คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [KNB] Interested me!! ʹ㨩ѹ˹!! (AoKaga) [KNB] Interested me!! สนใจฉันหน่อยสิ!! (AoKaga) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
© tenpoints!

เนื้อเรื่อง อัปเดต 27 ก.ย. 58 / 22:54


© Tenpoints!



 

 






Title : [One Short ]Interested me!! สนใจฉันหน่อยสิ!!
Author : Akira.M (เสี้ยวแสง)
Paring : Aomine Daiki x Kagami Taiga
Rate : PG 13+
Talk : แต่งไว้นานแล้ว ตั้งแต่คุโรบาสภาคหนึ่งยังไม่จบดี เพราะไม่ค่อยเห็นแฟนไทยจิ้นคู่นี้เลยแต่งเองฟินเองเล่นๆ แต่ดูเหมือนตอนนี้จะผุดเป็นดอกเห็ด 5555








น้ำหนักที่กดทับลงมาทำให้อาโอมิเนะ ไดกิที่กำลังนั่งหลับตาพิงต้นไม้ต้องลืมตาขึ้นมามอง เห็นเจ้าของเรือนผมสีแดงแทรกตัวเข้ามานั่งตักเขาอยู่ตรงหน้า เลยยกแขนขึ้นกอดเอวหนาแต่บางกว่าเขาเอาไว้หลวมๆ

                “ทำอะไรน่ะ?” อาโอมิเนะถามเมื่อเห็นคากามิเอาแต่ใส่หูฟัง ไล้นิ้วไปกับจอโทรศัพท์สมาร์ทโฟนในมือ ไม่แม้แต่จะสนใจแรงกระชับที่เอวแม้แต่น้อย ทำเอาเขารู้สึกขุ่นเคืองอยู่ในใจนิดหน่อย

                “นั่งดูอะไรไปเรื่อย” เจ้าตัวตอบแบบไม่ใส่ใจ อาโอมิเนะย่นคิ้ว ปกติเจ้านี่ต้องโวยวายที่เขากอดเอวแน่ๆ ไม่สิ มันแปลกตั้งแต่คากามิมานั่งตักเขาแล้ว อาโอมิเนะคิดพลางเอาคางเกยไหล่ แต่แบบนี่ก็ดี นานๆ ทีจะได้สกินชิพไอ้เสือพยศนี่สักที แล้วอย่ามาโวยวายทีหลังนะโว้ย

                อาโอมิเนะนั่งมองจอสมาร์ทโฟนอย่างเบื่อหน่าย ดูเหมือนเจ้าตัวกำลังคุยกับใครสักคนผ่านโปรแกรมแชทอะไรสักอย่างที่เขาไม่ค่อยสนใจ แต่ก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอีกที่เจ้าขอเรือนผมสีแดงไม่หันมาสนใจเขาเลย ชักยั๊วะแล้วนะ

                “นี่ สนใจกันหน่อยสิ” อาโอมิเนะเหล่ตามอง แต่เหมือนเจ้าตัวจะไม่ได้ยิน ก็แหม เล่นเปิดเพลงดังซะจนเสียงเล็ดลอดออกมาจากหูฟังซะขนาดนี่ ขอให้หูหนวกตายไปเลย ไอ้โง่!

                “โฮ่ย ไอ้บ้ากามิ” อาโอมิเนะเริ่มขึ้นเสียง ชักจะเหลืออดกับคนตรงหน้า ไอ้บ้านี่ จะสนใจกันหน่อยไม่ได้หรือไง เป็นคนมาหาเองแท้ๆ อาโอมิเนะขมวดคิ้วแน่นอย่างไม่สบอารมณ์ แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิด แถมยังเลิกคิ้วหันมามองเขางงๆ อีก

                “หือ?” คากามิถอดหูฟังออกมาข้างหนึ่ง แล้วหันไปมองหน้าคนที่ตัวเองนั่งซ้อนอยู่ “มีอะไร?” ถามขึ้นด้วยเสียเอื่ยๆ ติดสงสัยคนผิวสีแทนตรงหน้า

