ทัณฑ์รักจอมทมิฬ - ลำดับ 1 ซีรีส์ชุดทัณฑ์พิศวาส

ตอนที่ 27 : ทัณฑ์รักจอมทมิฬ - บทที่ 8 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,813
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    20 ต.ค. 60

 

ซีรีส์ชุดนี้เป็นโปรเจคพิเศษที่จะวางจำหน่ายในงานสัปดาห์หนังสือค่ะ 

เป็นการเขียนร่วมกันของนักเขียน 3 คนค่ะ ได้แก่ อัยย์ญาดา สุนิตย์และพรรณาราค่ะ

18 - 29 ตุลาคมวางขายที่งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ 

 บูธไลต์ ออฟ เลิฟ F17 แพลนนารีฮอล์ค่ะ

ส่วนหน้าร้านวางขายประมาณวันที่ 24 ค่ะ


คุณลูซ! คนเจ้าเล่ห์

ช่อดาหลาร้องเสียงหลงเมื่อจู่ๆ ก็ถูกผลักให้แนบกับตู้เสื้อผ้า หญิงสาวมองเขาหน้าตาตื่น พอเห็นแววตาหื่นกระหายที่มองมาแล้วใจก็สั่นระรัว ความร้อนก็พลอยพวยพุ่งขึ้นสู่สองแก้มในทันที เธอลอบกลืนน้ำลายในยามที่มองสบตาคม กะพริบตาปริบๆ ด้วยใจที่ไหวสั่น ยิ่งใบหน้าคมหล่อเหลาอยู่ใกล้แค่คืบ ยิ่งรู้สึกเหมือนหน้าร้อนจนแทบไหม้ด้วยความเขินอาย

ลูเซียโนดันแผ่นหลังบอบบางให้ชิดกับตู้เสื้อผ้าแล้วกักขังคร่อมไว้เอาด้วยวงแขนแกร่ง ใช้ลำขาแข็งแรงกดทับช่วงขาเรียวสวยเอาไว้ป้องกันการหลับหนี แล้วจากนั้นก็ลดใบหน้าคมทรงเสน่ห์จูบฟัดแก้มแดงระเรื่อด้วยความเสน่ห์

ฮื้อ! คุณลูซ 

หญิงสาวพยายามเบี่ยงใบหน้าหลบสัมผัสจากริมฝีปากร้อน แต่เขากลับตามมาระดมจูบเอาๆ ราวกับจะแกล้งจนเรียวหน้าหวานแดงซ่าน มือบอบบางพยายามผลักไสเรือนกายกำยำให้ออกห่าง ทว่าอกแกร่งกร้าวของเขาช่างร้อนรุ่มจนช่อดาหลาต้องรีบชักมือกลับแม้สัมผัสเพียงแผ่วเบา

คุณลูซ! ดาหลาเจ็บแล้ว 

เสียงหวานใสประท้วง เมื่อเขาประทับจูบไปทั่วดวงหน้าหวานจนแดงและร้อนจัดไปหมด อีกทั้งยังรู้สึกระคายเคืองเมื่อไรเคราแข็งๆ ครูดกับผิว

ลูเซียโนยอมยุติการรุกราน มองสบประสานกับดวงตาคู่งามอย่างลึกซึ้งช่อดาหลาเป็นคนที่มีดวงตาสวยมาก ทั้งกลมโตและหวานซึ้ง ล้อมด้วยแพขนตางอนยาว เวลามองสบแล้วรู้สึกเหมือนถูกสะกดให้ลุ่มหลง จากเดิมที่หลงจนหัวปักหัวปำจนแทบบ้าแล้ว

หอมนิดหอมหน่อยทำเป็นบ่น

เขาแสร้งว่าแล้วหอมแก้มนุ่มแรงๆ อีกครั้งอย่างกลั่นแกล้ง แล้วยิ้มด้วยสีหน้ากรุ้มกริ่ม ลูเซียโนชอบช่อดาหลาในยามที่เขินอายมากที่สุด เพราะช่างชวนให้หลงใหลเหลือเกิน

