ปิดจอง [ GOT7 ] #MARKBAM - Line ( #ไลน์มัคแบม ) END

ตอนที่ 14 : CHAPTER 12 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,408
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    13 มี.ค. 59






CHAPTER 12

 



 

 

          หลังจากเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้นครับ ผมแค่ไปส่งมันแล้วก็กลับแค่นั้นจริงๆ แต่คือมันไกลจากคอนโดผมมากกว่าจะกลับถึงห้องก็ดึกมากแล้ว แบตก็หมดอีกเลยไม่ได้ไลน์ไปหาน้อง

           

            เพราะเมื่อคืนกลับดึกแต่ต้องตื่นเช้าไปรับน้องที่บ้านไง คือตอนนี้ง่วงมากความจริงจะไปรับสายกว่านี้หรือตอนเย็นเลยก็ได้แต่คิดถึงไง ไม่เจอวันเดียวก็จะแย่แล้วยอมง่วงไปรับแล้วกลับไปนอนอ้อนน้องที่ห้องดีกว่า

 

            ผมขับรถมาจอดอยู่หน้าบ้านน้องแล้วไลน์ไปบอกน้องว่ามาถึงแล้วรออยู่หน้าบ้าน แค่แปปเดียวน้องแบมก็เดินออกมาแล้วครับ ที่จริงผมจะเข้าไปไหว้พ่อแม่น้องด้วยนั้นแหละครับ แต่น้องบอกว่าไม่มีใครอยู่ออกไปธุระกันตั้งแต่เช้าแล้ว

 

            “คิดถึงจังเลย” พอน้องขึ้นมาบนรถผมก็พูดขึ้นมาทันที น้องก็ยิ้มตอบกลับมาให้เฉยๆไม่ได้พูดอะไรตอบกลับมา

 

            ซึ่งปกติแล้วน้องจะต้องตอบกลับมาว่าคิดถึงเหมือนกันหรือไม่ก็จะต้องประมาณกวนตีนผมบ้างแหละ

 

            กูว่ามันต้องมีอะไรแปลกๆล่ะ...

 

            “ง่วงเหรอหนู” เพราะมันยังเช้าอยู่น้องอาจจะง่วงก็ได้แต่คือปกติน้องก็เป็นคนตื่นเช้าอยู่แล้วไง

 

            “เปล่าครับ”

 

            “เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”

 

            “ไม่ได้เป็น” กูว่าเป็นแล้วแหละตอบแบบนี้อะ อยู่กับน้องแทบจะทุกวันทุกเวลาทำไมจะดูไม่ออกวาน้องต้องเป็นอะไรซักอย่าง

 

            แค่น้องยังไม่ยอมพูดออกมาเฉยๆ

 

            “ถ้าไม่พูดพี่จะไม่บังคับนะ แต่ถ้ามันทำให้หนูเข้าใจพี่ผิดหรือไม่สบายใจก็พูดออกมาเถอะ”

 

            “...”

 

            “...”

 

            “กลับห้องเถอะครับ” น้องพูดอกมาแค่นั้นผมก็ขับรถออกมาทันที จากที่ง่วงๆเมื่อกี้นี่ไม่รู้สึกอะไรแล้ว

 

            ระหว่างทางกลับคอนโดไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลยบรรยากาศในรถเงียบมาก มากจนผมอึดอัดจนเหยียบคันเร่งเพื่อที่จะได้ถึงคอนโดให้ไวที่สุดจะได้พ้นๆบรรยากาศแบบนั้นซักที

 

            พอถึงคอนโดน้องก็ถือข้าวของตัวเองเดินขึ้นไปโดยที่ไม่รอผมเลย ผมก็ได้แต่เดินตามไม่พูดอะไร ตอนแรกก็คิดว่าน้องจะกลับเข้าห้องตัวเอง แต่เปล่าเลย น้องยืนรอผมเปิดประตูให้อยู่หน้าห้อง พอผมเห็นน้องยืนรออยู่ก็รีบประเปิดประตูให้น้องเข้าไป พอเข้ามาได้ก็ตรงไปนั่งนิ่งๆอยู่ที่โซฟาทันที

 

            เงียบไปอีก

 

