[Fanfic] Got7 x You #เจ้าสาวของกัซ

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 ‘ว่าที่เจ้าบ่าว [1]’ [60%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 927
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    2 ม.ค. 60



            ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
            ร่างใหญ่เหลือบสายตาหันมองบานประตูกว้างเมื่อได้ยินเสียงเคาะก้อง มือหนาใช้ผ้าขนหนูพื้นเล็กขยี้เส้นผมไปมาเพื่อต้องการให้แห้ง แต่ก็ไม่อยากให้คนอีกฝั่งรอนาน เจ้าตัวเลยยอมนุ่งแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวเดินตรงไปยังประตู เตรียมโชว์ลอนซิกแพคและกล้ามเนื้อส่วนต่างๆ ให้ผู้มาเยี่ยมได้ชม
            แอร๊ด~
            เมื่อประตูบานใหญ่เปิดออกกว้างขึ้น ดวงตากลมจ้องผู้เป็นเจ้าของห้องด้วยใบหน้าแดงก่ำ ก่อนจะเบนสายตาหนีจากหุ่นแสนเซ็กซี่ตรงหน้า มุมปากคนชอบโชว์กระตุกยิ้มอย่างพอใจทั้งผู้ที่มาเยี่ยม และปฏิกิริยาโต้ตอบของเธอ
            “คะ... คือว่า...” เสียงเธอตะกุกตะกัก
            “มีอะไรครับ?” ร่างสูงถามพรางเท้าแขนกับขอบประตู ดวงตาจ้องมองเจ้าหล่อนที่มีท่าทีเลิกลักอย่างน่าเอ็นดู หยดน้ำจากเส้นผมไหลหยดลงตามผิวกายชายไล้ตามสัดส่วน มันเป็นภาพที่เซ็กซี่ยิ่งหนัก แม้ใจของหญิงสาวอยากชื่นชมมากแค่ไหน แต่คนตรงหน้าเสน่ห์รุนแรงจนไม่กล้าสบตา “เข้ามาก่อนสิ”
            ไม่พูดเปล่า มือหนาเอื้อมดึงข้อมือนางเข้ามาในเขตแดนของตน แต่มันยิ่งทวีคูณความวูบวาบเข้าไปอีกเมื่อเจ้าของห้องทำการปิดประตูล็อคเรียบร้อยอย่างไม่ต้องการใครรบกวน สาวเจ้ามองหน้าคนทรงเสน่ห์หันรีหันขวางเพราะไม่กล้าสบตา แต่มันจะยั่วชายตรงหน้ายิ่งนัก
            “ฉันแค่อยากจะมาขอบคุณคุณแจบอมเท่านั้นค่ะ ที่ไปรับฉันวันนี้” หญิงสาวพูดรัวเร็ว และเมื่อพูดจบเจ้าตัวก็ดีดกายเตรียมจะออกจากห้องทันที แต่มีหรือที่ร่างสูงจะปล่อยโอกาสตรงหน้าให้หลุดลอย เพียงเสี่ยววินาทีที่เขาคว้าเอวเธอเข้ามาประทะอกแกร่งจากด้านหลังของเขาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้แตกต่างออกไป เพราะไร้ซึ่งเนื้อผ้าของคนตัวสูง “มันไม่เหมาะนะคะ ปล่อยค่ะ”
            เธอดิ้นรั้งแต่จะให้คนตัวใหญ่รัดแน่นขึ้นก็เท่านั้น หยดน้ำจากเส้นผมยังคงไหลไม่หยุดตามแรงโน้มถ่วงเรื่อยๆ บ่ากลมคลึงของเจ้าหล่อนเป็นที่รองรับหยดน้ำนั้นพอเหมาะพอเจาะ ใบหน้าหอมกรุ่นจากกลิ่นแชมพูกำลังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เหมือนต้องการจะยั่วหล่อนก็ไม่ปาน
            “ไม่เป็นไรครับ” เสียงทุ้มเสียดเข้าใกล้ใบหูจนคนตัวเล็กยู่คอหลบ ลมหายใจร้อนๆ ลดผ่านตามซอกคอกรุ่นไล้ลงมาเรื่อยๆ มือหนาปัดเส้นผมยาวสลวยของเธอไขว้บ่ากลมไปด้านหน้า เผยให้ต้นคอขาวเย้ายวนใจชายยิ่งนัก ริมฝีปากได้รูปเข้าประทับต้นคอเนียนอย่าลืมตัว
            เธอสะดุ้งตกใจราวกับได้ยินเสียงฟ้าผ่าใส่ ตีตัวออกห่างจาคนที่เคยรัดตัวเองไว้แน่น พรางเอื้อมมือไปประกบรอยจูบที่เขาเพิ่งฝากไว้ หันหน้าคว่ำแดงก่ำมองคนตัวสูงอย่างขุ่นมัว “ทำอะไรของคุณคะ!?”
            “ขอโทษครับ ผมลืมตัว”
            ดูเขาแก้ตัวเอาเถอะ ถึงปากจะบอกขอโทษ แต่จริงๆ แล้วเจ้าตัวคงจะไม่สำนึกว่าทำผิดจริงๆ มุมปากยังคงกระดกยิ้มอย่างเหนือชัย หญิงสาวเตรียมหนีออกจากอาณาเขตของเขา แต่ก็ถูกรั้งข้อมือไว้แน่น เบนหน้าหนีอย่างไม่กล้าสบตาบวกกับความเขินอายจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้
            “มีอะไรคะ?” เธอถามอย่างไม่สบตา
            “ผมขอโทษครับ” เขาย้ำเจตนาให้คนตัวเล็กฟังด้วยเสียงแผ่วเบาแต่แฝงไปด้วยความจริงใจ ใบหน้าสาวยอมเงยขึ้นมาสบตากับคนตรงหน้าแบบตรงๆ อีกครั้ง
            “ขอบคุณสำหรับเรื่องวันนี้ค่ะ” เธอกล่าวพร้อมถอดหายใจออกมาเล็กน้อย แม้เจ้าห้องห้องจะบอกว่าขอโทษ แต่ทำไมมือไม่ยอมปล่อย “ปล่อยได้แล้วค่ะ ฉันจะกลับห้อง”
            “ถ้าผมอยากเปลี่ยนคำขอบคุณเป็นอย่างอื่น...” เขาพูดเสียงเรียบๆ แต่กลับแผงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ ตากลมเอียงคอมองคนตรงหน้าอย่างค้นคว้า แต่สายตาชายหนุ่มกลับจับสองริมฝีปากอิ่มของเธออย่างไม่วางตา นี่แหละคือสิ่งที่เขาปรารถนา “ได้มั้ยครับ?”
            “อะไรคะ?” เธอถามอยากไม่ฉุกใจคิด
            ริมฝีปากได้รูปยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ แม้สาวเจ้าจะไม่ได้ตอบแต่เขาได้ตอบคำถามในใจตัวเองแล้วว่าได้ ใบหน้าหล่อโน้มต่ำอย่างรวดเร็วจนคนตัวเล็กสะดุ้ง แต่ไม่น่าตกใจเท่ากับตอนนี้ริมฝีปากอิ่มระเรื่อถูกฉกชิงไปซะแล้ว
            กลีบปากถูกเปิดอ้าจนผู้รุกรานสามารถเข้าไปกวาดต้อนความหวานอย่างอิ่มเอม เธอที่ไม่เป็นประสาแน่นิ่งราวกับถูกสาปให้เป็นหิน มือเล็กแข็งทื่อไม่ไหวติ่ง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ลิ้นเล็กของเธอแทบถูกดูดกลืนเข้าไปเมื่อผู้รุกรานจะรุกหนักเสียจนเธอทรงตัวไม่อยู่
            แขนแกร่งกระชับร่างเล็กเข้าหาลอนซิกแพคและกล้ามเนื้อไร้อาภรณ์ของเขาจนแนบชิด และรุนล้ำดูดกลืนความหวานซาบซ่านอย่างมากประสบการณ์ ร่างเล็กถึงกับสั่นสะท้านอย่างที่ไม่เคยเป็น ร่างกายเบาหวิวร่างกับตัวเองเป็นเพียงปุยนุ่นที่เขาโอบอุ้ม
            “อื้ม!”
            เหมือนว่าปุยนุ่นตอนนี้จะได้สติกลับมาเมื่อมือหนาไม่ยอมอยู่นิ่ง และกำลังไล้ลงชอนไชเข้าไปใต้สาบเสื้อสาว มือเล็กๆ รัวตีไหลแกร่งอย่างต้องการให้เขาปล่อย ไม่อยากปล่อยตัวปล่อยใจไปเลยเทิด
            ริมฝีปากร้อนยอมถอนออกอย่างเสียดาย แต่ยังอ้อยอิ่งไล้พวงแก้มสาวเจ้าเหมือนต้องการจะแกล้ง แรงเพียงเล็กน้อยและสติที่เหลืออยู่ออกแรงผลักออกและดีดตัวเองออกห่าง รอยยิ้มของคนตรงหน้าช่างเจ้าเล่ห์แตกต่างจากคนที่เธอเคยเจอก่อนหน้านี้ เขาอันตราย ทั้งต่อร่างกายและหัวใจ!!


