[Fanfic] Got7 x You #เจ้าสาวของกัซ

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 8 ‘เดทของเจ้าชาย’ [100%] พิเศษสำหรับเจ้าชาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    17 ก.พ. 60

 

            ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
            นี่คงจะเป็นอีกครั้งที่หญิงสาวมายืนรอชายหนุ่มอยู่หน้าห้อง และสภาพที่เขาออกมาต้อนรับก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงเลยสักนิด ร่างกำยำเปลือยอกกว้างมาอวดโฉมใส่ผู้มาเยี่ยมเยียนในยามวิกาล เม็ดน้ำที่ยังชื้นตามลำตัวยังคงไล้เล่นตามผิวหนังพร้อมส่งกลิ่นสบู่อ่อนๆ แบบผู้ชายลอยเข้าจมูกสาวจนไม่กล้าสบตากับเจ้าของหุ่นเซ็กซี่ตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย และมันอดไม่ได้จริงๆ ที่จะมีเลือดสูบฉีดให้พวงแก้มทั้งสองเริ่มมีสีแดงระเรื่อ
            “มีอะไรหรือเปล่าครับ” เขาถามด้วยเสียงเรียบนิ่ง อาจจะเพราะว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ มันไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิด เจ้าของห้องเลยอารมณ์เสียไม่ยอมคลาย
            แน่นอนว่าหลังจากงานเต้นรำสิ้นสุด แจบอมไม่ได้เข้าใกล้หญิงสาวอีกเลย เพราะว่ามีตัวขัดอย่างพี่น้องเขาอีกหกชีวิตเข้ามาดักไว้ตลอด ทั้งที่วันนี้เป็นเดทที่ทั้งเขาและเธอควรจะมีเวลาให้กัน แต่มันไม่ใช่ กลายเป็นว่าเขาเชิญพวกที่เหลือมาเป็นองค์รักษ์คุ้มกันเขาจากหญิงสาวแทน
            “เรื่องวันนี้... ฉันเข้าใจนะคะว่าคุณรู้สึกยังไง” เธอเอ่ยอย่างไม่เต็มเสียง กล้าๆ กลัวๆ ที่จะเงยหน้าเพื่อสบตากับอีกฝ่าย
            “ผมรู้สึกแย่มาก”
            หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองแววตาเศร้าๆ ของแจบอม มันฉายแววว่าเศร้าจริงๆ ไม่ได้เสแสร้ง เธอเลยยิ่งรู้สึกผิดหนักกว่าเดิม ไม่อาจจะปฏิเสธได้ว่าตัวเองก็รู้สึกเพลิดเพลินกับกายเต้นรำกับหนุ่มๆ ตามแผนของพวกเขาเหมือนกัน อย่างกับว่าเธอหักหลังเขาทั้งที่วันนี้เธอจะต้องให้เวลาเขามากกว่าคนอื่น
            สาวเจ้าสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วพ่นออกมาแรงๆ เพื่อต้องการวบรวมความกล้าที่มีน้อยนิดเข้ามาในร่างกาย ก่อนจะโผเข้ากอดคนตรงหน้าอย่างแผ่วเบาซบแก้มนุ่มบนแผงอกเปลือยกว้าง แม้จะเก้ๆ กังๆ ด้วยความเขินอาย แต่เธอก็ไม่ยอมผละออก ยังคงทำเป็นใจกล้าโอบกอดเขาอยู่แบบนั้นเพื่อให้เขารู้สึกหายเศร้าได้บ้าง
            “อย่าคิดมากเลยนะคะ” เสียงอู้อี้จนได้ยินไม่ถนัด
            แม้ตอนแรกจะตกใจกับท่าทีของหล่อน แต่ก็เพียงชั่วครู่ แววตาเศร้าๆ เริ่มฉายแววกรุ่มกริ่มขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะช้อนร่างสาวลอยจากพื้นมาปะทะออก ปิดประตูลงกอนอย่างดีเพื่อไม่ให้ใครรบกวน ตอนนี้เขาของทิ้งคำว่าสุภาพบุรุษทิ้งไปก่อนก็แล้วกัน
            “ปล่อยค่ะ! ฉันแค่อยากจะปลอบคุณก็เท่านั้น” เธอร้องโวยวายเมื่อเห็นว่าท่าไม่ดี เพราะเขากลับตรงลิ่วไปยังเตียงกว้างขนาดคิงไซส์ในห้อง “คุณแจบอม!”
            “คุณอยากปลอบผม แค่กอดมันก็คงไม่พอหรอก”
            เขากระซิบบอกคนในวงแขนพร้อมรอยยิ้มกริ่มที่ปรากฏขึ้น แววตาเศร้าๆ ดวงนั้นมันได้หายไปแล้ว กลายเป็ยแววตามากเล่ห์ที่ฉายแววออกมาจนหญิงสาวสะดุ้งเฮือกเมื่อนึกถึงวินาทีต่อไปที่กำลังจะเกิดขึ้น ยิ่งทำให้เธอดิ้นแรงเพื่อหลุดออกจากพันธนาการแสนเสี่ยงจากเขาคนนี้
            “ฉันไม่ยอมหรอกนะ ฉันไม่อยากเสียตัวค่ะ ฉันขอร้อง!”
