พ่ายรักปักใจ

ตอนที่ 12 : การพบเจอที่ไม่อาจหลีกเลีี่ยง 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    21 ก.ค. 62




ตอนที่ 12: การพบเจอที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง 1



          ร่างเพรียวบางเปลือยเปล่าของมีนาซุกซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนานุ่มขณะที่เธออิงแอบกายอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มที่แสนคุ้นเคย ใบหน้ารูปหัวใจปนเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มขณะที่เธอปล่อยให้เขาซุกไซ้เรือนผมสีน้ำตาลอ่อนพลางสูดกลิ่นหอมเย้ายวนใจ

          “ไหนคุณบอกมีนว่ามีอะไรจะเล่าให้ฟังไงคะ”เธอเอ่ยขึ้น เนื้อเสียงแกมหัวเราะเมื่อเขาลากลมหายใจร้อนๆมาเป่ารดที่ลำคอของเธอพร้อมกับกดจูบหนักๆ คำถามที่ทำให้ชายหนุ่มต้องจำใจหยุดมือ รู้สึกเสียดายอยู่ในอก เขาค่อยๆพลิกกายนอนหงายแม้จะไม่ได้ขยับร่างออกห่างจากหญิงสาวในอ้อมแขนเลยแม้แต่น้อย แต่ก็เปลี่ยนมาใช้มือข้างหนึ่งรองศีรษะ เกรียงศักดิ์แสร้งถอนหายใจแผ่วเบา สองตามองตรงไปที่เพดานสูงของโรมแรมซึ่งแสงไฟถูกปรับให้ริบหรี่ลงไม่ต่างจากแสงเทียน สร้างบรรยากาศชวนเคลิ้มฝัน

          “ผมได้ข่าวมาว่า ช่วงนี้ราเชน...”

          ไม่นาน... ช่วงเวลาดีๆก็ถูกทำลายลง

 



          น้องสาวเหรอ...

          น้องสาวเหรอ!!!

          ราเชนเป็นเด็กกำพร้า!! ...แม่คงท้องกับฝรั่งที่ไหนก็ไม่รู้ถึงได้เอามาทิ้งไว้ เขาจะมีน้องสาวได้ยังไงกัน!!??

          ความคิดในหัวคุณหนูเอาแต่ใจตีกันวุ่น ไฟโทสะคุกรุ่นอยู่ในอก รู้สึกร้อนรุ่มจนหน้าดำหน้าแดง ควันแทบจะพ่นออกจากหู สาวเจ้านอนพลิกไปพลิกมาบนเตียงใหญ่ในบ้านของตัวเอง ไม่อาจข่มตาหลับได้เลยแม้แต่น้อยตั้งแต่ที่แยกจากกับเกรียงศักดิ์

          ถึงเธอจะรู้ดีว่าคำพูดของชายคนนั้นสามารถเชื่อได้เพียงครึ่งหนึ่งก็ตามที เนื่องจากความเจ้าเล่ห์ของเขาเป็นที่ประจักไปทั่ว เกรียงศักดิ์เป็นจอมลวงโลก ไม่อย่างนั้นเขาจะไต่เต้าจนได้เลื่อนตำแหน่งงานอย่างรวดเร็วขนาดนี้หรอกเหรอ ถ้าเขาไม่ตลบหลังคนและหาประโยชน์ใส่ตัวเก่ง สามารถพูดจาหว่านล้อมปั่นหัวคนเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ

          มีนารู้ว่าเขาอันตราย นี่เป็นเหตุผลที่เธอสนุกเวลานอนกับเขา แต่จะไม่มีวันเลือกเขา เพราะเล่นเกมส์กับเขามันยากเกินกว่าที่คนอย่างเธอจะรับมือได้ในระยะยาว ถึงอย่างนั้นเธอก็รู้ดี... คนๆนี้จะไม่กล้าพูดอะไรพล่อยๆให้ตัวเองเสียเครดิตถ้าไม่มีมูล เขาอาจจะจงใจปั่นหัวให้เธอคิดสงสัยว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครในชีวิตราเชน เพราะต่างฝ่ายต่างรู้ดี ราเชนไม่มีทางมีน้องที่คลานตามกันมา

          หญิงสาวพยายามสูดลดหายใจเข้าปอดลึกขึ้นอีกหน่อย เธอต้องใจเย็นลงให้มากกว่านี้ แล้วไปดูให้เห็นกับตา ไม่ว่าคำตอบของความสงสัยที่เธอมีจะเป็นอย่างไร เธอจะต้องไม่แผลงอิทธิฤทธิ์ให้ความสัมพันธ์ของเธอกับราเชนต้องพังทลายเหมือนกับที่เกรียงศักดิ์คงหมายใจไว้

