ปิดจอง [ GOT7 ] #MARKBAM - Line ( #ไลน์มัคแบม ) END

ตอนที่ 20 : CHAPTER 17 [100%] END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,388
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    23 ก.พ. 59





CHAPTER 17

 



 

            “แจ็คสันมึงเห็นน้องแบมมั้ย” ผมถามหาน้องแบมกับแจ็คสันที่กำลังยืนถ่ายรูปอยู่กับพวกน้องๆที่มาขอถ่ายอยู่ มันก็หันมาแล้วส่ายหน้าเป็นคำตอบให้ ผมก็พยักหน้ารับมันแล้วเดินหาน้องต่อ

 

            วันนี้วันสุดท้ายของการเป็นนักเรียนของผมแล้วครับ หลังจากสอบเสร็จในช่วงเช้า ตอนบ่ายก็จะเป็นงานอำราที่รุ่นน้องจะจัดให้พวกพี่ๆมอหกอย่างพวกผม

 

            แต่ตั้งแต่เช้ามานี่ผมยังไม่เจอน้องแบมเลยครับ ไม่เจอตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็นแล้วอ่ะน้องบอกจะไปค้างบ้านยูคติวสอบตัวสุดท้าย เมื่อเช้าเลยไม่ได้มาพร้อมกัน แล้วจนตอนนี้ผมก็ยังไม่เห็นน้องเลย เดินหาจนทั่วไปหมดแล้วเนี่ย โทรศัพท์โทรไปก็ปิดเครื่อง

 

            นี่หายไปไหนวะ

 

            “หาไรวะมึง” ไอ้บีมันคงเห็นผมเดินไปมาหาอะไรซักอย่างอยู่เลยเข้ามาหา ผมไม่ถ่ายรูปกับใครทั้งนั้น ไม่ว่าจะเพื่อนหรือกับพวกรุ่นน้องที่เดินเข้ามาขอถ่าย

 

            “หาน้องไม่เจอมึงเห็นมั้ย”

 

            “ไม่เห็น น้องเตรียมงานบนหอประชุมเปล่าเลยไม่ลงมาลาน”

 

            “กูขึ้นไปดูมาแล้วไม่มีอะ”

 

            “เดี๋ยวน้องก็มาแหละ ไปไอ้สัสไปถ่ายรูปรวมกับเพื่อนได้ล่ะ จะต้องมีปัญหาตลอดเลยมึงอะ” เอ้าไอ้สัส ที่มาหากูนี่คือมาด่าเหรอ โธ่  ไอ้หน้าแมว!

 

 

 

            ผมโดนไอ้บีมันลากมาถ่ายรูปรวมกันไปทั่วทุกทีที่น้องๆเขาจัดไว้ให้ถ่าย กลุ่มบ้างเดี่ยวบ้างบ้างทีก็มีคนมาขอถ่ายรูปด้วยเอาของมาให้จนตอนนี้แม่งเต็มไม้เต็มมือไปหมดแล้ว ถ่ายจนมิสประกาศเรียกมอหกขึ้นหอประชุม ผมก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาน้องแบม

 

            คือนี่น้องหายไปไหนวะ นี่จะหงุดหงิดจริงๆแล้วนะ ติดต่อก็ไม่ได้

 

            “ทำหน้าให้มันดีๆหน่อย ไปๆขึ้นหอประชุมได้แล้ว” ผมโดนแจ็คสันกับลู่หานช่วยกันดันหลังผมให้เดินขึ้นหอประชุม

 

 

           

            ผมนั่งอยู๋ในหอประชุม ผู้อำนวยการกับมิส มาสเซอร์ แต่ละคนก็ออกมาพูดอวยพร ให้โอวาทอะไรกันไป จนจบ ก็เป็นงานที่พวกน้องๆจะจัดให้กับพวกผมบนนี้

 

            เป็นชั่วโมงกว่าพวกมิสจะพูดกันจบ จนถึงตอนนี้ผมยังไม่เห็นเงาน้องเลย แต่เมื่อกี้เห็นยูคยอมมันขนอะไรไปข้างหลังหอประชุมไม่รู้ ก็ได้แต่หวังว่าน้องจะขึ้นมาแสดงอะไรแบบนั้นรึป่าว

