[Fanfic] Got7 x You #เจ้าสาวของกัซ

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 4 ‘เดทแรกของเรา’ [50%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 542
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    24 ม.ค. 60

 



           “เฮ้อ~”
            เสียงถอนหายใจไปมาของหญิงสาวดังออกมาเป็นระยะๆ พร้อมกับกระดาษแผ่นเล็กๆ ในมือ ถึงจะเป็นคนหยิบยกเอาเรื่องเดทมาก็จริง แต่ก็อดหนักใจไม่ได้ ทุกคนล้วนแล้วแต่มีความคิดที่เธอคาดไม่ถึง และการเข้าถึงเนื้อถึงตัวเธอแต่ละครั้งมันทำให้หัวใจเธอสั่นไหวอยู่ตลอดเวลา
            “เอาละ เป็นไงเป็นกัน!”
            ร่างเล็กที่เคยกลิ้งเกลือกอยู่บนเตียงกว้างขนาดควีนไซส์สีหวาน ค่อยๆ ลุกขึ้นและก้าวลงมาปลายเท้าจรดพื้น แม้ใจจะลังเล แต่ตอนนี้เธอถอยไม่ได้แล้ว มีแต่ต้องเดินหน้าไปเท่านั้น ถึงเดทแรกของเธอจะอันตรายมากแค่ไหนก็ตาม
            ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
            มือบางออกแรงเคาะประตูเบาๆ เพื่อเรียกคนที่อยู่ในห้อง ไม่นานเขาก็เปิดประตูไม้หนาบานใหญ่ออก ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรที่เคยเรียบนิ่ง ตอนนี้ปริยิ้มเล็กน้อยที่มุมปากพรางทิ้งตัวอิงพิงขอบประตูกอดอกสำรวจหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า
            วันนี้ชุดกระโปรงคุมเข่าลายลูกไม้สีหวานแขนกุดมันดูเข้ากับเธอมาก ทรงผมที่ถูกรวบขึ้นเผยผิวคอขาวสะอาดยาวระหงรับกับใบหน้าใสแต่งหน้าอ่อนๆ โทนสีชมพู ให้ตายเถอะ! ไม่อยากคิดเลยว่าเดทวันนี้จะจบแบบไหน
            “เดทแรกของเธอ เป็นฉันอย่างนั้นสินะ”
            “ค่ะ” เธอพยักหน้าและส่งแผ่นกระดาษใบเล็กๆ ที่มีชื่อของเขาให้ดู “ฉันไม่เคยเดทมาก่อน ไม่รู้เหมือนกันว่าจะต้องทำตัวอย่างไร เพราะฉะนั้น...”
            “เธออยากไปไหน อยากทานอะไร อยากทำอะไร ก็เท่านั้น วันนี้ฉันจะเป็นคนดูแลเธอเอง”
            ไม่พูดเปล่าเขายื่นใบหน้าหล่อราวกับเทพบุตรมาตรงหน้าสาวใกล้ จนได้กลิ่นหอมอ่อนๆ โชยออกมาจากกายสาว กลิ่นหวานๆ กับใบหน้าใสๆ ของเธอมันทำให้เขาหลงใหลได้ปลื้มที่เขาเป็นเดทแรกของเธอ รอยยิ้มมุมปากยังคงผุดขึ้นไม่ยอมหายเมื่อสาวพยายามดีดตัวออกแต่เขาใช้แขนแกร่งรั้งเอวนางเอาไว้ไม่ให้ไปไหน
            “คุณจินยองคะ อย่าทำแบบนี้ค่ะ” เธอพยายามผลักร่างตัวเองออก แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายไม่ยอม รังแต่จะเพิ่มความใกล้ชิดของร่างกายมากขึ้น
            “วันนี้เธอเดทกับฉัน เท่ากับเป็นแฟนฉัน” ใบหน้าหล่อยื่นเข้ามาใกล้ๆ เพื่อต้องการจะกระซิบข้างใบหูขาว “มันเป็นเรื่องปกติที่คนเป็นแฟนกันทำไม่ใช่หรือ?”
