องค์หญิงอันดับหนึ่ง

ตอนที่ 48 : สัญญา3เดือน 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 401 ครั้ง
    20 ก.ย. 63


                     **************************


ทางด้านหวงหลง หลังจากที่ตัดสินใจเปิดประตูมิติ ปลายทางที่ทั้งคู่มาปรากฏตัวก็คือเรือนนอนของอันลู่ 

เมื่อเห็นสภาพห้องที่คุ้นเคย อันลู่ก็ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก 

“เปิ่นหวางมีเรื่องที่ต้องกลับไปจัดการ เจ้าพักผ่อนเถิด”ไม่รอให้หญิงสาวกล่าวตอบรับ ร่างของบุรุษหนุ่มก็หายวับออกจากห้องไป

ตุบ!!!

ร่างสูงมาปรากฏตัวไม่ไกลจากจวนตระกูลอันนัก

เพราะฝืนใช้พลังจิตมากเกินไป ผลกระทบจึงทำให้ชีพจรปั่นป่วน 

“หวางเย่”เงาที่แฝงกายอยู่รอบนอกเห็นผู้เป็นนายก็รีบรุกเข้ามา

“เปิ่นหวางไม่เป็นไร เจ้าไปตามอู๋จุนมาพบเปิ่นหวาง ส่วนเจ้า เหอชิน จากนี้หากมีเงาที่มาจากแคว้นจ้าวแฝงตัวเข้ามาในจวน อย่าได้ขัดขวาง ปล่อยให้พวกเขาแฝงกายเข้ามา”ด้วยนิสัยของจ้าวหลง หากไม่มาด้วยตนเอง ย่อมต้องส่งผู้อื่นมา

แน่ 

“เหอชินรับคำสั่งพะยะคะ”เหอชินพลิ้วกายจากไปเหลือเงาอยู่สามสี่คนที่คอยระวังรอบนอก 

ยามนี้ผู้เป็นนายสภาพไม่ดีเท่าใดนัก 

“พวกเจ้ากลับไปประจำที่เดิมเถิด เปิ่นหวางไม่เป็นไร”

เหล่าเงาไม่กล้าขยับตัว สีหน้าผู้เป็นนายซีดจนพวกเขาไม่อาจปล่อยวางละทิ้งผู้เป็นนายไปได้ 

“ยืนนิ่งอยู่ทำไม เปิ่นหวางเพียงแค่บาดเจ็บเล็กน้อย เจ้าคิดว่าจะมีผู้ใดกล้ารอบทำร้ายเปิ่นหวางหรือ”เหล่าเงาลอบมองตากัน เมื่อเห็นว่าเป็นจริงอย่างที่พูด พวกเขาก็พริ้วกายกลับไปยืนประจำต่ำแหน่งเดิม 

แค่ก ๆ 

หวงหลงไอออกมา  ใบหน้าหล่อเหลาซีดขาวราวแผ่นกระดาษ เขาไม่คิดว่าการฝืนเปิดประตูมิติครานี้จะมีผลกระทบมากนัก 

ครั้งนี้เขาคำนวนพลาดไปจริงๆ  

ร่างสูงพยุงกายพิงกับต้นไม้ มือหนายกเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก เขารับรู้ได้ว่าชีพจรในร่างของตนเองปั่นป่วน เขาไม่อาจเคลื่อนไหวใดๆได้ ทำได้เพียงยืนรอองค์รักษ์คนสนิท 

มือข้างนึงสอดเข้าไปใต้อก หวงหลงหยิบป้ายหยกสีแดงขึ้นมาพิจารณา  

หยกสีแดงด้านหลังไม่ปรากฏร่องรอยใดๆ  ด้านหน้ามีอักษรสองตัวปรากฏ

คงไม่พ้นเป็นนามของเด็กน้อยผู้นั้น 

พรึ่บ! 

“หวางเย่ กระหม่อมอู๋จุนพะยะคะ”ร่างองค์รักษ์คนสนิทปรากฏเบื้องหน้า

“เรื่องวันนี้ที่ให้เจ้าจัดการเป็นอย่างไรบ้าง”อู๋จุนนึกถึงสีหน้าของรัชทายาท ในใจพลันรู้สึกสงสาร 

เพราะหลังจากที่องค์ชายสามหลี่หยุนซีเข้าวัง ก็รายงานเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ฮ่องเต้ทราบ เมื่อได้ฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้น ฮ่องเต้ก็พิโรธ ถึงกับสั่งพักงานเจ้ากรมคลัง รวมทั้งสั่งให้รัชทายาทเก็บตัวในตำหนักหนึ่งเดือน