 

            ผมนั่งดูการแสดงที่พวกน้องๆทำมาให้ดูจนมาถึงการแสดงสุดท้ายซึ่งมันก็เป็นของห้องน้องแบม พวกเพื่อนๆน้องก็เดินขึ้นมาจัดของบนเวที เอาเก้าอี้ขึ้นมาวางไว้สองตัว แล้วก็มีกลองคาฮองที่ยูคมันยกขึ้นมาแล้วมันก็นั่งอยู่ตรงคาฮอง เด็กในห้องมันอีกสองคนมานั่งคนนึงมีกีตาร์อยู่ในมือ ส่วนอีกคนก็นั่งลงตรงไมค์ที่ตั้งไว้อยู่

 

            ดูแค่นี้กูก็รู้ล่ะว่าไม่มีน้องแบมแน่นอน

 

            “ไอ้สัส กูจะกลับแล้ว” ผมหันไปบอกพวกเพื่อนๆที่นั่งอยู่ข้างๆแล้วลุกเดินออกจากหอประชุมมาทันที พวกมันก็รีบกันเดินออกมากันมาตามผมไม่สนใจบนเวทีเลย

 

            นี่อารมณ์เสียมากๆแล้วอะ น้องแบมไปไหนวะ ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยนะ จะว่าน้องจะทำเซอไพร์สมาโผล่ให้เห็นบนเวทีก็ไม่ใช่ละ

 

            “มึงจะรีบไปไหน” ไอ้ลู่วิ่งมาดักหน้าผมแล้วถาม

           

            “เออ มึงจะรีบไปไหนวะ งานยังไม่จบเลย” ยองแจที่เดินตามมาทีหลังก็สงสัยเหมือนกัน คนอื่นๆก็ย้ายมายืนดักหน้าผมกันหมด

 

            “กูหงุดหงิดอยู่พวกมึงก็รู้ไอ้สัส ถอยออกไปอย่ามาขวาง” ผมเดินแทรกพวกมันออกมาแล้วเดินลงบันไดหอประชุม พวกมันก็เดินตามมาไม่ได้ห้ามอะไรอีก ผมเดินลงมากำลังจะเดินไปหน้าโรงเรียนจู่ๆก็มีอะไรบางอย่างมายืนขวางทางผมเอาไว้

 

            .

            .

            ปิกาจู

 

            ปิกาจูจริงๆ มาสคอตปิกาจูอะ ผมโดนมาสคอตปิกาจูยืนขวางไว้อยู่ ปิกาจูตัวข้างหน้าผมที่มือทั้งสองข้างผูกลูกโป่งเอาไว้เต็มมือเลย

 

            “อะไร” ผมถามออกไปเพราะจู่ๆไอ้ปิกาจูอะไรนี่ก็ยื่นมือมาให้ผมทั้งสองข้างที่เต็มไปด้วยลูกโป่ง พอผมถามมันก็ทำมือเหมือนจะบอกให้ผมรับๆไป

 

            “ให้เหรอ” พยักหน้ารับ ผมก็แกะลูกโป่งที่มือข้างนึงของปิกาจู ไอ้บีกับจินยองก็มาช่วยแกะอีกข้างออกให้แล้วส่งมาให้ผม

 

            “ขอบคุณครับ” ผมขอบคุณก่อนจะเดินเลี่ยงเพื่อออกไป แต่ปิกาจูตัวเดิมก็ยังเขยิบตัวเดินดุกดิกๆมาขวางผมเอาไว้อยู่เหมือนเดิม

 

            “อะไรอีก” พอผมถาม ก็ทักมือขึ้นลงชี้ไปที่หัวตัวเอง

 

            “ให้ถอดให้เหรอ” พยักหน้าตอบอีกผมก็หันไปหาไอ้แจ็คสันบอกให้มันมาเปิดให้เพราะมือผมถือลูกโป่งเอาไว้อยู่

 

            พอแจ็คสันมันถอดหัวปิกาจูออกเท่านั้นแหละ

 

           

 

