ไอดิน กลิ่นดาว Petrichor & Star ⭐

โดย PhoenixForce

ทิศ คนที่ไม่อยากหยุดรักไว้กับใคร แต่ดันรู้สึกดีกับ กิ่ง คนที่ไม่อยากรักใคร สองเส้นทางที่เหมือนจะไม่มีวันเป็นหนึ่ง แต่สุดท้าย ใครที่จะแพ้ใจตัวเอง

ยอดวิวรวม

6

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


6

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
จำนวนตอน : 2 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  26 ส.ค. 64 / 01:38 น.
นิยาย ʹԹ 蹴 Petrichor & Star ⭐

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
     "ความรัก" หลากหลายคำนินามที่คนจะตั้ง แม้จะมีหลายครั้งที่รักทำให้เป็นทุกข์ แต่สุดท้ายคนก็เลือกจะมีอยู่ดี หรืออาจเพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคม

     "ความรัก" นั้นมีหลากหลายแบบ รักแบบชู้สาว แบบเพื่อน  แบบพ่อแม่ แบบลูก แบบคนหวังดี อยู่ที่เราจะเลือกใช้แบบไหนกับใคร และดูเหมือน ทิศ หนุ่มบริหารปีสี่ ชำนาญด้านชู้สาวเป็นพิเศษ อาจด้วยหน้าตาที่จัดอยู่ในระดับที่เรียกได้ว่าหล่อลากดินก็ไม่เกินไป ซ้ำยังฐานะดี สาวๆที่ต่อแถวให้ ทิศรอเลือกคงมีอีกไปหลายปี 

ก็อกๆ~

     "คุณทิศตื่นได้แล้วคะ คุณหญิงท่านตามลงไปทานอาหารค่ะ" สาน แม่บ้านวัยกลางคนใช้เสียงอ่อนนุ่ม เรียกคุณชายน้อย แต่ตอนนี้คงไม่ใช่เพราะตอนนี้คุณชายน้อยของเขา โตเป็นหนุ่มหล่อเสียแล้ว แม้จะเป็นหนุ่ม แต่สานก็ยังต้องปลุกเจ้าตัวไปเรียนเสียทุกที  
      
     "เดียวผมลงไปครับป้า" แม้ขานรับไปเช่นนั้น แต่เจ้าตัวไม่ยอมขยับซ้ำยังดึงผ้าห่มคลุมหัวไว้ทันควัน และสานรู้ดีว่าปลุกอยู่หน้าประตูห้องแบบนี้ ทิศไม่ยอมลุกจากเตียงแน่นอน 
     
     "คุณทิศมันจะสายแล้วนะคะ" สานเปิดประตูเข้าไป และดึงผ้าห่มออกอย่างทุกที เป็นภาพอย่างคุ้นชินที่คุณชายของเค้าไม่ชอบใส่ชุดนอนเพราะขี้ร้อน "ป้า~" แต่เจ้าตัวคงไม่ชินด้วย รีบมุดกลับเข้าผ้าห่มทันใด 
     
     "อายอะไรละคะ ป้าเห็นมาแต่เล็กแต่น้อย เร็วๆเข้าเถอะค่ะ" หญิงใหญ่ว่าเสร็จก็ลงไปจัดอาหารต่อที่ด้านล่าง ให้ทิศได้นั่งเขินเก้อ ก่อนเจ้าตัวจะเร่งอาบน้ำและแต่งตัว

     "แม่เมื่อไหร่จะเลิกให้ป้าไปปลุกผมสะที ผมโตละนะ" ทิศลงมาที่โต๊ะอาหารเห็นป้าสานอมยิ้มเล็กๆ แล้วรู้สึกเขินขึ้นมาอีกที ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรกตัวเค้าก็ไม่เคยชิน ได้แต่กระซิบโวยโบยปที่เเม่เบาๆ  "ฉันก็อยากจะถาม แกโตขนาดนี้แล้วยังตื่นเองไม่ได้หรอ"  ดุจดาวจิ้มขมับทิศโยกไปเบาๆ ทำเอาเจ้าตัวได้แต่นั่งหน้ามุ้ย 
    
     "แล้วแกได้หาที่ฝึกงานไว้หรือยัง ปีหน้าจะจบอยู่แล้ว" ธำรง เอ่ยถึงเจ้าตัวแสบที่เอาแต่เล่นๆไป เห็นแบบนี้ทุกวันแล้วชักเป็นห่วง 
   