          บอกเลยว่า ถ้าเขาคิดว่าเธอโง่และใจร้อนขนาดนั้น... เขาคิดผิด

          เธอจะถามราเชนดีๆ และจะทำให้ทุกอย่างลงตัว... เธอจะยืดหยุ่นกับเขาให้มาก ตราบใดที่มันไม่เกินขอบเขตของเธอซึ่งทั้งสองได้ขีดเส้นตกลงกันไว้ตั้งแต่แรก

          เธอจะต้องไม่กลายร่างเป็นนางมารร้ายในสายตาของใคร... แม้จะไม่ใช่นางเอกผู้แสนดีก็ตามที

          มีนาถอนหายใจออกมาในที่สุดพลางยันร่างลุกขึ้นนั่ง มือข้างหนึ่งเอื้อมไปที่ลิ้นชักหัวเตียง เธอแกะแผงยาออกจากกล่องเช่นที่ทำประจำอยู่ทุกคืนก่อนจะเลือกแผงที่ใกล้หมดออกมากุมไว้ในมือ หญิงสาวมีตัวยาสามชนิดที่ต้องกินก่อนนอนเสมอ เป็นอย่างนี้มาห้าปีแล้ว เธอส่งยาเข้าปากพร้อมกับน้ำดื่มที่คนรับใช้ตั้งเตรียมไว้ให้ที่หัวเตียง หลายครั้งที่ภายในใจเธอเองก็แอบคิดว่า...

          ไม่มีสิ่งไหนจะจัดการชีวิตเธอได้ดีกว่ายาพวกนี้อีกแล้ว

          แม้แต่ตัวเธอเอง... ก็ยังต้องยอมแพ้ให้กับความสามารถของมัน

 

          เช้าวันนี้ดูจะสดใสเป็นพิเศษในความรู้สึกของณภัทร หญิงสาวถูกพามานั่งอยู่ที่โซฟาด้านนอกตามคำร้องขอ เธอกำลังเบี่ยงกาย สองมือประสานอยู่บนพนักโซฟาด้านหลังพลางเกยคางบนนั้นอย่างเป็นสุข แววตาเคลิ้มฝันทอดอ่อนมองไปทางนอกหน้าต่าง เรียวขาสองข้างเก็บขึ้นมานั่งพับเพียบเรียบร้อยบนเบาะนุ่ม นัยน์ตาคู่สวยค่อยเคลื่อนไปตามหมู่แมกไม้ในเขตรั้วบ้านที่แสงแดดอ่อนๆทอดผ่านจนมันแตะต้องเป็นเงาบนสนามหญ้า เสียงนกซึ่งแว่วมาตามสายลมเรียกรอยยิ้มให้ประดับอยู่บนริมฝีปากของหญิงสาวอยู่ประปราย

          ที่เชียงใหม่นี่ดีเหลือเกิน... ทั้งอากาศ และธรรมชาติ เนื่องจากบ้านของราเชนอยู่ห่างตัวเมืองออกมาเล็กน้อย ทำให้ที่นี่ค่อนข้างสุขสงบร่มรื่นกว่าในกรุงเทพมากนัก หญิงสาวคิดว่าตัวเองกำลังเริ่มจะค่อยๆหลงรักที่นี่อย่างช้าๆ...- -

          “เอิ๊กกกกกกกกก!” เสียงเรอดังลั่นมาจากข้างหลัง

          - - ถ้าไม่มีราเชน!! จอมทำลายบรรยากาศ

          ณภัทรปรายตามองค้อนอีกฝ่ายเสียวงใหญ่ อารมณ์ดีๆเสียหมด ยามเมื่อเห็นอีกฝ่ายยกขวดน้ำอัดลมซดอั๊กๆอยู่หน้าตู้เย็น

          หญิงสาวสาบานกับตัวเอง เธอจะไม่แตะน้ำอัดลมขวดนั้นอีก!

          ณภัทรหันกลับมาทอดถอนใจสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก ทอดสายตามองออกไปข้างนอกอีกครั้งก่อนจะต้องเลิกคิ้วแปลกใจ รถยุโรปคันหรูสีดำปลอดค่อยๆเคลื่อนเข้ามาจอดเทียบขวางประตูรั้วหน้าบ้าน

          ใครกัน...?

          ไม่ทันขาดคำ นัยน์ตากลมโตคู่สวยก็ต้องเบิกกว้างยามเมื่อเห็นร่างเพรียวบางของหญิงสาวผู้ซึ่งดูสูงกว่ามาตรฐานหญิงไทยเล็กน้อย เธอเป็นเจ้าของใบหน้าสวยหวานรูปหัวใจซึ่งถูกเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนปล่อยสยายไล้เลียล้อมกรอบแลดูเย้ายวนมีเสน่ห์ เรือนกายเพรียวบางของหญิงสาวถูกปกปิดไว้ด้วยชุดไหมชีฟองสีพื้นเรียบหรูที่ดูราวกับออกแบบมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ เธอก้าวลงจากรถอย่างไม่รีบร้อน มือหนึ่งถอดแว่นกันแดดสีทึบเผยให้เห็นดวงตาคมเข้มหวานซึ้งก่อนจะนำแว่นมาเกี่ยวไว้ตรงระหว่างอก รั้งให้คอเสื้อยิ่งถ่วงลึกจนเห็นเนินเนื้ออวบอิ่ม

          ณภัทรจำหญิงสาวคนนี้ได้ทันทีที่เห็น

          เธอคือคนรักของราเชน...

