แมงละเมอ (Yaoi)

ตอนที่ 6 : บทที่ 2 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 597
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    3 พ.ย. 62

-2-

 

ห้องพักในหอนักศึกษามีขนาดกว้างพอสมควร เมื่อก้าวเข้ามาจะพบตู้เสื้อผ้าและห้องน้ำขนานกันเข้ามา ด้านในสุดจึงเป็นห้องนอน เตียงเดี่ยวแยกกัน อันที่จริงถ้าดันชิดจะเหลือพื้นที่มากพอสำหรับนั่งเล่น – ซึ่งแน่นอน ผมจงใจทิ้งไว้ห่างทั้งที่รูมเมทเคยเปรยๆ ด้านปลายเตียงมีเคาน์เตอร์ยาวต่างโต๊ะ เราจัดที่นั่งคนละมุม ไอ้ก่องอยู่ด้านใน ขณะที่ผมอยู่มุมติดกับระเบียง พื้นที่ระหว่างเราไม่ได้แบ่งกันครึ่งๆ ค่าที่ไอ้ก่องวางของเกะกะจนกินที่ไปหมด เวลามันนั่ง ต้องเขยิบมานั่งใกล้ๆ ผมทุกที ผมไล่ให้มันเก็บของเท่าไหร่ก็ไม่เก็บ ครั้นเก็บให้มันได้วันเดียว วันต่อมาทุกอย่างก็เละเหมือนเดิม สุดท้ายเวลานั่งทำการบ้านทีไรจึงต้องตัวติดกันทุกที พอผมบ่น มันจะขำ ทำหน้ากวนตีน – หรือจริงๆ หน้ากวนตีนคือหน้าที่แท้จริงของมันก็ไม่รู้ – บอกว่า

มึงมีปัญหาเหี้ยไรนัก นั่งใกล้กูแล้วใจสั่นรึไง

กูใจสั่นกว่าเดิมเพราะมึงชอบพูดยังงี้แหละ

กูอ้วน!’ ถึงจะหัวไม่ไวนัก แต่ผมก็พอจะหาทางเอาตัวรอดจากสถานการณ์นั้นได้ นั่งใกล้มึงแล้วกูอึดอัด ร้อนด้วย

แทนที่จะขยับห่าง มันเอื้อมมือไปหยิบรีโมทมาปรับแอร์ ยีบสามองศา ถ้ามึงร้อนอีก แสดงว่ามึงไม่ใช่หมู แต่ที่เห็นอ้วนๆ น่ะเป็นเพนกวิน ต้องไปอยู่ขั้วโลกแล้ว

เชี่ยไรผมต้องมาติดอยู่กับคนแบบนี้วะเนี่ย

ไม่ต้องทำหน้ากระฟัดกระเฟียดเป็นผู้หญิงหรอก มันหัวเราะใส่ผมอีก กูล้อเล่น มึงก็แค่อวบๆ มีพุงยุ้ยๆ ว่าพลางจิ้มนิ้วลงบนพุงผม เนี่ย น่ากอดเหมือนตุ๊กตาที่บ้าน

ตุ๊กตาพ่อม ผมขยับเก้าอี้ห่างอีกจนแทบจนชนประตูกระจกออกไประเบียง

พ่อกูไม่ได้เล่นตุ๊กตา

กูด่ามึงเฉยๆ ผมพึมพำ

มันยิ่งขำ แกล้งขยับเก้าอี้ใกล้เข้ามาอีก พอผมทำหน้านิ่วใส่ มันก็ทำทีหันออกไปมองข้างนอกระเบียง

นกมันมาทำรังด้วยว่ะ

หืม?’ ผมหันตามมัน ลืมเรื่องเดิมอย่างพวกสมาธิสั้น แถมถูกจูงใจง่าย

จริงด้วยแฮะ...

ห้องพักของเราอยู่บนชั้นสาม ความสูงของมันอยู่ในระดับเดียวกับกิ่งก้านของต้นไม้ข้างนอก เด็กในเมืองอย่างผมยากจะบอกว่ามันคือต้นอะไร รู้แต่ว่ามันสูงใหญ่และให้ร่มใบครึ้มเสมอ ใต้กิ่งที่กางเข้ามาเหนือระเบียง ตอนนี้มีนกตัวหนึ่งคาบเศษใบไม้และหญ้าแห้งมาสานเป็นรัง อีกไม่ช้าคงสร้างครอบครัวใหม่ เราอาจได้ยินเสียงมันปลุกในทุกเช้า ดีจังเลยแฮะ--

ความคิดสะดุดเพราะจู่ๆ รู้สึกมีอะไรมาเขี่ยไหล่ เมื่อหันไปปรากฏว่า ไอ้ก่องสาระแนเอาคางมาวางบนไหล่ผมซะอย่างนั้น

เพลินเลยนะมึง!

