องค์หญิงอันดับหนึ่ง

ตอนที่ 4 : ทางรอดที่ต้องเลือก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,652
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 544 ครั้ง
    7 ส.ค. 63

          ****************************************


เงียบสนิท! 

ไม่ได้ยินแม้กระทั่งลมหายใจ

จนเมื่ออันหลินหลางกล่าวรับราชโองการ รอบข้างก็เริ่มกระซิบกระซาบกัน 

ในกลุ่มนั้น มีใครหลายคนพากันแยกออกมา บ้างก็ไปแจ้งข่าวที่โรงน้ำชา บ้างก็ไปแจ้งข่าวให้จวนใหญ่ทราบ 

ข่าวใหญ่! ว่าที่ไท่จื่อเฟย! ต่ำแหน่งที่สตรีทั้งเมืองต่างพากันคาดหวังกับตกอยู่ในมือของสวะ แล้วจะไม่ใช่ข่าวใหญ่ได้อย่างไร!

“ข้ามาแจ้งราชโองการเรียบร้อย ต้องกลับวังไปรายงานฝ่าบาท ท่านที่ปรึกษา อวิ๋นฮูหยิน รักษาตัวด้วย คุณหนูใหญ่อีกหนึ่งเดือนข้าจะมารับท่านเข้าวังด้วยตนเอง ขอคุณหนูใหญ่รักษาสุขภาพด้วย” หวังกงกงและองครักษ์จากไปแล้ว 

อันลั่วเมื่อเห็นสายตาของชาวบ้านที่ยังคงมองมาที่ครอบครัวของนางอย่างสอดรู้สอดเห็น สีหน้าก็บึ้งตึง นางหมุนกายกับเข้าจวนอย่างรวดเร็ว ตามด้วยมารดาและบิดาที่ยังอยู่ในสภาพตกตะลึงไม่หาย

“กรี๊ด! ทำไม ทำไมต้องเป็นมันด้วย”ไม่ถึงก้านธูป ภายในห้องนอนของคุณหนูใหญ่ก็เต็มไปด้วยข้าวของที่กระจัดกระจาย 

อันลั่วไม่ได้ผูกใจสัมพันธ์กับรัชทายาท เพียงแต่เหตุใดนางแต่งให้กับชายคราวพ่อ ส่วนนางสวะกับครอบครองชายหนุ่มรูปงามเล่า

หลี่อันหลางรัชทายาทของแคว้นหลี่

เขาเป็นบุรุษหนุ่มรูปงามมากความสามารถ เป็นโอรสที่เกิดจากฮองเฮา  เป็นบุรุษอันดับต้นๆของแค้นที่ถูกจับตามองว่าจะมีบุตรสาวจากจวนตระกูลใดได้เข้าไปนั่งในตำหนักบูรพา

แล้วใครจะคาดคิดว่าผู้ที่ได้ต่ำแหน่งนั้นกลับเป็นบุตรสาวผู้ไร้ค่าของอันหลินหลาง

พูดถึงรัชทายาท ตอนนี้พระองค์มีอายุได้ สิบเก้า ชันษา พรสวรรค์สูงส่งด้วยวัยสิบเก้าชันษา พระองค์ก็มีพลังปราณแตะที่หลอมรวมขั้นกลางแล้ว แถมพระองค์ยังมี หั่วหลง เป็นสัตว์อสูรในพันธะสัญญาด้วย 

แบบนี้จะไม่ให้นางริษยาได้อย่างไร

“ลั่วเอ๋อร์ เกิดอันใดขึ้น เหตุใดเจ้าถึงได้พังข้าวของ”อวิ๋นฮูหยินที่ตั้งใจจะมาคุยกับบุตรสาวเรื่องราชโองการฉบับที่สองถึงกับตกตะลึงเมื่อเห็นสภาพห้องของบุตรสาว

“ท่านแม่ ข้าไม่อยากเป็นพระสนม”

“เจ้าชอบรัชทายาทรึ เหตุใดแม่ไม่รู้มาก่อน”

“ไม่ใช่เจ้าค่ะ ลูกไม่ได้ชมชอบพระองค์ ลูกมีคนที่ลูกชอบอยู่แล้วเจ้าค่ะ”ดวงหน้างามพลันแดงก่ำ เมื่อนึกถึงใบหน้าของบุรุษที่นางถวิลหา

“เจ้าชอบคุณชายบ้านใด”อวิ๋นฮูหยินถามบุตรสาวด้วยสายตาใคร่รู้

“ข้า... ช่างเถอะเจ้าค่ะ ตอนนี้มิใช่ว่าเรามีเรื่องที่ต้องหารือกันหรือเจ้าคะ”นางปฏิเสธที่จะบอกมารดา นางจะหาทางยกเลิกราชโองการนี้ให้ได้ 

