ตอนที่ 11 : SWEET | 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 68
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    22 มิ.ย. 62



"ม๊า~ น้าๆๆๆๆๆ"


เด็กหญิงตัวน้อยกำลังเขย่าแขนคุณแม่ของตัวเองและทำตาแป๋ว เหตุผลที่อ้อนเพื่อให้คุณแม่อนุญาตให้เธอออกไปทานของหวานในเมืองกับคุณน้าที่มาอยู่ที่นี่ได้ถึงแค่อาทิตย์เดียว


"งั้น...ม๊าไปด้วย จะได้ปลอดภัยกัน"


"เย่!!"


เด็กน้อยดีใจ กระโดดไปมาจนเกือบล้มแต่ก็ยังไม่มีท่าทีจะหยุดดีใจ ระหว่างทางไปในเมืองเด็กๆทั้งสองก็ยังตื่นตาตื่นใจที่ได้ออกมาพบโลกภายนอกอย่างสนุกสนาน แต่ระหว่างบนทางถนนที่มีป่าต้นสนรอบล้อมทั้งซ้ายและขวา เด็กน้อยกลับพบบางอย่างที่ผิดแปลกไป


"ม๊า!! ฮึก...ม็าเห็นนั่นไหม!?"


"จิน..เป็นอะไรลูก!?"


เด็กหญิงน้ำตาคลอ หันกอดน้องชายตัวเองที่นั่งอยู่ฝั่งขวาของรถ ผู้เป็นแม่ตื่นตระหนกเมื่อได้ยินเสียงบางอย่างดังออกมารอบๆป่า 


"จองกุก! ปิดหูลูกเอาไว้!!"


เพื่อนตัวเล็กของร่างบาง ตะโกนบอกออกมาระหว่างกำลังรีบเหยียบคันเร่งรถ ร่างบางรีบเอามือนุ่มแนบหูทั้งสองข้างของเด็กหญิงและบอกให้เด็กหญิงเอามือปิดหูทั้งสองของน้องชาย


"จีมิน! มันเกิดอะไรขึ้น!?"


"เอลฟ์มืด! พวกมันจะมาเอาลูกของแกไป"


"ห..หา? มีวิธีหนีจากพวกมันไหม"


จีมินนิ่งเงียบไปและไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ร่างบางเห็นอย่างนั้นจึงเลือกที่จะไม่ถามต่อเพราะจีมินอาจกำลังจะใช้สมาธิอยู่ 


รถเบ๊นซ์คันหรูถูกหมุนพวงมาลัยจนแขนผู้ขับจะกลายเป็นเกลียว จีมินดับเครื่องรถ ก่อนจะบอกให้แม่ลูกที่นั่งมาด้วยออกจากรถไป 


"วิ่งหนีไปทางข้างหน้า พาเด็กๆหนีไป"


"จีมิน แต่เราเป็นห่วงแก! แกจะสู่กับพวกมันได้ยังไง"


"ไปเถอะ!! ไม่ต้องห่วงเรา เราเป็นธิดาแห่งเทพารักษ์นะ!!"


ร่างบางถึงกับตาค้างเมื่อได้ยินคำพูดของเพื่อนสนิท ที่พูดออกมา


'เทพธิดาแห่งเทพารักษ์'


"เด็กๆ ตามม๊ามา!"


เด็กน้อยทั้งสองจับมือของแม่แน่นไม่มีท่าทีที่จะหลุด

ระหว่างที่ทั้งแม่และลูกๆพากันวิ่งไปข้างหน้า จีมินยืนหายใจหอบถี่ เริ่มได้ยินเสียงคลื่นมนต์ดำของพวกเอลฟ์มืด กลับกันที่ท้องฟ้าข้างหน้าของจีมินดำขึ้นเรื่อยๆแต่ท้องฟ้าทางข้างหลังของจีมิน ที่สองแม่ลูกวิ่งหนีกันไปยังเป็นสีที่สดใสเหมือนเดิม


'ฮ่าๆๆ...สงสัยองค์หญิงแห่งป่าจะว่างงาน เลยมาคอยดูแลเด็กเลือดบริสุทธิ์ให้พวกเรา"


"เจ้าคิดจะทำการอันใดกัน!! บอกข้ามาเดี๋ยวนี้"


เอลฟ์มืดที่มาลอยเหนือพื้นตรงหน้าจีมิน ใส่ชุดคลุมสีดำและมีหมวกคลุมหัวจึงทำให้ไม่สามารถเห็นใบหน้าพวกมันได้


'ถึงองค์หญิงจะมากั้นทางนี้ไว้...แต่ทางข้างหน้าพวกข้าก็ดักไว้หมดแล้ว"


"พวกเจ้า...มันเลวทรามที่สุด!!! เหมือนเจ้านายของพวกเจ้า!!!"