            คำขอร้องพร้อมแรงดิ้นขลุกขลักของร่างเล็กทำเอาคนกุมความได้เปรียบระเบิดหัวเราะจนอกกระเพื่อม ไม่รู้ว่าเจ้าหล่อนคิดไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว เขาไม่ได้จะทำอย่างที่เธอว่าเสียหน่อย
            “ผมก็ไม่ได้จะช่วงชิงเรื่องอย่างว่ากับคุณเสียหน่อย”
            รอยยิ้มถูกปริออกมาอีกคราพร้อมอ้อมแขนแกร่งที่กำลังลดระดับปล่อยร่างสาววางลงบนเตียงกว้าง ร่างใหญ่เองก็เช่นกัน ลดตัวเองเพียงเล็กน้อยเพื่อจะได้มองใบหน้าตื่นตระหนกของเธอได้ชัดเจน นิ้วแกร่งเกลี่ยเส้นผมของเธอเบาๆ เพื่อให้เธอใบหน้าเธอได้อย่างเต็มที่ หลังจากพยายามดิ้นอยู่หน้า ผมที่ตรงสลวยก็เลยไม่กลายเป็นทรง
            “คืนนี้นอนกับผมนะ ผมอย่างนอนกับคุณ”
            “ไม่เอาค่ะ ฉันไม่... อื้ม!!”
            อย่าปฏิเสธจะได้หรือเปล่า ขอแค่นอนด้วยกันไม่ได้เกินเลยกว่านั้นก็เท่านั้นเอง แม้แจบอมจะหงุดหงิดกับคำปฏิเสธทันควันของคนใต้ร่าง แต่เขากลับมอบจูบหวานๆ เพื่อทำโทษคนชอบขัดใจแทน เสียเปรียบชัดๆ ที่เธอเองก็กำลังหลงใหลกับกับจูบหวานๆ นี้เช่นกัน
            “แค่นอน ไม่ได้บอกว่าจะทำอะไรมากว่านั้นเสียหน่อย” เขากระซิบพร่าข้างใบหูขาว ปลายจมูกยังคงกดไล้ไล่ตามแก้มนิ่มพร้อมประทับริมฝีปากเบาๆ หลายครั้งต่อหลายครั้ง คลอเคลียสูดดมกลิ่นกายสาวที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ ให้เต็มปอด แม้ใจจริงอยากจะเกินเลยเธอไปมากกว่านี้ แต่เกรงว่าการหักหาญน้ำใจจะทำให้เธอห่างไปไกลกว่าเก่า “ได้หรือเปล่า”
            “สัญญาได้ไหมคะ... ว่าแค่นอน” เธอถามอย่างตะกุกตะกัก เพราะเขายังคงเที่ยวพรมจูบแทบจะทั่วใบหน้าและลำคอไม่ยอมปล่อย
            “ไม่”
            “คุณแจบอม!”
            “อยากกอดด้วย”
            ไม่พูดพร่ำทำเพลง แจบอมก็ทิ้งตัวลงนอนข้างๆ เจ้าหล่อนพร้อมรั้งร่างเธอเข้าหาหนุนแขนต่างหมอนโอบกอดเธอหลวมอย่างไม่ต้องการให้อึดอัด ยังไม่วายกดจูบหนักๆ ลงบนหน้าผากมนซ้ำไปซ้ำมา บ้างก็เลื่อนลงมาชิงชิมแก้มและริมฝีปากของเธอ
            “อย่างน้อยก็ช่วยไปใส่เสื้อจะได้หรือเปล่าคะ”
            เธอแทบจะระเบิดอยู่แล้ว เขาลืมไปหรือเปล่าว่าตัวเองมีเพียงแค่กางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวที่ห่อหุ้มร่างกายเอาไว้ แถมร่างกายของเธอและเขาแทบจะทุกสัดส่วนแนบชิดราวกับจะเป็นคนเดียวกันอยู่แล้ว!
            “ถ้ากลัวผมเสียเปรียบ คุณก็ถอดเป็นเพื่อนผมก็ได้นะครับ หรือจะให้ผมช่วยถอดดี”
            เขาทำสายตากรุ่มกริ่มใส่สาวในอ้อมแขนจนเธอถลึงตาดุๆ ใส่คนมากเล่ห์ไปหนึ่งที ด้วยความหมันเขี้ยวแจบอมจึงระดมจูบทั่วทั้งใบหน้า แม้เธอจะเบี่ยงหน้าหนีแต่ก็หนีไม่พ้น ในเมื่อเขามีความเร็วและความชำนาญมากกว่าก็มีแต่จะต้องยอมอยู่ในอ้อมแขนอุ่นๆ นี้ไปจนเช้า

 


แค่นอนเฉยๆ อย่าคิดไปไกลกว่านั้น

 

ปล. อีกสองคนใกล้จบแล้วน้าาา

 





 



เดี๋ยวมาโปรยให้เล็กน้อยเรียกความกระหายจากเมนมาร์คกันนะ




>><<

 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #95 BomDawan (@BomDawan) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:50
    เพลินเลยนะแจบอมม
    #95
    0
  2. #94 Peachccy (@peachccy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:27
    แหนะ ได้ทีแล้วเอาใหญ่
    #94
    0
  3. #93 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:12
    เเจบอม นี่ มันร้ายยย
    #93
    0