องค์หญิงอันดับหนึ่ง

ตอนที่ 5 : หญิงสาวปริศนา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,408
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 493 ครั้ง
    7 ส.ค. 63

             **************************************


สองวันต่อมา หน้าจวนตระกูลอัน

มีชายที่เป็นผู้ฝึกลมปราณกลุ่มหนึ่งยืนอยู่พวกเขากำลังรอเจ้าของจวน ชายกลุ่มนี้เป็นผู้ฝึกลมปราณในสำนักปฐพี ซึ่งเป็นสำนักลำดับต้นๆของแคว้นหลี่ ต่ำแหน่งในสำนักจะแบ่งออกเป็นหลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือรับจ้างคุ้มกัน ไม่ว่าจะเป็นสิ่งค้าหรือคน หากมีเงินก็สามารถจ้างคนในสำนักให้มาคุ้มกันได้ ยิ่งระดับผู้ฝึกพลังลมปราณสูง หมายถึงค่าจ้างก็สูงไปด้วย

อย่างกับกลุ่มนี้ ผู้นำกลุ่มมีชื่อว่า ลู่เช่ออวิ๋น เป็นชายวัยสามสิบปี เป็นผู้ฝึกลมปราณจักรพรรดิขั้นต้น และเขายังเป็นรองเจ้าสำนักปฐพีอีกด้วย

ส่วนคนอื่นก็อยู่ในระดับหลอมรวมขั้นกลางสามคนขั้นปลายสองคน พวกเขาได้รับจ้างจากคนตระกูลอันเมื่อสองวันที่แล้ว

ด้วยผู้ว่าจ้างระบุให้พวกเขาคุ้มกันระหว่างทางจากเมืองหลวงไปยังหมู่บ้านจี้ยวี๋ที่อยู่ในเมืองจินทางตอนใต้ของแค้นหลี่ ซึ่งเมืองจินเป็นเมืองขึ้นของแคว้นหลี่

แรกเริ่มเมืองจินเป็นหนึ่งในห้าหัวเมืองใหญ่ของแคว้นหลง แต่เมื่อยี่สิบปีก่อนเมืองจินเกิดโรคระบาด ประชาชนล้มตายเป็นจำนวนมาก แคว้นหลงเลยปิดตายเมืองจิน อดีตฮ่องเต้เเลเห็นโอกาส จึงมีราชโองการให้หมอหลวงเดินทางไปช่วยเหลือชาวบ้าน จนในที่สุดเมืองจินก็พ้นวิกฤติและตกอยู่ภายใต้อำนาจของอดีตฮ่องเต้

เมืองจินเป็นเมืองใหญ่ที่มีอันตรายล้อมรอบ

เพราะเมืองจินถูกโอบล้อมไปด้วยป่าและหุบเขาที่อันตราย เล่ากันว่า ในป่าพวกนั้น มีเพียงคนตายเท่านั้นที่ออกมาได้

เมืองจินเป็นศูนย์รวมของเหล่าชนชั้นสูง และชนชั้นกลาง รวมทั้งมีชนชั้นล่างที่อาศัยอยู่แถบชายเมืองเล็กน้อย

เมืองจินด้านหลังจะถูกโอบล้อมไปด้วยป่าทมิฬ เล่ากันว่า ป่าแห่งนี้ถูกหลอมรวมให้เป็นเขาวงกตที่เต็มไปด้วยภาพลวงตา มันพร้อมจะหลอกล่อให้ใครก็ตามที่ก้าวเข้าไปในป่าแห่งนั้น ทำให้คนผู้นั้นติดอยู่ในวังวนห้วงฝัน อำนาจของมันคือจะทำให้จิตใจของคนได้เห็นภาพของตัวเองตามความคิดที่ปรารถนา ที่ซุกซ่อนอยู่ในจิตใจ

กล่าวว่า ถ้าเจ้าอยากเป็นยอดยุทธ เจ้าก็จะได้เป็น เพียงแต่เจ้าจะไม่มีทางหลุดพ้นจากภาพลวงตาเมื่อเจ้ายินยอมให้มันกลืนกินความปราถนาในใจไปแล้ว