ไม่หน่อยนะคะ แก้มดาหลาเป็นรอยหมดแล้วมั้ง

หญิงสาวยกมือบอบบางขึ้นกุมกอบแก้มเพื่อป้องกันการรังแกจากเรียวปากร้อนรุ่ม มองเขาอย่างค้อนๆ ที่หอมเอาๆ เหมือนคนไม่เคยหอม ทั้งที่ก็หอมแก้มเธออยู่ทุกเวลาที่อยู่ใกล้

เป็นรอยเพราะฉันไม่เป็นไร แต่ห้ามให้เป็นรอยเพราะผู้ชายอื่นเด็ดขาด สองแก้มนี้ฉันหวง

ลูเซียโนว่าพลางใช้ท่อนแขนแกร่งเกี่ยวเอวบางเข้ามาแนบชิดกาย ใช้หลังมือไล้กับแก้มเนียนแดงสุกปลั่งเบาๆ แสดงออกอย่างชัดเจนว่าหวงและไม่ได้หวงแค่แก้มเท่านั้น แต่หวงไปทั้งตัว

ช่อดาหลาย่นจมูกใส่แล้วมองค้อนใส่อย่างน่ารัก ก่อนเอ่ยออกมาเสียงใสอย่างก่อกวนอารมณ์ของเขา

แต่ก็มีผู้ชายคนอื่นหอมอยู่นะคะ ดาหลาห้ามเขาไม่ได้ซะด้วยสิ เธออมยิ้ม แล้วทำเป็นลอยหน้าลอยตาใส่

ใคร!? 

คนขี้หวงถามเสียงห้วนอย่างเอาเรื่อง ดวงตาคมวาววับขึ้นทันควันนั้นมองคนตรงหน้าอย่างคาดคั้น แค่ได้รับรู้ว่ามีใครอื่นได้เชยชมแก้มนวล ก็รู้สึกไม่พอใจ

ลูซิเฟอร์ไงคะ 

ช่อดาหลามองเขาด้วยแววตาใสซื่อหลังจากที่ได้แกล้งให้เดือดดาลได้สำเร็จ ลูซิเฟอร์น่ะทำมากกว่าหอมด้วยซ้ำ เพราะมันชอบเลียแก้มเธอมาก

สีหน้าของลูเซียโนเปลี่ยนไปทันควัน ดวงตาคมดุมองเมื่อรู้ว่าโดนคนตัวเล็กแกล้งเข้าให้เสียแล้ว แสบจริงนะแม่คุณ ชอบนักล่ะแกล้งให้ผัวโมโหเนี่ย

ยกเว้นมันตัวหนึ่งก็ได้ ถึงฉันจะไม่ชอบเท่าไรก็ตามเถอะ ว่าเสียงขุ่นอย่างเก็บอาการ แล้วปล่อยร่างอ้อนแอ้นให้เป็นอิสระ

หาชุดให้ฉันหน่อย จะรีบออกไปทำงานแล้ว

ช่อดาหลามองหน้าคนที่บอกว่ารีบ แต่ก่อนหน้านั้นเขายังเอ่อระเหยรังแกแก้มของเธออยู่เลยนะ รีบอะไรกัน คนหื่นจอมเจ้าเล่ห์

ทำไมไม่หาเองล่ะคะ 

มองหน้าเขาพลางทำหน้างอง้ำ ช่อดาหลานึกแปลกใจว่าเธอเป็นผู้หญิงชั่วคราวของเขาหรือเป็นภรรยากันแน่ ต้องคอยปรนนิบัติดูแลตั้งแต่ตื่นนอนจนกระทั่งเข้านอนเลย หรือกะจะใช้ให้คุ้มกับเงินจำนวนมหาศาลที่จ่ายมา

มีเมียแล้วก็ให้เมียหาให้สิ เร็วเข้า ถ้าฉันเปลี่ยนใจไม่ไปทำงาน เธออาจจะไม่ได้ลงจากห้องนะ

ลูเซียโนบอกหน้าตายพร้อมทั้งน้ำเสียงกรุ้มกริ่มมีเลศนัยในตอนท้าย มองคนตัวเล็กด้วยแววตาวาววับอย่างสื่อความหมาย ทำเอาช่อดาหลาไม่กล้าแม้แต่จะเปิดปากโต้เถียง รีบเตรียมชุดทำงานให้คนจอมบงการโดยพลัน

