[Fanfic] Got7 x You #เจ้าสาวของกัซ

ตอนที่ 31 : ตอนที่ 9 ‘เดทของลูกผู้ชาย’ [50%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    20 ก.พ. 60

 

            “ยัยผู้หญิงหายไปไหน”
            เสียงทุ้มทรงอำนาจเอื้อนเอ่ยถามแม่บ้านที่กำลังเดินสวนกับตนอย่างนอบน้อม ด้วยสถานะและหน้าที่เธอจึงต้องโค้งตอบพร้อมมือทั้งสองผสานเอาไว้ที่หน้าท้องอย่างหลวมๆ พยายามทำท่าทางให้เป็นปกติที่สุด ด้วยเกรงว่าคำตอบของเธอยิ่งจะทำให้เจ้านายเจ้าอารมณ์คนนี้มีแต่จะโมโหหนัก
            “คุณเขาออกไปแต่เช้าแล้วค่ะ” เธอตอบทั้งที่ยังก้มโค้งไม่ยอมเงย
            “มีอะไร?”
            แต่มีหรือที่คนอย่างมาร์ค จะจับพิรุธไม่ได้ คนทรงอำนาจกอดอกมองคนใต้บังคับบัญชาอย่างหมาดมายต้องการความจริงที่เธอรู้ เธอเพียงแค่แม่บ้าน รับเงินเดือนทุกเดือน ไม่มีสิทธิ์ที่จะปิดบังเจ้านาย และไม่มีสิทธิ์ที่จะเปิดเผยเรื่องของเจ้านายด้วย แต่ในเมื่อทั้งสองอย่างมันปะทุขึ้นพร้อมกัน ตัวเธอเองก็สองจิตสองใจว่าจะบอกหรือไม่บอกดี
            “คือว่า...” ยังคงอ้ำๆ อึ้งๆ ไม่กล้าแม้กระทั้งจะเงยหน้าขึ้นสบตาผู้เป็นนาย
            “ฉันเป็นเจ้านายเธอ และยังเป็นคนที่ใหญ่ที่สุดในบ้านหลังนี้ คิดจะปิดบังฉันอย่างนั้นหรือ?”
            ยังไงคนมีอำนาจก็ต้องใช้อำนาจเพื่อให้ได้มาซึ่งความต้องการของตนเอง และตอนนี้เขาอยากได้คำตอบที่เธอตรงหน้าถือครองเอาไว้ จากสองจิตสองใจกลายเป็นความหวั่นเกรงกลัวว่าจะตกงาน เธอจึงตระหนักได้ว่าสิ่งที่ควรทำตอนนี้คือการบอกเรื่องที่รู้ทั้งหมดให้เจ้านายคนนี้ฟัง
            “เมื่อคืนคุณยูคยอมโดนจับค่ะ และตอนเช้า...”
            “ฉันเข้าใจแล้ว มีอะไรก็ไปทำเถอะ”
            จากที่ก้มโค้งอยู่แล้วก็กดหัวต่ำลงเพื่อเป็นเชิงขอตัวจากผู้เป็นนายและเดินจากไป มาร์คครุ่นคิดทบทวนกับเรื่องที่แม่บ้านได้บอกก็พอจะรู้ว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้น มันเป็นเรื่องปกติที่ยูคยอมจะเข้าไปนอนในตารางต่างห้องนอน แต่ที่ไม่ปกติก็คือการใหญ่ว่าที่เจ้าสาวของตนไปประกันตัวนี่สิ หรือว่างเด็กน้อยของบ้านจะมีแผนอะไรหรือเปล่า
            “มายืนขวางทางอะไรตรงนี้”
            เสียงห้าวกวนอารมณ์ของผู้น้องเอ่ยขึ้นเรียกให้คนยืนหน้าเครียดหันไปตามเสียง แจ๊คสันเดินลงมาจากบันไดวนหรูพร้อมแต่งตัวเตรียมออกไปข้างนอก มาร์คพิจารณาการแต่งตัวที่ไม่ปกติ บวกกับการตื่นเช้าผิดปกติของเขาแล้วก็พอจะเดาออก
            “ไปไหน?”
            “เป็นพ่อฉันหรือยังไง?”
            “ไม่ใช่พ่อ แต่เป็นพี่”
            เรื่องนี้แจ๊คสันไม่อาจจะปฏิเสธความเป็นพี่น้องได้ แม้จริงๆ แล้วเขาจะไม่เคยเคารพมาร์คเลยก็ตาม อาจจะเพราะนิสัยห่ามๆ อารมณ์รุนแรงและโมโหง่ายของตัวเอง เลยไม่ชอบคนบ้าอำนาจอย่างมาร์คเท่าไหร่ แต่ด้วยความเป็นพี่น้อง เลยต้องจำใจยอมในบางครั้ง
            แจ๊คสันเบนหน้าลอบถอนหายใจเบาๆ และกลับมาประจันหน้ากับคนเจ้าอำนาจอีกครั้ง “ไปสถานีตำรวจ เรื่องเดิม”
            อย่างที่บอก เรื่องเดิมของแจ๊คสันก็คงไม่พ้นเรื่องที่ตนจะต้องไปประกันตัวน้องชายตน ไม่รู้ทำไมแต่พอเกิดเรื่องถึงขั้นต้องเข้าตารางตนจะต้องเป็นคนทำเรื่องตลอด อาจจะเพราะตัวเองก็ไม่ได้ต่างกันล่ะมั้ง หากถามถึงเรื่องความถี่ของการขึ้นโรงพัก ตนอาจจะน้อยกว่ายูคยอมอยู่บ้าง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่บ่อย
            “ไม่ต้องไปประกันตัว แต่ไปสังเกตการณ์จะดีกว่า”
            แจ๊คสันทำหน้างงเพราะไม่เข้าใจในความหมายที่มาร์คอยากจะสื่อ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรมาก ครั้งนี้คงจะมีแค่สองคนที่คอยตามไปสังเกตการณ์การเดทครั้งนี้ก็ได้ เพราะเรื่องเดทระหว่ายูคยอมและว่าที่เจ้าสาวมันเงียบเสียจนผิดสังเกต แถมการเริ่มเดทก็แนบเนียนจนหลายคนไม่รู้
            แต่ก็ไม่พ้นสายตาเหยี่ยวช่างสังเกตอย่างมาร์คแน่นอน

