องค์หญิงอันดับหนึ่ง

ตอนที่ 46 : ร่างนิทรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,028
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 672 ครั้ง
    8 ก.ย. 63

                  *********************************



“โอ๊ย เจ้า หวงหลง ข้ารู้ว่าข้าไม่ใช่ปิงเอ๋อร์ แต่เจ้าจะรังเกียจข้าขนาดนี้ไม่ได้ ข้าเป็นพี่ชายนาง”จ้าวหลงที่ถูกผลักจนเกือบจะเสียท่าล้มลงไป ลุกขึ้นชี้หน้าอีกฝ่ายอย่างโมโห 

คนผู้นี้ถึงกับผลักเขาอย่างไม่ออมแรง

“หึ ใครใช้ให้เจ้าหน้าตาเหมือนนาง”มุมปากจ้าวหลงกระตุก

ไม่ใช่ว่าเขาเกิดก่อนจ้าวปิงยูหรอกหรือ!

ต้องเป็นนางสิที่หน้าตาเหมือนเขา

เจ้าคนผู้นี้เข้าใจอะไรผิดไปหรือไม่ 

เอาเถิดเขาไม่เถียงด้วยหรอก 

เพราะเขาไม่เคยเถียงชนะ!!

จะเสียเวลาไปทำไมกัน 

อีกอย่างตอนนี้เขามีสิ่งที่อยากรู้มากกว่า

และคนที่จะบอกเขาได้มีแค่หวงหลง

เขาไม่ควรยั่วโมโหอีกฝ่าย 

ไว้รู้เรื่องก่อน อย่างอื่นค่อยว่ากัน!

“สรุปเจ้าพูดมา พบนางแล้วหรือไม่ แล้วปิงเอ๋อร์ละ ทำไมนางไม่มากับเจ้า”

“มีปัญหาเล็กน้อย”สีหน้าจ้าวหลงเข้มขึ้น 

เกิดอะไรขึ้นกับน้องสาวของเขา

“เจ้ารีบพูดมา”

“นางถูกผนึกพลัง และยังผนึกความทรงจำด้วย ตอนนี้นางจำข้าไม่ได้ จำเจ้าไม่ได้เช่นกัน”จ้าวหลินเว่ยที่นั่งฟังอยู่ด้วยขมวดคิ้ว 

ภาพหญิงสาวนางหนึ่งผุดขึ้นมาในความทรงจำ

“ท่านคงไม่ได้หมายถึง..”

“ใช่ นั่นคือนาง”จ้าวหลินเว่ยเหลือบตามองจ้าวหลง แววตารู้สึกผิด เขามองข้ามไปเพราะเห็นสตรีผู้นั้นไร้ปราณ ที่แท้ถูกผนึก หากไม่ใช่เพราะเขาสะเพร่า จ้าวหลงคงไม่ทุกข์ใจนานขนาดนี้

“แล้วคุณหนูรองตัวจริงอยู่ที่ใด”ถ้าจ้าวปิงยูอยู่ที่แคว้นหลี่ในฐานะของคุณหนูรองตระกูลอัน 

แล้วคุณหนูรองตัวจริงไปอยู่ที่ใด 

อีกอย่างเป็นไปได้หรือที่หญิงสาวสองคนที่เกิดในที่ต่างกัน ฐานะต่างกัน 

แต่กับมีใบหน้าคล้ายกันจนไม่มีใครจับผิดได้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่

“อันลู่ตัวจริง นางตายไปแล้ว”

“พวกเจ้าพูดอะไรกัน ช่วยพูดให้ข้าเข้าใจด้วยได้หรือไม่”จ้าวหลงได้แต่กรอกตามองชายสองคนที่ลืมไปแล้วว่ายังมีเขาอยู่ตรงนี้ 

หวงหลงจึงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นตั้งแต่ต้นจนจบ รวมทั้งเรื่องราวที่เขาสืบได้ 

“เจ้าบอกว่ามารดาของคุณหนูรองผู้นั้นชื่ออะไรนะ”จ้าวหลงชะงัก ในใจพลันสั่นสะท้าน หวังว่าคงไม่ใช่อย่างที่เขาคิด