เปรี้ยง!


สายฟ้าสีขาวฟาดลงกลางอกของจีมินพอดีร่างเล็กล้มกองลงไปกับพื้นถนน เสียงหัวเราะของพวกเหล่าเอลฟ์มืดดังขึ้นก่อนจะดับลงตามด้วยเสียงหัวหน้ากองทัพของพวกมัน


'เจ้าว่าพวกข้าได้....แต่อย่าว่าเจ้านายของพวกเรา ...ข้าว่าพาองค์หญิงกลับไปด้วยดีกว่าเพื่อเจ้านายต้องการที่ระบายอารมณ์'


"อึก..พวกเจ้ามัน..."


ฟิ้วว~


พวกเอลฟ์มืดหายไป ปล่อยให้จีมินนอนกองอยู่กับพื้น จีมินยังไม่หมดสติเพียงแค่เหมือนถูกล็อคตัวให้ไปไหนไม่ได้ ก่อนจะได้ยินเสียงปีกบางอย่าง


"ท่านวี....ไปช่วย.."


"เดี๋ยวก่อน...ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าอยู่อย่างนี้"


ร่างสูงกุมมือน้อยๆของเทพธิดาแห่งป่า เพื่อเพิ่มพลังให้แต่ว่าจีมินไม่รับ จึงปล่อยมือของจีมินลง


"ไปช่วยภรรยาของท่านก่อนเถอะ....ข้าจะชดใช้ที่ข้าพาทั้งสามออกมาที่นี่..ด้วยการให้พวกมันพาข้าไปด้วย.......ท่านรีบไปสะ!! ก่อนพวกมันจะพาเด็กๆไป!"


"ข้าไปก็ได้...ขอบคุณเจ้าที่ยอมเสียสละ..."




เปรี้ยง!


"ม๊า!!...ฮึก!..ช่วยด้วย!! ช่วยพวกเราด้วย"


เด็กน้อยทั้งสองน้ำตาร่วงเมื่อเห็นแม่ของตนถูกสายฟ้าสีขาวฟาดลงกลางหลังก่อนที่ร่างบางจะล้มลงไปแต่ก็ยังไม่หมดสติ 


'มากับพวกเราเถอะเด็กน้อย....มากับพวกเราแล้วจะมีความสุข..'


"อย่ามายุ่งกับลูกเรานะ...พี่..วี..อึก!..ช่วยด้วย!!"


'หุบปากของเจ้าไปมนุษย์ คิดจะเรียกให้ไอปีศาจนั่นมาช่วยคงไม่ทัน ฮ่าๆๆ'


เปรี้ยง!


'เห้ย!!'


"พวกเจ้า!!...อึก..ต้องตาย..ที่ทำข้ากับว่าที่เจ้าสาวของข้าเจ็บ"


"พ..พี่แทฮยอง!!...ไม่สิ..พี่..วี"


ร่างบางที่สับสนอยู่เพราะร่างสูงมารับสายฟ้าแทนเธอ ทีแรกเธอเห็นแค่ร่างของเขาเธอก็รู้ได้ว่าเป็นปีศาจแห่งฝันหวานที่มาหาเธอทุกคืน แต่เมื่อมองหน้ากลับเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่เธอแอบชอบ


เขาทั้งสอง...คือคนเดียวกัน


"กลับที่ของพวกเจ้าไป!!!"


เปรี้ยง!


'อ๊ากกกกกก!!'


สายฟ้าสีขาวฟาดลงมาที่เหล่าเอลฟ์มืดทั้งหมด ก่อนพวกมันจะค่อยๆหายไป ....











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

18 ความคิดเห็น