[Fanfic] Got7 x You #เจ้าสาวของกัซ

ตอนที่ 23 : ตอนที่ 7 ‘เดทแบบสายเปย์’ [80%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 310
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    7 ก.พ. 60

 

 

            “คุณชอบผู้ชายแบบไหนครับ?” ถามทั้งที่ยังเกลี่ยนิ้วคลอเคลียกับแก้มเธอเบาๆ ดวงตาทรงเสน่ห์จ้องลึกเข้าไปในตากลมอย่างค้นหา “แบบผมหรือเปล่า หรือแบบใคร?”
            “คุณยองแจมีเสน่ห์และน่ารักมากค่ะ” เธอต้องการเลี่ยงตอบตรงๆ ซึ่งคนนอนหนุนตักนุ่มก็รู้ดี
            “ตอบไม่ตรงคำถาม หรือคำถามผมยากเกินไป” หญิงสาวพยักหน้ายิ้มแห้งๆ ใส่ คนที่นอนอยู่ชะงักลุกขึ้นมามองดวงหน้าสาวตรงๆ มือหนาเชยคางมนขึ้นมาสบตาเขาอีกครั้ง “อาจจะเพราะว่าเราไม่ค่อยได้คุยกัน เธอเลยไม่ค่อยคุ้นเคยกับผมสินะ”
            “คุณไม่ค่อยอยู่บ้านนี่คะ เพราะงานพิเศษ”
            “แสดงว่าผมผิด”
            “ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ” หญิงสาวพยายามจะเอนหลังหลบเพราะใบหน้าหล่อของยองแจเข้ามาเรื่อยๆ แต่ก็ถูกมือหน้าประคองแก้มไว้ให้ไปไหนไม่ได้ สายตาเขามาดหมายและเธอก็รู้จุดประสงค์นั้นดี เปลือกตาบางค่อยๆ ปิดลงมาอย่างช้าๆ เหมือนเป็นการเชิญชวนที่น่าพอใจมากสำหรับชายหนุ่ม
            “อย่างนั้นเรามาทำความคุ้นเคยกันดีกว่า”
            เขากดจูบลงกลีบปากอิ่มของสาวตรงหน้า ครั้งนี้มันไม่แผ่วเบาเด็กๆ แบบครั้งก่อน แต่จงใจบดขยี้ให้เธอยอมเปิดปากอ้ารับความรัญจวนเข้าไป มอบความหวานหอมให้ซ้ำแล้วซ้ำอีก หยดน้ำที่กระเซนมาจากน้ำพุ ควรจะเย็นเมื่อมาสัมผัสที่ผิวกาย แต่ตอนนี้ทั้งคู่กลับร้อนรุ่มราวกับถูกไฟสุม
            “อื้ม! คุณยองแจ” เธอเสียสั่นพร่า ริมฝีปากยอมถอนออกและไล้ไปแก้มด้านข้างลงซอกคอขาวกรุ่น ขบเม้มเล็กน้อยจนเกิดรอยแดง เพื่อเป็นการแสดงความเป็นเจ้าของ “เดี๋ยวใครมาเห็น”
            “ไม่มีใครเข้ามาหรอก” เสียงอู้อี้ดังตอบกลับเพราะเขายังคงหลงใหลกับกับซอกคอกรุ่นสาว จนอยากชื่อชมซ้ำๆ ไม่อยากห่าง
            มือหนาลูบไล้หลังเนียนอย่างหลงใหล พัดพาสติของเจ้าของร่างหลุดลอยไปตามลม แขนเล็กขึ้นก่ายคอแกร่งมือจิกทึ้งเส้นผมนุ่มของชายหนุ่มอย่างต้องการระบายความอัดอั้นในความรู้สึกออก แต่เธอจะรู้หรือเปล่าว่านี้คือการยั่วยวนดีๆ นี่เอง
            “ยั่วกันแบบนี้ ผมคงไม่หยุดแค่จูบนะคุณผู้หญิง”
            ร่างสูงผลักร่างเล็กออกก่อนจะช้อนตัวเธอลอยขึ้นกระชับแน่นติดอกแกร่ง ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มีรถคันหรูมาเทียบอยู่ใกล้ๆ ประตูรถถูกการ์ดตัวใหญ่ในชุดสูทใส่แว่นดำเปิดประตูออกให้ ชายหนุ่มจึงเข้าไปด้านในกับหญิงสาวตามลำพัง ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายที่ระหว่างตอนหน้าของรถมีฉากกั้นแบ่งให้ความเป็นส่วนตัวอย่างชัดเจน ยองแจทำทุกอย่างขึ้นเพื่อจัดการกับหญิงสาวจริงๆ