“ทุกคนเรียกนางว่าเหมยฮูหยิน ชื่อของนางคือเหมยฮวา ข้ารู้มาว่านางมาจากแคว้นของเจ้า”แววตาจ้าวหลงสั่นไหว

“หลงหลง มีสิ่งใดหรือ”จ้าวหลินเว่ยสังเกตเห็นท่าทีผิดปกติของชายหนุ่มข้างตัว หวงหลงเองก็เห็นชัดเจน 

กลับไปเขาคงต้องสั่งให้คนตามสืบเรื่องราวของฮูหยินเอกตระกูลอันเสียแล้ว ดูท่าสตรีผู้นั้นจะมีเบื้องหลัง 

และเบื้องหลังของนางอาจเกี่ยวข้องกับราชวงศ์แคว้นจ้าว 

จ้าวหลง และจ้าวปิงยู 

“เรื่องนั้นช่างเถอะ เจ้าบอกว่าปิงเอ๋อร์ถูกผนึก ผู้ใดผนึกพลังนางกัน คนที่มีลมปราณชั้นราชันย์มีน้อยยิ่งกว่าน้อย ไม่ต้องพูดว่าเป็นคนจากแคว้นของเจ้า แค่ปิงเอ๋อร์ตวัดมือ แคว้นเจ้าก็หายไปแล้ว”

“เหมือนที่ข้าตวัดมือ แคว้นเจ้าก็หายไปใช่หรือไม่”อ๋องจากแคว้นหลี่ยอกย้อน 

“นี่เจ้า”จ้าวหลงโมโหคนแทบตายแล้ว!!

“เจ้าไม่ต้องกังวลไม่มีใครผนึกพลังนางทั้งนั้น นางผนึกตัวเอง”

“ถ้าตามที่ท่านว่ามา ผู้แก้ผนึกก็ต้องเป็นเจ้าตัวเอง”จ้าวหลินเว่ยมองจ้าวหลงอย่างกังวล 

เขารู้ดีว่าคนที่ผนึกตัวเอง มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะปลดผนึกให้ตนเองสำเร็จ และยิ่งคนที่ผนึกความทรงจำตนเองไปพร้อมกับพลังแล้วด้วย เหมือนจะมีนางเป็นคนแรก 

“เกิดอะไรขึ้น ทำไมนางถึงเลือกผนึกตัวเอง”สีหน้าของจ้าวหลงย่ำแย่ 

“ข้าไม่รู้ว่าปิงเอ๋อร์เจออะไรมา นางถึงเลือกทางนี้ แต่หากข้าคาดเดาไม่ผิด นางไม่ใช่ผู้ฝึกปราณชั้นราชันย์แล้ว”

“หมายความว่าไง”ทีนี้คนทั้งสองตื่นตะลึงกันจริงๆ 

ไม่ใช่ชั้นปราณราชันย์ ก็ต้องเป็นระดับขั้นพลังที่สูงกว่า

ชั้นเทพราชันย์!!! 

ขั้นพลังที่มีเพียงหวงหลงเท่านั้นที่ถือครอง 

และอีกฝ่ายยังได้มันมาครอบครองโดยไม่ต้องฝึกฝน 

เพียงแต่การได้มาครั้งนั้น หวงหลงเองก็สูญเสียบางอย่างไปเช่นกัน 

“ใช่ ข้าแน่ใจว่าก่อนพลังนางจะถูกผนึก นางก้าวสู่ระดับลมปราณชั้นเทพราชันย์ไปแล้ว ส่วนสาเหตุนั้น คงได้แต่รอให้นางปลดผนึกตนเอง”

“แล้วที่เจ้ามาที่นี่”จ้าวหลงยังไม่วายระแวง

“มาส่งข่าวให้เจ้าไง”

“ไม่ใช่ว่าส่งคนมาก็พอหรือ เจ้าจำเป็นต้องมาด้วยตัวเอง?”

