องค์หญิงอันดับหนึ่ง

ตอนที่ 8 : เรื่องราวที่เคยเกิดขึ้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,866
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 523 ครั้ง
    8 ส.ค. 63

 

         *******************************************


กลางดึก เสี่ยวผิงไม่ได้พักผ่อนตามที่ท่านหมอฝูบอก นางกำลังกังวลด้วยกลัวว่าหญิงสาวจะตื่นขึ้นมากลางดึก เสี่ยวผิงจึงฝืนเบิกตาเฝ้ามองราวกับกลัวคนบนเตียงจะหายไป

ยามโฉ่ว* 

ร่างบนเตียงก็ขยับ เสี่ยวผิงผุดลุกขึ้นสายตาจับจ้องปฏิกิริยาของคนบนเตียงไม่กระพริบ ร่างบอบบางขยับตัวสองครั้ง ดวงตาที่ปิดสนิท กระพริบขึ้นถี่ๆ ในห้องมีเพียงแสงสว่างเล็กน้อยจากเทียนแท่งน้อยๆที่เสี่ยวผิงจุดทิ้งไว้ 

‘นาง’ มองรอบๆตัวเองก่อนจะเห็นหญิงสาวแปลกหน้าที่กระพริบตาปริบๆมองนางอยู่

“ท่านตื่นแล้วหรือเจ้าคะ”เสี่ยวผิงไม่กล้าเรียกนางว่าคุณหนู สาวใช้ตัวน้อยกำลังกังวลว่าหญิงสาวจะจดจำสิ่งใดได้หรือไม่

“เจ้าชื่ออะไร?”

“ข้า...บ่าวชื่อเสี่ยวผิงเจ้าค่ะ” 

“แล้วข้าเล่า ข้าชื่ออันใด?”นางชี้มือเข้าหาตนเองอย่างงงๆ นางลืมตาตื่นขึ้นมาพบกับความทรงจำที่ว่างเปล่า นางจดจำสิ่งใดไม่ได้เลย แม้กระทั่งครอบครัว 

“ท่านจดจำสิ่งใดไม่ได้เลยหรือเจ้าคะ”เสี่ยวผิงทำหน้าตกใจ หากแต่ภายในใจกำลังกรีดร้องดีใจอย่างบ้าคลั่ง 

นางจะป้อนตัวตนของคุณหนูเข้าไป หญิงสาวนางนี้ต้องเป็นอันลู่เท่านั้น นางจึงจะปกป้องได้ 

“ข้าจำไม่ได้ แต่ข้าแน่ใจว่าข้าไม่ใช่คนที่นี่ ยิ่งไม่ใช่นายของเจ้า เพราะข้าไม่มีความผูกพันกับเจ้า”หญิงสาวบอกตามตรง เสี่ยวผิงชะงัก นางหยุดคิดแวบหนึ่งก่อนจะตัดสินใจเล่าความจริงให้คนตรงหน้าฟัง โดยข้ามส่วนสำคัญไปจนหมด

“ข้าจะเล่าทุกเรื่องให้ท่านฟังเจ้าค่ะ ข้าพบท่านที่ชายป่า ข้าช่วยท่านเอาไว้เดิมที ข้าอาศัยอยู่ที่นี่กับคุณหนู หากแต่คุณหนูของข้านางเสียไปเมื่อเจ็ดวันที่แล้วเจ้าค่ะ วันนี้ข้าไปทำความสะอาดหลุมศพของนาง แล้วพบท่านพอดี ข้าจึงช่วยท่านเอาไว้“

“ขอบใจเจ้า”

“หากท่านจำสิ่งใดไม่ได้ ข้าขอร้องท่านได้หรือไม่เจ้าคะ”

“เจ้าเป็นผู้มีพระคุณของข้า มีสิ่งใดให้ต้องเกรงใจกัน บอกมาเถอะ”นางยิ้มน้อยๆไม่ได้ถือตัว แต่รัศมีของนางที่เปล่งประกายออกมา หาใช่คนธรรมดาที่มีได้ 

“ที่ข้าช่วยท่าน ข้ามีเหตุผล เพราะท่านมีใบหน้าคล้ายกับคุณหนูของข้า ข้าจึงอยากขอร้องท่าน ให้ท่านช่วยเป็นคุณหนูของข้าในระหว่างที่ท่านจดจำสิ่งใดไม่ได้ เมื่อใดที่ความทรงจำท่านกลับมา ท่านย่อมต้องปลอดภัยและท่านสามารถจากไปเพื่อค้นหาครอบครัวของท่าน”หญิงสาวบนเตียงครุ่นคิด 

“จะไม่มีผู้ใดรู้หรือว่าข้าไม่ใช่คุณหนูตัวจริงของเจ้า”

