[Fanfic] Got7 x You #เจ้าสาวของกัซ

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 5 ‘เดทของหนุ่มน้อย’ [60%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    29 ม.ค. 60




            สวนสนุกก็ต้องเป็นที่ที่มีเครื่องเล่นแบบเบาๆ และแบบหวาดเสียว หญิงสาวไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมคู่เดทของเธอวันนี้ถึงได้เลือกบ้านผีสิงเป็นอันดับแรก โดยส่วนตัวแล้วหญิงสาวไม่ชอบเสียด้วยซ้ำ ไม่ใช่เพราะกลัวเรื่องอะไรแบบนี้ แต่คิดว่ามันไร้สาระมากกว่า
            “กรี๊ดดดด~”
            เสียงกรี๊ดดั่งสนั่นราวกับว่ามีผีตัวเป็นๆ โผล่ออกมา คู่เดทจำเป็นวันนี้ได้แต่ยืนมองนิ่งๆ ไร้ซึ่งอารมณ์หวานกลัวแต่อย่างใด แต่สิ่งนี้มันไม่เข้าใกล้กลับคำว่าน่ากลัวด้วยซ้ำ ทั้งคู่ค่อยๆ หันหน้ามาสบตากันอย่างต้องการรู้ว่าควรทำอย่างไรต่อ ควรจะกลัวดีหรือไม่เพื่อให้ใครพนักงานที่แต่งตัวจัดเต็มแปลงร่างกายเป็นสิ่งลี้ลับไม่ต้องเสียน้ำใจดีไหม หรือว่าจะแกล้งทำเป็นไม่กลัวแล้วเดินผ่านไป
            “นะ... น่ากลัวจัง” หญิงสาวยิ้มแห้งใส่หนุ่มหน้าที่มีความสูงมากกว่าตน
            “ไปต่อเถอะครับ อาจจะมีอะไรน่ากลัวกว่านี้” หนุ่มน้อยยิ้มแห้งๆ ใส่สาวเช่นกัน ทั้งๆ ที่โฆษณาเอาไว้เสียดิบดีแต่ดูสิ หญิงสาวไม่ตื่นกลัวกระโดดเกาะเขาเลยสักนิด จะให้เสียภาพพจน์เป็นผ่ายกระโดดเกาะเธอเสียเองก็ใช่เรื่อง ถ้าเกาะด้วยอารมณ์พิศวาสก็ว่าไปอย่าง
            “แฮ่!”
            “อ๊าย!”
            นี่คงจะเป็นครั้งแรกที่สาวเจ้าตกใจกับร่างปริศนาคาดเดาไม่ถูกว่าเป็นผีชนิดไหนโผล่ออกมา แต่ไม่ได้กรีดร้องเพราะกลัว แต่เพราะตกใจมากกว่าอยู่ๆ ก็โผล่มาแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง แขนเล็กสองข้างเผลอกระโดดเกาะคอร่างสูงใกล้ฉับพลัด พร้อมซบแก้มนิ่มๆ ลงอกกว้างทันที
            โอกาสมาแล้วมีหรือหนุ่มน้อยจะปล่อย วันนี้เขาสวมบทเป็นสุนัขจิ้งจอก แล้วเธอเป็นกระต่ายน้อยกำลังกลายเป็นเหยื่อ แขนแกร่งเขามารวมรัดอย่างฉวยโอกาส ยิ่งเธอซุกไซ้เข้าแผงอกเขามากเท่าไหร่ สุนัขจิ้งจอกตัวนี้ก็จะยิ่งโอบรัดเธอมาเท่านั้น บรรยากาศมืดๆ สลัวๆ แบบนี้ยิ่งเป็นโอกาสให้เขาถึงเนื้อถึงตัวเธอดีนักเชียว
            ผัวะ!!
