[Fanfic] Got7 x You #เจ้าสาวของกัซ

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 6 ‘เดทที่อันตราย’ [50%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 387
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    1 ก.พ. 60

  

 

 


            มาร์คคว้ากุญแจรถคันโปรดอย่างรีบเร่ง ออกทะยานตามคู่เดทจำเป็นแบบลับๆ ความเป็นสุภาพบุรุษที่เขาแสดงมันหลอกลวง และดูเหมือนเธอจะเชื่อ ในเมื่อเรื่องนี้มันไม่แฟร์มาตั้งแต่ต้น ก็อย่าหวังว่าตัวเองจะเดทอย่างเป็นสุข เพราะทุกฝีก้าวเขาจะจับตาดูไว้ไม่ให้คลาด!
            “เราจะไปไหนกันคะ?” หญิงสาวเอ่ยถามคนขับข้างๆ
            “ทะเล” เขาตอบอย่างไม่มองหน้า
            “เอ๊ะ? ตอนกลางคืนแบบนี้ ทะเลมันดูน่ากลัว”
            “ไม่หรอก มันสวยจะตาย และไม่มีคนพลุกพล่านเหมือนตอนกลางวัน” เขากระดกยิ้มมุมปากอย่างหมายมาด คำตอบที่แสนลึกซึ้งของเขาไม่ได้ทำให้หญิงสาวสะดุดในคำพูดเลยสักนิด มือหนาเอื้อมไปหยิบเสื้อโค้ดตัวใหญ่ของตัวเองด้านหลังแล้วส่งให้คนข้างๆ ด้วยความเป็นห่วง “ใส่ซะ อากาศมันจะเริ่มเย็น”
            “แล้วคุณล่ะคะ” เธอรับมาแล้วเอ่ยปากถาม
            “แค่เธอใส่ฉันก็อุ่นแล้ว”
            ใบหน้าหล่อทรงเสน่ห์หันมายิ้มกริ่มมองดูรอยยิ้มของคู่เดทที่กำลังฉีกส่งให้ ยิ้มหวานๆ ของเธอแทบไม่อยากให้ละลายสายตาหนีเลยสักนิด และไม่อยากมอบให้ใครด้วย!
            เธอได้แต่ก้มงงงวยด้วยคำพูดแสนเล่ห์ของชายหนุ่ม ขยับกายใส่เสื้อโค้ดตัวยาวพร้อมจับติดกระดุมเรียบร้อย ด้วยความเร็วที่ไม่มากเพราะไม่ได้เร่งรีบอะไรแล้ว มือหนาเลยถือวิสาสะเอื้อมมาลูบศีรษะเธอเล็กน้อย ก่อนจะเลื่อนลงมากระชับมือเธอไปตลอดทาง
            หญิงสาวไม่มีทางขัดขืน เพราะสัมผัสที่เขามอบให้มันอุ่นจนใจเธอสั่น สายตามองมือที่ผสานกันด้วยความอาย ใบหน้าเริ่มมีเลือดสูบฉีดจนไม่กล้าสบตาคนข้างๆ เอาแต่เบนหน้าหนีมองวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนผ่านกระจกจนถึงที่หมาย
            “สวยใช่ไหม?” เขาถามเมื่อเห็นหญิงสาวมองทิวทัศน์ข้างหน้าอย่างตื่นเต้น ทะเลตอนกลางคือถึงจะดำมืดก็จริง แต่มันกลับทำให้ทั้งคู่มองเห็นหมู่ดาวที่กำลังพาดผ่านท้องฟ้ายาวค่ำคืนได้ดี ยิ่งทะเลไกลสุดลูกหูลูกตาตัดกับท้องฟ้าที่มากด้วยดาว ความสวยงานยามค่ำคืนมันก็วิเศษไปอีกแบบหนึ่งเหมือนกัน
            “สวยมากค่ะ ฉันเริ่มชอบทะเลตอนกลางคืนแล้วสิคะ”
            แววตาสุกสกาวทอดมองไปไกล รอยยิ้มสวยฉีกกว้าง ทุกสิ่งอย่างอยู่ในสายตาของแจ๊คสัน ทะเลที่ว่าสวยคงจะไม่เท่ากับคนข้างๆ แววตามากเล่ห์จ้องมองใบหน้าเนียนไม่วางตา ไม่ว่าเธอจะออกออกัปกิริยาแบบไหน เขาก็ซึมซับมันด้วยหัวใจทั้งดวง
            ร่างแกร่งเดินมาด้านหลังร่างเล็กที่ยังคงสนใจอยู่เพียงวิวตรงหน้า แขนล้ำโอบกอดเอวบางเข้าหาร่างกาย ซุกไซร้เส้นผมสลวยจนคางเรียวเกยบ่า แม้เสื้อโค้ดที่เขาให้เธอใส่จะหนาอยู่พอควร แต่มันก็ทำให้เขาสัมผัสถึงเนื้อกายนิ่มๆ ของเจ้าหล่อนได้ชัดเจน
            “คะ... คุณแจ๊คสัน”
            “ฉันหนาว” พร่ำบอกอย่างเสียงอู่อี้ หลับตาพริ้มรับสัมผัสกายอุ่นจากเธอ
            “ก็ฉันเตือนคุณแล้วนี่คะ”
            หญิงสาวพยายามเบี่ยงหน้าออก แต่ลมหายใจร้อนๆ ของเขามันใกล้มาก ใกล้เสียจนเธอแอบหวั่นสั่นทั้งตัว แขนแกร่งของเขาไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยเธอเป็นอิสระ รั้งพันธนาการแน่นให้เธออยู่ในกรงร้อนอกแกร่งไปอีกสักพัก
