ไฟรักร้อยเล่ห์ (ซีรีส์ดวงใจคีรานอฟ)

ตอนที่ 22 : ไฟรักร้อยเล่ห์ :: บทที่ 5 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,393
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 296 ครั้ง
    2 พ.ค. 62






วันรุ่งขึ้น ปริณดาได้รับเสื้อผ้าและของใช้ที่อัครวินทร์บอกจะให้คนของเขาไปเอาจากคอนโดฯ ของเพื่อนเธอให้ ตอนนี้ทุกอย่างถูกเก็บอย่างเป็นระเบียบไว้ในห้องแต่งตัวของอัครวินทร์ โดยฝีมือของแม่บ้านชื่อน้อย ที่ชายหนุ่มบอกว่าจะเป็นคนดูแลเธอ ซึ่งอีกฝ่ายทำให้การมาอยู่เพนต์เฮาส์สุดหรูหราของเธอดูผ่อนคลายขึ้น เพราะเมื่อคืนแทบนอนไม่หลับ แต่รู้ตัวอีกทีก็ตอนเช้าตรู่ ที่สำคัญเธอพลิกตัวหันไปซุกอกชายหนุ่มตอนไหนก็ไม่รู้

หลังจากอาบน้ำแต่งตัวใหม่ด้วยชุดของตัวเอง ปริณดาก็ถูกเรียกออกมากินมื้อเช้า ซึ่งมีแค่เธอเท่านั้น ส่วนอัครวินทร์นั้นไม่รู้หายไปไหน เมื่อกินข้าวเสร็จก็พบเจ้าของร่างสูงในชุดลำลแงเปิดประตูเดินออกมาจากห้องที่อยู่ริมสุดแล้วเดินเข้ามาหาพร้อมกับกระดาษหนึ่งแผ่น

“เป็นไง มื้อเช้าถูกปากไหม” ทอดถามเสียงนุ่มขณะเลื่อนเก้าอี้ออกแล้วหย่อนกายลงนั่งตรงข้ามกับหญิงสาวด้วยท่าทีผ่อนคลาย เมื่อมีสมาชิกใหม่เข้ามา เพนต์เฮาส์สุดหรูก็ดูเจริญหูเจริญตาขึ้นเป็นกอง

“พี่น้อยทำอร่อยมากค่ะ” หญิงสาวว่าไปตามจริงเพราะกินข้าวต้มไปจนเกือบหมดชาม

อัครวินทร์พยักหน้าขึ้นลงเบาๆ แววตาคมมีประกายพึงพอใจไม่น้อย ก่อนมือหนาเลื่อนกระดาษสีขาวซึ่งมีรายละเอียดเงินเดือนที่ถูกเขียนด้วยลายมือเป็นภาษาอังกฤษไปตรงหน้าปริณดา

“นี่เป็นเงินเดือนที่ฉันจะให้เธอในแต่ละเดือน ไม่รวมค่าเทอมและค่าใช้จ่ายต่างๆ เกี่ยวกับการเรียน ถ้าไม่พอก็ขอเพิ่มได้”

เขาประเมิณจากมหาวิทยาลัยที่ปริณดาเรียนอยู่ว่าควรใช้จ่ายในแต่ละเดือนเท่าไร อาจจะดูมากไปหลายเท่าตัว แต่เหลือก็ดีกว่าขาด แค่นี้ขนหน้าแข้งอัครวินทร์ คีรานอฟ ไม่มีทางร่วงหรอก ชายหนุ่มไม่เคยทำตัวใจป้ำกับใครถึงขนาดนี้ ปริณดาเป็นคนแรกที่ทำให้เขาอยากทำมัน แน่นอนว่าเขาหวังผลตอบแทนด้วย

ดวงตาคู่หวานของปริณดาเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นตัวเลขที่อัครวินทร์บอกว่าเป็นเงินเดือนของเธอ สะ…แสนห้าเชียวนะ!