            “แต่คุณก็รู้ว่าที่เราเดทกันเพราะอะไร” เธอบอกปัดเจตนาของเขาอย่างชัดเจน
            “ขอร้อง... ตามใจฉันสักวันเถอะนะ” แววตากรุ่มกริ่มอ่อนลงมองหญิงสาวอย่างเว้าวอนร้องขอ ใบหน้าสาวที่เคยเบนหนีต้องหันเข้ามาสบแววตาเขาอีกครั้ง และครั้งนี้ก็โดนสะกดด้วยดวงตาเจ้าเสน่ห์จนได้ “ดีมาก เด็กดี”
            จินยองยอมปล่อยร่างสาวออกเป็นอิสระ ก่อนที่จะเข้าไปในห้องเพื่อตะเตรียมอุปกรณ์ประจำตัว ไม่ว่าจะกระเป๋าเงิน โทรศัพท์มือถือ กุญแจรถยนต์ และที่ขาดไม่ได้ก็คือ... ถุงยางอนามัย “เผื่อเอาไว้ก่อนก็แล้วกัน”

            ถนนสายยาวถอดไกลสุดลูกหูลูกตา ชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดแขนยาวพับขึ้นมาประมาณศอกและกางเกงยีนสีเข้มพอดีตัว แม้จะดูธรรมดาแต่ทำไมเขาถึงใส่ออกมาดูดีจนน่ามองขนาดนี้ หลายครั้งที่หญิงสายเหลือบมองใบหน้าหล่อทอดสายตาตรงไปยังถนน แต่มีหรือที่เขาจะไม่รู้ว่ากำลังมีสายตาของคนข้างๆ แอบมองเขาอยู่
            “มองผมหลายครั้งแบบนี้ ผมเขินนะรู้ไหม”
            “คะ?... เปล่านะคะ” หญิงสาวหันหนีฉับเมื่อมีคนรู้ทัน
            “ก็เห็นอยู่ว่ามอง” มือหนาปล่อยจากพวงมาลัยรถยนต์ เอื้อมมือไปคว้ามือบางของคนข้างๆ มากระชับแน่น ทำเขาคนถูกขโมยมือไปปั้นหน้าไม่ถูก
            “คุณจินยองคะ... คุณขับรถอยู่นะคะ มันอันตราย”
            “ไม่หรอก ผมอยากจับมือคุณ” เขาหันมายิ้มกว้าง นี่คงเป็นรอยยิ้มที่รู้สึกได้ถึงความจริงใจมากที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมา มันอดไม่ได้จริงๆ ที่จะยิ้ม “คุณกำลังยั่วผมอยู่นะ”
            “ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ” หญิงสาวหุบยิ้มทันทีและเปลี่ยนเป็นมุ่ยหน้าใส่คนกล่าวหาเธอแทน
            “แค่ทำอยู่ตอนนี้ก็ยั่วเต็มทีแล้ว”
            เขาบ่นอุบเสียงเบาจนหญิงสาวไม่ได้ยิน มือหนาไม่ยอมปล่อยแต่ก็ยังขับเคลื่อนรถยนต์ต่อไปเรื่อยๆ แต่ใครจะรู้ละว่าตอนนี้เดทแรกของทั้งคู่ที่ต้องการความเป็นส่วนตัวสูง ตอนนี้ไม่เป็นส่วนตัวซะแล้ว ในเมื่อมีรถยนต์อีกคันตามหลังมาติดๆ แววตาทั้งสี่ชีวิตสอดส่องมองรถคันหน้าอย่างสงสัย เขากำลังทำอะไรเธอกันแน่! แค่คิดก็หงุดหงิดชะมัด!
            “อย่าตามติดนักสิ ก็รู้อยู่ว่าพี่จินยองเขาฉลาดแค่ไหน” ยองแจประจำข้างคนขับเอ่ยขึ้นทักคนประครองพวงมาลัยที่ใจร้อนไม่แพ้กัน
            “ฉันรู้น่า แต่ใครจะปล่อยให้ทั้งคู่ห่างหูห่างตากันเล่า ไม่รู้ว่าตอนนี้เลยเถิดไปถึงไหนกันแล้ว” แจบอมซึ่งเป็นคนขับพูดท้วงน้องชาย
            “ช่วยเลิกทะเลาะกันแล้วตามไปเงียบๆ ได้ไหม รำคาญ!”