            อึดอัดกว่านี้ได้อีกมั้ยวะ

 

            ผมเดินเข้าไปนั่งลงข้างๆน้อง แต่น้องก็ยังไม่คงสติลความเงียบเอาไว้อยู่เหมือนเดิม ผมก็เงียบบ้างเพราะไม่รู้จะทำอะไร จะให้พูดอะไรก็เริ่มไม่ถูก

 

            “พี่มาร์ค...” จู่ๆน้องก็พูดขึ้นมา แต่ตาก็ยังคงมองโทรศัพท์ในมือตัวเองอยู่ ผมก็ไม่รู้ว่าในนั้นมันมีอะไรเห็นดูตั้งแต่บนรถแล้ว

 

            “ครับ”

 

            “เมื่อคืนไปไหนมา” คราวนี้น้องวางโทรศัพท์ลงแล้วหันมาจ้องหน้าผมจังๆเลย ผมก็ได้แต่เลิกคิ้วสงสัย

 

            ก็ไปร้านเหล้าก็บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอวะ

 

            “ก็ไปร้านพี่ฮุนไง” พอตอบไปแบบนั้น ตุ๊กตาที่วางอยู่บนโซฟาน้องหยิบขึ้นมาปาใส่หน้าผมทันทีเลยทีนี้

 

            “ไปไหนมา...” น้องถามออกมาอีกครั้งแต่น้ำเสียงสั่นๆกับน้ำตาที่คลออยู่พร้อมจะไหลออกมาตอนนี้ทำเอาผมเหวอไปเลยเหมือนกัน

 

            ชิบหายแล้วมาร์คต้วน

 

            “...” ผมไปได้ตอบออกไปทันทีเพราะกำลังตกใจอยู่ แล้วก็กำลังนึกอยู่ว่าเมื่อคืนนอกจากไปที่ร้านพี่ฮุนแล้วกูไปไหนมาวะที่ทำให้น้องเป็นแบบนี้

 

            เมื่อคืน...

 

            ไอ้...เหี้..

 

            “ฮึก...ไปกับวีมาใช่มั้ย”

 

            ผมดึงตัวน้องมากอดทันทีที่น้องร้องไห้ออกมา น้องไม่ได้ขัดขืนอะไรแต่ก็ไม่ได้กอดตอบผมกลับเหมือนอย่างทุกครั้งที่เรากอดกัน แต่น้องกลับเลือกที่จะนั่งร้องไห้เฉยอยู่ในอ้อมกอดผมอยู่อย่างนั้นแทน

 

            “ไปกับวีมาใช่มั้ย” เสียงอู้อี้ของน้องถามออกมาเบาๆอีกครั้ง

 

            “ใช่ เมื่อคืน...”

 

            ตุ้บ!

 

            “ฮือ....” ยังพูดไม่ทันจะจบน้องก็ทุบหลังผมดังตุบแล้วก็ร้องไห้ออกมาหนักกว่าเดิมอีกทีนี้ ผมก็ได้แต่ลูบหัวลูบหลังคนในอ้อมกอดอยู่อย่างนั้น

 

            “น้องแบม...”

 

            “ไปกับวีทำไม รู้ว่าแบมไม่ชอบทำทำไม...” น้องพูดแทรกผมขึ้นมาผมเลยเลือกที่จะเงียบแล้วให้น้องพูดออกมาแทน น้องก็พูดออกมาทั้งที่สะอื้นอยู่อย่างนั้น ผมกลัวน้องจะร้องไปพูดไปแล้วหายใจไม่ออกเลยจับตัวน้องออกจากอ้อมกอดตัวเองแล้วมองหน้าน้องแทน

 

            แค่เปลี่ยนจากกอดไว้เป็นมือผมก็จับมือน้องไว้อยู่แทนแค่นั้นเอง

 

            “...”

