[Fanfic] Got7 x You #เจ้าสาวของกัซ

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 5 ‘เดทของหนุ่มน้อย’ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 429
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    30 ม.ค. 60

 



           วันนี้มันเป็นซวยอะไรของแบมแบมมากนักหนา ไม่ว่าจะทำอะไร จะพาหญิงสาวไปไหนก็แทบจะไม่ได้มีโอกาสทำคะแนนทั้งวัน อย่างกับมีใครคอยมาก่อกวนการเดทของพวกเขาอยู่ตลอด นำพาให้ตอนนี้หนุ่มน้อยหน้าคว่ำงออย่างไม่พอใจ หญิงสาวได้แต่ส่งยิ้มเอื่อยๆ ให้เพื่อเป็นการปลอบ
            “ไม่เป็นไรนะแบมแบม”
            เธอพูดพรางให้ผ้าเช็ดหน้าสีหวานซับหยดน้ำบนหน้าและผมของเขาอย่างแผ่วเบา จะเรียกว่ากรรมสนองก็ไม่ผิด เพราะเขาเองก็เคยไปก่อกวนการเดทของคนอื่นเช่นกัน เลยต้องมาเจอะไรแย่ๆ ในช่วงเวลาสำคัญทุกที อย่างตอนนี้ก็เช่นกัน
            “เขาไม่เห็นผมหรือครับพี่สาว ถึงได้เทน้ำลงบนหัวผมเต็มๆ แบบนี้” คนถูกแกล้งบ่นอุบ
            “คงจะไม่เห็นหรอก ถ้าเห็นเขาคงไม่เทใส่แบบนี้ ดูสิ เปียกหมดเลย ฉันว่ากลับเถอะ เดี๋ยวแบมแบมจะไม่สบายเอานะ”
            “ไม่เอานะครับ”
            อีกแล้ว แบมแบมเริ่มงอแงอีกแล้ว เธอเองก็พอจะเข้าใจความรู้สึกของหนุ่มน้อยดี แต่ดูสภาพเขาตอนนี้สิ ทั้งเปียกทั้งเลอะไปทั้งตัว ถ้ายังขืนเดทกันต่อมีหวังแบมแบมไปเป็นไข้แน่นอน ผิดกับเธอที่ตัวใสสะอาดปิ้ง ทั้งๆ ที่มาด้วยกันแท้ๆ
            “ไม่เอาได้ยังไง ดูตัวเองสิ ถ้าเป็นไข้ขึ้นมาจะทำยังไง” หญิงสาวถามขมวดคิ้วแน่ใส่คนดื้อ
            “เพราะถ้าผมปล่อยพี่สาวไป มันจะไม่มีโอกาสอีกแน่” เสียงเศร้ามาพร้อมกับหน้าเศร้า แม้ว่าตอนนี้สภาพของตัวเองจะไม่ค่อยน่าพิสมัยก็ตาม แต่ความตั้งใจของเขามันแรงกล้าเกินกว่าที่เธอจะปฏิเสธ มือหนาเอื้อมไปกุมมือบางทั้งสองเบาๆ พร้อมส่งสายตาวิงวอนร้องขอ “แค่ครั้งเดียว ผมมีโอกาสแค่ครั้งเดียวเท่านั้น”
            “แบมแบม”
            “มันคงจะไม่มีครั้งต่อไป หากพี่สาวเลือกคนอื่นที่ไม่ใช่ผม ผมอยากเป็นตัวเลือกให้พี่สาว อยากเท่ต่อหน้าพี่สาว แต่ดูผมสิ...” เขาเว้นระยะห่างก้มลงมองสภาพของตัวเองอย่างเวทนา “ไม่เท่เลยสักนิดเดียว”
            “เธอเท่เสมอแบมแบม” นิ้วเรียวยกขึ้นมาสัมผัสแก้มขาวของเด็กหนุ่มแสนงอนเบาๆ “อย่างน้อยก็ตอนนี้”
            ใช่ว่าหญิงสาวจะไม่รู้ว่ามีคนแกล้งหนุ่มน้อยคนนี้อยู่ ที่เอาอะไรต่อมิอะไรมาถาโถใส่พวกเขาเพื่อล้มเลิกเดทจำเป็นครั้งนี้ แต่ทุกครั้งแบมแบมเป็นคนรับไว้คนเดียวทั้งหมด เธอเลยตัวสะอาดใสจนถึงตอนนี้ เด็กน้อยของหญิงสาวเท่เสมอ เท่ที่คนปกป้องเธอไม่ให้ต้องเปื้อน แม้ตัวเองจะเป็นคนรับไว้เองก็ตาม