                “ไอ้มือถือบ้าบอนั้นมีอะไรน่าสนใจไปกว่าฉันหรือไง” อาโอมิเนะตอบเสียงขุ่น ตวัดตาเรียวมองอย่างหงุดหงิด

                “แน่นอนว่ามี” พูดจบก็ใส่หูฟังแล้วหันไปสนใจมือถือต่อ อาโอมิเนะหมดควาดอดทน กระชากหูฟังสีขาวออกจากหูคากามิด้วยความโทสะ มันชักจะมากเกินไปแล้ว! คนที่จะเมินฉันได้มีแต่ฉันเท่านั้นแหละ!

                “โฮ่ย คิดว่าแกเป็นใครถึงมาเมินฉันน่ะหือ?” อาโอมิเนะกดเสียงต่ำซะจนน่ากลัว แต่สำหรับคากามิแล้ว มันออกจะน่ารำคาญ อะไรของมันนักหนาว่ะ! คนจะคุยกับทัตสึยะ คนไม่ได้เจอกันตั้งนานก็ต้องคิดถึงเป็นธรรมดา แต่ไอ้ดำข้างหลังนี่มันงี่เง่าจริงๆ อย่ามาขัดพี่น้องเขาคุยกันนะโว้ย!

                “เอาหูฟังฉันคืนมานะ ไอ้งั่งมิเนะ!” คากามิเอี้ยวตัวไปข้างหลัง หวังจะคว้าหูฟังกลับคืนมา แต่อาโอมิเนะกลับชูแขนขึ้นสูง หลบไม่ให้อีกคนหยิบถึง พอคากามิชูแขนขึ้นจะหยิบ คนผิวคล้ำก็เอนมือลง กลายเป็นสงครามยื้อแย่งหูฟังกัน

                “เอาคืนมาสิว่ะ!!” เอสทีมบาสเซย์รินคำรามกัดฟันกรอดด้วยความโมโห แต่ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้สะทกสะท้านเลยสักนิด แถมยังปฏิเสธเขาหน้าตายอีก

                “ไม่โว้ย”

                ทั้งสองคนยื้อแย่งกันไป ยื้อแย้งกันมา อาโอมิเนะก็เอนแขนไปข้างหลังอย่างสุดมือ ในขณะที่คากามิเองก็ไม่ยอมแพ้ เอื้อมแขนตามไปหมายจะคว้าหูฟังสีขาวเอาไว้ แต่ทว่าเอสทีมบาสโทโอก็กลับเอนตัวนอนลงกับพื้นหญ้า ซะอย่างนั้น ทำให้คากามิเสียหลักล้มทับ แต่ก็คว้าหูฟังเอาไว้ได้

                “หยิบได้แล้วโว้ย ไอ้บ้า” คากามิยันตัวขึ้นมาทำหน้าล้อเลียนใส่คนข้างล่าง โดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้อยู่ในสภาพล่อแหลมแค่ไหน อาโอมิเนะยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ให้กับเสือน้อยข้างหน้า

                “อ่อเหรอ ดีใจด้วยนะ” ไม่ว่าเปล่ายังยกแขนข้างหนึ่งไปกอดเอว คากามิเริ่มหน้าขึ้นสีจัด สำเหนียกได้แล้วตอนนี้ตัวเองอยู่ในสภาพไหน ไอ้ลามก ไอ้คนฉวยโอกาส ไอ้งั่งมิเนะ!!

