ไฟรักร้อยเล่ห์ (ซีรีส์ดวงใจคีรานอฟ)

ตอนที่ 16 : ไฟรักร้อยเล่ห์ :: บทที่ 4 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,706
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 345 ครั้ง
    26 เม.ย. 62





ตั้งแต่โดนลงโทษเมื่อหลายวันก่อน ปริณดาก็งอนจนไม่ยอมพูดกับอัครวินทร์ แม้นอนด้วยกันทุกคืน อยู่ใกล้ก็ทำเป็นฝืนมองหน้าเพราะเลี่ยงไม่ได้ ขณะที่ชายหนุ่มเองก็ไม่ได้ง้องอนเพราะเขาไม่เคยทำแบบนั้นอยู่แล้ว หญิงสาวคิดว่าจะรอให้หายโกรธเองแล้วค่อยพูดกับเขา แต่หลายวันเข้าแล้วความโกรธก็ลดลงเป็นความงอน โดยมีความทิฐิเป็นตัวตั้ง เลยยังไม่ยอมหายเสียที

ยิ่งวันหยุดที่อัครวินทร์ต้องอยู่เพนต์เฮาส์ ปริณดาแทบไม่รู้เลยว่าจะไปซุกตัวอยู่ตรงไหนจะได้ไม่ต้องเจอหน้าเขา หลังจากชายหนุ่มเข้าห้องทำงานไป เธอก็หอบแล็ปท็อปเครื่องบางที่อัครวินทร์ซื้อให้ไว้ใช้ตอนเรียนออกมาที่ห้องนั่งเล่นอันเงียบสงบ เข้าอินเตอร์เน็ตเพื่อหางานทำ ลิสต์ตำแหน่งงานที่ตรงกับสาขาที่เรียนเพื่อที่จะได้งานง่ายขึ้น ส่วนเรื่องที่อยู่ใหม่ยังไม่ได้ให้ปานวาดจัดการให้ เพราะอยากจะได้งานก่อน เธอตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะหยุดพึ่งพาอัครวินทร์เสียที อยากจะปลดปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระ อยากจะโบยบินด้วยปีกของตัวเองแม้มันจะไม่มีความแข็งแรงเลยสักนิด

ถ้าอยู่กับความสบายแบบนี้ไปตลอด ไม่เคยสัมผัสกับความลำบาก ไม่ได้ทำอะไรด้วยตัวเอง ไม่มีการดิ้นรน เธอคงไม่มีทางรู้รสชาติของชีวิตและคงเอาตัวรอดไม่ได้ เพราะหลังจากแตกหักกับบิดาที่พาเมียใหม่เข้าบ้าน หลังจากเคยสัญญากันเอาไว้หลังจากมารดาเสียชีวิตว่าจะไม่มีใครใหม่ เธอก็มีปานวาดคอยให้ความช่วยเหลือมาตลอด พอมาอยู่กับอัครวินทร์เขาก็มอบแต่ความสุขสบายให้ จนทำให้อดกลัวไม่ได้ว่าหากอนาคตชายหนุ่มไม่ต้องการเธอแล้ว จะอยู่อย่างไร ชีวิตจะเป็นอย่างไรต่อไป จึงต้องพยายามหาทางออกไปใช้ชีวิต ไปเอาตัวรอดด้วยตัวเอง เพราะคงไม่คิดจะกลับไปพึ่งบิดาแล้ว…

เพราะด้วยความโกรธและทิฐิที่มีอยู่ในใจอย่างมากมาย บวกกับความรั้น ทำให้เมื่อเกือบสามปีก่อนปริณดาประกาศกร้าวว่าจะไม่ยอมใช้เงินของบิดาที่มีอยู่ในบัญชี หญิงสาวเก็บเสื้อผ้าและสิ่งของจำเป็นออกจากบ้านไปอยู่กับปานวาดพร้อมกับความมุ่งมั่นว่าจะทำให้ธำรงเห็นว่าคนอย่างเธอเอาตัวรอดได้ ทว่าเมื่อความทิฐิในใจเริ่มลดลงถึงได้รู้ว่าสิ่งที่ทำลงไปนั้นมันกำลังสร้างความลำบากให้กับตัวเอง เมื่อต้องใช้เงินจ่ายค่าเทอมแสนแพงของมหาวิทยาลัยเอกชนที่เรียนอยู่