ส่วนด้านซ้ายติดกับแคว้นหลง

ด้านขวาของเมืองถูกโอบล้อมด้วยหุบเขามังกร

หลายร้อยปีก่อนมีตำนานว่ามีมังกรอาศัยอยู่ในหุบเขาแห่งนั้น บ้างก็เล่าว่าพบมังกรรูปร่างใหญ่บนหุบเขา บ้างก็เล่าว่าได้ยินเสียงคำรามของมังกรมาจากหุบเขา หลายคำกล่าวอ้างมากมายล้วนทำให้ผู้คนหวาดกลัว

ทำให้หลายสิบปีผ่านไป ตำนานยังคงอยู่และยังคงไม่มีผู้ใดก้าวล้ำเข้าไปในหุบเขามังกรแม้แต่คนเดียว

ส่วนด้านหน้าของเมืองจินนั้น เป็นป่ามรณะ ป่าที่เต็มไปด้วยหมอกพิษ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เข้าไปแล้วรอดกลับออกมา หนึ่งในนั้นคือชินอ๋อง* ของแคว้นหลี่ หลี่หวงหลง

ด้วยเหตุนี้การเดินทางไปยังหมู่บ้านจี้ยวี๋ที่อยู่ในเมืองจินนั้นค่อนข้างอันตราย แต่ถ้าใช้เส้นทางปกติที่ผ่านแคว้นหลง อาจจะต้องใช้เวลาเกือบครึ่งเดือนกว่าจะถึงหมู่บ้านแห่งนั้น 

อันหลินหลางเลยคิดที่จะเดินทางโดยสัตว์อสูร เขาจึงเลือกจ้างลู่เช่ออวิ๋นในการเดินทางครั้งนี้ เพราะชายผู้นี้ครอบครองสัตว์เวหาระดับจักรพรรดิขั้นกลาง

“ท่านพี่เดินทางปลอดภัยนะเจ้าคะ”อวิ๋นฮูหยินออกมาส่งสามี แผนการแรกที่นางกับลูกสาววางไว้เป็นอันต้องยกเลิก ใครใช้ในสามีของนางเดินทางไปรับตัวไร้ค่าด้วยตนเองเล่า

“ข้าจะรีบกลับมา”อันหลินหลางหันไปส่งสัญญาณให้ลู่เช่ออวิ๋น ชายหนุ่มเข้าใจทันที เขาผิวปากเป็นทำนองอยู่สามครั้ง บนท้องฟ้าก็ปรากฎนกยักษ์ตัวหนึ่งบินวนอยู่ ลำตัวของมันใหญ่ถึงขนาดบรรจุคนได้มากถึงสิบสองคน ลู่เช่ออวิ๋นผิ่วปากยาวๆอีกครั้ง นกตัวนั้นก็บินโฉบลงมาแตะพื้นดิน ทั้งกลุ่มต่างกระโดดขึ้นไปนั่งบนหลังของเจ้าเวหาตัวนี้อย่างเคยชิน อันหลินหลางก็ใช้พลังปราณส่งตัวเองขึ้นไปนั่งรวมกลุ่มกับพวกเขาด้วยเช่นกัน

เจ้าเวหาทะยานปีกขึ้นขอบฟ้า พวกเขาวางแผนเดินทางโดยใช้ทางผ่านเข้าแคว้นหลง และจะหยุดพักในเมืองหลวงของแคว้นหลงสองวัน จึงจะเดินทางออกไปยังเมืองจินที่เป็นเป้าหมายครั้งนี้ 