            “กลับกันเถอะ”
            เสียงทุ้มลึกของพี่ใหญ่ประจำบ้านเอ่ยจบภารกิจ ทำให้อีกทั้งห้าชีวิตยืนงงกับการตัดสินใจของเขา ทั้งที่ตัวเองนั่นแหละเป็นตัวตั้งตัวตีก่อกวนการเดทครั้งนี้  แต่จู่ๆ จะมาให้หยุดทั้งที่ทั้งคู่ยังเดทไม่เสร็จ เพียงเพราะได้ยินประโยคจากน้องของบ้านแบบนี้
            “แต่ว่า...”
            “เดี๋ยวพวกนั้นก็กลับกันแล้ว สภาพแบบนั้นอยู่ได้ไม่นานหรอก” มาร์คหันไปดักคอยองแจ “ถ้าพวกนั้นกลับไปไม่เห็นพวกเราอยู่บ้านจะยิ่งสงสัย กลับกันเถอะ”
            ไม่ต้องรอฟังคำตอบจากทุกคน เพราะเขาสั่งยังไงก็ต้องทำตาม หากว่าแท้จริงมันต่างจากที่เห็นภายนอก เขาแค่ไม่ยากจะยอมรับว่าสงสารและเป็นห่วงแบมแบมเหมือนกัน รู้สึกผิดที่แกล้งเขาแรงเกินไป แต่ถ้าไม่ทำยัยผู้หญิงที่เขาหมายปองก็อาจจะตกอยู่ในน้ำมือของเขาในที่สุด ไม่ว่าจะไปทางไหนก็ตัดสินใจยากด้วยกันทั้งคู่ เขาเลือกที่จะไม่ติดสิน และปล่อยมันไปเสียดีกว่า
            แต่ก็ไม่ได้หมายถึงว่าจะยอมแพ้นะ อย่าเข้าใจผิด!