ด้านฮองเฮาที่ได้ยินข่าวถึงกับเป็นลม

“ทูลหวางเย่ ทั้งตระกูลอู๋และรัชทายาทตอนนี้พวกเขาเพียงชดใช้ได้แค่น้ำตามังกรหนึ่งหยดพะยะคะ กระหม่อมได้ทำสัญญาหนี้ระหว่างรัชทายาทและสกุลอู๋เอาไว้แล้ว พระองค์จะทอดพระเนตรหรือไม่พะยะคะ”

“ส่งมาให้เปิ่นหวางดู”อู๋จุนส่งม้วนกระดาษที่เขาเก็บไว้ในสาบเสื้อให้กับหวงหลง ซึ่งเจ้าตัวก็รับมากวาดตามองผ่านๆ เมื่อเห็นนามที่ประทับตราในต่ำแหน่งเจ้าหนี้ หัวคิ้วของเขาก็ขมวด

“แก้ตรงนี้”นิ้วเรียวจิ้มที่อักษรสามตัว

“เอ่อ แก้ยังไงพะยะคะ”อู๋จุนงุนงง ไม่ใช่ว่าท่านอ๋องเป็นเจ้าหนี้หรอกหรือ มีสิ่งใดไม่ถูกต้องกัน

“แก้เป็นชื่อของนาง”

“เป็นชื่อของนาง พระองค์ทรงหมายถึงคุณหนูรองตระกูลอันหรือพะยะคะ”อู๋จุนทึ่มทื่อขึ้นมาจริงๆเสียแล้ว 

เขาไม่ทราบว่าเหตุใดชินอ๋องถึงให้ความสำคัญกับสตรีผู้นั้น

แล้วหญิงสาวที่พระองค์แทบพลิกแผ่นดินตามหาก่อนหน้านั้นเล่า

“ใช่ อู๋จุนเจ้ามีงานอื่นอีกหรือไม่”อู๋จุนครุ่นคิดหนัก จะว่าไปช่วงนี้เขาไม่ได้ติดตามข้างกายท่านอ๋อง จึงไม่มีงานที่สำคัญเท่าใด

“ไม่มีพะยะคะ”

“ดี หากมีงานด่วนก็ให้ผู้อื่นไปจัดการแทน ส่วนเจ้าไปสืบเรื่องหนึ่งมาให้เปิ่นหวาง”มือหนายื่นหยกสีแดงให้กับองค์รักษ์

“นี่คือสิ่งใดพะยะคะ”อู๋จุนแบมือออก ในมือเขาคือหยกสีแดง มีอักษรสองตัวสลักไว้อย่างสวยงาม

“เจ้าจงตามหาคนตามชื่อที่ปรากฏบนหยก เปิ่นหวางต้องการรู้ข้อมูลเกี่ยวกับเจ้าของหยก จำไว้ว่าเจ้าของหยกมีอายุแค่หนึ่งขวบปี และเขาน่าจะถือกำเนิดในแคว้นจ้าว เช่นนั้นเจ้าจงเดินทางไปแคว้นจ้าว จะไปหาจ้าวหลงให้เขาช่วยก็ได้ จำไว้ว่าเจ้ามีเวลาเพียงแค่สี่เดือน”

“อู๋จุนรับคำสั่งพะยะคะ”

“ดี เช่นนั้นเจ้าไปเถอะ เรียกเหอชินมา บอกว่าเปิ่นหวังจะกลับวัง”

“พะยะคะ”



คืนนี้เป็นคืนเดือนมืด ภายในสำนักปฐพี ลู่หลานจีนั่งตัวตรง เบื้องหน้าเขาคือลู่เช่ออวิ๋น 

“อวิ๋นเอ๋อร์ เจ้าเล่ามาได้แล้ว คุณหนูรองผู้นั้นเกี่ยวข้องกับสตรีที่เจ้าพากลับสำนักมาเมื่อเดือนก่อนใช่หรือไม่”

“ศิษย์พี่ ข้าไม่รู้อันใดจริงๆ ที่รู้ก็บอกท่านไปหมดแล้ว”ลู่เช่ออวิ๋นแทบจะร้องไห้ ตั้งแต่กลับมาถึงสำนัก คนผู้นี้ก็กักขังเขาไว้ในห้องตำรา บังคับถามเขาเกี่ยวกับอันลู่ 

สาบานให้ฟ้าผ่า เขาเองก็ไม่รู้เรื่องราวเกี่ยวกับนางเท่าใด เหตุใดคนผู้นี้ไม่เชื่อเขาบ้าง

“นางไม่ใช่น้องสาวบุญธรรมของเจ้ารึ”สีหน้าของเจ้าสำนักปฐพียังคงราบเรียบไม่ปรากฏร่องรอยใดๆ

“ศิษย์พี่”

“ท่านเจ้าสำนักขอรับ ท่านเจ้าสำนัก”เสียงเรียกดังขึ้นหน้าประตู ลู่เช่ออวิ๋นแทบจะโห่ร้อง 