     "ยังเลยพ่อ ผมฝึกบริษัทเราได้มั้ยครับ" ว่าเปล่าเสียไม่ได้ ทิศคุกเข้าอ้อนเหมือนอย่างเคย 

     "จริงๆเลย เเกไม่คิดจะเอาความรู้ที่อื่นมาช่วยพัฒนาบริษัทบ้างหรือไง" ว่าด้วยความหวังดี แต่เจ้าตัวได้แต่ทำตาปริบๆ ขอความเมตตา ธำรงจึงเขกกะบาลไปหนึ่งที อย่างใจอ่อน "เอ่อๆ ไปกินข้าว" ถึงเจ็บตัวมาหน่อยแต่ไม่ต้องไปเสียเวลาหาที่ฝึกงานก็นับว่าคุ้ม 
  
   "แล้วทศไปไหนครับ" ถามถึงทศพี่ชายแสนดี ดีไปทุกๆอย่าง เรียนเก่ง มีความรับผิดชอบ และขยันเป็นที่สุด ทิศอยากเป็นอย่างพี่ แต่ด้วยนิสัยก็คงได้แค่อยากจริงๆ 

    "เชียงใหม่ ไปดูที่เที่ยว แม่เห็นไปแต่เช้าแล้ว" ครอบครัวของทิศทำธุรกิจเกี่ยวกับการท่องเที่ยว จึงต้องหาที่เที่ยวใหม่ๆให้ลูกค้าเลือกอย่างหลากหลาย จะได้ไม่เบื่อกับทริปเดิมๆ ทศจึงรับผิดชอบด้านนี้และทำได้ดีเสมอ 

     ปรกติเเล้วเมื่อถึงมหาลัย หลายคนคงตรงไปที่ห้องเรียน ไม่ก็รวมกลุ่มกับเพื่อน แต่ทิศออกต่างจากนั้นนิดหน่อย "พี่ทิศ รอนานไหมคะ" แจง สาวดาวเด่นจากบัญชี คนที่กำลังคบกับทิศอยู่ตอนนี้ เดินปรี่มาหลังคณะอย่างรวดเร็วเมื่อ ทิศเอ่ยว่าจะชวนไปเที่ยว เป็นอีกหนึ่งวิธีที่ทิศใช้มัดใจสาวๆ จะให้เข้าใจง่ายก็เปย์สุดๆ  "ไม่นานครับ" ทิศยิ้มการค้าพร้อมเปิดประตูให้แจงขึ้น
  
     "ไปไหนดี" โดยปรกติทิศจะตามใจให้สาวข้างกายได้เลือก "อืม แจงเห็นเพื่อนซื้อกระเป๋ารุ่นใหม่มา แจงว่ามันสวยดีนะคะ" แจงยิ้มหวานหยด เป็นยิ้มพิมใจที่ชายครึ่งมหาลัยอยากได้มาครอง แต่ทิศ ฉายาเทพคาโนพ ปาดหน้าคนครึ่งมหาลัยง่ายราวพลิกฝ่ามือ "งั้นก็ พารากอน" 

     ห้างใหญ่กลางเมืองมีของเเทบทุกแบรนด์ให้แจงเลือก ไม่ว่าแจงอยากได้ใบไหนกี่ใบ ทิศก็ยังไหว แม้ต้องแลกกับการโดนแม่บ่นจนหูชาก็เถอะ "พี่ทิศ สีไหนสวยกว่าคะ" แจงหยิบลิปสีสวยขึ้นมาสองแท่ง ทิศมองยังไงมันก็คือสีชมพูเหมือนๆกัน ถึงอย่างนั้น
    
     "พี่ว่าตัวใหนก็ได้นะ แต่ถ้าเหมาะกับแจง พี่ชอบข้างซ้ายมากกว่า" สายตาเร่าร้อนที่หลายคนเห็นเป็นระทวย ทิศใช้มันได้อย่างชำชอง แม้แต่แจงเองก็ไม่พ้น "คะ..ค่ะ เเจงเอาสีนี้ละกัน" เพิ่มของในมืออีกหนึ่งชิ้นสินะ บางครั้ง ทิศก็สงสัยตัวเองว่าทำไมต้องมาถือของหนักๆแบบนี้เหมือนกัน ทุกครั้งที่เริ่มกับคนใหม่มักจะวนมาจุดนี้ก่อนเสมอ และครั้งนี้เหมือนจะวนมาเร็วหน่อย ก็เพิ่งจะจบกับคนก่อนไปแค่สองวัน
    