ครั้นจะถอยหลังกลับศักดิ์ศรีที่ไม่ได้มีความยิ่งใหญ่อะไรเลยมันก็ค้ำคออยู่ จะรบกวนปานวาดก็ไม่ได้ เพราะเพื่อนก็จำเป็นต้องใช้เงินเหมือนกัน เพราะในตอนนั้นยังอยู่ในสถานะเด็กของนิรุตอยู่ เขาให้เพื่อนเธอมากกว่าจริง แต่ปานวาดก็มีภาระทางครอบครัวต้องแบกรับ ปริณดาพยายามคิดหาทางแก้ปัญหาให้ตัวเอง ด้วยความที่ไม่เคยลำบาก ทำอะไรก็ไม่เป็นสักอย่าง จะไปทำงานก็คงไม่มีใครกล้ารับ และกว่าจะได้เงินจำนวนมากก็ต้องใช้เวลา ซึ่งเธอก็ไม่ได้มีเวลามากขนาดนั้น

จึงตัดสินใจบอกกับปานวาดว่าอยากจะทำงานเหมือนที่เพื่อนทำ ทั้งที่ยังมีวิธีหาเงินมากมาย ขอยืมจากญาติฝั่งบิดาก็ยังได้แต่กลับหยิ่งในศักดิ์ศรีเกินควร เพราะในตอนนั้นหญิงสาวรู้สึกว่ามันคล้ายเป็นการตัดสินใจด้วยอารมณ์ชั่ววูบ รู้อยู่แก่ใจว่าไม่ควรทำ เสี่ยงที่จะเจอคนไม่ดี และอาจมีผลเสียหลายๆ อย่างตามมา ทว่าก็ยังเลือกที่จะทำแบบนั้น เนื่องจากคิดอย่างตื้นเขินว่ามันได้เงินเยอะและได้เร็ว เพราะปานวาดเคยเล่าบอกว่าลูกค้าส่วนใหญ่จะอยู่ในระดับวีไอพี มีทั้งนักธุรกิจและไฮโซ ที่สำคัญเงินค่อนข้างหนา

เธอต้องการเงินมาจ่ายค่าเทอมเพื่อให้ตัวเองได้เรียนต่อ ไม่ยอมดรอปเอาไว้ก่อน เนื่องจากต้องการให้บิดาเห็นว่าตัวเองทำได้อย่างที่พูด คราแรกปานวาดยืนกรานปฏิเสธ ไม่ยอมให้ทำ ทว่าปริณดาก็พยายามอ้อนวอนจนเพื่อนยอมใจอ่อน ติดต่อกับหัวหน้างาน ซึ่งจะรับแต่ลูกค้าที่มีระดับเท่านั้น แล้วหลังจากนั้นก็มีการนัดหมายเพื่อทำงานครั้งแรก โดยที่ปานวาดเป็นคนเดินทางไปส่งเธอที่โรงแรมสุดหรู

ปริณดาก้าวขาเข้าสู่วงการไซด์ไซน์พร้อมกับความหวาดหวั่นที่เข้าเกาะกุมจิตใจมากขึ้นทุกขณะ แต่ยังไม่ได้ทำหน้าที่ด้วยซ้ำ น่าอายที่เธอเกิดกลัวในวินาทีสุดท้ายก่อนจะก้าวขึ้นเตียง หลังผ่านการตัดสินใจและทำใจมาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พอเอาเข้าใจกลับไม่สามารถตัดใจทำเช่นนั้นได้ หญิงสาวกลัวว่าจะเกลียดและรับตัวเองไม่ได้หากร่างกายต้องมีมลทิน ซึ่งเธอควรคิดเช่นนี้ตั้งแต่แรก