            “แบมแบม!” ผมตกใจกับสภาพน้องแบมมาก ไม่ใช่ว่าไม่ตกใจที่ไอ้ตัวปิกาจูนี่เป็นน้องนะ อันนั้นก็ตกใจ แต่สภาพน้องแบมตอนนี้คือเหงื่อออกเต็มไปหมด หน้าน้องนี่แดงไปทั้งหน้าเลย จะเป็นลมอยู่แล้วมั้งนั่นอะ

 

            “แฮ่ เซอไพร์ส”

 

            “ทำไมมาอยู่ในนี้ ร้อนมั้ยเนี่ย มานี่เลยไปหาที่นั่งก่อน” ผมส่งลูกโป่งให้พวกเพื่อนๆมันถือแล้วเดินจูงมือน้องไปนั่ง หยิบผ้าเช็ดหน้าของตัวเองมาเช็ดเหงื่อที่หน้าน้องออกให้

 

            “ดูสิหน้าแดงเหงื่อออกเต็มไปหมดแล้วเนี่ย” ผมเช็ดเหงื่อให้น้องไปก็บ่นไปด้วย น้องก็นั่งยิ้มส่งมาให้เฉยๆไม่ได้ตอบอะไรกลับมา

           

            “ยังจะมายิ้มอีก”

 

            “ก๊ดีใจ พี่มาร์คเป็นห่วง” ผมดีดเหม่งน้องไปทันทีที่พูดจบ ตัวเองจะเป็นลมอยู่แล้วยังจะมาทำตัวน่ารักใส่อีก แบมแบมนี่มันแบมแบมจริงๆ

 

            “ฮัลโหล พวกกูยังอยู่เนาะ” แจ็คสันขัดขึ้นมาแล้วส่งลูกโป่งทั้งหมดมาคืนผม ตอนแรกที่ได้มาก็ไม่สนใจอะไรเพราะตอนนั้นคิดแต่จะหาน้องแบมอย่างเดียว

 

            ผมเงยหน้ามองลูกโป่งแต่ละลูกแล้วนับมีทั้งหมดสิบลูก แต่ละลูกก็มีตัวอักษรอยู่ แต่เหมือนมันจะไม่ได้เรียงเป็นคำๆแฮะ

 

            E E T A R R M S Y U

 

            อะไรวะ....

 

            “มันคืออะไรอะน้องแบม” ผมหันมาถามน้อง น้องก็ยิ้มก่อนจะตอบ

           

            “เรียงเอาเองครับ” น้องบอกแบบนั้นผมก็เอาแต่ละลูกมาสลับที่เรียงๆเปลี่ยนหันไปมา อ่านออกบ้างไม่ออกบ้าง เรียงอยู่ตั้งนานจนไอ้พวกนั้นมันคงทนไม่ได้เลยมาช่วยเรียงให้จนออกมาเป็นคำที่น้องต้องการจะบอก

 


            M Y T R E A S U R E

 

            ...

 

            ทำไมถึงน่ารักได้ขนาดนี้วะ

 

            แค่นี้ก็ไปไหนไม่ได้แล้วมั้ยเนี่ย

 

 

---------

 

 

            ผมกลับมาจากร้านเหล้าพี่เซฮุนหลังจากที่พวกผมนัดรวมตัวกันเลี้ยงจบกันเอง เอาจริงๆคืออยากจะกินกันนั้นแหละ แต่น้องแบมไม่ได้ไปด้วยหรอกครับ น้องบอกให้ผมไปสนุกกับเพื่อน ถึงจะไม่มีน้องไปด้วยแต่มาร์คต้วนก็ไม่เมา ไม่ดูดบุหรี่เลยซักตัวนะครับผม

 

            เพราะรู้ว่าน้องไม่ชอบ อะไรที่น้องไม่ชอบผมก็จะไม่ทำไง

 

            ผมเดินเข้ามาในห้องตัวเอง ทั้งห้องนี่มืดไปหมดเลยสงสัยน้องแบมคงอยู่ห้องตัวเองระหว่างที่ผมไม่อยู่ ผมเดินไปเปิดสวิตฟ์ไฟและทันทีที่ไฟสว่างขึ้น

 

            ห้องนั่งเล่นเต็มไปด้วยลูกโป่งลอยอยู่เต็มไปหมด แล้วตรงโซฟาก็มีแฟนสุดที่รักของผมนั่งอยู่ตรงนั้นด้วย