            “อยากดูหนัง”
            ยูคยอมกล่าวลอยๆ ขณะนั่งทอดมองยาวออกไปยังถนนเบื้องหน้า โดยมีหญิงสาวเป็นผู้ขับเคลื่อนยานยนต์ด้วยความเร็วกำลังพอดี เธอผละจากภาพถนนตรงหน้าแล้วมองคนข้างๆ ที่ยังคงหลับตาพริ้มเหมือนต้องการจะพักผ่อน
            “กลับเถอะ ยังไงนายก็ควรพักผ่อนนะยูคยอม”
            “ไม่เอา จะดูหนัง”
            คิ้วเข้มขมวดมุ่นเพราะโดนขัดใจ ใบหน้าหล่อหันมาสบตาหญิงสาวจนถึงต้องผวาไปทั้งตัว มันทั้งแข็งกว้าว ดุดัน และทรงเสน่ห์ในเวลาเดียวกัน สาวเจ้าต้องละสายตาจากด้วยตาคู่แกร่งด้วยความหวาดหวั่น หันกลับไปทอดมองถนนอีกครา
            “ดูหนังนะ”
            “ฉันขัดนายได้เหรอ?” บ่นอุบอิบไม่เต็มเสียหนัก
            คนเอาแต่ใจพอได้สิ่งที่ได้ดังใจนึกแล้วก็ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย พร้อมกลับไปหลับตาพริ้มอีกครั้ง แม้หญิงสาวจะบ่นกระปอดกระแปดตลอดทางใส่คนดื้อ แต่ก็ไม่ได้สะทกสะท้านอะไรกับยูคยอมเลยสักนิด ยิ่งทำให้เขายิ้มไม่หุบเสียมากกว่า
            หนังรักมันน่าเบื่อ มันต้องหนังแอคชั่นถึงจะเหมาะกับลูกผู้ชายอย่างยูคยอม เขาไม่เปิดโอกาสให้หญิงสาวได้เลือกเลยสักนิด ยังเจาะจงที่จะดูเรื่องนี้ให้ได้ มีหรือที่สาวเจ้าจะขัดใจจอมเอาแต่ใจอย่างยูคยอมได้ มีแต่ต้องยอมเขาแต่โดยดี
            “ปกติต้องตามใจฝ่ายหญิงไม่ใช่หรือ?” เธอบ่นลอยๆ
            “คนตามใจเธอเยอะแล้วนี่ ตามใจฉันบ้างจะเป็นอะไร”
            หญิงสาวบุ้ยปากใส่ชายหนุ่มอย่างแง่งอน แต่มันกลับน่ารักเสียมากกว่า แขนแกร่งเลยถือวิสาสะคล้องคอระหง ออกแรงกระชับเบาๆ ให้เธอเข้ามาติดอกแกร่งอย่างต้องการแสดงความเป็นเจ้าของ เขาต้องลืมไปแล้วแน่ๆ ว่าหญิงสาวอายุมากกว่า ด้วยร่างกายที่ใหญ่โตและใบหน้าที่ทรงเสน่ห์เกินอายุ เลยทำให้สาวเจ้าอย่างกับเด็กน้อยกำลังถูกผู้ใหญ่รังแก
            “อายเขา”
            “อายทำไมคนเยอะแยะ”
            คนตัวสูงโน้มตัวลงมาเพื่อกระซิบข้างใบหูสาว ทำเอาขนอ่อนทั้งกายเธอรุกเกลียวผวาวาบกับลมร้อนที่เข้าจงใจเป่าใส่ใบหู แม้จะออกแรงแกะแขนแกร่งออกจากคอตัวเองยังไง ก็ไม่สามารถบังคับแรงที่มากกว่าเพื่ออิสรภาพของตัวเองได้