           

            “เมื่อคืนอยู่กับวีทั้งคืนเหรอทำไมไม่ไลน์มาหาแบมว่าถึงห้องหรือยัง” น้องมองหน้าผมแล้วพูดออกมาทั้งๆที่น้ำตาเต็มหน้าโดยที่เจ้าตัวก็ไม่คิดที่จะเช็ดออก ผมเลยเอามือข้างที่ไม่ได้จับมือน้องไว้เอื้อมไปเช็ดน้ำตาให้น้อง

 

            แต่เหมือนยิ่งเช็ดก็จะยิ่งไหล ไม่ชอบเลยว่ะ ไม่ชอบเห็นน้องร้องไห้แบบนี้เลย คือเอาอะไรมาทุบนี่ยังรู้สึกดีกว่าเห็นน้องนั่งร้องไห้อยู่แบบนี้

 

            “เมื่อคืนพี่ถึงห้องก็แบตหมดแล้วครับ เห็นว่าดึกมากแล้วด้วยหนูคงนอนไปแล้วเลยไม่อยากจะกวน อีกอย่างพี่ก็ต้องไปรับหนูที่บ้านตอนเช้าอยู่แล้ว”

 

            “เมื่อคืนวีส่งรูปพี่มาร์คมาแบมดู บอกว่าพี่มาร์คไปบ้านวี...” โอเคกูรู้แล้ว หาเรื่องไม่จบไม่สิ้น บอกจะเลิกวุ่นวายนี่เชื่อไม่ได้สินะ

 

            “หนูก็เลยคิดว่าพี่อยู่กับเขา”

 

            “แล้วทำไมจะต้องไปที่บ้านวีด้วยล่ะ!” น้องขึ้นเสียงกลับมา ตั้งแต่คุยกันมาจนคบกันแล้วไม่มีครั้งไหนที่น้องขึ้นเสียงใส่ผมแบบนี้เลยนะ

 

            มันชักจะไปกันใหญ่แล้วแหละ

 

            “แบมแบม...” ผมเรียกชื่อน้องเต็มๆเผื่อให้น้องรู้ตัวว่าตอนนี้กำลังอารมณ์ร้อน แต่ดูเหมือนจะไม่เย็นตามผมซักเท่าไหร่

 

            “ทำไมอะพี่มาร์คไปกับวีทำไม ที่แบมบอกไป ที่เล่าไปให้ฟังทั้งหมดไม่พอเหรอ”

           

            “...”

 

            “แบมคิดว่าพี่จะไม่เป็นเหมือนคนอื่นๆ แบมคิดว่าเขาจะมายุ่งกับพี่ไม่ได้...”

 

            “...”

 

            “ท..ทำไมอ่ะพี่มาร์ค” ผมปล่อยให้น้องพูดออกมาโดยที่ตัวผมเองไม่ได้พูดอะไร น้องเห็นว่าผมเงียบเจ้าตัวก็เริ่มร้องไห้หนักกว่าเดิม

 

            “อย่าร้อง” ผมดึงน้องมาซบที่ไหล่ตัวเอง จะร้องก็มาร้องมันตรงนี้แหละ

 

            “จะทิ้งแบมมั้ย”

 

            “ไม่เชื่อใจพี่เหรอครับ ที่ผ่านมาพี่ทำให้แบมเชื่อใจพี่ไม่ได้ซักนิดนึงเลยเหรอ” น้องส่ายหัวกับไหล่ผมเป็นคำตอบกลับมา แล้วก็เอามือกอดเอวผมไว้แน่นเลยคราวนี้

 

            “แต่ว่า...”

 

            “เฮ้อ” ผมถอนหายใจออกมาทันทีที่น้องเริ่มเถียงออกมาอีกครั้ง และคราวนี้น้องเหมือนจะร้องหนักกว่าเดิมไปอีกเมื่อได้ยินผมถอนหายใจ กลายเป็นน้องสะอื้นออกมาจนผมกลัวน้องหายใจไม่ทัน

 

            “ถอน ฮึก ถอนหายใจใส่ ท ทำไม...ฮือ”

 

            “หนูไม่ฟังที่พี่จะพูดเลย”

 

            “เบื่อแบมแล้วใช่มั้ย จะไปกับวีจริงๆใช่มั้ย! ไปดิไปเลย!” นี่เคยบอกมั้ยเนี่ยว่าไม่ชอบคนมาขึ้นเสียงใส่ ไม่ใช่คนใจเย็นอะไรเลยนะ แต่นี่เพราะเป็นน้องแบมไง รู้ว่าน้องคิดไปไกลแล้ว แต่เย็นลงหน่อยแล้วฟังหน่อยไม่ได้เหรอวะ