            ยังไงพี่ใหญ่ก็คือพี่ใหญ่อยู่วันยันค่ำ เพียงแค่ไม่กี่ประโยคก็ทำให้บทสนทนาที่ระคายหูต้องหยุดลง สายตาของมาร์คยังคงจ้องไปยังท้ายรถคันหรูที่ขับเคลื่อนไปโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ให้ตายเถอะ! ทำไมผู้ชายอย่างมาร์คต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยนะ แค่เดทจำเป็น เธอไม่ได้เดทเพราะตกลงปลงใจด้วยซะหน่อย!
            “พี่ชอบทำหน้าโหดแบบนี้ไง พี่สาวเขาถึงไม่ค่อยชอบขี้หน้า” แบมแบมบ่นอุบเมื่อเห็นคนนั่งข้างๆ ตอนหลังของรถอารมณ์เสียขึ้นมาอีกแล้ว
            “เกี่ยวอะไรด้วย”
            “เกี่ยวสิ จะมีผู้หญิงสักกี่คนที่ชอบผู้ชายใช้แต่อารมณ์...”
            “เลยต้องปัญญาอ่อนแบบแกสินะ”
            คำพูดของมาร์คดักคอแบมแบมจนเถียงไม่ออก หน้าบึ้งตาตกเบนหน้าหนีทันที ส่วนคนที่นั่งคู่อยู่ด้านหน้าถึงกับหลุดขำออกมาเล็กน้อย มาร์คส่ายหัวเบาๆ กับใบหน้าบึงตึงของน้อยชายตน ใครจะคิดเล่าว่าอายุอานามป่านี้แล้วยังทำตัวเป็นเด็กๆ ผิดกับยูคยอมที่แก่แดดแก่ลมจนเกินวัย
            เป็นอย่างที่ยองแจพูด จินยองฉลาดพอจะรู้ว่าตอนนี้เขากำลังถูกตามติดชนิดหายใจรถต้อคอ มือหนายอมปล่อยมือบางอย่างเสียดาย หันมากระชับพวงมาลัยแน่น มีหรือที่เขาจะยอมให้เดทครั้งนี้ล่ม โอกาสเพียงครั้งเดียว เขาจะไม่ยอมปล่อยไปเด็ดขาด!
            “ให้ตายสิ นี่มันเวลาของฉันนะ” เขาบ่นพึมพำจนคนนั่งข้างได้ยิน
            “มีอะไรหรือเปล่าคะ?” เธอเอ่ยถามพร้อมมองคนข้างๆ ที่เลิกตาขึ้นมองกระจกส่องหลังอยู่บ่อยครั้ง
            “ฉันจะเร่งความเร็วหน่อย รู้สึกอยากรีบไปให้ถึงไวๆ”
            ไม่จำเป็นต้องถามความสมัครใจอีกฝ่าย เพียงแต่เขาเร่งความเร็วของรถยนต์มากขึ้น พยายามทิ้งห่างรถคันหลังให้มากที่สุด แต่ดูเหมือนว่าอีกคันจะไม่ยอมแพ้ยังตามติดไม่ปล่อย ให้ตายเถอะ! พวกเขาคิดจะกวนใจเขาไปถึงไหนกัน ให้เวลากันหน่อยได้ไหม!?
            “ขอโทษนะคะ ช่วยลดความเร็วลงหน่อยได้ไหมคะ ฉันกลัว” หญิงสาววอนขอเมื่อสัมผัสได้ความความเร็วที่เขาใช้มันเร็วเกินกว่าที่เธอจะนั่งติดเบาะด้วยอารมณ์ปกติได้
            “โทษที” จินยองหันมามองหญิงสาวข้างๆ พรางลดความเร็วลงอย่างเห็นใจ แต่พอมองไปที่กระจกส่องหลังก็ไม่เห็นรถเจ้าปัญหานั่นแล้ว อย่างน้อยตอนนี้ก็สบายใจไปได้อีกหน่อย คอยดูเถอะ! กลับไปเขาไม่เอาไว้แน่!
            สวนสาธารณะกว้างเต็มไปด้วยต้นไม้และพื้นหญ้าเขียวชอุ่ม บรรยากาศที่หายากและอากาศดีๆ แบบนี้ใช่ว่าจะหาได้ในเมืองใหญ่ ร่างสูงกุมมือร่างเล็กอย่างหวงแหน พรางเดินตีคู่ไปตามทางเดินทอดยาวเพื่อซึมซับบรรยากาศ และความเป็นส่วนตัวเมื่อได้อยู่ด้วยกันสองต่อสอง
            “คือว่า...”