มึงกระตุกไหล่ออก หันมันเลยร่วงลงไปกระแทกพนักเก้าอี้ โอ๊ย!’

สาสม!’

มึงใจร้ายมากนะ ถ้ากูคางแตกขึ้นมาจะทำไง

อย่างมึงไม่แตกง่ายๆ หรอก

ลองแล้วเหรอถึงรู้ว่าไม่แตกง่ายๆ อะ

อะไรของมึง

อึดไง

เพราะผมยังทำหน้างง ไอ้ก่องเลยถอนหายใจ ตบบ่า เออๆ มึงมันใสๆ

กูแกล้งงงไปอย่างนั้นแหละ หนอย!’

มันเลิกคิ้วอย่างจะรอฟังคำอธิบาย

มึงแกล้งหลอกด่าว่าตัวเองหน้าหนา เพื่อให้กูแก้ต่างให้ใช่มั้ยล่ะ กูไม่หลงกลหรอก

จ้า ฉลาดมาก ฉลาดที่สุด มันยกมือมาหยิกแก้มผมหนึ่งที ผมสลัดหน้าเอามือมันออกแทบไม่ทัน

ตอนนี้ไอ้คนฉลาดกว่าผมนั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียง พอได้ยินเสียงประตูห้องเปิด มันก็ลดหนังสือในมือลงมองมาที่ผม ราวกับว่าตั้งแต่จบคลาสสุดท้ายของวันนี้ มันก็แจ้นกลับมาที่นี่เพื่อรอสอบปากคำ

“ตกลงมันเกิดอะไรขึ้น”

“อะไร” ผมถอดรองเท้าก้าวเข้ามาวางกระเป๋าที่เคาน์เตอร์เขียนหนังสือ – แน่นอน อย่างเรียบร้อยกว่ากระเป๋าของไอ้ก่อง

“เรื่องในห้องน้ำกับไอ้หลอดนีออนตอนกลางวันน่ะ” มันถามเสียงดุ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

108 ความคิดเห็น

  1. #32 你我 (@oniisanrabbit) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 14:50

    รรู้ตัวพระเอกแล้วววว ขำความหลอดนีออน

    #32
    0
  2. #7 นักอ่านคนที่สาม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 19:04

    ไรท์เราชอบตัดจบให้ต้องตามต่อมาก. คุณวันเพ็ญจะต้องตั้งสติในการฟินดีๆนะครับ. พรุ่งนี้ผมต่อให้คุณวันเพ็ญก่อนเลย. เพราะพรุ่งนี้ผมน่าจะยาว ขอบคุณมากนะครับไรท์สู้ๆนะครับและผมได้เลือกทีมแล้ว #ทีมก่อง


    เรียกผมว่าป็อกกี้ก็ได้ครับ. สู้ๆครับ

    #7
    1
    • #7-1 prnut (@prnut) (จากตอนที่ 6)
      2 พฤศจิกายน 2562 / 10:47
      ตัดแบบให้ไม่น่าเบื่อ แหะๆ ^^"
      #7-1
  3. #6 onepenn (@onepenn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 11:14
    พระเอกมีความเนียนในการเกาะแกะนะคะ น่ารักดีค่ะ ชอบมาก
    ขอบคุณค่ะ ไรท์
    @ นักอ่านคนที่สาม ขอให้สนุกในการอ่านเหมือนกันนะคะ
    ขอตัวไปฟินนนน...ก่อนนะคะ
    #6
    2
    • #6-1 นักอ่านคนที่สาม (จากตอนที่ 6)
      1 พฤศจิกายน 2562 / 18:48
      กำลังตามไปครับ อยากรู้นักไรท์ดักอะไรเราไว้
      #6-1
    • #6-2 prnut (@prnut) (จากตอนที่ 6)
      2 พฤศจิกายน 2562 / 10:47
      ตอนใหม่อ่านแล้วอาจจะรู้สึกว่า นังเม่าเองก็ไม่เบาครับ 555
      #6-2