“แล้วผู้ใดไม่ให้คนของข้าเข้าพบ”จ้าวหลงชะงัก ใบหน้าแดงก่ำด้วยความอาย เป็นเขาที่สั่งไม่พบคนของอีกฝ่าย

“หึหึ”หวงหลงปรายตามองอีกฝ่ายอย่างเย้ยยัน ก่อนจะพลิ้วกายจากไป 

จ้าวหลงได้แต่มองตาม แววตาพลันเคร่งครึม

“เป่ยอิน เจ้าเข้ามาหาเรา”

“เป่นอินมาแล้วพะยะคะ หว่างเย่เชิญพระองค์รับสั่ง

“ส่งคนไปแคว้นหลี่ ตรวจสอบตระกูลอัน จำไว้ว่าเราต้องการข้อมูลทุกเรื่องของฮูหยินเอกเหมยฮวาผู้นั้น”

“เป่ยอินรับคำสั่งพะยะคะ”ร่างองครักษ์เงาเคลื่อนไหวจากไป 

“หลงหลง เจ้ามีอะไร”จ้าวหลินเว่ยเดินมานั่งตรงข้ามแววตาจับจ้องเจ้าของตำหนักอย่างเป็นห่วง 

“เว่ยเกอเกอ ข้ากลัว กลัวว่านางจะเป็นคนผู้นั้น”จ้าวหลินเว่ยเงียบไป เขาเองก็พอรู้เรื่องมารดาของชายหนุ่มมาบ้าง 

อดีตฮองเฮา เหมยกุ้ย สตรีที่หายตัวไปนับตั้งแต่จ้าวปิงยูถือกำเนิด 

“ข้าจะช่วยเจ้าตรวจสอบอีกที”

“ขอบใจเจ้า”



ทางด้านหวงหลง หลังจากที่กลับมาถึงห้องพัก เขาก็เร้นกายไปยังห้องพักฝั่งตรงข้าม 

มองร่างระหงที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง 

ร่างสูงนั่งลงข้างเตียงนอนของหญิงสาว 

และเฝ้ามองใบหน้างดงามตลอดทั้งคืน

ขนตาของอันลู่กระพริบช้าๆเมื่อรู้สึกว่ามีแสงแดดรอดผ่านม่านตานาง 

หญิงสาวมองไปรอบๆก่อนจะนึกขึ้นมาได้ว่าตนเองอยู่ที่ใด 

นางลุกขึ้นกวาดตาไปรอบห้อง ก่อนจะสะดุดเข้ากับอ่างน้ำข้างเตียงนอนมีอ่างล้างหน้าวางอยู่

คนที่เข้ามาในห้องของนางได้นอกจากหวงหลงแล้วจะเป็นผู้ใด หญิงสาวจัดการล้างหน้า และเปลี่ยนเสื้อผ้า 

นางไม่ลืมหยิบหน้ากากสีขาวมาสวมทับใบหน้า 

เมื่อเปิดประตูออกมาก็เจอหวงหลงที่ยืนอยู่หน้าประตู

“ไปทานข้าวเช้ากันเถอะ เปิ่นหวางสั่งให้คนเตรียมไว้แล้ว”

“เพคะ”

หวงหลงเลือกที่จะทานอาหารในเรือน 

เพราะยามเช้าหน้าโรงเตี้ยมคนพลุกพล่านเกินไป 

หลังจากทานอาหารเสร็จ เสี่ยวเอ้อก็เข้ามาเก็บถาดอาหาร 

เสี่ยวเอ้อมองหาแขกที่เหมาเรือนที่พักไม่พบเจอ เขาเจอเพียงถุงเงินที่มีเงินอยู่เต็มถุง ในใจพลันยินดี 

ชายหญิงคู่นั้นช่างมือเติบนัก 

แม้เขาจะไม่ทราบว่าทั้งสองคนหายไปได้อย่างไร 

แต่คาดว่าพวกเขาคงเป็นยอดฝีมือ

ในยุทธภพ ล้วนมียอดฝีมือมากมายที่ซุกซ่อนกาย


บริเวณชายป่า ปรากฎเงาร่างสองเงา หนึ่งขาวหนึ่งฟ้า 

“ไม่เข้าไปหรือเพคะ”อันลู่ถามนางมองสภาพป่าเบื้องหน้าคล้ายสงสัย 

หากมองภายนอก ป่าวิญญาณ ล้วนมีสภาพไม่ต่างจากป่าทั่วไป 

“รอก่อน”หวงหลงไม่รีบร้อน เขาส่งปราณออกไปสำรวจรอบๆเมื่อไม่สามารถจับลมปราณของสิ่งมีชีวิตได้ เขาก็ถอนพลังปราณกลับคืน 