            “ทำไมจะต้องเป็นที่นี่ใช่ไหม?” ชายหนุ่มถามแทนอย่างรู้ทัน
            “ค่ะ”
            ร่างสูงหยุดกึกแล้วหันมาสบตากลมที่เงยหน้ามองคนที่สูงกว่าด้วยความสูงลดหลั่นของตัวเอง ตากลมโตของเธอมันมีเสน่ห์มากจนเขาอยากจะดึงเธอเข้ามาจูบหนักๆ ให้รู้แล้วรู้รอด แต่ต้องสงบจิตสงบใจเอาไว้ เกรงว่าเธอจะกลัวมากกว่าจะหวั่นไหวให้เขาเสียเปล่าๆ
            “ฉันเห็นเธอเครียดๆ เลยอยากพามาเดินเล่น อยากน้อยก็น่าจะรู้สึกดีกว่าอยู่ในบ้านหลังนั้น” มือหนายกขึ้นมาวางบนศีรษะสาว พร้อมออกแรงลูบเบาๆ “ฉันพูดถูกใช่ไหม?”
            หญิงสาวไม่ตอบ ทำเพียงยืนนิ่งหน้าแดงก่ำอย่างห้ามไม่อยู่ บทจะแสนดีก็อบอุ่นราวกับเทพบุตร บทจะเจ้าเล่ห์ก็ไม่ต่างจากซาตานเลยสักนิด รอยยิ้มที่กดลึกบนมุมปากหนุ่มบ่งบอกว่ากำลังพอใจในปฏิกิริยาโต้กลับของสาว เขาจะทนได้อีกแค่ไหนกันเชียว!
            “หน้าแดงหมดแล้ว...” ไม่พูดเปล่ายังเลื่อนมือลงมาลูบพวงแก้มนุ่มของสาวไปมา ก่อนจะเลื่อนลงต่ำมากุมมือเธอแน่น ออกแรงดึงให้เดินตามไปอย่างช้าๆ “ไปหาอะไรเย็นๆ ทานกัน”
            หญิงสาวพยักหน้าตอบ แต่ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมามองคนเดินนำหน้าเท่าไหร่ ได้แต่ก้มหัวมุดลงมองทางเดินอยู่แบบนั้น ใจสาวสั่นไหวโดยไร้สาเหตุ เธอจะมาทำให้ความรู้สึกในหัวใจชัดเจนมากขึ้น หรือจะมาทำให้สับสนมาขึ้นกันแน่
            ไอศกรีมกรวยรสวนิลาถูกยื่นให้หญิงสาวตรงหน้า พร้อมทิ้งตัวลงม้านั่งข้างๆ หล่อน เขาไม่ได้ซื้อมาเป็นของตัวเองแต่อย่างใด แค่อาศัยทานกับหญิงสาวข้างๆ มันก็หวานเข้าไปในหัวใจแล้ว
            “คุณจินยองไม่ทานหรือคะ?” เธอเอียงคอถามอย่างสงสัย ก่อนจะยื่นกรวยไอศกรีมให้เขา แววตากรุ่มกริ่มของเขามันไม่สามารถเก็บได้เลยจริงๆ หญิงสาวชักมือกลับและเบนหน้าไปอีกทาง เปิดปากกันเนื้อนุ่มๆ ของไอศกรีมอีกครั้ง
            ลิ้นเล็กเผยเลียริมฝีปากของตัวเองอย่างแผ่วเบา มันเกินกว่าจะทนแล้วจริงๆ มือหน้าเอื้อมไปกระชับมือเธอและไอศกรีมออกห่าง ส่วนริมฝีปากของตัวเองก็เข้าไปฉกเอากลีบปากทั้งคู่มาเป็นของตัวเองด้วยความเร็วเกินกว่าเธอจะยับยั้งได้ทัน
            แม้จะมีประสบการณ์จากจูบมาบ้าง แต่จินยองมีเหนือกว่า ริมฝีปากเปิดอ้ารับลิ้นร้อนของเขาเข้าไป ดูดกลืนความหวานที่เคยได้สัมผัสมาซ้ำแล้วซ้ำอีก แม้สาวจะอื้ออึงขัดขืน แต่แรงเพียงน้อยนิดก็ทำอะไรเขาไม่ได้อยู่อย่างดี
            ไอศกรีมที่พร่องไปเพียงเล็กน้อยตกพื้นด้วยแรงประครองในมือกำลังลดลง ดวงตาสาวเบิกกว้างค่อยๆ หรี่ลงจนปิดสนิท รสจูบของเขามันหอนหวานยิ่งกว่าไอศกรีมที่เธอเพิ่งลิ้มรสไปซะอีก แต่กลับร้อนรุ่มแผดเผาทั้งกายและใจเธออย่างช้าๆ
            “อื้ม!”