 

            ทำไมขยันทำให้ยิ้มได้ตลอดเลยวะน้องแบมเนี่ย

 

            “อะไรครับเนี่ย วันนี้ไม่ใช่วันครบรอบไม่ใช่เหรอ” ผมเดินเข้าหาน้องที่นั่งยิ้มอยู่ตรงโซฟา พอผมนั่งลงข้างๆน้องก็ยื่นกล่องอะไรบางอย่างมาให้ แล้วก็การ์ดอีกใบที่วางอยู่ในนั้น

           

            “ตกลงจะไม่บอกใช่มั้ยว่าวันอะไร”

           

            “เปิดดูก่อนดิ นั่นอะ”

 

            ผมวางการ์ดไว้ที่โต๊ะแล้วแกะโบว์บนของขวัญออกเผื่อที่จะเปิดกล่องของขวัญตามที่น้องบอกก่อน พอเปิดออกมาผมก็ยิ้มไม่หยุดเลยละครับ ในกล่องไม่ได้มีของขวัญอะไรอยู่ข้างในแต่ว่ามันคือ explosion box หรือกล่องของขวัญแบบ scrapbook ข้างในน้องแบมก็จะทำเป็นเรื่องราวต่างๆระหว่างผมกับน้อง รูปที่เราถ่ายคู่กันเวลาไปเที่ยว หรือรูปที่ร้านอาหาร ร้านเค้ก รูปเดี่ยวๆผมตอนหลุดบ้าง หลับบ้าง รูปแอบถ่าย ผมเปิดดูรูปไปเรื่อยๆก็อดหัวเราะออกมากับรูปที่น้องแอบถ่ายผมเอาไว้ มีรูปที่ผมอยู่ในครัวตอนนั้นจำได้ว่าลองทำต้มยำให้น้อง เพระน้องอยากกินแต่ผมไม่เคยทำ ในรูปผมทำเสร็จลองชิมแต่ปรากฏว่ารสชาติแม่งเหี้ยมาก รูปที่น้องแอบถ่ายมาเลยเป็นผมที่ทำหน้าเหยเกอยู่

           

            “ทำไมแอบถ่ายรูปพี่เยอะจังอะ”

 

            ผมเปิดดูในด้านอื่นๆที่เหลือ มีด้านนึงที่เป็นรูปแคปหน้าจอจากไลน์ของน้อง เป็นสิ่งที่ผมกับน้องคุยกันในแต่ละวัน

 

            “น่ารักจังวะ มากอดหน่อย” ผมวางของขวัญน้องลงแล้วดึงน้องเข้ามากอดซุกอกตัวเอง น้องก็ยกมือตอบผมแล้วถูหน้าไปมาเหมือนที่ตัวเองชอบทำ

 

            “พี่มาร์ค อ่านการ์ดแบมด้วย” ผมผละออกจากน้องตอนน้องบอกให้อ่านการ์ด ผมก็หยิบการ์ดบนโต๊ะขึ้นมาอ่าน

 




            For my mark <3

 

          สงสัยใช่มั้ยล่ะว่าทำไมวันนี้แบมมีของมาให้ทั้งๆที่วันนี้ไม่ใช่วันครบรอบ... วันนี้เป็นวันที่เราเจอกันครบปีตั้งแต่เปิดเรียนจนปิดเทอม วันแรกที่โรงเรียน แบมเห็นพี่มาร์ควิ่งเข้าโรงเรียนเพราะมาสาย และมันก็เป็นวันแรกที่พี่ขอไลน์แบมแล้วบอกกับแบมว่าจะจีบ

          ขอบคุณมากๆเลยนะครับที่ผ่านมาทั้งตอนที่ยังคุยๆกันอยู่ ตอนที่ได้คบกันจนถึงทุกวันนี้ พี่มาร์คยังเหมือนเดิมทุกอย่าง มีหลายเรื่องที่เข้ามาและมันก็ทำให้แบมรู้ว่าจะมีพี่มาร์คอยู่ข้างๆเสมอ