เงาร่างของทั้งคู่เริ่มเล็กลง 

หวงหลงมองพระอาทิตย์ที่ขึ้นตรงศีรษะ 

“ไปเถอะ ได้เวลาแล้ว”ร่างสูงจับจูงร่างบางไปตลอดทาง 

ระหว่างทาง อันลู่มองสภาพรอบๆอย่างสนใจ 

ภายในป่าบริเวณด้านในของเขตป่าวิญญาณชั้นนอกไม่มีสิ่งใดแตกต่างไปจากป่าปกติเลย

มีเพียงความรู้สึกที่บอกนางว่าสถานที่นี้ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอาศัยอยู่ 

เมื่อเดินมาลึกขึ้นเรื่อยๆ นางเริ่มมองเห็นหมอกสีขาว และไม่สามารถมองสภาพรอบข้างได้อย่างชัดเจน คล้ายทุกอย่างเลือนลางไปหมด 

“อุ้ย” อันลู่ตกใจ เมื่ออยู่ๆร่างของนางก็ลอยขึ้น 

ที่แท้คนผู้นี้ก็อุ้มนางอีกแล้ว 

“หมอกหนาเกินไปเปิ่นหวางกลัวเจ้าพลัดหลง”

พลัดหลง?!

ไม่ใช่ว่ามือท่านจับข้าไว้ตลอดหรือ ข้ายังจะหลงไปที่ใดได้ 

“เข้าเขตป่าดับวิญญาณแล้ว ปิงเอ๋อร์หลับตา”นางได้ยินไม่ชัดว่าหวงหลงเรียกนางว่าอย่างไร ได้ยินเพียงบอกให้หลับตา นางจึงพริ้มตาลงอย่างเชื่อฟัง 

ร่างของหวงหลงจึงปล่อยธาตุลมออกมา ในที่แห่งนี้เขาไม่อาจใช้พลังปราณได้ 

หวงหลงใช้ธาตุลมพยุงร่างร่อนขึ้นกลางอากาศมุ่งหน้าไปยังด้านในสุดขึ้นป่า

ร่างในอ้อมแขนสั่นสะท้านเมื่อนางสัมผัสได้ถึงความหนาวเย็น “อย่าลืมตา”อันลู่จึงต้องข่มความอยากรู้อยากเห็นลง ความหนาวเย็นที่นางสัมผัสได้ ทำให้นางเผลอซุกร่างอยู่กับแผ่นอกของชายหนุ่ม

เหตุใดจึงหนาวเยี่ยงนี้ 

หวงหลงมองพื้นที่บริเวณที่เขายืนอยู่ ใบหน้าหล่อเหลามีหยาดเหงื่อผุดขึ้นเกาะกุมใบหน้า หากสังเกตจะเห็นว่าทุกการก้าวเดินของเขาล้วนไม่มั่นคง 

ไม่มีใครเคยบอก ว่าพื้นที่ด้านในของป่าหวนคืนวิญญาณถูกปกคลุมไปด้วยหิมะขาวโพลน

ทั้งที่ไม่ใช่ฤดูเหมันต์ แต่ที่นี่กับเต็มไปด้วยเกล็ดหิมะ

หวงหลงพยายามบังคับร่างกายให้เดินไปยังเบื้องหน้า 

จิตใต้สำนึกเขาบอกว่าอีกเพียงไม่กี่ก้าวเขาก็จะเห็นได้สิ่งที่ปรากฎขึ้นในความฝันของเขา ว่ามันคือสิ่งใด 