     เดินมาจนเที่ยงครึ่ง แจงเเวะพักที่ร้านอาหาร ภายในร้านดูวินเทจถ่ายรูปคงสวยไม่น้อย "พี่ทิศ ทานอะไรดีคะ" ถามแฟนสุดหล่อของเธอ "ผมคาโบนาร่า แล้วก็สลัดทูน่าครับ" ทิศแจ้งกับพนักงาน "ซุปเห็ดค่ะ ขอใส่ครีมน้อยๆนะคะ แล้วก็ สเต็กปลาแบบไม่ติดหนังค่ะ" พนักงานรับออร์เดอร์เรียบร้อยจึงเดินกลับ แจงหันมาถ่ายรูป โดยมีทิศเป็นมือกล้องจำเป็น ถ้าถามถึงความเต็มใจก็คงไม่มี 
    
     ไม่นานเกินรอ อาหารที่สั่งก็ทยอยก็ออกมาจนครบ แจงเห็นว่าวันนี้พี่ทิศตามใจมาทั้งวันจึงอยากอ้อนเอาใจทิศบ้าง "พี่ทิศลองซุปเห็ดมั้ย อันนี้อร่อย เดี๋ยวแจงป้อนนะคะ อ้าาม" ทิศอยากจะกินเอาใจแฟนสาวแต่เค้าก็ไม่ชอบเห็ดเท่าไหร่ ทานเข้าไปครึ่งนึง จึงสำลักเล็กน้อยทำให้อีกครึ่งหกโดนมือของเค้า 

     "พี่ทิศ เป็นไรมั้ยคะ" ด้วยความตกใจแจงว่าเสียงหลง คว้าหาผ้าเช็ดหน้า แต่ฝืนนี้ดันแพงเธอถ้าเอาไปเช็ดซุปเห็ดมันติดกลิ่น แล้วไม่รู้จะซักออกไหม 
      
     พนักงานที่อยู่บริเวณนั้นเห็นทิศใช้ทิชชู่เช็ดอยู่นานจึงเดินเข้าไปช่วย "หลังร้านมีห้องน้ำ ผมพาไปมั้ยครับ" ทิศหันไปตามเสียง "ครับ เดี๋ยวพี่มานะแจง" ว่าเสร็จก็ตามพนักงานไป 
    
     "อยู่ทางซ้ายมือนะครับ " ทิศเข้าไปล้างมือให้พอหายแสบ ก็ยังดีที่มันไม่ได้ร้อนมากแต่ก็แสบใช่เล่น 

     "เอาไว้ประคบนะครับ" พนักงานคนเดิมยื่นผ้าเช็ดหน้าหุ้มน้ำแข็งให้ทิศ 

     "ไม่เป็นครับ" 

     "รับไปเถอะครับ ถึงจะไม่ร้อนมากแต่ก็แสบอยู่นะ ผมเคยโดนมาก่อน" เลี่ยงไม่ได้มันเเสบจริงๆ ทิศจึงรับมา "ขอบคุณนะครับ" พนักงานยิ้มพยักหน้ารับ ก่อนจะขอตัวไปทำงานต่อ 

     หลังจากทานอาหารเสร็จ ทิศขับรถมาส่งแจงที่คอนโด หว่างทางมือที่แสบก็เริ่มดีขึ้นจึงปลดผ้าเช็ดหน้าออก เพราะน้ำเเข็งเริ่มละลายแล้ว "พี่ทิศเป็นไงบ้างคะ" ทิศหันไปสนใจแจงอีกครั้ง 

     "อ่อ ไม่เป็นไรครับ แต่.. จะให้ดีทายาให้พี่หน่อยได้มั้ย" สายตาที่ทิศส่งมาทำเอาแจงยิ้มเขิน เมื่อถึงคอนโดเธอก็พาทิศไปที่ห้อง
     
     "พี่นั่งรอตรงนี้ก่อนก็ได้เดี๋ยวแจงไปหายามาให้" ทิศกระตุกยิ้มเล็กน้อย คนนี้ใช้เวลาน้อยกว่าที่คิด 