          ขอโทษที่บางครั้งแบมเอาแต่ใจ หรือขี้น้อยใจ เพราะแบมอยากให้พี่ง้อและแบมก็รู้ว่าแบมงอแงได้กับใครแบมรู้ว่าพี่มาร์คชอบให้อ้อน อะไรที่พี่มาร์คชอบแบมก็จะพยามทำให้

          หนูรักพี่มาร์คมากนะ หนูไม่รู้ว่าหนูจะรักพี่มาร์คได้เท่าที่พี่รักหนูมั้ย แต่หนูจะทำให้เห็นว่าพี่มาร์คก็เลือกคนไม่ผิดเหมือนกันครับ

          เหนื่อยมั้ยที่ต้องมาคอยตามใจหนู ดูแลหนูทุกอย่างแบบนี้ ถ้าเหนื่อยก็ทำต่อไปนะ เพราะหนูก็คงไม่ยอมให้พี่หายไปไหนแล้วจริงๆ

          ขอบคุณนะครับที่วันนั้นกล้าเข้ามาขอไลน์ กล้าทักไลน์หนูมาจนทำให้เราได้รู้จักกัน ขอบคุณที่ยังเข้าใจกันในหลายๆเรื่อง ขอบคุณที่เวลาทะเลาะกันพี่มาร์คยังไม่ปล่อยแบมไว้คนเดียวแต่พี่มาร์คยังอยู่ข้างแบมเป็นคนใจเย็นในเวลาที่แบมใจร้อน ขอบคุณที่เลือกแบม ขอบคุณที่ทำให้แบมรู้ได้เลยว่าแบมโชคดีจริงๆที่มีพี่มาร์ค แบมไม่รู้สึกว่าตัวเองต้องเสียเวลาเจอใครไปเลยในระหว่างที่เราอยู่ด้วยกัน

 

          อยู่กับหนูไปนานๆนะ ไม่ต้องสัญญาว่าจะอยู่กับหนูตลอดไปก็ได้ แต่อยู่กับหนูไปให้นานที่สุดนะ

หนูรักพี่มาร์คมากกว่าเมื่อวานอีก อย่ารักหนูน้อยลงกว่าเมื่อวานนะ ;p




 

          “พี่ก็รักหนูมากกว่าเมื่อวานเหมือนกัน” ผมอ่านการ์ดจบแล้วก็ดึงน้องมากอดอีกครั้งทันที

 

            “ขอบคุณนะครับ ขอบคุณที่วันนั้นมาทักแบมก่อน ขอบคุณที่ระหว่างที่อยู่ด้วยกันให้เกียรติแบมตลอดไม่ทำให้แบมดูไม่ดีในสายตาคนอื่นเลย” น้องพูดออกมาแล้วกอดผมตอบ ผมก็กอดน้องแน่นขึ้นกว่าเดิม

 

            ผมไม่เคยคิดว่าจะรักใคร จะดูแลใครได้นอกจากป๋า มี้ แล้วก็น้องชายผมออก อย่างที่บอกตั้งแต่แรกๆแล้วว่าผมไม่เคยมีแฟน จนมาเจอน้องแบม ผมแค่รู้สึกว่าคนคนนี้น่าดูแล น่าเอาใจใส่ถึงแม้น้องจะเป็นผู้ชายเหมือนกันกับผม

 

            จนวันนึงผมได้น้องมาเป็นแฟน ผมดูแลน้องทุกอย่างอย่างที่ผมได้บอกตัวเองไว้ตั้งแต่เจอน้องครั้งแรกว่าจะดูแลน้องให้ดี ถึงแม้ความรักของผมกับน้องมันอาจจะดูเป็นความรักของเด็ก มันดูฉาบฉวยไม่มั่นคง แต่ผมเชื่อความรู้สึกของตัวเองว่าคนคนนี้ผมจริง หลายคนอาจจะมองว่าผมดูแลน้องดีเอาใจใส่แค่ในช่วงแรกๆ ผมจะไม่เถียงว่าไม่จริง แต่ผมจะทำให้ดู

 