            “เชิญครับ”
            หนุ่มน้อยผายมือเชิญหญิงสาวเข้าไปในชิงช้าสวรรค์ เครื่องเล่นสุดท้ายที่หญิงสาวยอมใจมาเล่นด้วย แต่เพราะเนื้อตัวของแบมแบมมันเปรอะเปื้อนเปียกปอน เขาเลยต้องใส่เสื้อยืดที่ซื้อจากสวนสนุกแทน ทั้งที่วันนี้แต่งหล่อมาเอาใจสาว สุดท้ายก็มาจบที่เสื้อยืดกางเกงยีนชื้นๆ แทน
            “พี่สาวไม่กลัวความสูงใช่ไหมครับ” เขาเอ่ยถามอย่างตื่นเต้น สายตาจับจ้องมองออกไปทางวิวที่กำลังโผล่ให้เห็นเต็มตามากขึ้นเพราะกระเช้าเริ่มลอยขึ้นสูง
            “ไม่จ้ะ อุ้ย!”
            หญิงสาวเองก็กำลังหลงใหลไปกับทิวทัศน์ที่กำลังเด่นชัดขึ้นเช่นกัน ยิ่งใกล้พระอาทิตย์ตกแบบนี้มันยิ่งสวย แต่ความสวยตรงหน้ากลับทำให้ผวาเฮือกเมื่อมีร่างสูงจากตรงข้าม เข้ามาเบียดเสียดยังไม่พอ กางวงแขนกว้างโอบกอดเธอราวกับว่าเธอจะโบยบินหนีไป
            “ผมขอกอดพี่สาวหน่อยนะครับ” เขายิ้มส่งเสียงอ้อนใส่ คนกำลังเปิดปากดุต้องหุบลงยอมมอบตนให้กอดแต่โดยดี แต่พอได้คืบแล้วต้องเอาศอก มือหนาลดลงมาจับเอวเธอยกขึ้นมานั่งอยู่บนตักพร้อมสวมกอดเอาใบหน้าซบหลังนิ่มอย่างโหยหา “หอมจังครับ”
            “แบมแบม!”
            “ไม่ดุผมสิครับ ผมเสียใจอยู่นะ”
            เสียใจอะไรกัน นี่มันได้ใจด้วยซ้ำ! หญิงสาวได้แต่ดิ้นคลุกคลักพยายามออกจากอ้อมกอดนี้ แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะยิ่งดินแขนแกร่งก็ยิ่งรัดมากขึ้น แต่ก็ไม่ทำให้เธอใจเต้นพอเท่ากับริมฝีปากร้อนที่กำลังซุกไซ้ต้นคอขาวกรุ่น ไล้เล่นล้อเธอขึ้นไปยังพวงแก้มขาวกดริมฝีปากตัวเองลงแก้มนุ่มหนักๆ หลายที
            “ดูท่าจะไม่เสียใจแล้ว ปล่อยฉันได้แล้ว” สาวบ่นอุบใบหน้าแดงก่ำจนคนให้บริการตักอุ่นยิ้มย่องอย่างอิ่มใจ
            “ยังเสียใจอยู่ครับ ยิ่งตอนนี้ยิ่งเสียใจมาก” เขากระซิบบอกเธออย่างแหบพร่าข้างใบหูขาว ขบเม้นริมฝีปากร้อนกับใบหูของเธอจนต้องย่นคอหนี แต่ก็ถูกมือเขากระครองใบหน้าเนียนเอาไว้ ให้ตายเถอะ! นี่ไม่ใช่เด็กแล้ว เป็นผู้ใหญ่เต็มตัวชัดๆ
            “ฉะ... ฉัน”
            “พี่สาวต้องรักษาผมนะ ผมเสียใจ ปวดใจมาก”
            แทบไม่มีเวลาได้พูดแทรก และไม่มีเวลาให้คิด การรักษาอาการเสียใจของแบมแบมมันวูบวาบเกินกว่าจะเรียกว่าการรักษา เมื่อริมฝีปากร้อนที่เคยคลอเคลียอยู่ที่แก้มเธอเลื่อนมากดจูบหนักๆ ลงบนกลีบปากอิ่ม บดเบียดขยี้รั้งเธอไว้ไม่ให้เธออกห่าง คนใต้บัญชามีแต่ต้องตอบรับจูบแสนเร่าร้อนนั้น แม้อยากจะปฏิเสธ แต่ธรรมชาติของร่างกายก็ยากเกินกว่าจะต้านทาน
            แขนแกร่งกระชับคนในอ้อมแขนแน่น เปลี่ยนเธอหันมานั่งคร่อมเขาแล้วกดจูบอย่างยวนอารมณ์ ส่วนเธอก็ตอบสนองความต้องการของเขาเป็นอย่างดี กวัดแขนทั้งสองข้างโฉบรัดต้นคอเขาไว้ และตอบรับจูบร้อนๆ นั้นอย่างเป็นใจ ไม่คิดเลยว่าเด็กคนนี้จะร้อนแรงได้ถึงเพียงนี้ ทำให้เธออารมณ์เตลิดไปเสียไกล