กำลังปั่นน้าาา~... 60%



ถ้าพี่บีจะรุกหนักขนาดนี้ ถวายตัวค่ะ!! อยากเข้าไปเป็นนางเอกจริงๆ มีความเปลืองตัวสูง เดี๋ยวโดนกอด เดี๋ยวโดนหอม เดี๋ยวโดนจูบ ไรท์แต่งไปเขินไป พรีออเดอร์ผู้แบบนี้ได้ที่ไหน ขอพิกัด!!
ปล. อ่านให้สนุกรับปี 2017 นะจุ๊บๆ
คนต่อไป >> แจ็คสัน พี่หวังเราจะมาแบบ โหด ดิบ เถื่อน





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #15 pine_ppp (@0933769878) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 19:46
    โอ๊ยเขิน ฟินจนต้องหยิบผ้าหม่ข้างตัวมากำเอาไว้เลย เราไม่ยอมให้พี่บีจูบอีกหรอกนะ(ไขว่นิ้ว) 5555
    #15
    0
  2. #7 Little Pearly (@pearl2546) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 16:41
    โอ้ยยยยสนุกมากกกอ่าาา ฟินนนนนสุดๆ
    #7
    1
  3. #6 pnattykanyaphak (@pnattykanyaphak) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 12:38
    สนุกมากค่ะ อ่านไปเขินไป
    #6
    1
  4. #5 molobee_kk (@mobeekk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 11:02
    >< อ้ากกกกกกกกกต่อๆๆๆๆๆๆ
    #5
    0
  5. #4 Reisha Rene (@noohamham) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 10:22
    แอร๊ยยยยยย หวีดหนักมากกกก ><
    #4
    1