            ผมคบกับน้องมา น้องยังเด็ก เด็กกว่าผม เด็กในสายตาผู้ใหญ่ คู่อื่นอาจจะมีเกินเลยกันไปถึงไหนต่อไหนแล้ว แต่ผมกับรู้สึกว่าผมต้องให้เกียรติน้อง แค่น้องมีแฟนเป็นผู้ชายหลายคนคงมองน้องไม่ดีแล้วผมจะไม่ทำอะไรให้น้องดูเสียหายอีก ผมรู้ว่าน้องยังไม่พร้อม และผมจะไม่ทำจนกว่าน้องจะโตกว่านี้ จนกว่าน้องจะเข้ามหาลัย แค่นี้เองทำไมจะทำไม่ได้ ผมรักของผมจะตาย อะไรที่เพื่อน้องผมทำได้ทั้งนั้นแหละ ไม่ใช่ผมไม่รักน้องเลยไม่ทำ แต่เพราะผมรักน้องมากผมเลยไม่ทำ ผมไม่รู้อนาคตว่าจะยังมีน้องอยู่ข้างๆมั้ย ผมไม่อยากให้น้องรู้สึกเสียใจทีหลังที่ครั้งนึงเคยมีอะไรกับผม ถึงผมจะมั่นใจว่ายังไงก็ไม่ทิ้งน้องไปแน่ๆ แต่ก็นั่นแหละครับ เพราะตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาไง

           

            “แบมรักพี่มาร์คนะ อยู่ดูแลแบมแบบนี้ไปเรื่อยๆเลยนะ”

 

            “พี่ก็รักหนูครับ พี่จะดูแลหนูไปจนหนูเบื่อเลย” ผมจุ้บปากของน้องไปทีนึง น้องก็จุ้บผมกลับแล้วเราสองคนก็นั่งกอดกันอยู่อย่างนั้น

 

            แค่นี้ผมก็มีความสุขแล้วครับ จริงๆ แค่มีใครซักคนที่คุณผมจะดูแลเขาตลอดเวลา คุณก็คงจะเข้าใจ เวลาที่เห็นเขายิ้มอย่างมีความสุข คุณก็จะรู้ว่าความสุขของเขามันก็เหมือนความสุขของคุณเหมือนกัน

 

            ขอบคุณอะไรก็ตามวันนั้นที่ทำให้ผมกับน้องเจอกัน

 

            ขอบคุณตัวเองที่วันนั้นผมกล้าที่จะไปขอไลน์น้องจนทำให้เราได้มีกันและกันจนถึงทุกวันนี้แล้วคาดว่าจะมีตลอดไป

 

            สำหรับใครที่ไปแอบชอบหรือสนใจใครอยู่ซักคนแล้วอยากรู้จักกับเขาคนนั้น ผมจะบอกอะไรให้เอามั้ยครับ

 

            คุณแค่ลองเข้าไปขอไลน์เขาเหมือนแบบที่ผมทำ คุณอาจจะมีใครซักคนเป็นคนคนนั้นอยู่ข้างๆเหมือนผมก็ได้

 

            (:

 

 

end   




จบจริงๆ เหลืออีกตอนเป็นตอนจบพิเศษ ^^

เรามีอะไรจะพูดขอพูดหน่อยได้มั้ย555555555555

เราขอคอมเมนต์มาทุกตอนแต่ไม่เคยจะได้เลย55555 เพราะฉะนั้นนี่ตอนจบแล้วอะ เราขอได้มั้ยเราอยากอ่านจริงๆว่าอ่านฟิคเรื่องนี้แล้วรู้สึกยังไงบ้าง ให้เราเถอะ55555 ในนี้หรือในแท๊ก #ไลน์มัคแบม ก็ได้ค่ะ



เราอยากให้เล่นเกมชิงฟิคแต่ไม่รู้จะมีใครสนใจมั้ย


ขอขายของหน่อย อุดหนุนหนูแบมของป๋ามาร์คหน่อยสิ

สั่งฟิคคลิก > สั่งจองฟิค ดูรายละเอียดได้ในนั้นเลยค่ะ

(เนื้อหาจะถูกรีไรท์ใหม่ให้ดูดีขึ้นและแก้คำผิด)

หนังสือเล่มที่แถมจะเป็นในมุมมองของน้องแบมนะคะ

เช็ครายชื่อ + สถานะ คลิก






เจอกันตอนจบพิเศษ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,771 ความคิดเห็น

  1. #1771 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 09:03

    รักฟิคเรื่องนี้ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ

    #1,771
    0
  2. #1766 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 20:05

    ฟิคนี้เป็นฟิคที่ดีต่อใจมาก อ่านละแบบยิ้มไปตามเรื่องความรักของมาร์คแบม คือไม่ได้หวือหวาแต่เขิลลบหนักมาก ขอบคุณสำหรับฟิคดีดีนะคะ??????’?