            ฝ่ามือปริศนาลอยมาจากด้านหลัง หวดเข้าศีรษะหนุ่มน้อยเต็มๆ จนที่คาดรูปหูหมาป่าเบี้ยวเกือบหลุด แต่พอคนถูกทำร้ายหันไปก็ไร้ซึ่งต้นเหตุของความเจ็บครั้งนี้ มือหนาค่อยๆ ปล่อยร่างเล็กออกมาขยับที่คาดรูปหูสัตว์ของตัวเองให้ตรงเหมือนเก่า
            “มีอะไรหรือเปล่าแบมแบม” หลังจากรีบผละตัวเองออกห่างจากร่างหนุ่ม เธอก็เอ่ยถามเมื่อเห็นหน้าเขาขุ่นมัวอย่างกับโดนขัดใจ ทั้งที่เขาควรจะอิ่มเอมใจที่ได้เข้าถึงเนื้อถึงตัวเธอสิถึงจะถูก
            “ผมว่า...” แบมแบมหันกลับไปมองหาต้นเหตุอีกครั้ง แต่ก็ไม่พบอะไรที่คิดว่าเป็นสาเหตุเลยหันกลับมามองใบหน้าใสเอียงคอมองเขาอยู่ “รีบออกไปจากที่นี่เถอะครับ มันเริ่มน่ากลัวแล้ว”
            หญิงสาวไม่ขัดอะไรปล่อยให้หนุ่มน้อยเจ้าของเดทวันนี้กระชับมือเน้นแล้วพาเดินออกไป ส่วนต้นเหตุก็ได้แต่ชะเง้อมองตามหลังทั้งคู่พร้อมร้อยยิ้มเยาะ แจบอมค่อยๆ ออกมาจากฉากกันที่ทำด้วยผ้าพรางยืนมองด้วยความสะใจ
            “แกมันยังเด็กแบมแบม ยังไม่เหมาะจะรีบมีเมีย”
            แจบอมยิ้มอย่างมีความเหนือชัยที่ได้คัดขวางภารกิจเดทจำเป็นของน้องชายตนได้สำเร็จ แต่พอหันกลับจะออกไปก็ต้องสะดุ้งเฮือกเพราะมีพนักงานของบ้านผีสิงมายืนเขม่นเขาอยู่สองสามคนเพราะไปรบกวนลูกค้าของที่นี่ เจ้าตัวเลยถูกเรียกไปปรับทัศนะคติยกใหญ่
            “ร้อนชะมัด”
            อากาศมันร้อนบวกกับคนพลุกพล่านทำให้เนื้อตัวเหนียวเหนอะเป็นธรรมดา หญิงสาวทิ้งตัวลงนั่งบนม้านั่งที่ว่างตรงหน้าและตามมาด้วยคู่เดท มือบางรวบผมทั้งหมดไปด้านหลังพรางโบกมือพัดเอาลมเย็นๆ ผ่านบริเวนคอขาว แต่หารู้ไม่ว่าการทำแบบนี้มันกระตุ้นต่อมความฉวยโอกาสของคนข้างๆ มากแค่ไหน
            “อุ๊ย!” เธอร้องตกใจเมื่อมีสัมผัสร้อนมาสะกินที่ผิวคอ แบมแบมช่างซุกซนเผลอเอามือหนามาเขี่ยเส้นผมของเธอที่ติดหนึบเพราะเม็ดเหงื่อ จนคนถูกสัมผัสต้องย่นคอหนี แต่ก็ไม่วายคว้าไล่มนเข้ามาใกล้ชิดร่างสูงอย่างถือวิสาสะ “ทำอะไรแบมแบม”
            ดูเธอดุถลึงตาเข้าใส่ แต่เขาไม่กลัวเลยสักนิด อย่างกับกระต่ายน้อยมองค้อนเพราะไม่ยอมเอาแครอทให้มากกว่า “ทำตัวเป็นแฟนครับ”
            “ปล่อยเดี๋ยวนี้”
            “ไม่เอา” เสียงอ้อนวอนขอร้องให้เธอเล่นกับเขาด้วย ก่อนจะละสายตาไปมองชายหญิงคู่ตรงข้าม ซึ่งทั้งคู่กำลังโอบกอดและจูบกันอย่างไม่อายใคร “ผมอยากทำแบบนั้นบ้าง”
            “แก่แดดใหญ่แล้วนะเรา” มือบางฟาดที่มือหนาของเขาเบาๆ เพื่อให้ปล่อยเธอจากพันธนาการ แต่เรื่องอะไรที่เขาจะปล่อยล่ะ
            “ผมบอกแล้วไงว่าไม่ใช่เด็ก” คนถูกล่าวหาว่าแก่แดดเป็นเด็กๆ ไม่รู้จักโตทำเสียงขึงใส่สาว เธอจนถึงต้องเบือนหน้าหนีแอบกลืนน้ำลายลงคอเพราะหวาดหวั่นในน้ำเสียงดุดันของเขา
            “แต่มันน่าอาย ฉันไม่ชอบ”
            “แต่วันนี้เราเป็นแฟนกันนะครับ พี่สาวจะไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอ?”