 

            แล้วไล่ให้ไปทั้งที่ตัวเองกอดเอวเค้าไว้แน่นซะขนาดนี้ เด็กน้อยเอ้ย

 

            เอาจริงๆตอนนี้ก็เริ่มโกรธที่น้องไม่ฟังแล้วแหละ ไม่เคยยอมใครขนาดนี้เลยนะจริงๆ

           

            “...” ผมไม่พูดอะไรออกมาแต่จับตัวน้องออกแล้วผมก็เดินออกมาที่ระเบียงทันที ได้ยินเสียงน้องร้องไห้ดังออกมาตามหลัง แต่ผมรู้อารมณ์ตัวเองตอนนี้ดีถ้ายังอยู่ตรงนั้นพูดอะไรกันด้วยอารมณ์แบบนี้มีแต่พังกับพัง

 

            ผมยืนสงบสติตัวเองอยู่สักพักก่อนจะหยิบเอาบุหรี่ที่พกติดตัวไว้ขึ้นมาสูบ ใช่ ผมบอกกับน้องว่าจะพยายามเลิกให้ แล้วตั้งแต่ที่คบกันผมไม่เคยสูบมันเลยซักครั้งเดียว แต่จะมีติดตัวไว้ตลอดเหมือนเป็นความเคยชินนั่นแหละครับ

 

            ผมโกรธน้องนะที่น้องขึ้นเสียงใส่แล้วไม่ฟังอะไรแบบนี้ น้อยใจด้วยแหละที่น้องทำเหมือนไม่เชื่อใจกัน ทั้งๆที่ผ่านมาก็แสดงออกไปจนหมดแล้ว ทำให้แทบจะทุกอย่าง ผมว่าผมรักแบมแบมมากกว่าที่น้องรักผมอีกมั้ง เรารู้สึกว่าเชื่อใจกันหน่อยไม่ได้เหรอวะ แต่ก็นั่นแหละผมโกรธตัวเองมากกว่าที่เผลอไปเดินตามเกมวีจนทำให้น้องเป็นแบบนี้

 

            จะด่าว่าโง่ก็ด่ามาเถอะ ก็ตอนนั้นมันคิดแค่ว่าน้องจะไม่โดนก่อกวนอะไรทำได้ก็จะทำ แค่นั้นเองแหละ

 

            “พี่มาร์ค...”  เสียงน้องเรียกจากด้านหลังทำให้ผมหันไปหาก่อนจะยื่นมือที่ถือบุหรี่อยู่ไปทางด้านที่น้องจะไม่ได้กลิ่น

 

            “ออกมาทำไม เหม็นบุหรี่เห็นมั้ยเนี่ย”

 

            “...” น้องยืนนิ่งทำหน้างอเหมือนจะร้องไห้ออกมาอีกครั้ง

 

            “แบมแบม เข้าไปข้างใน” น้องส่ายหัวตอบมาแล้วเดินเข้ามาหาผมพร้อมกับจับมือผมข้างที่ไม่มีบุหรี่ไว้

 

            “ทิ้งบุหรี่แล้วเข้าไปกับแบมนะ”

           

            “อารมณ์เย็นลงแล้วเหรอ” น้องพยักหน้าตอบกลับมาผมเลยดับบุหรี่ในมือแล้วเดินตามน้องกลับเข้ามาข้างใน

 

            “หนูขอโทษ...” พอเข้ามานั่งได้น้องก็นั่งตักแบบหันหน้าเข้าหาผมแล้วพูดออกมา ผมก็กอดเอวน้องเอาไว้เพราะกลัวน้องจะตก

 

            “จะฟังพี่พูดได้หรือยังคราวนี้” น้องพยักหน้าใส่ ผิดจากเมื่อกี้ราวกับคนละคนเลย เด็กน้อยเอ้ย

 

            ผมเล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืนให้น้องฟัง เอาตั้งแต่มีผู้หญิงมาขอไลน์จนทำให้ต้องปาน้ำแข็งใส่ไอ้แจ็คแล้วพลาดไปทำเจอต้นเหตุที่ทำให้ต้องไปส่งมันที่บ้าน สาเหตุที่ผมยอมไปส่งแล้วมันกลับมาทำให้ผมกับน้องต้องมาทะเลาะกัน

 

            น้องแบมนั่งฟังอย่างดีโดยที่ไม่แทรกอะไรขึ้นมาเหมือนตอนแรกจนผมเล่าจบ น้องก็ซุกหน้าลงกับไหล่ผมทันที

 

            “หนูขอโทษ...”