    #1,766
    0
  3. #1761 littlebird05 (@littlebird05) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 17:29

    ดีมากเลย เป็นเหมือนเรื่องในชีวิตจริงมากๆ

    #1,761
    0
  4. #1749 ploylaksi (@ploylaksi) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 21:13
    เป็นฟิครักวัยใสมาก

    ความรักทั้งคู่ดูสวยงามและน่านับถือมาก เวลาคนนึงงอนอีกคนก็ง้อ คอยเป็นกลจ.ให้กันและกัน น่ารักมากเลย ขอบคุณนะคะที่แค่งเรื่องนี้ขึ้นมา
    #1,749
    0
  5. #1739 Arjraee (@Arjraee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 04:16
    เราพึ่งมาอ่านถึงจะไม่ค่อยเม้นแต่ตามอ่านเรื่องอื่นอยุ่นะ ถ้ามีปุ่มให้กดหัวใจเราคงกดให้ทุกตอนแทนคอมเม้นแน่ๆ
    #1,739
    0
  6. #1722 Davil_Tan (@Davil_Tan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 02:07
    อ่านเรื่องนี้ละแบบ...เราเขียนไม่ค่อยเก่งอ่ะ แต่มันรู้สึกว่าเห้ย นี่คนสองคนจะเดินทางมาด้วยกันได้ขนาดนี้โดยที่ยังมีความรักอยู่ได้จริงๆหรอ มาร์คและแบมดูจะแก้ปัญหาในตอนที่ทะเลาะกันได้ดี ไม่เหมือนบางคู่ที่ทะเลาะกันแล้วแบบ แทบจะเลิกกันเลยไรงี้ เรื่องนี้ทำให้เรารู้จักความรักในอีกแง่มุมนึงค่ะ  มันดีมากอ่ะพี่แพว ความรักในมุมนี้มันดูไม่มากไม่น้อยไปสำหรับเราอ่ะค่ะ มันพอดีอ่ะ พี่แพวแต่งออกมาได้ดีจนเรารู้สึกว่ามันเกิดขึ้นจริงกับตัวเราเลย