พอนึกย้อนกลับไปก็โกรธตัวเองเหลือเกินที่ทำอะไรโดยขาดสติแบบนั้น มันเป็นการตัดสินใจที่ผิดมหันต์และถือเป็นความผิดที่ร้ายแรงที่สุดในชีวิตที่เคยทำมาเลยก็ว่าได้ ร่างกายนี้บิดามารดาของเธอเฝ้าฟูมฟักทะนุถนอมมาตั้งแต่เป็นทารก แต่ปริณดากลับไม่รักษามันให้ดี คิดจะเอามาให้คนอื่นย้ำยีเพื่อเงินเพียงไม่กี่บาท หากย้อนกลับไปได้ เธอจะไม่ทำแบบนั้นอีกเด็ดขาด จะบอกตัวเองว่าควรใช้ชีวิตอย่างมีสติกว่านี้ ไม่ใช่เอาทิฐิ เอาความโกรธและความดื้อรั้นเป็นตัวตั้ง

และคงเป็นโชคดีของเธอที่เจอลูกค้ารายแรกเป็นอัครวินทร์ แม้เขาจะดูหัวเสียที่เธอไม่สามารถทำหน้าที่ได้ทั้งที่จ่ายเงินให้แล้ว แต่พออารมณ์เย็นลงก็ได้พูดคุยถามไถ่ด้วยเหตุผล พอรู้ความจริงว่าทำไมเธอถึงต้องมาทำอาชีพนี้ ด้วยความใสซื่อปริณดาก็ไม่ได้ปกปิด ชายหนุ่มจึงเสนอให้เธอไปทำงานเป็นแม่บ้านของเขา ซึ่งตอนนั้นปริณดาเข้าใจว่าคำว่า ‘แม่บ้าน’ ก็คือพนักงานความสะอาด ทว่าความจริงแล้วมันมีความหมายอีกนัยแฝงอยู่

ถ้าจะให้พูดตามความเป็นจริงเธอก็เป็น ‘เด็ก’ ที่เขาส่งเสียเลี้ยงดูนั่นละ อัครวินทร์ดีกับเธอมาก ให้เข้ามาอยู่เพนต์เฮาส์สุดหรูกับเขา มีเงินเดือนให้ มีคนขับรถคอยรับส่งเวลาไปมหา’ลัย อีกทั้งยังให้บัตรเครดิตไว้ใช้จ่าย และที่สำคัญคือนอนห้องเดียวกับเขา แต่ชายหนุ่มไม่เคยล้วงเกินไปมากกว่ากอดและจูบ ผิดกับที่คาดเอาไว้ เธอคิดว่าที่ชายหนุ่มให้อะไรมากมายขนาดนี้ก็เพราะหวังจะได้ตัวเธอ

การอยู่ร่วมกันกับอัครวินทร์มีกฎเกณฑ์ที่เธอยอมรับได้ ปริณดาไม่เคยรู้สึกอึดอัดกับสิ่งที่เป็นอยู่ เพราะชายหนุ่มไม่ได้ตีกรอบจนแน่นหนาเกินไป เขาให้ทุกสิ่งที่เธอต้องการอย่างที่บอก นอกจากให้ความสุขสบายแล้วก็ยังให้ความสบายใจ เขาไม่เคยให้เธอต้องลำบาก แม้เคร่งขรึมแต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยน เพราะเป็นแบบนี้อย่างไรล่ะ ปริณดาถึงต้องพยายามเอาตัวออกห่างเขาเพื่อไม่ให้เกิดความผูกพันไปมากกว่านี้ กลัวว่าจะ ‘รัก’ คนที่ไม่ควรรัก