เงาร่างของคนสองคนที่เขามองเห็นคือผู้ใด 

ยิ่งก้าวขาเข้าไปลึกเรื่อยๆร่างกายเขาก็ยิ่งสั่นสะท้าน

“หวงหลง ท่านปล่อยข้าลง”อันลู่สัมผัสได้ว่าร่างกายของหวงหลงร้อนราวกับไฟ

นางลืมตาขึ้นแทบจะทันที

“ท่าน”นางถลึงตา มองคนผู้นี้วางนางลงและหันหลังให้นางจนนางมองสีหน้าเขาไม่ชัดเจน 

อันลู่ยังไม่ทันได้ต่อว่า นางก็ถูกภาพเบื้องหน้าทำให้ตื่นตะลึง

หิมะสีขาวปกคลุมไปทั่ว

“หิมะ นี่คือหิมะ”ความหนาวเย็นที่สัมผัสผิวกาย ทำให้นางรู้ว่านางไม่ได้ฝัน

เบื้องหน้าของนางคือหิมะขาวโพลนไปทั้งแถบ

“หวงหลง หรือนี่คือด้านในของป่าหวนคืนวิญญาณ”

“อืม ไปเถอะ เข้าไปข้างใน”

เงาร่างสองเงาเดินเคียงข้างกันไปจนถึงบริเวณที่คล้ายสระน้ำ 

พื้นที่บริเวณนี้เป็นแอ่งกลมๆ มีน้ำแข็งปกคลุม ซ้ำยังมีหิมะที่ปกคลุมจนดอกบัวในสระกลายเป็นน้ำแข็ง 

พลันคนสองคนก็ชะงัก ก้าวขาไม่ออก เมื่อมองเห็นเงาหนึ่งเงาอยู่ที่ใจกลางสระบัวน้ำแข็งแห่งนี้

“นั่นคือคน คนหรือ”มีมนุษย์อยู่ในป่าหวนคืนวิญญาณเช่นนั้นหรือ 

อันลู่กับหวงหลงเดินเข้าไปใกล้จนมองเห็นเงาร่างนั้นชัดเจน

ถึงกับมีสองคน 

“ทั้งสองคนนี้มีเพียงเสี้ยวจิตวิญญาณเท่านั้นที่หลงเหลือ”หวงหลงพูดขึ้น ขาทั้งสองก้าวไปใกล้มากขึ้น 

ยิ่งใกล้ร่างกายของพวกเขายิ่งอบอุ่น ไม่ได้รู้สึกหนาวเย็นเหมือนเดิม

เงาร่างนั้นนั่งหันหน้าเผชิญกัน มือของคนทั้งคู่เอื้อมมาหากันและกันคล้ายโอบกอด 

และที่น่าตกใจคือทั้งสองคนกับเป็นสตรี 

พวกนางสองคนคล้ายกำลังปกป้องบางสิ่งบางอย่าง

“ถึงกับใช้จิตวิญญาณของตนเป็นการแลกเปลี่ยน” 

คนแบบไหนกันที่ทำให้สตรีสองนางเสียสละมากขนาดนี้

ต้องรู้ไว้ว่าผลลัพธ์ของการหวนคืนวิญญาณคือต้องมีอีกหนึ่งจิตวิญญาณที่ดับสลาย 

นี่กับมีคนถึงสองคนยอมแลกเปลี่ยน

ผู้ใดหวนกลับมากัน!

“นั่น!”เสียงอันลู่สั่นสะะท้านเมื่อนางมองเห็นบางสิ่งบางอย่างที่สตรีทั้งสองคนผู้นี้โอบกอดเอาไว้ 

หวงหลงขยับตัวก่อนที่ร่างสูงจะนิ่งราวถูกสาปเมื่อเห็นสิ่งเดียวกัน

สิ่งที่สตรีทั้งสองคนโอบกอดเป็นเงาร่างของเด็กน้อยผู้หนึ่ง 

ซ้ำยังเป็นเป็นเด็กน้อยที่มีปราณชีวิต

“ร่างนิทรา เด็กน้อยผู้นี้เป็นร่างนิทรา เขายังมีชีวิต”หวงหลงตั้งสติได้ เขาก็เอ่ยบอกนาง 

ร่างนิทราคือร่างที่ถูกผนึกพลังชีวิตเอาไว้ในช่วงเวลาหนึ่ง โดยระหว่างที่ร่างถูกผนึกต้องใช้จิตวิญญาณของผู้อื่นล่อเลี้ยง 