            “แต่งงานกับผมนะพี่สาว”
            ขี้เกียจที่จะรอคำตอบ มือหนารั้งคอหญิงสาวตรงหน้าเข้ามาจูบหนักๆ อีกครั้ง ลิ้นสากเกี่ยวรัดริ้นนุ่มดูดแทบดูดกลืนเธอเข้าไป ก่อนจะเปลี่ยนลูบหลังเนียนเธอไปมาอย่างยั่วอารมณ์ทั้งเธอและเขา แม้ระยะทางของชิงช้าสวรรค์จะเต็มไปด้วยวิวสวนสนุกที่สวยงาน แต่ก็ไม่น่ามองเท่าคนตรงหน้า และรสจูบหวานๆ ของทั้งคู่
            “ตอบผมสิ ว่าจะแต่งงานกับผม” ถามเสียงกระเส่า
            “ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจ ขอร้อง อย่างเพิ่งเร่งรัดอะไรฉันตอนนี้ ได้โปรดเถอะ” เธอทั้งขอร้องและอ้อนวอนเมื่อเจอคำถามอย่างจะบังคับให้เธอเลือก ณ ตรงนี้ แม้อยากจะเลือก แต่เธอก็มักจะหวั่นไหวไปกับเดททั้งครั้งก่อนและครั้งนี้ มันยิ่งทำให้เธอสับสน ไม่มั่นใจว่าตัวเองต้องการใครกันแน่
            “หรือว่าผมไม่ใช่ตัวเลือกของพี่สาว” ถามเสียงอ้อน พร้อมกดจูบลงแก้มซ้ายที่ขวาทีโดยที่เจ้าของก็ไม่คัดขืน ดูเหมือนเต็มใจเสียด้วยซ้ำ แขนแกร่งขยับแน่นรั้งร่างเธอเข้าหากอีกครา กดจูบหนักๆ แรงๆ ให้เธอหลงใหลและตอบคำถามเขา
            “นายก็คือหนึ่งในตัวเลือกของฉัน”
            “แล้วเลือกที่จะแต่งงานหรือเปล่า ผมไม่ได้เร่งรัด แต่ผมอยากรู้ ใจผมจะขาดอยู่แล้วครับพี่สาว”
            เธอช่างใจร้ายใจดำทำเด็กหนุ่มผู้นี้ให้มีสายตาตาเศร้าสร้อยได้อย่างไร เธอเลือกที่จะไม่ตอบอะไรเขา แต่กลับเป็นฝากรุกล้ำเข้ามาตัวเขาเอง มอบจูบหวานๆ ให้เพื่อให้เด็กหนุ่มของเธอเลิกคิดเรื่องที่จะถามเสียที เพราะถึงยังไงก็ไม่สามารถตอบตอนนี้ได้จริงๆ
            ‘ได้โปรดเข้าใจฉันเถอะนะ แบมแบม’




ตาหนูแบมเราเผ็ดพอมั้ย? ใส่ทั้งพริกแห้ง พริกสด พริกเผา พริกนรก สารพัดพริกแล้ว หวังว่าคงจะชื่นชอบกันนะจ๊ะ

อะไรคือมีความมาร์คแบมเล็กน้อย 555+


>> คนต่อไปเป็นใครมาลุ้นกันนะ
ปล. เราไม่ได้มาช้าเล่นๆ แต่เรามาช้าจริงๆ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #60 pearlkdldm (@pearl2546) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:44
    ฟินอ่าาาาา
    #60
    0
  2. #45 Peachccy (@peachccy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 22:19
    ตอนแรกเราจะไม่มาร์คแบมแล้วนะ แต่พอมาอ่านทอร์คของไรท์เท่านั้นแหละค่ะ ความขี้ชิปกำเริบ55
    #45
    1
  3. #43 molobee_kk (@mobeekk) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 21:06
    สงสารแบมเลยอ่ะ
    #43
    1
  4. #42 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 19:27
    ตอนแรก เกือบ จะดีละ เเบมเเบม พอมาคาดคั้น ปุ๊บ จบเลย
    #42
    1