                “จ จะทำบ้าไรว่ะ ปล่อยนะเว้ย!” คากามิโวยวายพยายามขืนตัวลุกขึ้นหนี แต่ก็สู้แรงควายๆ ของอาโอมิเนะไม่ได้

                “ทำโทษไง” ไม่ว่าเปล่า ยังรั้งคอคนผมแดงลงมาอีก

                “ย อย่านะโว้ย อุ๊บ!! อื้อ!”  เสียงโวยวายถูกกลืนกินด้วยริมฝีปากบางคล้ำ ลิ้นอุ่นร้อนรุกล้ำเข้าไปในโพรงปาก ชอนไชทุกซอกทุกมุม รีดเค้นเอาความหวานจากคนเหนือร่าง จากท่าทางขัดขืนในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นเคลิบเคลิ้ม แขนที่ยันพื้นอยู่ก็อ่อนเปลี้ยจนล้มไปทับคนใต้ร่าง มือของอาโอมิเนะเริ่มปัดป่ายอยู่ไม่เป็นสุข แต่ก็ต้องหยุดลงเพราะลูกเสือในอ้อมกอดโดนริดรอนลมหายใจจนเกือบจะตายคาอก อาโอมิเนะถอนจูบอย่างเสียดาย

                “ทำบ้าอะไรของแกว่ะ!” เมื่อริมฝีปากถูกปล่อยในเป็นอิสระ เจ้าตัวก็โวยวายกลบเกลื่อนความเขินอายที่แสดงออกมาทางใบหน้าอย่างชัดเจน คากามิเอามือเช็ดน้ำลายที่มุมปากก่อนจะลุกออกจากตัวอาโอมิเนะ

                “จะไปไหนน่ะ” อาโอมิเนะรีบลุกไปคว้ามือคากามิไว้ทันทีที่เห็นอีกคนเดินกระแทกส้นออกไป

                “ไม่เกี่ยวกับแกเว้ยไอ้งั่ง” คากามิหันมาตะคอกใส่หน้าด้วยใบหน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู อาโอมิเนะหัวเราะร่า

                “นี่แกเขินเหรอ”

                “ก็เพราะใครกันเล่า!!

                แล้วสงครามขนาดย่อมก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง





 

FIN

ผลงานอื่นๆ ของ leonidboy

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

8 ความคิดเห็น

  1. #8 B.TEm (@AmshipperShip) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 13:39
    โฮ่ย น้อนเสือ มุดเข้าไปหาเขาเปงแมวเรยรู้กกกก เองลูไม่ไหว อยากเอาเท้าน้องมาลูบหน้าตัวเอง
    #8
    0
  2. #7 bloodc2 (@bloodc) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 22:32
    //////
    #7
    0
  3. #6 ZANDRO (@ZANDRO) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 23:03
    ฟินด้วยอีกคนนน
    #6
    0
  4. วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 00:43
    สนุกมากอ่ะคะ
    #5
    0
  5. #4 pierce
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 08:01
    โหววววว หายากมากเลยนะที่ไทกะจะเป็นคนมานั่งตักนิ่งๆเนี่ย ผลพลอยได้ ิาโอมิเนะนายต้องขอบคุณพี่ชายสุดๆ
    #4
    0
  6. วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 15:01
    แอร๊ยยยยย~ ฟินคะ โฮกกกกกกก ///7/// ชอบตรงแรงควายของอาโฮ่มากๆ ไรต์แต่งแบบไม่อ้อมเลยชอบๆ 5555555
    #3
    0
  7. วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 21:03
    งือออออออออ มุ้งมิ้งมาก
    พี่โฮ่น่ารักดี 555 มิจังสนใจพี่โฮ่เค้าหน่อยซี่ -3-
    ชอบคู่นี้มากๆเลยค่ะ น่าร้ากกกกกกก
    #2
    0
  8. #1 spongebob
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 21:40
    อ๊อกกกกก เอื้ออออ//ลงไปกองกับพื้น

    น่ารักเกินไปแล้ววววววว o[ ]o

    อาโฮ่เรียกร้องความสนใจได้น่ารักมากอ้ะะะ
    #1
    1
    • 17 พฤษภาคม 2558 / 18:37
      ขอบคุณมากค่ะ เดี๋ยวว่างๆ จะแต่งอีก -..- 555555
      #1-1