     แจงค่อยๆวนยาที่ข้อมือของทิศ แถมยังต้องคอยหลบสายตาของชายหนุ่มตรงหน้า ตอนนี้เค้าทำเธอว้าวุ่นไปหมด แต่ไวกว่าความคิด ทิศคว้าแขนเล็กของแจงให้เจ้าตัวได้เขยิบมาใกล้ๆและช้อนใบหน้าที่หวานตรึงใจชายได้สบตาเป็นอันรู้กันโดยนัย จากนั้นก็ค่อยๆโน้มใบหน้าเค้าหาอีกฝ่ายจนริมฝีปากทั้งคู่ได้หยอกล้อกัน ถึงแม้จะมากรักแต่ทิศนั้นไม่เคยฝืนใจใคร หากอีกฝ่ายไม่สมยอมเค้าก็จะไม่เล่นด้วย แต่ถึงตอนนี้ก็ไม่รอดสักลาย 
    
      เมื่อเสร็จภารกิจกาย ทิศขอตัวไปอาบน้ำเพราะหลังจากดูเวลาก็ล่วงมาบ่ายสามแล้ว เพื่อนๆที่โทรตามอยู่ไม่หยุด เห็นทีถ้าไม่ไปหาคงบุกถึงบ้านเป็นแน่ แต่ละคนแสบไม่ใช่เล่น เคยเอาตัวเค้าไปเผาให้คนที่บ้านฟังโดนซักจนตัวซีดไปหมด 

    "พี่กลับก่อนนะ" ทิศบอกลาง่ายๆพลางใส่เสื้อไปด้วย "กลับแล้วหรอ อยากให้อยู่ต่อจังเลย" แจงออดอ้อนเข้าไปเอาใจ ถึงจะได้ยินกิตติศัพท์จากคนมากหน้าหลายตาว่า ทิศเป็นเสือร้าย แต่ที่เธอเห็นเหมือนจะเป็นแค่เเมวน่ารักๆมากกว่า

    "พี่มีธุระกับเพื่อน ไว้คราวหน้านะ" ทิศว่าและหอมแก้มไปข้าง ก่อนคลายมือและเดินออกมา

      ทิศขับรถกลับมายังมหาลัยอีกครั้ง ได้ที่จอดรถแล้ว ก็เร่งเดินตรงไปม้านั่งหลังคณะที่ประจำ บริเวณนี้อากาศร่มเย็น ทิศมักใช้เวลาหลังเลิกคลาสมานั่งเล่น นั่งติวกับกลุ่มเพื่อน 
หมับ~  "ไอทิศ หายหัวไปเลยนะมึง บ่อยให้พวกกูนั่งระทมอยู่ในห้องเนี่ย" แต่ยังไม่ทันได้ถึงที่หมาย ดอนเพื่อนสายลุย คว้าคอไปอย่างเต็มแรง "กูเจ็บ!" ไม่ว่าเปล่ายังโบกหัวเพื่อนคืนไปอีกที 

    "ข้าวบอกว่ามึงไปกับเเจง แหม~ หายไปหลายชั่วโมง อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะ" ข้าวเพื่อนหญิงสุดแกร่ง ไม่ใช่คำนิยามเกินจริงเพราะแรงตบของเธอ ทำเอาทิศขนลุกไม่จืด และแจงเป็นสายรหัสของเธอ ไม่รู้เรื่องนี้จะแปลกเสียมากกว่า "เอ่อ! มึงมีปัญหาอะไร" คิดๆแล้วก็เคืองที่กระเป๋ากางเกงสั่นอยู่ไม่หยุด เพราะไอคนตรงหน้า "ไม่มีค้าบบ ใครจะไปกล้ามี" 
   
     ปึก~  "อะ! วิชานี้ยากมาก ไม่มีกูบอกเลยพวกมึงแดกเอฟ" สน ว่างปึกชิทหนาลงบนโต๊ะ เพื่อนเห็นต่างพาก่อนโอดโอย สรุปมาแล้วยังขนาดนี้ ให้ไปอ่านเองสงสัยกระอักเลือด ดังที่สนว่า หากไม่มีเค้าที่ไปอ่านมาจนตาเหลือก แล้วเผื่อแพร่กุศลบุญมาให้คงได้เรียนใหม่กันเป็นแน่ 
   
    "มึงเป็นเอ็กซ์เมนใช่มั่ย ตอบ! มียีนส์ตัวไหน เอามาให้กูเดี๋ยวนี้นะ" ดอนกระโดนขึ้นไปหมายจะแกล้งๆบีบคอเพื่อนรัก ปัก~ "มึงนี่ปัญญาอ่อนเนาะ มาถึงจุดนี้ได้ไงเนี่ย!" แต่โดนเพื่อนหญิงโบกไปที่หลังอย่างจัง เสียงดัง ฟังชัด 