            ไม่รู้ว่าเขาเก่งเรื่องปรับอารมณ์หรืออย่างไร ใบหน้าเข้มๆ ดุดันที่แสดงออกมาเมื่อกี้กระเด็นหายไปหมด กลายเป็นใบหน้าแสนอ้อน ส่งสายตาเว้าวอนมาละลายทิฐิในใจเธอให้อ่อนยวบ มีหรือที่จะหนีพ้น ถึงอยากจะหนีคนอย่างแบมแบมก็จะไม่ยอมปล่อย
            “แต่...”
            “ไม่มีแต่”
            เสียงเขากลับมาเข้มอีกครั้ง มันสะกดให้หญิงสาวหยุดนิ่งมองนัยน์ตาของเขาจ้องลึกเข้ามาอย่างต้องการสะกดเธอให้อยู่กับที่ แล้วมันก็ได้ผล หญิงสาวไม่ขยับไปไหน มองหลงเข้าไปในแววตาเจ้าเสน่ห์ของหนุ่มน้อยคนนี้ไปเต็มๆ และโอกาสก็มาถึง...
            ริมฝีปากอิ่มถูกช่วงชิงอย่างไม่ได้ตั้งตัวจากคนที่เธอคิดว่าเด็ก แต่ใครจะรู้ล่ะว่าเด็กในความคิดของเธอจะจูบกระชากวิญญาณเธอขนาดนี้ ความร้อนที่แทรกซึมเข้าในโพรงปากหวาน กำลังกอดรัดตักตวงต้อนลิ้นเล็กของเธอเข้าหาเขาอย่างยั่วยวน สัมผัสรัญจวนมากขึ้นเมื่อมือหนากระชับร่างบางเข้าหาตัวแนบสนิท ใครจะมองก็ช่างแบมแบมไม่แคร์ โอกาสมาถึงมือเรื่องอะไรจะปล่อยไปง่ายๆ
            “อื้ม!” ทันทีที่รู้สึกได้ว่าไม่ควร หญิงสาวพยายามผลักดันอกแกร่งออกให้ห่าง แต่ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นผล ยิ่งรังแต่จะให้เจ้าของโอบกอดรัดแน่นยิ่งขึ้นเข้าไปอีก เธอเลยต้องยิ่งดิ้นพยายามหลุดออกจากบ่วงพันธนาการนี้ให้ได้
            “พอก่อน!” เธอร้องห้ามเมื่อมีโอกาสถูกปล่อยให้มีอิสระเพียงชั่วครู่ แต่คำสั่งของเธอเหมือนไม่ถูกได้รับความสนใจเท่าไหร่ เจ้าของริมฝีปากร้อนจึงทำท่าจะเข้ามาฉกชิงกลีบปากอิ่มของเธออีกครั้ง
“ฉันขอร้องแบมแบม พอก่อน!”