ฉันโอนเงินเข้าบัญชีให้แล้วนะ พรุ่งนี้ต้องไปต่างประเทศหลายวัน กลัวจะลืม

ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นขณะโอบเอวคอดเล็กเดินออกมาจากห้องนอนด้วยกันเพื่อลงไปรับประทานมื้อเช้า พลางจรดจุมพิตที่ขมับนิ่มเบาๆ ลูเซียโนจะโอนเงินเข้าบัญชีให้ช่อดาหลาทุกวันสุดท้ายของสัปดาห์ แต่สัปดาห์นี้ต้องเดินทางไปติดต่อธุรกิจที่ต่างประเทศเลยโอนไว้ให้ก่อน ซึ่งเขาก็ไม่เคยโอนตามจำนวนที่หญิงสาวต้องการเลยสักครั้ง แต่โอนให้มากกว่านั้นเสมอ

ขอบคุณค่ะ 

เธอรับคำเสียงแผ่ว สีหน้าถูกปรับเปลี่ยนเป็นราบเรียบในทันที พอเขาพูดถึงเรื่องเงินก็ทำให้รู้สึกเจ็บแปลบปลาบในใจอย่างบอกไม่ถูก เพราะไม่ต่างจากการตอกย้ำเลยว่าช่อดาหลาเข้ามาอยู่ที่วิลล่าแห่งนี้ในฐานะอะไร

 

ช่อดาหลายิ้มแก้มปริที่ได้รับสายจากบิดา ซึ่งนานๆ ครั้งคุณวิริยะจะมีเวลาว่างโทร.มาหา ปกติจะมีแต่คุณชมนาดที่โทร.มาแทบทุกวัน เพราะบิดานั้นงานยุ่งอยู่ตลอดเวลา ทำให้ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไรนัก แต่เธอก็ได้ฝากความคิดถึงผ่านมารดาไปให้ท่านเสมอ

ดาหลาดีใจที่คุณพ่อโทร.หาค่ะ คิดถึงคุณพ่อที่สุดเลยค่ะ 

น้ำเสียงของช่อดาหลานั้นสดใสอย่างเห็นได้ชัดเจน เธอนั่งอยู่บนชิงช้าแขวนในสวนโดนมีมาธาร์คอยดูแลไม่ห่าง อีกฝ่ายระบายยิ้มบางๆ เหมือนเห็นนายสาวมีสีหน้าเกลื่อนไปด้วยความสุข

ดาหลาของพ่อสบายดีนะลูก ขาดเหลืออะไรหรือเปล่า

คุณวิริยะถามอย่างอาทร นานแล้วที่ไม่ได้คุยกับลูกสาวเลยเพราะมัวแต่ยุ่งอยู่กับงาน ได้รับคำคิดถึงที่ยายตัวเล็กฝากมากับภรรยา ทำให้อดรู้สึกผิดไม่ได้ที่ละเลยลูกไป ไม่ค่อยมีเวลาว่างโทร.ถามไถ่เลย

ดาหลาสบายดีค่ะ ไม่ขาดเหลืออะไรสักนิดเดียวเลย ช่อดาหลาคลี่ยิ้มอ่อนหวาน สิ่งที่ขาดสำหรับเธอคงมีแค่อ้อมแขนของบิดาและมารดาเท่านั้นแหละ

ถ้าขาดเหลืออะไรบอกพ่อได้เสมอนะลูก

ขอบคุณค่ะคุณพ่อ ดาหลารักคุณพ่อที่สุดเลยค่ะ

หญิงสาวยิ้มอย่างซาบซึ้งใจ ตั้งแต่เล็กจนโตเธอและพี่สาวได้รับแต่สิ่งดีๆ จากบิดามารดาเสมอ ทั้งสองเกิดมาบนความเพียบพร้อม ท่ามกลางความรักและความอบอุ่นของคุณวิริยะและคุณชมนาด จึงไม่เคยรู้สึกขาดเลยสักครั้ง ในทางกลับกันกลับคิดว่ามากไปเสียด้วยซ้ำกับสิ่งที่ท่านทั้งสองมอบให้เสมอมา

แล้วได้เจอพี่ริคบ้างหรือเปล่า ท่านถามถึงลูกชายของเพื่อนสนิทที่คอยดูแลช่อดาหลาเสมอตั้งแต่ลูกสาวไปอยู่ที่อิตาลี  