“ไม่เจ้าค่ะ เพราะข้ากับคุณหนูถูกขับไล่ให้มาอยู่ที่นี่ตั้งแต่สิบปีที่แล้ว ด้วยเหตุนี้ ผู้คนในเมืองหลวงย่อมไม่เคยเห็นใบหน้าของคุณหนู อีกอย่างท่านเองก็มีใบหน้าที่คล้ายนางถึงแปดส่วน แต่เพราะท่านงดงามกว่านางยิ่งนัก ข้ากังวลว่าหากมีข่าวลือออกไปอีกครั้ง คนพวกนั้นจะส่งคนมาทำร้ายท่าน”เสี่ยวผิงกำมือแน่นเมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้น

“เกิดสิ่งใดกับคุณหนูของเจ้า เล่าให้ข้าฟัง”

“เจ้าค่ะ แคว้นที่เราอยู่คือแคว้นหลี่ คุณหนูเป็นบุตรสาวคนรองของตระกูลอัน มารดาของนางแต่งเข้าเป็นฮูหยินเอก ตอนอายุสี่หนาว ฮูหยินเอกถูกพิษล้มป่วยอยู่สามเดือนก็จากคุณหนูไป ช่วงนั้นนายท่านยังคงเอ็นดูคุณหนู ไม่มีผู้ใดกล้ารังแก จนเมื่อเจ็ดหนาว เป็นช่วงอายุที่เด็กทุกคนในแคว้นจะได้รับการเรียกตัวเพื่อตรวจสอบหาพรสวรรค์  ตอนที่คุณหนูวัดพลังปราณ ลูกแก้วที่น่ารังเกียจลูกนั้นกับไรปฏิกิริยาตอบสนอง คุณหนูของข้ากลายเป็นผู้ไร้พรสวรรค์ ท่านคิดดูเถิดเจ้าค่ะ บุตรีท่านที่ปรึกษาราชการแผ่นดิน ต่ำแหน่งขุนนางพิเศษที่ถูกแต่งตั้งโดยฮ่องเต้ มีบุตรีเป็นสวะ ผู้ใดจะรับได้กัน ยิ่งผู้เป็นพี่สาวเป็นถึงผู้มีพรสวรรค์ นางก็ยิ่งถูกเปรียบเทียบ จนสุดท้ายนายท่านทนอับอายไม่ไหวจึงส่งคุณหนูมาอยู่ที่นี่โดยมีข้าติดตามมาดูแล ข้ากับคุณหนูมาอยู่ที่นี่ คนพวกนั้นไม่เคยมาเยี่ยม ไม่เคยเรียกคุณกลับไป ไม่แม้แต่ส่งเงินมา มีเพียงสินเดิมของฮูหยินที่คุณหนูทยอยให้ข้าเอาออกไปขายเพื่อนำเงินมาซื้ออาหารและข้าวของต่างๆ”เสี่ยวผิงเล่าไปดวงตาของนางก็วาวโรจน์ไปด้วยความโกรธแค้น 

“ไร้พลังปราณงั้นหรือ” หญิงสาวนิ่งไปก่อนจะยกแขนตนเองขึ้นมาสำรวจ นางพยายามสัมผัสหาจินตาน* ในร่าง แต่กับไม่พบกระแสพลังใดๆทั้งสิ้น

นางเองก็เป็นสวะเช่นนั้นหรือ! 

ไม่ถูกต้อง ! ถึงแม้นางจะจดจำสิ่งใดไม่ได้ แต่นางแน่ใจว่านางไม่ใช่ผู้ไร้พลังลมปราณ หรือจะเกี่ยวของกับความทรงจำที่หายไปของนาง 

“แล้วเกิดสิ่งใดขึ้น”นางปัดความคิดของตนทิ้งหันมาสนใจเรื่องราวตรงหน้า

“ข้ากับคุณหนูนับว่ามีความสุขดีแม้จะไม่ได้ใส่เสื้อผ้าแพงๆ กินอาหารดีๆ แต่พวกเราไม่ต้องถูกคนรังแก หากแต่เมื่อเดือนก่อน มีคนจากเมืองหลวงมาที่หมู่บ้านแห่งนี้ ข้ากับคุณหนูก็หาสมุนไพรไปขายในตลาดของหมูบ้านตามปกติ คุณหนูเองก็จะปกปิดใบหน้าตนเองทุกครั้งเวลาออกไปข้างนอก หากแต่วันนั้นคนกลุ่มนั้นไม่ระวังตนเองจึงชนคุณหนูเข้า ผ้าคลุมของนางจึงหล่น เปิดเผยใบหน้าของตนเองออกมาท่ามกลางผู้คนมากมาย ข้าไม่ได้ยกยอว่าคุณหนูงดงาม แต่ท่านดูใบหน้าตนเองเถิด ท่านสมควรเดาได้”เสี่ยวผิงส่งคันฉ่องสีทองเก่าๆให้นาง 

กระจกสีทองหม่นๆสะท้อนภาพโฉมงาม!

