แมงละเมอ (Yaoi)

ตอนที่ 7 : บทที่ 2 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 653
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    3 พ.ย. 62

“หลอดนีออน?” ผมงง

ไอ้ก่องทำเหมือนจะกลอกตา “อนล วิดวะ”

เพราะผมยังงงอีก มันเลยถอนหายใจขุ่น “เข้าห้องน้ำไปด้วยกันขนาดนั้น มึงยังไม่รู้จักชื่อกันอีกเหรอวะ ไวไฟชิบหาย!

คิดตามที่มันบอกเลยเพิ่งเข้าใจ คนหล่อคนนั้นชื่ออนลนี่เอง...

“ไวไฟอะไรของมึง กูเดินชนเสื้อเขาเปรอะ เลยต้องไปช่วยเขาทำความสะอาด”

“อย่างนี้นี่เอง” หน้าดุมีอันยิ้มได้ “แทนที่จะบอกกูตั้งแต่ตอนนั้น ช่วยคนละไม้ละมือจะได้เสร็จเร็วๆ”

“กูทำคนเดียวได้” ใครอยากยุ่งกับมึงนักวะ “แล้วตอนนั้น มึงเองต่างหากที่แจ้นออกไปก่อน”

ตอนกลางวัน พอเห็นผมกับผู้ชายตัวขาวเหมือนหลอดนีออน – อนล – อยู่ในสภาพนั้น ไอ้ก่องอ้าปากค้าง แล้วไม่ว่าจะเข้าห้องน้ำมาเพราะธุระอะไร มันก็รีบหมุนตัวกลับออกไปพร้อมกระแทกประตูดังเปรี้ยง!

อนลหน้านิ่วกว่าเดิม ทวนชื่อที่ผมเรียกเพื่อน ก่อง?’ แล้วเสมาถามผม ก่องคณะบัญชีรึเปล่า

ชะ...ใช่

อย่างนั้นน่ะนะ ตัวเก็งเดือนคณะบัญชี

หืม?’

อย่าบอกนะ ว่ารู้จักกันแต่ไม่รู้เรื่องนี้ คนตัวขาวจ้องผมอย่างไม่เชื่อ

ม่ะ...ไม่รู้ อันที่จริง ผมเองก็ไม่อยากจะเชื่อมากกว่า อย่างไอ้ก่องเนี่ยนะ ตัวเก็งเดือน

ไม่ใช่มันหล่อไม่พอ เดี๋ยวนี้ไอ้ก่องหล่อขึ้นทุกวันทั้งที่อยู่ห้องเดียวกันผมก็ไม่เห็นมันบำรุงอะไร ท่าทางกีฬากับนิสัยชอบหลับเป็นตายกรนเสียงดังจะเป็นยาขนานวิเศษสำหรับมัน แต่ก็นั่นละ กีฬา กับหลับ นอกจากนั้นมันแทบไม่ไปร่วมทำอะไรกับชาวบ้านเขาเลย รุ่นพี่ขอความร่วมมือแต่ละทีก็กระบิดกระบวนจนพวกนั้นต้องมาขอให้ผมช่วยโน้มน้าว แล้วยังกับแกล้ง พอเห็นว่าผมจะต้องเป็นคนโน้มน้าว ไอ้ก่องก็ยิ่งปฏิเสธใครต่อใครดะ เพื่อให้งานเข้าผมแทน ต้องมาคอยง้องอนมันอยู่ร่ำไป

ใครจะอยากเอาคนแบบนี้เป็นตัวแทนคณะวะ!

ทึ่ม!’ อนลกริ้วใส่ผม แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ทำให้ความดูดีของเจ้าตัวลดลงเลย

เมื่อเห็นผมยังมองแบบถูกตรึงสายตาไว้ที่ตัวเอง หมอนั่นชี้นิ้ว ทำความสะอาดเสื้อฉันซะ เอาให้สะอาดล่ะ

คะ...ครับ

อนลถอยห่างไปยืนกอดอก ผมรีบหันหาอ่างล้างแล้วก้มลงขยี้เสื้อผ่านน้ำ

แม้แต่เสื้อก็ยังใช้ผ้าเนื้อดี ทั้งนุ่มทั้งหอม -- ใช่แล้ว เป็นกลิ่นของเจ้าตัวตอนที่ยืนชิดกับผมก่อนหน้านี้นั่นเอง

ได้แตะเสื้อ แล้วก็ได้สัมผัสถูกหน้าท้องของเขาผ่านเสื้อเมื่อครู่ อดไม่ได้ที่จะอยากรู้ว่า ผิวละเอียดขาวของเขาจะนุ่มขนาดไหนนะ

แค่คิดแบบนั้น สัมผัสเมื่อครู่ก็จู่โจมกลับมา ตอนที่อนลบังคับผมอยู่แทบประชิดเขา จะเรียกว่าอ้อมแขนของเขาได้มั้ยนะ ก็ในเมื่อเขาใช้แขนยาวๆ และแข็งแรงนั้นพาดไว้เกือบรอบตัวผมเลยนี่นา ใบหน้าดุดันของเขาก้มลงมา ใกล้จนได้กลิ่นอ่อนละมุนของเรือนร่างนั้น