“มันเยอะไปนะคะ หนูขอแค่สองหมื่นก็พอค่ะ”

มองเขาด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน แม้จะเกิดมาบนกองเงินกองทอง เคยมีเงินใช้ไม่ขาดมือ อยากได้อะไรก็แค่รูดบัตรซื้อ แต่เมื่อเงินนี้ไม่ได้เป็นของตัวเอง ปริณดาจึงเกรงใจและไม่กล้ารับไว้เยอะ เธอสามารถใช้อย่างประหยัดได้ แค่ไปเรียนหนังสือ ไม่ได้ใช้อะไรมากมายเท่าไรนักหรอก ที่เขาให้มามันมากเกินไปและที่สำคัญอาจจะไม่คุ้มกับการทำงานของเธอด้วยซ้ำ

“ฉันก็จ้างแม่บ้านในเรทนี้ทั้งนั้นแหละ”

อัครวินทร์โกหกอย่างแนบเนียนด้วยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง ถ้าจ้างแม่บ้านเดือนละแสนห้าทุกคนคงจนกันพอดี มีแต่แม่บ้านวีไอพีคนนี้ล่ะที่กล้าจ้างด้วยเงินเดือนสูงลิ่ว

ปริณดารู้ว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์โตเแย้ง แต่อยากจะไปถามพี่น้อยเหลือเกินว่าได้เงินเดือนเท่าไร ได้แสนห้าอย่างที่อัครวินทร์ว่ามาไหม

“แล้วมาอยู่ที่นี่หนูต้องทำอะไรบ้างคะ” เธอทำอะไรไม่เป็นเลย แต่จะพยายามศึกษาแล้วทำให้คุ้มกับเงินเดือนมหาศาลที่ชายหนุ่มจ่ายให้

“หน้าที่หลักของเธอคือเรียนและทำตามคำสั่งของฉัน”

“ค่ะคุณอัครวินทร์” รับคำอย่างว่าง่ายแล้วเม้มริมฝีปากเข้าหากันด้วยความรู้สึกประหม่าปนเขินอายเมื่อถูกดวงตาสีน้ำตาลทรงเสน่ห์มองจ้อง เพียงแค่ดวงตายังมีอิทธิพลกับเธอได้ขนาดนี้

“เรียกฉันว่าอัครก็พอ” เพราะเขาไม่ชอบความห่างเหิน

“ค่ะคุณอัคร”

มุมปากของอัครวินทร์ยกขึ้นเล็กน้อย บ่งบอกว่าเขากำลังพอใจเป็นอย่างมาก เด็กคนนี้ว่าง่ายกว่าที่คิดเอาไว้จริงๆ

“ต่อจากนี้ไป โชคชัยจะเป็นไปรับไปส่งเวลาเธอไปมหา'ลัย” ในเมื่อปริณดาเคยอยู่อย่างสุขสบายมาก่อน อัครวินทร์จึงอยากให้เป็นแบบนั้นต่อไป

“หนูไปเองได้ค่ะ ไม่รบกวนคนของคุณหรอกค่ะ”

“อย่าขัดคำสั่งฉัน”

เมื่ออัครวินทร์เอ่ยสวนขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบขรึมและดุดัน ปริณดาจึงต้องพยักหน้ารับแต่โดยดี ไม่มีสิทธิ์ขัดข้องเพราะตอนนี้เธออยู่ภายใต้การปกครองของเขา เมื่อเช้าปานวาดโทรศัพท์มาหาเธอเพราะคนของอัครวินทร์เข้าไปเอาเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวให้ เลยได้เล่าทุกอย่างให้เพื่อนฟัง พอบอกว่าคนที่ให้เธอมาอยู่ด้วยคืออัครวินทร์ คีรานอฟ อีกฝ่ายก็บอกทันทีว่าให้อยู่กับเขา ต่างจากตอนแรกที่ยืนกรานไม่ยอมให้เธอขายเรือนกายเพื่อแลกเงิน ก่อนวางปานวาดบอกทิ้งท้ายเอาไว้ว่า หากไม่คิดจะกลับไปอยู่กับบิดา ไม่อยากไปดิ้นรนหาเงินเรียนเอง ก็ควรให้อัครวินทร์ส่งเสียอย่างที่เขาเสนอ จะได้ไม่ต้องลำบาก