ร่างนิทราจะตื่นก็ต่อเมื่อมนุษย์ผู้หวนกลับมาสามารถเปลี่ยนแปลงเรื่องราวไม่ให้จบลงดังเดิม 

ร่างนิทราก็จะตื่นกลับมาเป็นมนุษย์ดังเดิม 

มิน่าละเขาถึงสัมผัสพลังชีวิตที่แผ่ออกมาได้ 

เพราะสตรีทั้งสองนางกำลังใช้พลังชีวิตของตนล่อเลี้ยงเด็กน้อยผู้นี้อยู่

อันลู่ละสายตามาจ้องมองผู้ที่เสียสละตนเอง แววตาของนางสั่นไหวรุนแรงเมื่อพบสิ่งผิดปกติ

“หวงหลงท่านดูสตรีทั้งสองนางนี้ พวกนางเป็นฝาแฝด!”




                    ********************************

 

คำเตือน* ระวังโดนไรท์แกงน้าตอนนี้กำลังแกงตัวละครหม้อใหญ่เลย 

ปมไม่เฉลยง่ายขนาดเน้ ^-^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 672 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

898 ความคิดเห็น

  1. #339 Oiljang89 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 09:20
    อย่าบอกนะว่าสตรีสองแฝดรักผู้ชายคนเดียวกันแบบนั้นไม่เอานะ
    #339
    0
  2. #338 Jeabora (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 07:49
    ยังไงๆอันลู่กับนางเอกเปนแฝดเกิดจากอดีตฮองเฮาหนีมาจากแคว้นจ้าวแน่ๆแล้วคงเอาลูกกลับมา1คน
    #338
    0
  3. #336 usaonly (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 21:59

    กำลังคิดว่าอันลู่กับองค์หญิงเป็นฝาแผดกันเชียว ใช่ร่างของอันลู่รึเปล่านะ เดาเอานะคะ ขอบคุณค่ะ

    #336
    1
    • #336-1 princesslovever(จากตอนที่ 46)
      8 กันยายน 2563 / 22:45
      แฝดลูกอะไม่ใช่ค่ะ แฝดแม่อะไม่แน่ 0_0
      #336-1
  4. #335 nakanaru (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 20:28

    ปมเยอะมากกกกกกก รอติดตาม

    #335
    0
  5. #334 rossukon2531 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 20:04
    ค้างมาก รอๆค่ะ
    #334
    0
  6. #333 bect1267 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 19:00
    เดาได้แล้ว
    #333
    5
    • #333-3 princesslovever(จากตอนที่ 46)
      8 กันยายน 2563 / 19:07
      ชู่ววว ...ปมเยอะมากก ปมนี้จะเฉยตอน ss2 รอ ปิงปิงปลดผนึกก่อน น้องใกล้ปดผลึกแล้ว ~~~~
      #333-3
    • #333-5 princesslovever(จากตอนที่ 46)
      8 กันยายน 2563 / 19:11
      มี3 ภาคค่ะ ตอนนี้ใกล้จบภาคต้นแล้ว
      #333-5
  7. #332 9762 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 18:23
    ค้างค่ะมากๆ
    #332
    0
  8. #331 hokutou (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 18:14
    ค้างงงง
    #331
    0
  9. #330 tigerdog (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 14:49
    อยากตีไรท์เด้
    #330
    0
  10. #329 munongmu (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 13:57
    ไม่ใช่ว่าแฝด3นะ
    #329
    0
  11. #328 tigerdog (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 11:47
    ช่างซับซ้อนซ่อนเงื่อน
    #328
    0
  12. #327 9762 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 11:25
    เป็นอย่างนี้นี่เอง
    #327
    0
  13. #326 xmax (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 10:54

    อ่าาา มันเป็นฉะนี้
    #326
    0
  14. #325 usaonly (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 10:52

    ค่อย ๆ กระจ่างไปอีกนิดแล้วค่ะ ขอบตุณค่ะไรท์

    #325
    0
  15. #324 janetatty (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 10:36

    รอนะคะไรท์ ขอบคุณมากๆค่า กำลังแก้ปม
    #324
    0