ช่วยไม่ได้เลยที่คนติดละคร และบ้านิยายอย่างผมจะเผลอจินตนาการต่อไปว่านี่คือฉากในละคร ซีรี่ส์ หรือนิยายรักสักเรื่อง นี่น่าจะเป็นฉากหวือหวาที่ดูแล้วแทบจะต้องเอาหมอนอุดปากตัวเอง พระเอกหล่อเถื่อนกับนางเอกหรือนายเอกบอบบางสักเรื่อง ก๊งๆ และไร้ความพิเศษใดๆ แบบผม แต่...ในระยะใกล้กันแค่นั้น เขาจะสัมผัสได้ถึงมัน ความเป็นผมที่ไม่เหมือนใคร เสน่ห์บางอย่าง ความน่ารักที่ผมไม่คิดว่าตัวเองจะมี

แค่คิด ผมก็ลอบยิ้มให้ตัวเองขึ้นมาเฉยๆ

มือที่ขยี้เสื้อเริ่มทิ้งน้ำหนักมือเพราะแรงบิดเขิน ผมลอบช้อนสายตามองอนลผ่านบานกระจกเงา เจ้าตัวกำลังหยิบมือถือขึ้นมากดเล่น ไม่รู้กำลังดูอะไร ใบหน้าปั้นปึ่งกลับฉายยิ้มสวย จะว่าสวยกว่าตอนบึ้งก็บอกลำบาก เอาเป็นดูดีไปคนละอย่างก็แล้วกัน

บางที...เขาอาจจะแอบถ่ายรูปเราก็ได้นะ

พอจินตนาการอย่างนั้นแล้วผมก็ถึงกับหุบยิ้มไม่ได้ พอเปิดตาขึ้นมาอีกที ก็ดึงโฟกัสจากร่างอนลมาสำรวจตัวเอง

ดูซี ถึงจะอ้วนไปนิด – คือ จริงๆ ก็ไม่ถึงกับนิด แต่ผมก็ยังอยู่ในเกณฑ์ที่อาจจะเรียกว่ายังพอน่ารักได้นะ ผมสูง 163 เซนติเมตร แต่น้ำหนักที่ชั่งเมื่อเช้าแตะ 68 กิโลกรัม รูปร่างโดยไม่รวมไม่ถึงกับใหญ่ แต่พุงยุ้ย –- ไม่! ต้องไม่ใช้คำนี้ เพราะเป็นคำที่ไอ้ก่องใช้แซวผม! เอาเป็นว่าพุงกลมๆ แก้มออก เหนียงก็มีนิดหน่อย หน้าอกเริ่มห้อย แล้วก็สะโพกใหญ่จนขาเบียด

แต่! ดูสิ มองดีๆ ผมก็มีดวงตากลมโตใสบริสุทธิ์ยังกะลูกแก้ว ตาสองชั้นและขนตายาว ไม่ถึงกับงอนหนา แต่มันก็ทำให้ดวงตาของผมหวานเชื่อมอยู่พอสมควร มีคนว่าคิ้วผมอยู่สูงไปนิด แต่ที่จริง มันทำให้ผมดูคล้ายเด็กน้อยที่กำลังเลิกคิ้วงงงวยด้วยความตื่นใจโลก จมูกโด่งกำลังพอดี ปากเล็ก แต่มีริมฝีปากอิ่มดูจิ้มลิ้ม ไม่ถึงกับเป็นสีชมพูหรอก เพราะผมก็เป็นคนผิวสองสีธรรมดา แต่ว่ามันก็ดู...ดูน่าจุ๊บอยู่เหมือนกันนะ!

บางทีอนลอาจจะรู้สึกว่า ไอ้ตัวกลมนี่มันดูน่ารักดี แล้วเดี๋ยวนิยายเรื่องนี้ก็จะแฟลชแบ็กให้เห็นว่าที่แท้เป็นแผนของเจ้าตัว ทำเป็นเดินเอาถาดอาหารมาให้ผมชนเล่น เพื่อจะหาข้ออ้างบังคับผมเป็นเบ๊เหมือนนายเอกผู้น่าสงสารในนิยาย เวลาแบบนี้มันโรแมนติกชะมัด!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

114 ความคิดเห็น

  1. #33 你我 (@oniisanrabbit) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 14:53

    เเอาละเข้าสู้ช่ววมโนเต็มรูปแบบ หนูตื่นน

    #33
    0
  2. #9 onepenn (@onepenn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 21:09
    สนุกดีค่ะไรท์ ยังไงจะติดตามต่อไปนะคะ
    ขอบคุณค่ะไรท์
    ไรท์สู้ สู้
    #9
    1
    • #9-1 เซียงจา (@prnut) (จากตอนที่ 7)
      3 พฤศจิกายน 2562 / 10:18
      ขอบคุณครับ ดีใจที่อ่านสนุกครับ ^^
      #9-1
  3. #8 ป็อกกี้ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 14:37

    555วันนี้ผมมาก่อนคุณวันเพ็ญ เป็นอะไรที่ภูมิใจมาก. ส่วนนิยายของไรท์ผมยังยืนยัน ผมทีมก่อง

    #8
    2
    • #8-1 onepenn (@onepenn) (จากตอนที่ 7)
      2 พฤศจิกายน 2562 / 21:08
      555+++ ทีมก่องเหมือนกันค่ะ
      อ่านให้สนุกนะคะ
      #8-1
    • #8-2 เซียงจา (@prnut) (จากตอนที่ 7)
      3 พฤศจิกายน 2562 / 10:18
      ช่วงนี้ก่องคะแนนนำเนอะ
      #8-2