“ส่วนน้อย ภรรยาของโชคชัย เป็นแม่บ้านที่ดูแลเพนต์เฮาส์นี้ อยากได้อะไรก็บอกน้อยได้ตลอด”

“ค่ะ”

“เธอสามารถเข้าออกได้ทุกห้องในเพนต์เฮาส์ ยกเว้นห้องทำงานของฉัน”

“หนูเข้าใจแล้วค่ะ”

“อยู่ที่นี่ด้วยความสบายใจ ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น ฉันจะดูแลเธอเป็นอย่างดี” 

ในยามเอื้อนเอ่ยสีหน้าและแววตาของอัครวินทร์เต็มไปด้วยความแน่วนิ่งจริงจัง เคยสัญญาอะไรเอาไว้ เขาจะทำตามที่ลั่นวาจาทุกอย่าง จะดูแลปริณดาเป็นอย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

“ขาดเหลืออะไรก็ให้บอก ไม่ต้องเกรงใจ” 

ดวงตาสีเข้มทอประกายอบอุ่นในยามมองสบตาคู่หวานอย่างลึกซึ้ง เพียงแค่ปริณดาเอ่ยปาก เขาก็พร้อมทำตามความต้องการของเธอ

“ขอบคุณนะคะ” 

เธอยกมือไหว้ขอบคุณเขาอย่างนอบน้อมแล้วระบายยิ้มออกมาบางๆ ปริณดาไม่รู้เลยว่าการเริ่มต้นชีวิตใหม่ต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร คงต้องปล่อยให้เป็นไปตามโชคชะตา ในเมื่อเธอเลือกแล้วว่าจะอยู่กับเขา

อัครวินทร์กระตุกยิ้มในยามมองคนขี้อายที่เอาแต่ก้มหน้างุดไม่ยอมสบตาแล้วส่ายหน้าเบาๆ หลังจากนั้นเป็นต้นมาชายหนุ่มก็รับหน้าที่ดูแลปริณดา กลายเป็นผู้ปกครองของเธอด้วยความเต็มอกเต็มใจ แรกๆ หญิงสาวมีความกลัวที่จะอยู่ใกล้ เธอไร้เดียงสามาก แถมไม่ประสาเลยสักนิด อัครวินทร์เลยต้องทำให้ชินด้วยการพาตัวเองเข้าไปอยู่ใกล้ๆ เริ่มจากกอด หอมและจุมพิตตามลำดับ กว่าจะสามารถทำให้หญิงสาวไว้เนื้อเชื่อใจ ยอมอยู่ใกล้โดยที่ตัวไม่สั่น แววตาไม่มีความหวาดระแรงก็หลายเดือนพอสมควร

ปริณดาเป็นเด็กน่ารัก เมื่อเริ่มคุ้นเคยก็จะเริ่มเข้ามาออดอ้อนคลอเคลียโดยไม่มีความกลัว ขณะเดียวกันอัครวินทร์ก็ตามใจหญิงสาวมาก เอาอกเอาใจสารพัด ทุกครั้งที่ให้ ในครั้งต่อๆ ไปมันมักจะมากขึ้นเรื่อยๆ คล้ายกับว่าเป็นการให้อย่างไม่รู้จักพอ แถมยังหวงแม่บ้านคนนี้มาก เมื่อพอเวลาผ่านไปถึงได้รู้ว่า ตัวเองสปอยล์ปริณดาจนกลายเป็นว่าหญิงสาวไม่มีความเกรงกลัว แถมยังทำตัวดื้อรั้นใส่อีกต่างหาก เธอทำตัวน่าตี ชอบขัดคำสั่ง พอโดนดุก็มักมีวิธีทำให้ตัวเองพ้นผิดได้เสมอ

