ร่างกายเธอสั่นสะท้าน โอบรัดต้นคอแกร่งตอบ ลืมไปแล้วกระมังว่าใบหน้าหล่อนั้นเต็มไปด้วยแผล และรอยฟกช้ำ แต่ช่างเถอะ ในเมื่อชายหนุ่มไม่ร้องเจ็บ เธอก็ไม่อยากนึกถึง
            หากถามว่าเจ็บแผลหรือเปล่า ยูคยอมบอกเลยว่าเจ็บ แต่ความรัญจวนใจที่ได้จากหญิงสาวมันมีมากกว่าให้นึกถึง เธอกำลังคล้อยตามอย่างช้าๆ กลีบปากที่เคยเลี่ยงหนีตอนนี้กับเข้ามาจู่โจมเขาและใช้ประสบการณ์ทั้งหมดมอบรสหวานซ่านให้ มันทั้งเซ็กซี่ เผ็ดร้อน และน่ารักในเวลาเดียวกัน
            “บอกว่ากลัวคนเห็นแท้ๆ แต่กับร้อนแรงกว่าฉันเสียอีก”
            เอ่ยปากแซวเมื่อเห็นร่างสาวกำลังร้อนรุ่ม ลากไล้ริมฝีปากบางขับกัดซอกคอแกร่งจนเกิดรอยแดง เหมือนจงใจอยากจะแกล้ง แต่มีหรือที่คนถูกแกล้งจะยอมอยู่เฉย ก้มต่ำลงมาขบกัดใบหูขาวอย่างแผ่วเบา ลากลิ้นร้อนตามใบหูลงมาตามซอกคอขาว เธอทำได้เพียงหลับตาพริ้มรับสัมผัสอันร้องแรงนี้อย่างลึกซึ้ง
            ยากจะทนไหวในเมื่อหญิงสาวพร้อมและเป็นใจให้เสียขนาดนี้ ทั้งแถวที่เขานั่งและแถวหน้าอีกสามแถวก็เหมาเอาไว้หมด บวกกับจัดการสั่งพนักงานห้ามรบกวนเรียบร้อย มันคงได้โอกาสแล้วกระมังที่จะจับเธอกินเสียตรงนี้!



กำลังปั่นน้าาา~... 85%


พอมาเห็น เอ้าเฮ้ย! เหลือยังไม่ลงอีกเยอะเลย เลยของเพิ่มเป็น 5พาร์ทนะคะ

แซ่บบ่?


 











>><<


T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #104 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:04
    อื้มหืมมมม ไม่ใช่คนคิดซับซ้อนอะไร แต่ร้ายกาจไม่เบา ร้ายพอๆกับ มาร์คต้วน เลย แต่จริงๆ ก็ร้ายทุกคนแหละ แต่ อิพี่ใหญ่สุด กับ น้องเล็กสุด โคตรร้ายกาจ แล้ว แจ็ค กับ มาร์ค จะมาขวาง ทันมั้ย ลุ้นๆ
    #104
    0
  2. #103 BomDawan (@BomDawan) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:01
    ต่ออออ กำลังฟินนนน
    #103
    0