            เธอจึงถลึงตาใส่เพื่อจะให้เขาเกรงกลัวได้บ้าง แต่ก็ไม่เป็นผล
            “อยากกับแมวหงุดหงิดเพราะไม่ได้กินข้าว ไม่ต้องทำหรอก เพราะฉันไม่กลัวเลยสักนิด” ยักคิ้วให้บอกเลยว่าเหนือกว่ายัยลูกแมวอย่างเธอแน่
            เจ้าหล่อนแทบอยากจะกรี๊ด ยิ่งเห็นสายตาหลายคู่แอบมองมาทางนี้ยิ่งรู้สึกอาย แม้ใบหน้าเขาจะมีรอยฟกชำ และรอยแผลอยู่บ้าง มันก็ไม่ได้ทำให้ความหล่อเหลาลดลงเลยสักนิดเดียว การแสดงความเป็นเจ้าของอย่างสุดโต่งขนาดนี้ ยิ่งทำให้หลายคนอิจฉาสาวเจ้าอยู่ไม่ใช่น้อย แม้บางคนจะมีเจ้าของหัวใจยืนอยู่ข้างๆ ก็ตามที
            “หิว”
            ปกติแล้วต้องพูดประมาณว่า ‘อยากทานอะไรไหม?’ หรือ ‘หิวหรือเปล่าครับ’ แต่ไม่ใช่ ยูคยอมไม่ได้ขอความคิดเห็น แต่เป็นการออกคำสั่งเสียมากกว่า แล้วสาวเจ้าจะทำอะไรได้ มีแต่ต้องทำตามคำสั่งก็เท่านั้นพร้อมเดินตามแรงลากของเขาไปเรื่อยๆ แทบจะทั่วห้องสรรพสินค้าอยู่แล้ว หากว่าคล้องป้ายว่าหญิงสาวเป็นของของเขาได้ล่ะก็ คงทำไปนานแล้ว
            “อยากกินอะไร?” เขาถาม
            “อะไรก็ได้”
            “หน้าตามันเป็นยังไง ไอ้อะไรก็ได้ของเธอน่ะ”
            “นายจะกวนประสาทฉันไปถึงไหนกัน!?”
            ยูคยอมโดนสาวเจ้าคว่ำหน้าใส่ข้อหากวนประสาทหล่อน แล้วเดินตามแรงลากไปเรื่อยๆ อย่างไม่รู้จุดหมาย ในเมื่อเธอไม่ยอมบอกว่าอยากทานอะไร เขาก็จะพาเธอไปทานเองระหว่างรอหนังฉายก็เป็นชั่วโมงอยู่

 

 

กำลังปั่นน้าาา~... 50%


ไรท์กลับมาแล้ววว เนื่องจากไปทำธุระส่วนตัวมาหลายวันเพิ่งกลับถึงบ้าน แล้วยังไม่ได้ตรวจคำผิดของตอนนี้เลย เลยลงช้าหน่อย

ปล.มาช้าดีกว่าไม่มาน้าาาา


 











>><<

 


T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #100 BomDawan (@BomDawan) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:54
    ต่อออออ กำลังฟินนนน
    #100
    0
  2. #99 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:54
    ตามใจ น้อง หน่อย แล้วกัน โอ๊ะ ไม่น้องเน๊าะ คยอมมี่~
    #99
    0