 

            “พี่ก็ขอโทษเหมือนกันครับ ขอโทษที่ต้องทำให้คนอื่นมาเป็นต้นเหตุให้เราทะเลาะกัน ขอโทษที่ทำให้หนูร้องไห้แบบนี้” ผมลูบหัวคนบนตักตัวเองไปด้วยพูดไปด้วย รู้สึกได้ถึงความเปียกชื้นที่ไหล่ข้างที่น้องซบอยู่

 

            เด็กน้อยของผมเป่าปี่อีกแล้ว

 

            “อื้อ ขอโทษที่ทำให้พี่มาร์ครู้สึกไม่ดี”

 

            “เชื่อใจพี่เถอะ พี่ทำทุกอย่างเพื่อหนูจริงๆ ถึงพี่จะดูไม่มีอะไรดีแบบนี้ก็เถอะ แต่หนูเชื่อใจพี่ได้จริงๆพี่สัญญาเลย”

 

            “อย่าให้ใครแย่งตัวเองไปจากเค้าได้นะ...”

 

            “เอาเชือกมัดมือพี่ไว้กับหนูเลยมั้ยล่ะ จะได้อยู่ด้วยกันตลอดเวลาคราวนี้ก็จะไม่ต้องกลัวใครมาแย่งพี่ไปจากหนูแล้ว”

 

            “เพ้อเจ้อ” น้องผละออกมามองหน้าผมก่อนที่เราสองคนจะหัวเราะออกมาพร้อมกัน

 

            นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่เราทะเลาะกันแบบนี้

 

            “ทะเลาะกันครั้งต่อไปอย่าไล่พี่อีกนะถ้าหนูจะกอดเอวพี่แน่นขนาดนั้น” ผมดีดหน้าผากน้องไปทีนึง น้องยู่หน้ากลับมา

 

            “ก็แบมกลัวพี่จะไปจริงๆนี่...”

 

            “ไม่ดีเลยนะรู้มั้ย ทั้งไล่พี่ทั้งขึ้นเสียงใส่พี่อีก ถ้าตอนนี้พี่ร้อนใส่หนูกลับนี่เตลิดเลยนะ ต่อไปนี้ใจเย็นๆนะครับรู้มั้ย มีอะไรถามพี่แล้วรอฟังคำตอบก่อน อย่าใจร้อนนะ”

 

            “อื้อ แบมจะพยายาม ขอโทษนะครับ” น้องโน้มตัวลงมาจนหน้าผากเราสองคนชิดกันก่อนจะยิ้มหวานส่งมาให้

 

            “พี่ไม่ชอบเห็นหนูร้องไห้แบบนี้เลย ยิ้มแบบนี้น่ารักกว่าอีก”

 

            “หนูก็ไม่ชอบพี่สูบบุหรี่เหมือนกัน แต่ครั้งนี้ยกผลประโยชน์ให้จำเลย ครั้งหน้าโดนแน่”    แล้วน้องก็จุ้บปากผมย้ำๆอยู่หลายที

 

            บางทีการทะเลาะกันนี่ก็เป็นกำไรให้มาร์คต้วนเหมือนกันนะ

 

            ผมกับน้องนั่งเล่นกันซักพักอยู่ที่โซฟาแบบที่น้องก็นั่งตักผมอยู่อย่างนั้นแหละ จนเจ้าตัวรู้สึกหิวเถอะตั้งแต่เช้ายังไม่ได้กินอะไรเลย น้องแบมเลยลุกเอาของไปเก็บที่ห้องตัวเองแล้วจะเอาอาหารสำเร็จรูปในห้องตัวเองลงมาเวฟกินที่ห้องผมเพราะน้องเดินเข้าไปค้นในครัวผมแล้วไม่มีอะไรที่เจ้าตัวอยากกินเลย