ในมุมหนึ่ง มีต้นไม้เขียวชะอุ่มที่แผ่กิ่งใบปกคลุมสุดลูกหูลูกตา ดอกไม้นานาชนิดต่างพากันอวดโฉมเริงร่า สัตว์อสูรตัวเล็กตัวน้อยกลับพากันกระโดดว่องไว หากเล่าออกไปว่านี่คือป่าทมิฬจะมีผู้ใดเชื่อ หากแต่วันนี้สัตว์อสูรที่มักจะกระโดดโลดเต้นกับตื่นตระหนก พวกมันพากันวิ่งไปในทิศทางเดียวกัน สภาพแวดล้อมที่ปรากฎตรงหน้าคือสัตว์อสูรระดับราชาจักรพรรดิมากกว่าหนึ่งร้อยตัว ยังไม่น่าตกใจเท่ากับอสูรปราณราชันย์ห้าตัวที่กำลังค้อมตัวให้กับภาพเบื้องหน้า เรียกได้ว่า อสูรปราณราชันย์หนึ่งตัวก็สามารถทำลายแคว้นๆหนึ่งได้แล้ว

เบื้องหน้าของราชันย์อสูร มีหญิงสาวนางหนึ่ง ดูเหมือนว่านางจะไม่มีสติ เพราะนางนอนนิ่งทั้งที่ถูกล้อมรอบไปด้วยราชันย์อสูร ยังไม่ต้องกล่าวถึงอสูรระดับราชาจักรพรรดิและอสูรระดับต่ำอีกนับไม่ถ้วน 

สตรีนางนี้มีใบหน้างดงามราวกับเทพธิดา ความงามของนางราวกับสวรรค์ลำเอียงสร้างสตรีผู้นี้ขึ้นมาให้ผู้คนอิจฉาริษยา ริมฝีปากสีชมพูเป็นรูปกระจับ จมูกโด่งเชิดรั้นที่สามารถเดาถึงนิสัยของเจ้าตัวได้ว่าเป็นสตรีที่ดื้อรั้นคนหนึ่ง เสียดายที่ดวงตาคู่นั้นปิดสนิท ทำให้ไม่สามารถมองเห็นแววตาของนางยามที่ลืมตาตื่นขึ้นมาว่าดวงตาคู่นั้นจะงดงามมากหรือไม่

 น่าแปลก! ยามนี้นางหลับสนิทแต่ร่างกายกับแผ่พลังลมปราณสีทองทองออกมา

ใช่แล้ว!! คนที่สามารถแผ่ลมปราณสีทองมีเพียงผู้ฝึกปราณก้าวเข้าสู่เทพราชันย์เท่านั้น พลังปราณสีทองยังคงเอ่อล้นออกจากร่างนางเรื่อยๆ จนเริ่มแผ่วเป็นสีดำ สีขาว สีม่วง สีน้ำเงิน จนกระทั่งเหลือเพียงสีแดงที่อ่อนแสงจนแทบจะมองไม่เห็น 

ระดับพลังปราณขั้นต้น!!!!



 ****************************************


*เหอซั่วชินหวัง (和碩親王) หรือรู้จักกันในชื่อ "ชินอ๋อง" ผู้ที่ได้รับตำแหน่งนี้โดยมากเป็นพระโอรส พระเชษฐา หรือพระอนุชาในองค์จักรพรรดิ ตำแหน่งเชื้อพระวงศ์ชายลำดับที่ 1

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 493 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

897 ความคิดเห็น

  1. #209 J-U-N (@J-U-N) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 20:41
    คนไร้ค่า
    ปราณเทพราชันย์
    ไร้ค่าตรงไหนค้าาาา?????
    #209
    0
  2. #57 13868 (@13868) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 18:56
    แคว้น*ค่า เห็นพิมพ์ว่าแค้นหลายจุดเลย
    #57
    1
  3. #4 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 05:15

    ใครกันมานอนสลบอยู่กลางป่าท่ามกลางสัตว์อสูร. แต่กลับไม่ถูกทำร้าย ส่วนท่านพ่อจะมารับลูกสาวกลับบ้านสายไปซะแล้ว จะทำอย่างไรต่อ รออ่านนะคะ ขอบคุณค่ะ

    #4
    0
  4. #3 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 22:44

    รออ่านนะคะ ^_^

    #3
    0