“เข้ามา”

ประตูถูกผลักเข้ามาแทบจะทันทีที่ได้รับอนุญาต

“มีสิ่งใด เหตุใดเจ้ามีสีหน้าตื่นตะลึงเช่นนี้”เป็นเช่นนั้น สีหน้าของผู้มาอยู่ในช่วงตื่นตระหนก เสียงลมหายใจที่ไม่คงที่ บ่งบอกว่าเจ้าตัวรีบเร่งมาที่นี่แค่ไหน

“พื้นที่ต้องห้ามขอรับ เกิดเรื่องที่พื้นที่ต้องห้าม”

“อะไรนะ! ลู่เช่ออวิ๋นผุดลุกขึ้น ร่างสูงวิ่งออกไปแทบจะทันที

พื้นที่ต้องห้ามหลังเขา เมื่อหนึ่งเดือนก่อนเขาพาหญิงสาวผู้หนึ่งไปทิ้งไว้ที่นั้น แล้วจะไม่ให้เขากังวลได้อย่างไร

ด้วยความเร็ว ลู่เช่ออวิ๋นก็มาถึงพื้นที่ต้องห้าม

ลู่หลานจีที่มาถึงก่อนเพียงเสี้ยวนาทีหยุดยืนเบื้องหน้า

“ศิษย์พี่ นั่นคือตัวอะไรขอรับ”ลู่เช่ออวิ๋นตกตะลึงเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า 

“มัจฉาวารี ตื่นแล้ว อวิ๋นเอ๋อร์ สตรีนางนั้น เจ้าพานางเข้ามาในเขตหวงห้ามใช่หรือไม่”ลู่เช่ออวิ๋นสะดุ้ง

เรื่องที่เขาพาเสี่ยวผิงเข้ามาที่สำนักไม่ได้เป็นความลับ แต่เรื่องที่เขาพานางเข้ามาในเขตหวงห้ามของสำนักแน่นอนว่าลู่หลานจีไม่รู้ เพราะหากรู้ย่อมต้องไม่อนุญาต 

ครานี้ลู่เช่ออวิ๋นเห็นความผิดของตนสูงเทียมฟ้า

เขาจึงพยายามเบี่ยงประเด็น

“ศิษย์พี่ มัจฉาวารีคืออะไรขอรับ”ตั้งแต่เขาเข้าสำนักมา เป็นครั้งแรกที่เขารู้ว่าพื้นที่ต้องห้ามด้านหลังมีเจ้าสิ่งนี้

“ข้าจะอธิบายให้เจ้าฟังทีหลัง ตอนนี้เจ้าตามหาสตรีผู้นั้นให้พบแล้วพานางออกมา”การที่มัจฉาวารีที่จำศีลยาวนานมาห้าสิบปีตื่นขึ้น ย่อมไม่ใช่เรื่องบังเอิญ 

“ขอรับ”ลู่เช่ออวิ๋นพุ่งกายเข้าไปในพื้นที่เขตต้องห้าม เขาจับสัมผัสมนุษย์ไม่ได้เลย อีกทั้งไม่กล้าใช้พลังปราณ เพราะกลัวเจ้าตัวยักษ์ที่อยู่เบื้องหน้าจะจับสัมผัสเขาได้

ร่างสูงจึงเร้นกาย ปิดบังอำพรางการมีอยู่ของตน ลอบผ่านมัจฉาวารีตัวโตที่กำลังดำผุดดำว่ายอยู่ในสระ

หากแต่ยังไม่ทันที่เขาจะไปได้ไกล สายตาก็เหลือบเห็นดอกบัวดอกหนึ่งที่ผุดขึ้นงดงามกว่าปกติ โดยมีมัจฉาวารีตัวนั้นวนอยู่รอบๆ

ชายหนุ่มพยายามแพร่งมองกลีบบัวที่ปิดสนิท 

ในใจเขาร่ำร้องว่าคนที่ตนเองตามหาอาจจะซ่อนตัวอยู่ในนั้น

มัจฉาวารีที่ดำผุดดำว่ายอยู่รอบๆจับพลังปราณที่เอ่อล้นออกมาได้ มันดีใจแทบจะทันที

“นายหญิงท่านตื่นแล้ว”

กลีบบัวค่อยๆบานออก 

จนสามารถมองเห็นสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน 

ลู่เช่ออวิ๋นถูกภาพเบื้องหน้าทำให้ตกใจอีกครั้ง

ร่างของหญิงสาวนางหนึ่งนั่งสงบนิ่งอยู่ใจกลางดอกบัว ร่างของนางแผ่ลมปราณระดับชั้นจักรพรรดิออกมา