 

            ผมนั่งรอน้องอยู่ที่ห้อง แต่ระหว่างที่รอก็เอาโทศัพท์ขึ้นมากดไลน์กลุ่มหาพวกเพื่อนๆเพื่อฝากจัดการอะไรซักหน่อย

 


            B’s Mark        :         กูว่าปล่อยไว้อย่างนี้ไม่ดีแล้วแหละ

                                    :         ทำกูกับน้องทะเลาะกันแต่เช้าเลย

                                    :         ฝากเคลียร์หน่อยนะครับทุกคน

 


พอผมไลน์ปาพวกมันเสร็จก็เก็บโทรศัพท์ไว้ที่เดิม เพราะตอนนี้พวกมันคงยังไม่มีใครตื่นหรอก วันหยุดแถมเมื่อวานยังไปร้านเหล้า เกินบ่ายนู้นแหละ

 

            เคยบอกมั้ยว่านี่ก็ไม่ใช่คนดีนะ ยิ่งคนในกลุ่มพวกผมก็ไม่ใช่จะดีอะไรเลย เราแค่ไม่ไปยุ่งกับใครก่อน แต่ถ้าใครคนนึงเดือดร้อน ต้นเหตุของความเดือดร้อนพวกผมก็ไม่ปล่อยไว้เหมือนกัน

 

            จะได้จบๆกันไปซักที

 

           

 



           

 ครบ


ไม่ม่าแล้วจ้าไม่ต้องเตรียมหม้อต้มอะไรทั้งนั้นนนนน




เป็นโรค อัพดึกดึนตลอด นี่ทำงานเสร็จแล้วรีบมาอัพเลยนะเว่ย ดูดิคิดถึงคนอ่านขนาดไหนน

ขอบพระคุณคอมเมนท์จากตอนที่แล้ว เห็นปะพอเมนท์กันแล้วเราก็มาต่อเร็ว

เพราะฉะนั้น...เมนท์กันเถอะจ้า เป็นกำลังใจให้เราอยากอัพนะรู้ยัง

แท๊ก #ไลน์มัคแบม ก็ได้

ทวิตเรา @prwx_ อัพช้าหรือลืมอัพไปทวงได้55555555




ไปแล้วเจอกันตอนหน้า

เหมือนเดิม เมนท์กันเยอะจะอัพเร็ว ไม่เมนท์ไม่อัพ แบร่!



*คนที่ขอเอ็นซีตอนสเปแล้วไม่ได้คือคุณล็อคทวิตกับเมลผิดตีกลับนะคะและบางคนเราตกหล่นจริงๆ ทวงที่ทวิตเลยค่ะ @prwx_

           

 

           

 

            

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,771 ความคิดเห็น

  1. #1770 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 07:18

    ดีที่ถามละคุยเลย จะไดไม่เข้าใจผิด

    #1,770
    0
  2. #1747 ploylaksi (@ploylaksi) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 17:31
    จัดการร!!!
    #1,747
    0
  3. #1738 Arjraee (@Arjraee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 03:25
    ขำตรงไมมี่ม่าไม่ต้องเตรียมหม้อต้มนี้แหละ555
    #1,738
    0
  4. วันที่ 25 เมษายน 2561 / 02:00
    ฝากเคลียร์ประโยคสุดท้ายนี้ขนลุกซู่แทนวีเลย ฮุๆ แถวบ้านเรียกเล่นด้วยผิดคนนะครับน้องวี
    #1,731
    0
  5. #1713 TAENIE (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 17:57
    มาร์คแบมน่ารัก ชอบเวลาที่เคลียร์กันได้
    #1,713
    0
  6. #1702 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 01:44
    วีนี่แม่งจริงๆเลยยยย จัดการเด็ดขาดเลยนะมาร์ค
    #1,702
    0
  7. #1677 zandio (@zandio) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 22:25
    ลุ้นแทบแย่ รักกันเข้าใจกันดีแล้ว
    #1,677
    0
  8. #1654 PiArAummy (@pilot09remoi) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 15:05
    จัดการวีมันให้เรียบ!!
    #1,654
    0
  9. #1611 Tangthaii (@naveeganza) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 13:10
    เหยดดดดดดดดด
    #1,611
    0
  10. #1588 Boomm Wrn (@boomwrn66) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 22:07
    น้องแบมน่ารักตรงบอกให้ไปแต่กอดไว้แน่นมาก 555 ส่วนวี -ตายแน่ๆ :(
    #1,588
    0
  11. #1587 Boomm Wrn (@boomwrn66) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 22:06
    น้องแบมน่ารักตรงบอกให้ไปแต่กอดไว้แน่นมาก 555 ส่วนวี -ตายแน่ๆ :(
    #1,587
    0
  12. #1566 T_T (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 03:58
    โหยยยยยย สะท้อนตัวเองมาก 55555555555