            “ก็ถึงบอกไงว่า... แค่เธอใส่ฉันก็อุ่นแล้ว”
            แจ๊คสันเริ่มถอดหน้ากากสุภาพบุรุษของเขาออก สายตาเย้ายวนชวนมองถูกถ่ายทอดจ้องเข้านัยน์ตาลึกของหญิงสาว เธอแทบโดนสะกดให้นิ่งไม่ได้ไหนไม่ได้ เหมือนแค่มองเขาก็ดูดเอาเรียวแรงและวิญญาณของเธอไปหมด หญิงสาวยอมรับว่าตัวเองพอใจในเขา แต่ตอนนี้กับรู้สึกว่ามันอันตรายมากกว่า
            “คนโกหก” เธอบ่นอุบและพยายามจะเบือนหน้าหนีอีกครั้ง มือหน้ายกขึ้นมาเชยคางมนมองเขาไม่อยากให้จาก ส่งสายตาเว้าวอเป็นเชิงให้เธอยกโทษให้
            “ผมไม่ได้โกหก แค่คุณใส่ผมก็อุ่นจริงๆ ตอนนี้ผมอุ่นมาก มากเสียจน... ร้อน” ประโยคสุดท้ายกระเส่าเย้าใส่ใบหูขาว เธอย่นคอหนีจากการคุกคามที่มีผลโดยตรงต่อหัวใจดวงน้อยๆ ของเธอ ทำยังไงดีล่ะ เธอจะหนีจากการโฉบฉวยของเขาได้อย่างไร
            “มองตาผมสิ” ไม่ยอมแพ้ ยังคงรั้งเธอไม่ให้หนี
            “ฉะ... ฉัน” หญิงสาวละล่ำละลักตอบ จะว่ากล้าก็กล้า จะว่าไม่กล้าก็ไม่กล้า หากตัวเองหันไปมีหรือจะแค่เพียงมองตา
            “กลัวอะไรผม ผมน่ากลัวขนาดนั้นเชียว” เสียงอ้อนแต่สั่นพร่างรั้งใบหน้าเธอหันมา เขายอมคลายอ้อมแขนแกร่งออกและจับเธอหน้ามาประจันหน้ากับเขาตรงๆ ดูสิว่าเธอจะหนีไปไหนได้อีกหรือเปล่า “ห้ามหันหนีผมนะครับ”
            “คุณแจ๊คสันคะ ระ... เรามาดูทะเลกันดีกว่านะ” เธอยิ้มสู้
            “ผมเห็นจนเบื่อแล้ว”
            เบื่อแล้วจะพามาทำไม แจ๊คสันยิ้มกริ่มมุมปาก ยื่นใบหน้าทรงเสน่ห์เข้าไปหาสาวช้าๆ จนเธอกระเทิบคอออกห่าง แต่ก็ถูกฝ่ามือหน้าประคองต้นคอแน่นรั้งเธอให้หมดทางหนี คราวนี้ล่ะที่เข้าจะได้จูบเธอเสียที หลังจากที่ใครต่อใครต่างพากันฉวยโอกาสเธอทั้งนั้น และเขาจะไม่ยอมเสียเปรียบ
            จ๊อก~
            อารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นลดลงฮวบเมื่อเสียงท้องร้องของหญิงสาวดังขึ้นมาได้จังหวะ ไม่รู้ว่าเธอควรดีใจหรืออายแทนกันแน่ จู่ๆ ท้องเจ้ากรรมดันมาร้องตอนนี้ อับอายที่สุด
            “ผมว่าไปหาอะไรกินดีกว่า คุณคงจะหิวแย่”
            หน้าสาวมุ่ยมองค้อนใส่ชายหนุ่ม เขายอมคลายเธอให้เป็นอิสระ หันมากระชับมือแน่นและออกเดินนำไปแทน แต่ก็ยังแอบหัวเราะกับเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่ดี มีที่ไหนท้องร้องต้องกำลังจูบ เขาก็เพิ่งเคยเห็น...

 

กำลังปั่นน้าาา~... 50%


แจ๊คสัน... คุณ... ถอดหน้ากากครับ!! (ทำเสียงแบบกันตถาวร)

ปล. ตอนนี้ยาวหน่อยนะ มี4ตอน พาร์ทต่อไปมีเผ็ด แซ่บลืมแน่นอน!!

 



 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #52 molobee_kk (@mobeekk) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:38
    อ้ากกกก -ท้องบ้านี่
    #52
    0
  2. #51 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:15
    ทำไม รู้สึก เสียดายยยยยย ฮ่าๆๆๆ ดีใจ ที่รอด เงี้ยมมือ เสือ หรือ อาย ดีนะ ฮ่าๆๆ ร้องได้ถูกจังหวะมาก
    #51
    0
  3. #50 Peachccy (@peachccy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:30
    เดี๋ยวๆ ท้องร้องตอนจะจูบนี่คือพีคมากนะ555
    #50
    0
  4. #49 FT35098 (@FT35098) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:41
    ตัวตนที่แท้จริง! ออกมาแล้ววววว
    #49
    0