            “พี่สาวกำลังขัดใจผม”
            “แต่มันไม่เหมาะ แบมแบม” เธอดุใส่คนตั้งหน้างอน เมื่อกี้ยังร้อนแรงดั่งเพลิง แต่ดูทำเข้าเธอ เหมือนเด็กกำลังองแงเพราะไม่ได้ขอเล่นไม่มีผิด
            “ผมไม่เห็นสนเลย”
            “แต่ฉันสน ขอร้องนะ”
            รู้สึกว่าคำขอครั้งนี้จะได้ผล แต่นำมาซึ่งอารมณ์บูดบึ้งของหนุ่มน้อยนิดหน่อย เขากอดอกกระเทิบกายหนีพร้อมเบือนหน้าไปทางอื่นเป็นเด็กๆ แล้วแบบนี้จะไม่ให้คิดว่าเป็นเด็กได้อย่างไรแบมแบม
            “กินอะไรไหม เดี๋ยวฉันไปซื้อให้”
            แต่พอเห็นเขางอนแบบนี้ ต้นเหตุอย่างเธอก็ต้องการจะง้อ คนแสนงอนพอเจอรอยยิ้มหวานของสาวข้างกายเข้าไปก็อ่อนปวกเปียกหายงอนเป็นปลิดทิ้ง ฉีกยิ้มกว้างมองเธออย่างแสนรัก “เดี๋ยวผมไปเองดีกว่า พี่สาวรออยู่ตรงนี้นะครับ”
            เธอพยักหน้าตอบก่อนที่เจ้าของรอยยิ้มกว้างตรงหน้าเธอจะอันตรธานหายไปอย่างรวดเร็ว เธอได้แต่ยิ้มๆ กับนิสัยเด็กๆ ของแบมแบม นั่งมองรอเขากลับมา แต่จู่ๆ ก็มีมาสคอตหมีสีน้ำตาลตัวใหญ่มายื่นลูกโป่งให้ตรงหน้า หญิงสาวได้แต่มองด้วยความสงสัยและรับสายริบบิ้นที่ผูกรั้งลูกโป่งมาในมือ
            มาสคอตหมีกางแขนออกกว้างๆ รอให้เธอเข้ามาสวมกอด แม้หญิงสาวจะงงๆ กับพฤติกรรมแปลกๆ ของพนักงานที่นี่ แต่ก็โผเข้ากอดด้วยรอยยิ้ม แขนนุ่มๆ ของชุดหมีโอบรัดร่างเธออย่างหวงแหน อยากจะกอดให้แน่นกว่านี้เสียด้วยซ้ำ แต่ทำได้แค่เพียงโอบกอดเบาๆ แล้วปล่อยเธอไปอย่างเสียดาย
            “ขอบคุณสำหรับลูกโป่งนะคะ สู้สู้นะคะ”
            หญิงสาวกำหมันเบาๆ ส่งให้คนข้างในเพื่อเป็นกำลังใจในการทำงานของเขาตลอดทั้งวันนี้ อยู่ในนั้นต้องร้อนมากแน่ๆ แต่เธอก็ทำได้แค่ส่งกำลังใจให้เท่านั้น เพราะมากกว่านี้ก็คงช่วยไม่ได้ หมีตัวใหญ่โบกมือให้สาวด้วยต้องการจะจากลาเพื่อไปทำงานต่อ แต่ความรู้สึกข้างในใจกลับร้อนผ่าว โหยหาเพียงแต่เธอ แต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากเดินห่างออกไป
            ‘ฉันอยากกอดเธอให้นานกว่านี้’
            “มาแล้วครับ” เสียงทุ้มแต่สดใสมาแต่ไกล พร้อมใบหน้ายิ้มสองมือเต็มไปด้วยของน่าอร่อย “ลูกโป่ง?”
            “เขาแจกจ้ะ” หญิงสาวเอ่ยตอบความแครงใจของคนตรงหน้า ก่อนที่เจ้าของคำถามจะทิ้งตัวลงแต่สายตากลับจับจ้องไปที่ลูกโป่งไม่วางตา
            “เหมาะกับพี่สาวดีนะครับ”
            เธอยิ้มตอบและหันไปผูกริบบิ้นกับช่องพนักพิงโต๊ะ พอหันกลับมาของน่าอร่อยมากมายที่แบมแบมไปสรรหาก็ถูกกระจายพร้อมทานเต็มม้านั่ง ทั้งคู่จึงเริ่มรับประทานกันอย่างอร่อย แต่ทำไมแบมแบมกลับไม่รู้สึกว่ามันอร่อยเลยสักนิด สายตายังคงจับจ้องที่ลูกโป่งใบนั้น เขาแจก? ไม่ใช่แน่นอน เพราะหญิงสาวตรงหน้าเธอโตเกินกว่าจะรับของพวกนี้แล้วยังไงล่ะ
            ‘คงไม่มีใครมาเล่นตุกติกกับเราหรอกใช่ไหม?’


กำลังปั่นน้าาา~... 60%



ในที่สุดแบมแบมก็ได้จูบแล้วจ้าาาาาาา
มาลองเดากันว่าใครอยู่ในมาสคอต

ปล. ตอนต่อไปกระชากวิญญาแน่นนอน หุหุ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #41 molobee_kk (@mobeekk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 21:37
    แบมจะผ่านไหมเนี่ย
    #41
    0
  2. #40 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 18:31
    พวกพี่ อย่าแกล้ง น้องเลย แค่ ว่าที่เจ้าสาว เห็น น้องเป็นเด็ก ก็ แย่อยู่เเล้ว
    #40
    0