    เข้าใจแบมอะ คือถามก็รีบอธิบายไม่ใช่รอเราโวยวายให้เสร็จเว้ย

    อ่านละสะเทือนใจ T^T นี่เลิกกับแฟนเพราะเป็นแบบแบมนี่แหละหลายครั้งมากๆ
    #1,566
    0
  13. #1557 march03 (@sataangg) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 19:43
    น้องแบมเด็กน้อยมาก
    #1,557
    0
  14. #1519 dow_nua (@dow_nua) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 22:27
    ตอนแบมร้องนี่อารมณ์แบบ ฮือออไม่เอาแบมไม่ร้องงอยากดึงน้องเข้ามากอดดดด
    #1,519
    0
  15. #1516 ออมม่า (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 19:38
    จัดให้วีหน่อย วอนหาเรื่องเอง
    #1,516
    0
  16. #1469 m_sseob (@milkzazzz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 20:39
    จัดไปเล้ยยยยยยยย 5555
    #1,469
    0
  17. #1447 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 00:37
    จัดไปอย่าให้เสีย
    #1,447
    0
  18. #1427 Jirapinya2002 (@Jirapinya2002) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 22:29
    ชอบแก๊งพี่มาร์ค ปากดีทุกคนเลย ทั้งจิกทั้งกัด หื้มมม!!!
    #1,427
    0
  19. #1421 Jirakorn Tuanphakdaee (@jirakorn_2544) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 15:31
    กลุ่มมาร์คนี่ปาหแต่ละคนไม่ธรรมดา คำพูดนี้จิกกัดยิ่งกว่านกงานช้ำใจก็ต้องมาค่ะวีโดนแน่555555
    #1,421
    0
  20. #1384 kkgmae (@kkgmae) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 13:17
    ชอบตอนนี้มากกกกกกอะ กลับมาอ่านตั้งหลายรอบแหนะ
    #1,384
    0
  21. #1382 ninggdestiny (@Angelikajang) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 10:52
    แล้วไป อย่างนี้ต้องจัดการ
    เอาให้ไม่กล้ามายุ่งอีกเลย หึ!!!
    #1,382
    0
  22. #1362 mbbjsk_ (@mbbjsk_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 14:32
    เห็นมั้ย เซนส์ดีจริงๆ(อิหอกแบบนี้ใครก้รู้ --) หนูเละแน่ๆค่ะวี พี่ๆเขาเตือนหนูแล้วเนอะ หนูไม่ฟังเองนะคะ หึ .เบะปากมองแรง
    #1,362
    0
  23. #1332 Tao Panda (@fonbang) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 14:02
    หุ้ยยยย เกือบแล้ววว หึหึ แบบนี้ก็สวยสิ วีอะสวยดิเละแน่
    #1,332
    0
  24. #1296 Itim Lampard (@reikaice) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 19:45
    ม่าชามเล็กอิ่มแล้วค่ะ ไม่หิวแล้วนะ พี่มาร์ค จัดการอิตัวต้นเหตุเลยค่ะ หมั่นแรง;(
    #1,296
    0
  25. #1266 Jarparz (@Jarparz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 20:37
    คนมันกลัวอ่ะเนอะน้องแบม อิมาร์คนี่ก็เงียบไม่หือไม่อือ น้องคิดไปไกลเลย แกต้องค้านสิ!(ลำเอียงสุด) ชอบฉากเวลาน้องอ้อนไปนั่งตักมากอ่ะ จุ้บด้วย ฟินนนนนน
    #1,266
    0