            “นี่มันลงทุนทำขนาดนี้เลยหรือ!?” ผู้ที่มาถึงเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง แต่ก็ไม่ทันจะคว้าไว้แบบแจบอมถึงกับหัวเสีย ขบกรามแน่นเจ็บใจที่ตัวเองทำอะไรไม่ได้นอกจากมอง ไม่นานก็มีฝีเท้าของผู้ร่วมชะตากรรมตามมาติดๆ
            “ไปไหนแล้ว” ยูคยอมถามพี่ชาย แต่กับได้รับการส่ายหน้าแทนคำตอบ “พี่ปล่อยมันไปได้ไง!?”
            “มันจ้างคนมากันไว้ แล้วฉันจะทำอะไรได้”
            “โธ่เว้ย!” ยูคยอมสบถคำอย่างหัวเสีย เท้าเอวมองร่องรอยการเดทของคู่เดทจำเป็นวันนี้ทั่ว เลยพอจะรู้ว่ายองแจลงทุนไปแค่ไหน และหวังอะไรอยู่
            “ตามฉันมา ฉันต้องการคนช่วย”
            เสียงทุ้มต่ำสะกดสองคนที่กำลังหัวเสียให้หันไปตามเสียงทรงอำนาจของเขา มาร์คจ้องขึงมาที่สองคน แต่กลับหมายมาดไปคู่เดทจำเป็นวันนี้ ก่อนที่จะหันหลังกลับและเดินไปเป็นเชิงให้น้องชายตนอีกสองคนให้เดินตาม
            แม้จะยังไม่ค่อยเข้าใจ แต่ทั้งแจบอมและยูคยอมก็เดินตามพี่ใหญ่ไปอย่างไม่ซักถาม จนกระทั้งมาถึงรถคันหรูเจ็ดที่นั่ง ด้านในตอนนี้มีแบมแบมและจินยองนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ขาดก็เพียงแค่แจ๊คสันที่ไม่รู้ว่าไปไหน กับยองแจ... เป้าหมายของวันนี้
            “เร็วๆ สิพี่มาร์ค เดี๋ยวยองแจมันก็จัดการพี่สาวไปหรอก” แบมแบมเร่งคนขับ
            “มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก” มาร์คตอบเสียต่ำ แต่อัดแน่นไปด้วยโทสะ
            ใช่ มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก เพราะเขาเองก็สัมผัสมาแล้ว เธอเหมือนแมวเก้าชีวิต มักจะมีคนโผล่เข้าไปช่วยเหลือตรงจังหวะตลอดเวลา ส่งผลให้ผู้กระทำทรมานกับอารมณ์ที่ถูกฉุดอย่างรุนแรง กว่าจะระงับข่มอารมณ์ได้ก็แทบแย่
            รถคันหรูทะยานไปถนนสายตาทั้งห้าคู่จับจ้องส่องหารถคันหรูอีกคันที่เป็นเป้าหมาย อาจจะเพราะออกตัวช้ากว่าหลายนาที เลยยังไม่เจอรถคันดังกล่าว แต่พี่น้องทั้งห้าก็ไม่คิดจะยอมแพ้ ใครเล่าจะยกผู้หญิงที่หมายตาให้ไปง่าย ไม่ยอมเด็กขาด!