เป็นครั้งแรกที่นางเห็นใบหน้าตนเองถนัดตา หากคุณหนูที่เสี่ยวผิงกำลังเอ่ยถึงมีหน้าตาคล้ายนาง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยว่าผู้คนจะตกตะลึงแค่ไหน เมื่อเห็นโฉมงามในหมู่บ้านถิ่นธุรกันดาร 

“คนเมืองหลวงกลุ่มนั้น ถามนามคุณหนู ผู้ใดจะคาดคิด ว่าเมื่อคุณหนูบอกนามของตนออกไป เรื่องราวจะใหญ่โตขึ้น คนพวกนั้นรู้ตัวตนของคุณหนูทันที”

“เพราะเหตุใด”

“เพราะสกุลอันมีเพียงหนึ่งตระกูลเท่านั้นในแคว้นหลี่ และตระกูลอันมีบุตรสาวสองคน คนแรกคือคุณหนูใหญ่ นามอันลั่วเกิดจากฮูหยินรอง คนที่สองคือคุณหนูรอง นามอันลู่ เกิดจากฮูหยินใหญ่ ซึ่งก็คือคุณหนูของข้า”

“หากข้าคาดเดาไม่ผิด คนกลุ่มนั้นเมื่อกลับถึงเมืองหลวง คงไปเล่าถึงรูปโฉมของนางกระมัง”หญิงสาวคิดอย่างนึกรู้ 

“ท่านคาดเดาได้แม่นยำยิ่งนัก แน่นอนว่ามีคนชื่นชมก็ย่อมมีผู้คนริษยา ข้ารู้ว่าท่านเดาได้ว่าผู้ใดส่งคนมาทำลายรูปโฉมของคุณหนู”เสี่ยวผิงเจ็บปวดยิ่งนักเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่นางไม่สามารถช่วยเหลือคุณหนูของตนได้

“คุณหนูใหญ่ พี่สาวของนางใช่หรือไม่”แม้จะสิ้นความทรงจำ แต่เป็นเพราะเรื่องราวเหล่านี้สามารถคาดเดาได้ง่ายเกินไป

“ใช่เจ้าค่ะ คุณหนูถูกคนกรีดหน้าไม่พอ นางยังถูกทำร้ายร่างกายด้วยเพราะคุณหนูขัดขืน แต่ท่านก็รู้ว่าคุณหนูเป็นเพียงคนธรรมดา แต่พวกที่มาเป็นผู้ฝึกลมปราณ ร่างกายคุณหนูอ่อนแออยู่แล้ว ถูกกระทำเช่นนั้นเท่ากับพวกเขาต้องการเร่งวันตายให้คุณหนู และก็เป็นเช่นนั้นคุณหนูจากข้าไปแล้ว ฮืออออ”เล่าถึงตรงนี้เสี่ยวผิงก็อดกลั้นไม่ได้ นางร้องไห้ออกมาระบายความเจ็บปวดที่ตนได้รับ หญิงสาวจึงดึงร่างน้อยๆเข้ามาโอบกอด 

เพราะเหตุใดกัน คนๆหนึ่งถึงโชคร้ายถึงเพียงนี้!



******************************************

*ยามโฉ่ว (丑:chǒu) คือ 01.00 – 02.59 น.

**จินตาน กักเก็บพลังลมปราณ ในการฝึกลมปราณ หากไม่มีจินตานก็ฝึกลมปราณไม่ได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 523 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

898 ความคิดเห็น

  1. #127 Krise_Kimz (@Krise_Kimz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 22:21
    ยังไม่เข้าใจนิดๆอ่ะ ทำไมต้องให้สวมรอย คนเก่าก็โดนรังควานจนตาย ให้คนใหม่มาสวยรอยแทนเพื่อ?
    #127
    1
    • #127-1 AliceBrown (@AliceBrown) (จากตอนที่ 8)
      29 สิงหาคม 2563 / 23:23
      นั่นน่ะสิ ทำไมไม่แจ้งไปเลยว่าคุณหนูตัวจริงตายไปแล้ว ส่วนคนใหม่ยังไงก็มีตำแหน่งสูงกว่า ทำไมต้องให้ไปข้องเกี่ยวกับตระกูลนั้นอีก ทำแบบนี้เหมือนให้กลับเข้าไปสู่หนทางอันตรายอีกครั้ง
      #127-1
  2. #107 MeawMeaw31 (@MeawMeaw31) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 13:02

    ขอบคุณค่ะ
    #107
    0
  3. #59 13868 (@13868) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 20:29
    พัก*ผ่อน กังวล*
    #59
    0
  4. #7 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 00:03

    องค์หญิงสูญเสียความทรงจำและพลังปราณถูกผนึกไว้แน่เลย แต่ดีนะท่ีนางยอมเป็นอันลู่ให้เสี่ยวผิง หวังว่านางคงจะปลับไปตระกูลอันและช่วยแก้แคนให้แน่ แต่ปัญหาท่ียังไม่รู้คือนางจะต้องแต่งงาน ถ้ากลับไป รอดูกัน ว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป ขอบคุณค่ะ

    #7
    0