ชายหนุ่มปกปิดเรื่องปริณดามาตลอด กระทั่งผ่านไปปีกว่าๆ บรรดาพี่ชายน้องชายก็รู้เข้าว่าซุกเด็กเอาไว้ เขาไม่ปฏิเสธแต่ก็ไม่ได้ยอมรับ เลยมักโดนพวกนั้นแซวกันอยู่บ่อยๆ แต่ก็ไม่มีใครก้าวก่ายไปมากกว่านั้น เพราะถือเป็นเรื่องส่วนตัว นานวันเข้าระดับความผูกพันมันก็มีมากขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ ทว่าชายหนุ่มก็ไม่เคยคิดจะหักหาญน้ำใจปริณดาเลยสักครั้ง

อัครวินทร์รู้สึกว่าตัวเองเหมือนสิงโตหนุ่มที่เก็บลูกกวางมาเลี้ยงไว้ดูเล่นทั้งที่ควรนำมาเป็นอาหาร ความน่ารักของเธอทำให้ขย้ำได้ไม่ลงคอ ทั้งยังหวงมาก เลยต้องคอยเฝ้ารอวันที่ลูกกวางตัวน้อยกลายเป็นสาวเต็มตัว ถึงเวลานั้นละ เขาจะกลืนกินให้ไม่เหลือแม้แต่กลิ่น… 





ถามว่าให้ขนาดนี้ หวังอะไรจากน้องมั้ยคะ ไม่พอขอเพิ่มได้อีก คุณขาาาาา นักศึกษาที่ไหนเขาใช้เงินเดือนล่ะแสนห้าอะค่ะ เป็นแม่บ้านคุณอัครวินทร์มันฟินอย่างนี้นี่เอง มีหน้าที่คือเรียนและทำตามคำสั่ง(ห้าม)ของเจ้านาย ดี๊ดี

#พี่เปย์หนักนะหนูไหวเหรอ แฮ็ชแท็กนี้ต้องมา 555555

มาค่ะ เรียงแถวกันเข้ามา **ยื่นใบสมัครแม่บ้านให้ ฮาๆๆๆๆ

ปล.คุณอัครดูแลน้องดีตามที่ให้สัญญาไว้ด้วยน้า แถมดูแลดีเกิน น้องไม่ค่อยเชื่อฟังเท่าไรเลย 555555

อ่านแล้วมีความคิดเห็นอย่างไร ฝากคอมเม้นต์ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา


อ่านเรื่องอื่นๆ ในซีรีส์ดวงใจคีรานอฟกดที่รูปภาพได้เลยค่ะ

  

 


ฝากอีบุ๊คเรื่องล่าสุดด้วยค่ะ ใครชอบเด็กห้ามพลาดน้า

คลิก >> https://goo.gl/K5N86N หรือ get it now ค่ะ 

อ่านตัวอย่าง >> https://bit.ly/2OvFZ1I

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 296 ครั้ง

598 ความคิดเห็น

  1. #270 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 22:40

    ออยากได้เงินเดือนแสนห้าค่ะ

    #270
    0
  2. #269 นุช (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 20:20

    รับแม่บ้านเพิ่มมั้ยค่ะ

    #269
    0
  3. #268 kusiniii908 (@kusiniii908) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 05:43

    เป้นแม่บ้านคุณอัครนี้ดีจริงๆ

    #268
    0
  4. #266 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 04:21
    ทำดีหวังผลมากค่ะ ผลใหญ่ซะด้วยสิ หุหุ
    #266
    0
  5. #265 manarws (@manarws) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 02:22
    รอเชือดดดนิ่มๆสินะพ่อคุ๊ณณณ
    #265
    0
  6. #264 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 01:02

    ชอบอ่ะ #พี่เปย์หนักนะหนูไหวเหรอ อิอิอิ
    #264
    0
  7. #263 PymwdPanmile (@PymwdPanmile) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 00:55
    แหมม พ่อบุญทุ่ม ทุ่มจนเทหมดหน้าตักน้องยังคิดจะหนี
    #263
    0