    "โห่! อีข้าว ฟาดกูขนาดนี้ แทบจะไม่ใช่ฟาดแล้ว แทบจะเป็นการกระทืบอยู่แล้วกูอยู่แล้ว" แม้จะคำครวญอยู่นานนักแต่ไม่ได้มีใครสนใจอยู่ดี (สงสาร) 

     "แล้วค่ายปลูกป่าหน้าฝน พวกมึงว่าไง ไปอยู่ปะ จริงๆกูอยากให้ไปทุกคนนะ เพราะเป็นปีสุดท้ายแล้วพวกมึงจะได้ไว้ทำเรซูเม่ด้วย" หลังจากประชุมของสภานักศึกษา ได้ออกมาเป็นโครงการนี้เพื่อเป็นรณรงค์ให้คน สนใจมารักป่าไม้กันมากขึ้นด้วย "กูไม่ติดอะไรนะ " ทิศว่า 

    "กูก็ไปอยู่แล้ว ได้อยู่กันเพื่อนๆที่รัก ตั้งสามวัน" ดอนว่าแล้วโอบเพื่อนเค้าหากัน "โว้ย!" ข้าวสบดอย่างขำๆ

     "โอเค งั้นพรุ่งเตรียมตัวให้พร้อม กูลิสต์ของที่พวกมึงต้องใช้มาให้ละ" สน ว่าแล้วยื่นกระ  ดาษให้เพื่อนคนละแผ่น "เชี่ยสน! มึงทำขนาดนี้เลย สนใจเป็นเมียกูมะ" ดอนกระโจดหมายเข้าไปกอดเพื่อนรัก "หยุดเลยไอดอนไม่ต้องมาซึ้ง พวกมึงชอบลืมนูนลืมนี่ เเล้วใครเดือนร้อน กู! กูนี่ไง ฉนั้น ไปก็อย่าไปเป็นภาระใครเลยนะเพื่อน" สนว่านิ่มๆ เเต่เชือดคอของทุกคน 

     "แรงมากแม่~" ข้าวเอ่ยและไหว้ไปงามๆ เรียกเอาทุกคนขำกันอีกครั้ง "งั้นไม่มีอะไรแล้ว กูกลับก่อนนะ" ทิศว่าและลาเพื่อน "แหม! มึงมหาลัย มาเรียนจริงปะเนี่ย" สนเหน็บแนบ 

     "มึงจะว่าลูกพี่กูก็ไม่ได้นะ กูไม่เห็นแม่งเข้าเรียนเท่าไหร่ แต่ได้เอตลอด" ดอนลุกไปยืนข้างเพื่อนรักอีกคน ตบไหล่ดังปัง เจ้าตัวได้แต่ส่ายหัวเเละยิ้มเบาๆ เป็นดังดอนว่า ถึงทิศไม่ได้เก่งเท่าพี่เเต่เค้าก็อยุ่ในเกณฑ์ที่เรียกได้ว่า ฉลาด
     "เห้ย ทิศทำไมกางเกงมึงเปียกๆ" ตาไวกว่านี้มีใครอีกไหม เเต่เมื่อเพื่อนทักเลยนึกได้ ว่าใส่ผ้าเช็ดหน้าไว้ แต่ลืมไปว่ามีน้ำแข็งอยู่ "อ่อ นี่ไง" ทิศล้วงผ้าบางสีฟ้าอ่อนขึ้นมา 

   "เทพคาโนพ มึงนี่ไม่แผ่วจริงๆ ของสาวคนไหนว่ะ" สนร้องแซว แต่ไวกว่าสนเห็นจะเป็น ดอนที่ตอนนี้คว้าเช็ดหน้ามาอยู่ในมือ "เห้ย! ปักชื่อไว้ด้วยเว้ย กิ่ง กิ่งไหนว่ะ" ทิศเจ้าของชั่วคราว ยื้อแย่งกับดอนอยู่นานกว่าจะได้คืน และก่อนกลับยังมอบนิ้วกลางเรียวสวยไปให้เพื่อนได้ชมอีกเล่นๆ  เมื่อมีท่าทีว่าฝนจะตก ทิศจึงรีบวิ่งเข้ารถและเริ่มสตาทเครื่อง มือหนาที่คว้าพวงมาลัยไว้แน่น สายตาเหลือบไปเห็นผ้าสีฟ้าอ่อนที่ติดมือมา ทิศวางลงไว้ข้างๆเบาะพลางยิ้ม 

"กิ่ง ผู้ชายเชี่ยไรว่ะ ชื่อกิ่ง"

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น