ไฟรักร้อยเล่ห์ (ซีรีส์ดวงใจคีรานอฟ)

ตอนที่ 12 : ไฟรักร้อยเล่ห์ :: บทที่ 3 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,922
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 313 ครั้ง
    22 เม.ย. 62


 



หลังจากที่กินมื้อกลางวันเสร็จเรียบร้อย ปริณดาและปานวาดก็ย้ายมานั่งที่ร้านกาแฟเพื่อคุยสัพเพเหระตามประสาเพื่อนรักที่ไม่ได้เจอกันนาน เนื่องจากปานวาดลาออกจากมหาวิทยาลัยไปตอนปีสามเทอมแรกด้วยเหตุผลส่วนตัว หลังจากนั้นมาก็ไม่ค่อยได้พบกันเท่าไรนัก เนื่องจากเธอเรียนค่อนข้างหนัก แต่ก็ยังคุยกันอยู่เรื่อยๆ

“แล้วเรื่องที่ให้ฉันหาที่พักให้ ยังจะเอาอยู่ไหม”

“ลินินยังไม่ได้คุยกับคุณอัครเลย...” พอเพื่อนถามเรื่องนี้ขึ้นมาปริณดาก็มีสีหน้ากระอักกระอ่วน

“อ้าว นึกว่าคุยไว้ตั้งนานแล้วซะอีก” 

ว่าขึ้นด้วยความแปลกใจ เธอนึกว่าเพื่อนคุยเรื่องนี้กับอัครวินทร์เรียบร้อยแล้วซะอีกถึงได้ให้หาที่พักให้ ยังคิดในใจอยู่เลยว่าทำไมเขาถึงยอมปล่อยให้ปริณดาออกมาจากชีวิตง่ายดายขนาดนั้น ทั้งที่ส่งเสียเลี้ยงดูมาเกือบสามปี

“ยังไม่มีโอกาสคุยแบบจริงๆ จังๆ สักทีน่ะสิ”

พอเธอจะคุยอัครวินทร์ก็มักจะตัดบทตลอด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความบังเอิญหรือตั้งใจกันแน่ เธอถึงไม่เคยได้พูดเรื่องที่อยากจะพูดเสียที ไม่รู้ว่าจะหาโอกาสพูดอีกตอนไหนดี กลัวเร้าหรือมากไปจะทำให้เขารำคาญอีก

“อยู่ให้เขาเลี้ยงก็ออกจะสบาย จะย้ายออกมาทำไม”

“ลินินกลัวจะผูกพันกับเขาไปมากกว่านี้ ที่สำคัญคือกลัวจะรักเขาด้วย...” ท้ายประโยคนั้นเสียงของเธอแผ่วไร้น้ำหนักคล้ายคนขาดความมั่นใจ ทั้งยังก้มหน้างุดหลบสายตาเพื่อน

“อ๋อ ที่จะย้ายออกนี่ไม่กลัวลำบาก แต่กลัวจะหลงรักเขา?”

ปานวาดถึงกับกลอกตากับเหตุผลของเพื่อน ถ้าไม่มีอัครวินทร์ช่วยไว้ คิดว่าคนที่ไม่เคยลำบากอย่างคุณหนูลินินจะเอาตัวรอดเองได้ไหม มิหนำซ้ำไปอยู่กับเขา เขาก็มอบแต่ความสุขสบายให้ ดูเหมือนชีวิตจะดีขึ้นกว่าเดิมที่ดีมากอยู่แล้วด้วยซ้ำ

“วันหนึ่งเขาก็ต้องแต่งงานมีครอบครัวนะป่าน ครอบครัวเขาก็ร่ำรวยขนาดนั้น คงแต่งงานกับผู้หญิงดีๆ ฐานะเท่าเทียมกัน ลินินคงเป็นได้แค่เท่าที่เป็นอยู่เท่านั้นแหละ”