อัครวินทร์เดินออกมาจากห้องทำงานเพื่อแอบดูคนขี้งอนเป็นระยะ เห็นหลับปุ๋ยอยู่บนโซฟาก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างช้าๆ ก่อนจะสาวเท้าเอื่อยๆ เข้าไปหาแล้วก้มลงหอมแก้มใสของคนที่นอนกอดหมอนขดตัวหลับอยู่บนโซฟาเบาๆ จังหวะที่ขยับตัวขึ้นดวงตาก็ไปสะดุดเข้ากับหน้าเจอแล็ปท็อปที่เปิดใช้งานค้างอยู่ จึงขยับเข้าไปหมายจะปิดหน้าจอให้พักการใช้งานเอาไว้ ทว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้านั้นกลับทำให้เพลิงโทสะปะทุขึ้นมาในอกทันที กรามแกร่งที่ครึ้มด้วยไรเคราบดเบียดเข้าหากันแน่นจนเป็นสันนูนอย่างน่าเกรงขาม ปิดพับหน้าเจอแล็ปท็อปลงอย่างไม่เบามือนักแล้วหันมองคนที่นอนอยู่บนโซฟาด้วยแววตาวาวโรจน์

ปริณดากำลังหางานทำ…

ใช่สินะ เธอเรียนจบแล้ว คงถึงเวลาที่จะต้องทำหน้าที่ของตัวเองเสียที!






อ่านแล้วมีความคิดเห็นอย่างไร ฝากคอมเม้นต์ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา


อ่านเรื่องอื่นๆ ในซีรีส์ดวงใจคีรานอฟกดที่รูปภาพได้เลยค่ะ

  

 


ฝากอีบุ๊คเรื่องล่าสุดด้วยค่ะ ใครชอบเด็กห้ามพลาดน้า

คลิก >> https://goo.gl/K5N86N หรือ get it now ค่ะ 

อ่านตัวอย่าง >> https://bit.ly/2OvFZ1I

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 345 ครั้ง

598 ความคิดเห็น

  1. #233 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 16:16

    เลี้ยงเด็ก

    #233
    0
  2. #217 Nattamon Ponlabat (@jum566) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 00:21

    จะให้น้องทำหน้าที่อะไรคะเฮีย อิอิ
    #217
    0
  3. #211 kusiniii908 (@kusiniii908) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 11:07

    มีความโกรธอีกแล้ว

    #211
    0
  4. #206 Jvar J. (@jvar) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 06:04
    อั๊ยย่ะ งานนี้ไม่รอดแน่ลินิน
    #206
    0
  5. #205 dalyth_p (@preiwlovely) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 00:21
    จะหนีจากกรงทองอิพี่ไม่ยอมหรอกนะ
    #205
    0
  6. #204 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 00:01
    โกรธอีกแล้ว
    #204
    0
  7. #203 Abbery26 (@Abbery26) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 23:24

    3คำพอ-ไม่น่ารอด
    #203
    0
  8. #202 0905595646 (@0905595646) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 23:10

    คงจะถึงเวาแล้วสิ
    #202
    0
  9. #201 บูม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 22:59

    น้องเตรียมตัวเลยพี่เค้าไม่ยอมแล้วน่ะ

    #201
    0
  10. #200 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 22:30
    เอาแล้วววววว เฮียจะเผด็จศึกแล้ว
    #200
    0
  11. #199 beezzz2011 (@beezzz2011) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 22:23
    มาน้อยจัง
    #199
    0
  12. #198 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 21:49

    ตอนนี้ทำให้เข้าใจเรื่องราวที่ผ่านมาชัดเจนขึ้น ..

    เอาน่ะสู้ๆนะหนูลินิน เป็นแม่บ้านของพี่อัครมันก็ไม่แย่หรอก อิอิ ^^
    #198
    0
  13. #197 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 21:47
    จับน้องทำหน้าที่แม่บ้านที่ชัดเจนมากขึ้น
    #197
    0
  14. #196 PymwdPanmile (@PymwdPanmile) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 21:47
    ทำหน้าที่อะไรน้าาา คุณอัครจะให้น้องทำอะไร อิอิ
    #196
    0