เขาถึงกับอดเศร้าใจไม่ได้ พบกับครั้งแรก พลังของนางยังอยู่ในแค่ปราณชั้นต้น เหตุใดใช้เวลาเพียงหนึ่งเดือนกับก้าวกระโดดถึงเพียงนี้

เสี่ยวผิงลืมตาขึ้น นางเหลือบมองมัจฉาวารีที่ตีหางอยู่เบื้องหน้าด้วยแววตางุนงง

“นายหญิง”มัจฉาวารีส่งเสียงสื่อสารผ่านจิต 

“เจ้าพูดกับข้าหรือ”นางตกใจยิ่ง

“ใช่ ขออภัยนายหญิง ข้าฉวยโอกาสทำพันธะกับท่าน”

ยัอนกลับไปในช่วงที่มันจำศีล อยู่ๆมันก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นโลหิต มันจึงตื่นจากการจำศีล และพบมนุษย์ผู้หนึ่งกำลังหายใจรวยริน หากมันคาดเดาไม่ผิดมนุษย์ผู้นี้ฝืนตนเองจนทำให้ลมปราณแตกซ่าน คราแรกมันคิดจะปล่อยผ่าน หากไม่บังเอิญอ่านความทรงจำของนาง 

สตรีในความทรงจำของนางทำให้มันสั่นสะท้านอย่างยินดียิ่ง หากมันอยู่ข้างกายมนุษย์ผู้นี้ ย่อมพบเจอกับสตรีผู้นั้นได้ มันจึงลอบทำพันธะสัญญา แบ่งปันพลังชีวิตให้นาง เป็นเหตุให้พลังปราณของนางก้าวกระโดดมาถึงสองระดับขั้นพลังใหญ่

“นายหญิง พลังของท่านยังไม่คงที่ ท่านยังไม่อาจจากไปได้ มิเช่นนั้นชีพจรของท่านจะปั่นป่วนจนลมปราณแตกซ่าน”มันเดาออกว่านางกำลังคิดจะกลับไป มันเองก็อยากให้นางกลับไปเช่นกัน หากแต่ร่างกายของนางตอนนี้ไม่อาจรองรับพลังทั้งหมดได้ 

เสี่ยวผิงพยักหน้าอย่างจำยอม นางจะไม่ยอมเป็นภาระของอันลู่เด็ดขาด นางจะต้องปกป้องคุณหนูของนางเอาไว้ให้ได้

เมื่อคิดเช่นนั้น นางก็หลับตาลง เพื่อปรับเส้นลมปราณ 

ลู่เช่ออวิ๋นขยับกาย เมื่อเห็นว่ามัจฉาวารีไม่ได้ทำร้ายนาง ความกังวลของเขาก็ผ่อนคลาย

“เจ้ามนุษย์ ยามนี้เจ้าออกไปก่อน อย่ารบกวนนาง”มัจฉาวารีสัมผัสได้นานแล้วว่ามีมนุษย์ลอบเข้ามา และมันย่อมจดจำคนผู้นี้ผ่านความทรงจำของเสี่ยวผิงได้ มันจึงไม่ได้คิดทำร้าย เพียงส่งเสียงผ่านจิตบอกอีกฝ่ายเท่านั้น

“นางไม่เป็นไรใช่หรือไม่”หากนางเป็นอันใดขึ้นมา เขาจะไปพบอันลู่ได้อย่างไร

“นางไม่เป็นอะไร ไม่เกินหนึ่งเดือนนางจะตื่นขึ้นมา เมื่อนั้นเจ้าก็ค่อยเข้ามาที่นี่อีกครั้ง”ลู่เช่ออวิ๋นพยักหน้าอย่างตกลง

เขามองกลีบดอกบัวที่ปิดเข้าหากันอีกครั้งก่อนจะตัดใจพุ่งกายออกจากพื้นที่ต้องห้ามเพื่อไปรายงานให้ลู่หลานจีทราบ


     

            ****************************************


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 401 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

897 ความคิดเห็น

  1. #353 Nakreanthai (@Nakreanthai) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 18:16
    อ่านรวดเดียวคือกราวใจมากกก

    หนุกมาก

    รอค่ะ
    #353
    0
  2. #351 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 16:25

    โอ้ อัปเกรดหลายระดับเลย

    #351
    0
  3. #349 llamame (@llamame) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 11:36
    เสี่ยงผิงเก่งเเล้ว
    #349
    0
  4. #348 Lisanarak (@alisa18122531) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 01:37
    ใครหนอ
    #348
    0
  5. #347 เฟนดิ (@12345678900000) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 01:31
    หายไปสักพัก กลับมาอีกทีจำไม่ได้ล่ะ ใครเป็นใคร ต้องย้อนไหม่ล่ะ
    #347
    0
  6. #346 snowwblinkk (@AsrnaTade-in) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 01:07
    เนื้อเเรื่องน่าตื่นเต้นมากกก
    #346
    0