    เราขอโทษน้าพี่แพว ที่เราไม่ได้เม้นเลย เราเป็นคนที่ถ้าเขียนปุ้บ ยาวไปเลย555
    #1,722
    0
  7. #1715 TAENIE (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 08:45
    คือน้ำตาซึมเลย ตื้นตันใจ
    #1,715
    0
  8. #1707 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 02:29
    โอ้ยยยยยยย ดีต่อใจจจ น่ารักมากกกก มาร์คก็ดีมากกกก ในการ์ดน้องน่ารักมากเลยยยยย ขอบคุณไรท์ที่แต่งฟิคน่ารักๆให้อ่านนะคะ ^-^
    #1,707
    0
  9. #1688 TTeagreen (@TTeagreen) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 17:37
    ถึงเราจะมาอ่านช้า ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ไล่คอมเม้นต์ตั้งแต่ตอนแรกจนตอนจบ แต่อยากจะบอกไรท์ว่าไรท์แต่งสนุกมากเลยนะคะ เราใช้เวลาอ่านไม่ถึงครึ่งวันก็จบแล้ว คือไม่ลุกไปทำอะไรเลย 5555 เราชอบนะฟิคแบบนี้ สะท้อนให้เห็นอะไรหลายๆอย่างดี แล้วก็ไม่มีดราม่าให้น้ำตานองหน้าเล่นด้วย คิคิ ขอบคุณไรท์ที่แต่งฟิคดีๆให้อ่านนะคะ สนุกมากเลย
    #1,688
    0
  10. #1686 Destiny18 (@sweety18) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:23
    น่ารักค่ะ อ่านละยิ้ม เนื้อเรื่องเรื่อยๆดี
    #1,686
    0
  11. #1678 zandio (@zandio) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 23:13
    เป็นฟอคที่ดีมากเลยค่ะ ได้เห็นความรักความเข้าใจกันของสองคนนี้ ในชีวิตจริงจะมีคนดีๆแบบพี่มาร์คเหลือมั้ย555
    #1,678
    0
  12. #1669 kamonbhavee22 (@kamonbhavee22) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 15:58
    finnnnnnn ^^
    #1,669
    0
  13. #1662 PiArAummy (@pilot09remoi) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 16:38
    ชอบประโยคช่วงตอนสุดท้าย แบบ หุ่ยยย ดีงามม ชอบความคิดมาร์คกับแบมมาก ไม่อยากให้จบเลย อ่านทุกเรื่องของไรท์เลยค่าา
    #1,662
    0
  14. #1637 KTuaninuninen7 (@KTuaninuninen7) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 15:12
    ชอบความคิดของทั้งมาร์คและแบม น่ารักทั้งคู่เลย ถ้าในชีวิตจริงมีคู่รักแบบนี้ มันต้องน่ารักมากๆ
    #1,637
    0
  15. #1623 Believeinlucky (@believeinlucky) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 16:58
    ฮืออออ คือความดีงามของชีวิตจริมๆ
    ละมุนได้อีกโฮรกกกกกก
    หุบยิ้มไม่ได้เลยค่ะไรเตอร์ :)
    #1,623
    0
  16. #1616 Tangthaii (@naveeganza) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 17:10
    เราไม่กล้าอะ มาร์ค ต้วน T_______T
    #1,616
    0
  17. #1591 Boomm Wrn (@boomwrn66) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 08:46
    ละมุนมากๆเลยคะไรท์ ^^
    #1,591
    0
  18. #1562 march03 (@sataangg) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 20:20
    ฮือออออ มาคต้วน คนดี มากจริงๆ
    #1,562
    0
  19. #1533 ออมม่า (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 19:49
    บางคนมองว่าฟิคโลกสวย อ่านแล้วเลี่ยน แต่สำหรับฟิคเรื่องนี้ มันดีกับใจเรามากมาย คาแรกเตอร์มาร์คในเรื่องซึ่งในโลกนี้จะหาได้ถึง 100 คนไหมไม่รู้ แต่ทำให้เราเพ้อ จนอยากจะเจอสักคนจริง ๆ นะ ถึงแม้ในชีวิตจริงไม่มีสิทธิ์ได้เจอ ขอแค่จิ้นจากฟิคก้อมีความสุขละ ขอบคุณจริง ๆ
    #1,533
    0
  20. #1528 dow_nua (@dow_nua) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 10:23
    น่ารักมาตั้งแต่ต้นจนจบเลยยยย
    #1,528
    0
  21. #1527 XLOOKNAMX (@manike) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 10:19
    ทำไมเป็นคนดีแบบเน้นนนนนนน โอ้ยยยอยากได้55555555555555
    #1,527
    0
  22. #1494 Sornyuyu Bubibobo (@sornyububibo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 23:53
    คืออ่านแล้วอยากมีแฟนแบบพี่มาร์คเลยยยยยย รู้สึกแบบอะไรก็ไม่สำคัญเท่าความเชื่อใจ ดูแบบเป็นคู่ที่งุ้งงิ้งกันได้น่ารักมากกกกกกกก ชอบบบบบบบบบบ ที่สำคัญเวลาดราม่าไม่รุนแรงกับใจเกินไปดีๆ55555555555
    #1,494
    0
  23. #1478 คนสวยโลกมายา (@pakeky2542) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 07:35
    จบแล้ว เสียใจ อยากอ่านอีก ไรท์แต่งได้ดีมากอ่ะ เราที่ยิ้มทั้งหัวเราะ แอบเขินตามด้วย ช่วงที่ดราม่านี้เราแอบใจเสียอยู่นิดนึง สู้ๆนะไรท์เดี๋ยวจะรออ่านเรื่องต่อๆไปนะ ????????
    #1,478
    0
  24. #1475 m_sseob (@milkzazzz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 21:03
    มาร์คแบมน่ารักอ่ะ เง้ออ เขิน - / - 
    #1,475
    0
  25. #1452 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 01:42
    งื้ออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #1,452
    0