          แม้จะยังไม่รู้ชื่อ แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้ชัดคือ ตัวจริงสวยยิ่งกว่าในรูปที่ตั้งไว้หัวเตียงเสียอีก ขนาดเธอเป็นผู้หญิง เห็นเข้ายังต้องหน้าแดงรู้สึกขวยเขินขึ้นมาเสียเฉยๆ เพียงแต่... - -

          ราวกับเพิ่งจะคิดได้ ณภัทรเริ่มรู้สึกลุกลี้ลุกลน นั่งไม่ติดที่... เธอไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะสามารถชื่นชมผู้หญิงคนนี้ได้ แต่เธออยู่ในสถานะที่ควรจะกลัวผู้หญิงคนนี้มากกว่า ถ้าสาวเจ้าดันรู้สาเหตุการมาเยือนของเธอขึ้นมา

          ตาย!

          ตายแล้ว!!

          ตายแน่ๆ!!!

          ไม่นาน... ราเชนก็เริ่มสังเกตเห็นท่าทีแปลกๆของสมาชิกใหม่ประจำบ้าน เขาเก็บน้ำอัดลมขวดใหญ่ซึ่งถูกดื่มจนใกล้หมดเข้าตู้เย็นด้วยท่าทางเกียจคร้าน แขนข้างหนึ่งยกขึ้นล้วงเสื้อนอนเกาหลังตัวเองแกรกๆยามเมื่อลากขาเปลือยเปล่ามาทางโซฟาซึ่งเจ้าของร่างบางนั่งอยู่

          “เป็นอะไรยัยจิ้งจก” ชายหนุ่มมองออกไปนอกหน้าต่าง สอดส่ายสายตามองตามหญิงสาวก่อนจะ- -

          “ฉิบหายแล้ว!!

          ณภัทรสะดุ้งจนตัวโยนไม่อาจยกสองมือขึ้นปิดหูได้ทันเพราะอยู่ๆราเชนก็สบถเสียดังลั่น หญิงสาวน้ำตาซึม รู้สึกราวกับหูดับไปแล้วข้างหนึ่ง กว่าจะรู้ตัวอีกทีราเชนก็ถลาไปอีกห้องเสียแล้ว แต่โชคร้ายที่สายตาของเธอยังทันเห็นเขายกสองแขนขึ้นก้มหน้าดมรักแร้ตัวเองขณะที่วิ่งเต็มฝีเท้า

          ไม่นะ...! ตาเธอมีมลทินแล้ว!!!

          ณภัทรยกสองมือขึ้นปิดตาแทบไม่ทัน ในใจแทบจะกรีดร้อง

          ไอ้ราเชน! เจ้าคนชั่ว!!

          เสียงน้ำไหลจากฝักดังก้องมาตามโถงทางเดินเล็กๆ หญิงสาวแอบสอดสายตามองลอดผ่านนิ้วมือของตัวเองแล้วก็นึกอยากจะลงไปชักตายที่พื้น

          เจ้าบ้า! อาบน้ำไม่ปิดประตูด้วยซ้ำ!!!

          โชคดีอยู่อย่างที่น้ำมันร้อนจัดจนไอร้อนขึ้นกระจายไปทั่ว มองเห็นเงาร่างของเขาผ่านม่านอาบน้ำสีขุ่นได้เลือนราง ถึงอย่างนั้น... ในเวลานี้ ใบหน้าของณภัทรก็ซับสีเลือดรู้สึกขนลุกไปทั้งตัวเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวสะบัดหน้าไปอีกทาง แอบมองลอดหน้าต่างไปทางร่างของหญิงสาวอีกคนซึ่งตอนนี้ก้าวมายืนประชิดอยู่หน้ารั้วสูงๆของบ้าน แลเห็นเธอชะเง้อมองเข้ามาด้านในพลางกดออดรอให้เจ้าบ้านมาเปิดประตูต้อนรับ

          เจ้าพี่บ้า... อยู่กับฉันทำซกมก หญิงมานี่รีบแปลงร่างเชียว



___________________________


ขอโทษจริงๆจ้าาาา
ไปตจว.มา แต่ลืมเอาคอมไปด้วย

T^T ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้รอจริงๆน้าาาาาาาา
ปล.ขอแก้ไขข้อมูลเกี่ยวกับมีนาใหม่นิดหน่อยนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

24 ความคิดเห็น

  1. #13 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 16:47
    ไม่รู้ราเชนรักมีนาขนาดไหน ส่วนมีนารักราเชนจริงรึป่าว
    #13
    0