คำพูดเหมือนน้อยเนื้อต่ำใจของเพื่อนทำให้ปานวาดส่ายหน้าเบาๆ ปริณดาก็ใช่ว่าจะธรรมดาซะที่ไหนล่ะ ครอบครัวก็รวยใช่เล่น ยังจะทำเหมือนตัวเองต้อยต่ำ ถึงแม้จะย้ายออกจากบ้านมานานแล้วก็ตามเถอะ แล้วอีกอย่างตอนนี้อัครวินทร์ก็ยังเป็นโสด โอกาสที่จะพัฒนาความสัมพันธ์คงไม่ยากหรอก หากปริณดาจะรักอีกฝ่ายจริงๆ

“ฉันว่าลินินรักเขาแล้วล่ะ” 

ดูก็รู้ว่ารักนั่นละ แต่ปริณดาเป็นคนไร้เดียงสาและอ่อนต่อโลกเหลือเกิน ยายคุณหนูคนนี้ตรงข้ามกับเธอทุกสิ่ง แต่ดันมาคบกัน น่าประหลาดไหมล่ะ

ปริณดาเงยหน้ามองเพื่อนด้วยแววตาใสซื่อ “รักเหรอ? ไม่แน่ใจเหมือนกัน”

หญิงสาวทำหน้าครุ่นคิดว่าเธอรักอัครวินทร์จริงหรือ แล้วความรักระหว่างหนุ่มสาวมันต้องมีความรู้สึกยังไง มีอะไรที่พิเศษกว่าปกติ เธอไม่เคยรู้เลยเพราะไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนไหนนอกจากคนที่เป็นดั่งเจ้าชีวิตอย่างอัครวินทร์

“อยู่กับเขามาตั้งนาน ไม่รู้สึกหวั่นไหวบ้างเลยเหรอ”

หวั่นไหวไหมงั้นหรือ? ปริณดาครุ่นคิด มันก็มีบ้างในยามที่อยู่ใกล้ชิด แม้อยู่ด้วยกันมาเกือบสามปี แต่เธอใจเต้นแรง เขินอาย และอบอุ่นใจทุกครั้งที่อยู่ใกล้ๆ เขา ไม่รู้ว่าแบบนี้เรียกว่ารักหรือเปล่า

“แล้วป่านอยู่กับคุณนิรุตมาตั้งกี่ปี ป่านรักเขาไหมล่ะ” ปริณาดาไม่ตอบคำถามหากแต่ย้อนถามเพื่อนแทน

“ฉันน่ะรักเงิน ฉันถึงอยู่กับเขาได้มาจนถึงตอนนี้”

ปานวาดพูดไปตามความเป็นจริงด้วยสีหน้าปกติ เธอรักความสบายถึงได้อยู่กับชายวัยห้าสิบปีอย่างคุณนิรุตมาตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัย เขาส่งเสียเลี้ยงดูเธอ ให้เธอทุกอย่างที่อยากได้ เธอก็ตอบแทนเขาด้วยร่างกาย อีกอย่างเขาก็ไม่เจ้าชู้ ปานวาดถึงไม่ยอมไปไหนจนตอนนี้ได้เป็นเมียตีทะเบียนของเศรษฐีพันล้าน จะเรียกว่าฝืนอยู่ก็ไม่ใช่ จะเรียกว่าเต็มใจก็ไม่เชิง แต่เธอก็มีความสุขและไม่คิดจะกลับไปใช้ชีวิตแบบแต่ก่อนแล้ว เพราะตอนนี้ไม่ใช่แค่เธอที่สุขสบายแต่ยังรวมถึงคนในครอบครัวด้วย

“งั้นลินินก็คงรักความสบาย ถึงอยู่กับคุณอัครได้มาจนถึงตอนนี้” ปริณดาเลียนแบบคำพูดของเพื่อนหน้าตาเฉย ก่อนจะสะดุ้งโหยงขึ้น

“โอ้ย เจ็บนะป่าน บิดลินินทำไม” ลูบแขนตัวเองป้อยๆ เมื่อโดนปานวาดบิดเอา

“ยายคุณหนู ดูพูดจาเข้า” เอ็ดเพื่อนแล้วทำหน้าดุใส่ ก่อนเอ่ยขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“เรื่องของฉันกับเธอมันไม่เหมือนกัน จะเอาไปเปรียบเทียบกันไม่ได้”