            แต่อากาศในปอดของสาวน้อยมันก็มีขีดจำกัด จินยองยอมปล่อยริมฝีปากนิ่มออกเป็นอิสระเพื่อให้เธอได้หายใจเข้าปอดได้อย่างเต็มที่ แต่ใบหน้าหล่อยังใกล้ชิดเสียจนลมหายใจรดพวกแก้มหล่อนไปมา หมายมาดจูบครั้งต่อไปของเธอมันต้องเร้าร้อนมากขึ้นเป็นเท่าตัว ให้ตายเถอะ! ตอนนี้ใบหน้าเธอแดงชัดจนถึงใบหู แบบนี้มันยั่วกันชัดๆ
            “โอ๊ย!!”
            ลูกบอลปริศนาลอยคว้างเข้ามาโดนหัวคนฉวยโอกาสเต็มๆ ทั้งๆ ที่กำลังเป็นโอกาสได้ครอบครองจูบเธออีกคราแท้ๆ
ใบหน้าหล่อหันรีหันขวางมองหาที่มาของลูกบอลที่นอนกลิ้งอยู่กับพื้น ก่อนจะจำใจลุกขึ้นไปหยิบมันขึ้นมาพร้อมสอดส่องหาเจ้าของ
            “ไอ้พวกนั้น!”
            จินยองชักสีหน้าชัดเจนจนอีกสองชีวิตที่หลบอยู่ตรงพุ่มไม้ใกล้ๆ ยิ้มย่องอย่างพอใจ ทั้งคู่แท็กทีมกระกบฝ่ามือหนากันเบาๆ เป็นเชิงว่าแผนก่อกวนเมื่อกี้สำเร็จ อย่าหวังว่าจะเดทกันอย่างสงบ ในเมื่อหญิงสาวคนนั้นคือคนที่พวกเขาหมายปองเช่นกัน
            “กู๊ดจ็อบ ยูคยอม” ผู้เป็นพี่เอ่ยชมน้องเล็กของบ้าน เพราะลูกบอลที่ปาออกไปมันแม่นเหมือนจับวาง
            “แต่ถ้าถึงคราวพี่ผมเองก็ไม่ยอมเหมือนกันนะครับ... พี่แจ๊คสัน”
            “อ่า~... ถึงคราวแกฉันก็เหมือนกัน”
            พันธมิตรเพียงชั่วครั้งชั่วคราวตอนนี้ประกาศสงครามกันอย่างชัดเจน เมื่อสิ่งหมายปองเป็นสิ่งเดียวกัน ต่างคนต่างต้องการเอาชนะ มีหรือที่จะยอมปล่อยให้เดทของใครคนใดคนหนึ่งราบลื่น หึ! ไม่มีทาง



กำลังปั่นน้าาา~... 50%



จินยองเราเตรียมพร้อมทุกสถานะการณ์จริงๆ ใครว่าเดทมันจะเป็นเรื่องง่ายๆ ละก็คิดผิดถนัด!!





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #147 zeendy (@zeendy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 16:13
    ถุงยางอนามัย 5555555555
    #147
    0
  2. #33 molobee_kk (@mobeekk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 22:37
    แสบจริงๆ -พวกนี้ ????????
    #33
    0
  3. #32 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 21:07
    โห พวกแก นี่ ฮ่าๆๆๆๆ จินยอง พา หนีไปเลย หมั่นไส้ อิพวกที่เหลือ นี่มันวันของจินยองนะ
    #32
    0