ไม่ได้เจอเลยค่ะ พี่ริคงานยุ่งตลอดเลย แต่ก็โทร.มาหาดาหลาบ่อยอยู่นะคะ

จะว่าไปเธอไม่ได้เจอริคคาโดมานานเท่าไรแล้วนะ ช่อดาหลาก็จำไม่ค่อยได้เช่นกัน เนื่องจากอีกฝ่ายนั้นยุ่งอยู่กับงานตลอด เพราะมีธุรกิจหลากหลายให้ต้องดูแล แต่ก็ยังโทร.มาหาและฝากความคิดถึงพร้อมกับความห่วงใยให้กับเธอเสมอ

สงสัยพี่เขาจะยุ่งมากจริงๆ และ แล้วดาหลาของพ่อจะว่างกลับมาเมืองไทยเมื่อไรล่ะลูก หนูไม่ได้กลับบ้านนานแล้วนะ

คนเป็นบิดาทวงถามเพราะไม่ได้กอดลูกสาวคนเล็กนานแล้ว ปกติช่อดาหลาจะกลับเมืองไทยปีละสองครั้ง แต่ปีนี้ยังไม่ได้กลับมาให้กอดให้ชื่นใจเลย ยังดีที่ช่อมาลีที่ออกเรือนไปแล้วพาหลานชายมาเยี่ยมบ่อยๆ เลยทำให้สองตายายคลายเหงาได้บ้าง

ช่อดาหลาระบายยิ้มกับคำพูดของบิดาสุดที่รัก เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างครุ่นคิดถึงระยะเวลาที่เหลือของการเป็นผู้หญิงของลูเซียโน

ไม่เกินสามเดือนดาหลาจะกลับบ้านไปหาคุณพ่อคุณแม่แน่นอนค่ะ

พ่อจะรอหนูนะลูก

คุณวิริยะยิ้ม น้ำตาก็เริ่มคลอด้วยความดีใจที่ลูกบอกจะกลับมาหา อยากกอดช่อดาหลาเหลือเกิน อยากให้ลูกสาวกลับมาอยู่ที่บ้าน ไม่ต้องไปทำงานไกลๆ อีก เพราะท่านสามารถเลี้ยงดูลูกให้อยู่อย่างสุขสบายโดยไม่ต้องออกไปทำงานให้เหนื่อย พอลูกไปอยู่ไกลๆ ใจมันก็มีแต่ความห่วงและผะวงตลอด คุณวิริยะเคยให้ภรรยาลองเกลี้ยกล่อมช่อดาหลาให้กลับมาอยู่ที่บ้าน แต่ลูกสาวก็บอกอยากขอเวลาหาประสบการณ์ชีวิตอีกสักนิด ท่านก็เลยต้องยอมตามใจ



คุณลูซจะเจ้าเล่ห์ติดเมียมากเกินไปแล้วนะคะ เอะอะกอด เอะอะหอมฟอดๆ ตลอดๆๆ น้องวางแผนจะกลับไทยละ พี่จะว่าไงนะ หุหุ

อ่านแล้วฝากเม้นๆ ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

527 ความคิดเห็น

  1. #438 ดาดานี (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 19:36
    ตายแน่คนหลงเมีย
    #438
    0
  2. #437 K5599 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 17:58
    รักเมียหวงเมีย
    #437
    0
  3. #436 aemly (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 10:48
    เจ้าเล่ห์ตลอดๆคะพี่ขา
    #436
    0
  4. #435 PaweenaPhakphum (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 10:42
    อิจ จังคู่นี้
    #435
    0
  5. #434 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 10:00
    ถ้ายังปากแข็งเมียหนีแน่ๆ
    #434
    0
  6. #433 dokao (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 09:33
    รอคร่าาาา
    #433
    0
  7. #431 pairin4810 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 08:58
    ป๋าจะห่างเมียได้กี่วันเชียวหลงเมียขนาดนั้น
    #431
    0
  8. #430 pookpook502 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 08:51
    ดาหลาอยากกลับบ้ารป๋าจะว่าไงเนีย
    #430
    0
  9. #429 Jvar J. (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 08:38
    ถ้าเฮียรู้นะ หัวร้อนแน่
    #429
    0