แม้อัครวินทร์จะส่งเสียเลี้ยงดูปริณดาเหมือนกับที่นิรุตทำกับเธอ แต่มันคนละอย่างกันเลย เหมือนความรักและความใคร่ที่มีความหมายแตกต่างกันนั่นล่ะ ปานวาดยอมรับว่าผ่านผู้ชายมามากหน้าหลายตาก่อนจะมาเจอเขา แล้วชุบตัวจนได้ดิบได้ดี แต่ปริณดาไม่ใช่ผู้หญิงอย่างเธอ แม้จะยอมเป็นไซด์ไลน์ แต่นั่นเป็นเพราะสถานการณ์มันบีบบังคับ และหลังจากนั้นก็ถูกอัครวินทร์รับไปเลี้ยงดู ได้กลับมาใช้ชีวิตแสนสุขสบายเหมือนตอนที่อยู่กับครอบครัว

และเท่าที่ได้ฟังจากที่เพื่อนเคยเล่า เขาดูพะเน้าพะนอและตามใจปริณาดามาก มีที่ไหนที่นักธุรกิจหนุ่มโสดตระกูลดังเลี้ยงเด็กไว้ในพื้นที่ส่วนตัว แม้ไม่เปิดเผยแต่อยู่ด้วยกันตลอดราวกับสามีภรรยา ต่างจากเธอที่แต่ก่อนถูกใครส่งเสียเลี้ยงดูก็จะแค่ชั่วคราว ไม่เคยอยู่ด้วยกันอย่างจริงจัง จนกระทั่งมาเจอกับนิรุต

“ไม่รู้สิ แต่ยังไงลินินก็จะย้ายออกมาจากที่นั่น อยู่เป็นภาระให้เขามาตั้งนาน เรียนก็จบแล้ว จะให้อยู่แบบนี้ต่อไปได้ยังไง ควรออกมาทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเองดีกว่า”










มีความเอ็นดูหนูลินิน อยากออกไปใช้ชีวิตด้วยตัวเองเพราะกลัวรักคุณอัคร ฮาๆๆ รักคุณเค้าน่ะดีแล้ว ชีวิตดีดี๊ ขนาดเพื่อนยังไม่อยากให้ไปไหนเลยเนอะ

อ่านแล้วมีความคิดเห็นอย่างไร ฝากคอมเม้นต์ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา



อ่านเรื่องอื่นๆ ในซีรีส์ดวงใจคีรานอฟกดที่รูปภาพได้เลยค่ะ

  

 


ฝากอีบุ๊คเรื่องล่าสุดด้วยค่ะ ใครชอบเด็กห้ามพลาดน้า

คลิก >> https://goo.gl/K5N86N หรือ get it now ค่ะ 

อ่านตัวอย่าง >> https://bit.ly/2OvFZ1I

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 313 ครั้ง

598 ความคิดเห็น

  1. #146 เบลล่า (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 12:12

    นางเอกก็ออกจะรวย งั้นเหตุผลที่ลินินต้องมาอยู่กับคุณอัครต้องเป็นจุดพีคแน่ๆเบย

    #146
    0
  2. #145 Nattamon Ponlabat (@jum566) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 17:33

    ลินินมีเพื่อนดี แต่นางก็อ่อรเดียงสาเหลือเกิ๊นนนน
    #145
    0
  3. #144 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 17:11

    คุณอัครยอมให้รักครับ

    #144
    0
  4. #143 Anny-ann25 (@Anny-ann25) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 12:25

    อยากอ่านตอนคุณอัครรู้ว่าลินิน

    จะออกไปอยู่ข้างนอกจัง

    #143
    0
  5. #142 Jvar J. (@jvar) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 08:25
    พี่คงยอมหรอกเนอะลินิน
    #142
    0
  6. #141 kusiniii908 (@kusiniii908) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 08:25

    คิดว่ารักไปแล้วแหละ

    #141
    0
  7. #139 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 07:41

    ลองพูดสิ คุณอัครมีโมโหแน่ ^^
    #139
    0
  8. #138 PymwdPanmile (@PymwdPanmile) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 02:04
    คุณอัครไม่ให้ไปหรอกลูก อย่าพยายามให้เสียเวลา ฮ่าาา
    #138
    0