            ร่างบางแทบจมลงไปในเบาะบุนวมอย่างดี ยิ่งร่างสูงเข้ามาทาบทับเพื่อไม่ให้ไหวติงหรือดีดดิ้นให้คลายอิสระภาพแล้วด้วย แค่หายใจยังอึดอัดผ่อนลมหายใจเข้าออกไม่ทั่วท้อง แต่ก็ไม่เท่ากับริมฝีปากร้อนที่ยังขบเม้นตามซอกคอกรุ่น มือหนาไล่ไล้ผิวกายสาวอย่างหลงใหล สัมผัสร้อนที่ไม่ว่าจะเคลื่อนไปทางไหนก็ล้วนแล้วแต่สร้างความสั่นสะท้านให้กับร่างสาวทุกจุด
            “ผมทำแค่ในสิ่งที่ผมชอบ ทำในสิ่งที่ผมหลงใหล การร้องเพลงมันคือสิ่งที่ผมชอบ และคุณคือสิ่งที่ผมหลงใหล คุณผู้หญิง”
            เสียงสั่นพร่า ดวงตาแสนเล่ห์เลื่อนขึ้นมาจับสองดวงตากลมโตของสาว เธอส่ายหัวไปมาเพื่อต้องการให้หยุดการคุกคามครั้งนี้ แต่มันทำให้ชายหนุ่มยิ่งอยากเอาชนะความดื้อรั้นที่เธอแสดงออกมา ยองแจครางฮึ่มๆ อยู่ในลำคอเมื่อมือบางของหญิงสาวดันแผงออกกว้างของเขาออกไปอย่างอ่อนแรง
            “อย่า...”
            “อย่าดื้อ อย่าขัดขืน ผมรู้คุณก็ต้องการ คุณผู้หญิง”
            “ไม่... อื้ม!”
            อีกครั้งที่ริมฝีปากได้รูปลงมาทาบทับบดขยี้กลีบปากสาวราวจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน ลิ้นร้อนซอกซอนเข้าไปตวัดรัดกลืนความหวานของลิ้นเล็กๆ ที่พยายามหลีกเลี่ยง เสียงครางอู้อี้ในลำคอเธอค่อยๆ กลืนหายไปกลายเป็นเสียงกระเส่าไพเราะสำหรับยองแจยิ่งนัก
            ความฮึกเหิมนักขึ้นเรื่อยๆ มือหนาลูบบนหลังเนียนสวยแม้มีเนื้อผ้าขวางกั้น เขาจึงต้องกำจัดสิ่งกีดขวางออกเสีย ซิบทางยาวด้านหลังค่อยๆ ถูกรูดลงมาอย่างรวดเร็วอย่างไม่ให้เจ้าของชุดรู้ตัว เลยทำให้ชายหนุ่มเข้าไปสัมผัสร่างกายของเธอย่างที่ต้องการ
            “ขอร้องค่ะ ยองแจ” เธอเสียงสั่นเบาหวิว พยายามร้องห้ามแต่เสียงที่เปล่งออกมาก็ไม่ได้เต็มเสียงนัก เพราะการรุกรานของเขาที่มากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มทำให้สติเธอแตกกระเจิง
            “ขอร้องอะไรครับคุณผู้หญิง”
            แขนแกร่งกระชับร่างให้ลุกขึ้นมาบนตักกว้าง จับขาวเรียวของหญิงสาวรวบเอวสอบของตัวเองไว้ต่อด้วยแขนเล็กรัดคอแกร่งของเขาแน่น เส้นผมสลวยของเธอที่ไม่เป็นทรง ประปรายทั่วแผ่นหลังและใบหน้า ทำให้อารมณ์พิศวาสของชายหนุ่มพุงสูงขึ้น และมันคงยากจะดับลงเพียงเพราะคำขอร้องอย่างไม่เต็มเสียงของเธอ
            “ผมต้องการมากกว่านี้ คุณรู้ใช่ไหม?”
            “ขอร้อง หยุด”
            ปากบอกหยุด แต่แขนกลับรัดคอแกร่งแน่น เธอมันคนขี้โกหกเสียจริง ยองแจได้แต่ยิ้มกริ่มในใจ มือหนาเอื้อมไปปลดตะขอบราเซียสีหวานด้านหลังออกอย่างง่ายได้เพราะสาวไม่มีแรงจะขัดขืน และฉกโฉบริมฝีปากแดงระเรื่อเพื่อดึงสติของเธอให้หลงวนอยู่กับจูบอันหวานหอมของเขาอีกครั้ง
            และเธอก็จูบตอบอย่างหลงใหลไร้สติ


กำลังปั่นน้าาา~... 80%


งานนี้มีปากบวม เดี๋ยวหอม เดี๋ยวจูบ ยองแจมีมุมนี้เหรอ... มีในฟิคไรท์นี่แหละ

ปล. คือไม่เข้าใจว่าบ้านไรท์จะมีปัญหากับเรื่องไฟอะไรนักหนา มันดับทุกวัน ไม่มีอะไรเกี่ยวกับฟิคหรอก ไรท์แค่อยากบ่นเฉยๆ


 








>><<
T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #68 Reisha Rene (@noohamham) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:07
    อ๊ากกกกก มันชักจะร้อนแรงเข้าไปทุกครั้งล่ะ ถึงคนสุดท้าย นางเอกพรุนกันพอดี มาต่อเลนค่ะไรท์ ค้าง ~
    #68
    0
  2. #67 somruethsi123kk (@somruethsi123kk) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:38
    ฟินมสกกกสนุกด้วยยยย ต่อนะไรท์
    #67
    0
  3. #66 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:38
    เห้ยยยยยย เดี๋ยว นี้ ชักเผลอไผ นะเรา อ่ะ ยอมเค้าอีกเเล้ว
    #66
    0