“แม่เองก็กลัว คนที่เราส่งไปจัดการกับนางที่นั่น กลับมารายงานแม่เมื่อสองวันก่อน ว่านางมีสภาพไม่ต่างจากคนตาย ใบหน้าของนางถูกจ้าวฝูกรีดจนหมดความงาม หากฝ่าบาทรู้ เราเองก็ไม่อาจรอด เพราะอย่างไรตอนนี้ นางก็ขึ้นชื่อเป็นว่าที่ไท่จื่อเฟย“อวิ๋นฮูหยินจิกเล็บกับฝ่ามือ นางรู้สึกแค้นใจ แม้เหมยฮวาจะจากไปแล้ว ก็ยังคงมีบุตรสาวเป็นเสี่ยนตำใจนาง แล้วมาบัดนี้ยังได้รับการแต่งตั้งเป็นไท่จื่อเฟย ป่านนี้นางเหมยฮวาในปรโลกคงกำลังหัวเราะเยาะนาง

“ท่านแม่ ให้ท่านพ่อส่งคนไปรับนางกลับมาเถิดเจ้าค่ะ แล้วเราค่อยสร้างเรื่องว่านางถูกโจรป่าปล้น ระหว่างขากลับมาเมืองหลวง นางอาจจะบังเอิญมีบาดแผลที่ใบหน้า เราก็ใช้สถานการณ์นี้ปัดได้ อีกอย่างต่อให้นางมาเมืองหลวง ก็ใช่ว่านางจะได้เป็นไท่จื่อเฟยง่ายๆ ท่านแม่คงไม่ลืมน้องสาวนะเจ้าคะ”แววตาอันลั่วมีร่องรอยเจ้าเล่ห์แวบผ่าน

“นั่นสิ แม่ลืมไป ถ้าแม่จำไม่ผิด องค์รัชทายาทชมชอบน้องสาวของเจ้าใช่ไหม”

“ใช่เจ้าค่ะ ข้าเองก็พอรู้มาว่าองค์รัชทายาททรงชอบหลิงซี”

หลิงซีหรือนามเต็มๆว่า อู๋หลิงซี นางเป็นบุตรสาวของท่านเจ้ากรมคลัง อู๋ต้าหลิง มารดาของนางเป็นฮูหยินเอก นาม อวิ๋นหลาน ซึ่งเป็นท่านป้าของนาง นางกับอู๋หลิงซีจึงเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน 

“เดี๋ยวแม่จะไปคุยกับพ่อของเจ้า ส่วนเจ้าก็ส่งข่าวไปบอกน้องสาวของเจ้าด้วยเล่า”อวิ๋นฮูหยินผละจากบุตรสาวตรงกลับไปยังเรือนใหญ่ 

อันลั่ว ยกมือใช้พลังปราณตวัดตัวอักษร ก่อนจะเรียกอสูรในพันธะของตนออกมา

“จูเอ๋อร์ เจ้าจงไปส่งจดหมายให้ถึงมือคุณหนูสามอู๋หลิงซี”เจ้านกสีแดงที่อันลั่วเรียกมันว่าจูเอ๋อร์บินลับสายตาไป 

อันลั่วมองตามสัตว์อสูรของตนพร้อมกับแผนการมากมายที่ผุดขึ้นในหัว 

วูบหนึ่งนางก็อดคิดถึงบุรุษผู้นั้นขึ้นมาไม่ได้

“พระองค์จะได้ยินข่าวของหม่อมฉันบ้างหรือไม่ หรือพระองค์จะหลงลืมไปแล้วว่าหม่อมฉันเคยช่วยเหลือพระองค์เมื่อในอดีต”


    ในขณะที่ทุกมุมของโรงน้ำชาเต็มไปด้วยข่าวการแต่งตั้งไท่จื่อเฟย ทุกหัวข้อที่ผู้คนต่างกล่าวขึ้นก็ล้วนเกี่ยวข้องกับสตรีนางนั้น ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นที่กล่าวถึงของคนทั้งแคว้นในฐานะคนไร้ค่า 

และเมื่อไม่นานมานี้ก็ถูกพูดถึงความงามดุจเทพธิดาของนาง 

ชาวเมืองหลายคนจึงตั้งหน้าตั้งตาที่จะยลโฉมว่าที่ไท่จื่อเฟยขององค์รัชทายาท ว่าจะงดงามตามที่มีข่าวลือหรือไม่

ส่วนอีกมุมหนึ่ง ในจวนที่ใหญ่โต บอกได้ว่าเจ้าของจวนมีต่ำแหน่งขุนนางที่สูง และนอกจากจวนของขุนนางกรมคลัง แล้วจะเป็นจวนผู้ใดไปได้เล่า

“เจ้าแน่ใจหรือ”เจ้าของเสียงเป็นสตรีใบหน้างดงามอ่อนหวาน ดวงตาที่เคยอ่อนโยนประดุจน้ำค้างบัดนี้แดงก่ำเพราะข่าวที่สาวใช้คนสนิทบอกเล่าให้นางฟัง 

“เจ้าค่ะ บ่าวไม่กล้าปดคุณหนูหรอกเจ้าค่ะ เมื่อช่วงสาย บ่าวออกไปตลาดเพื่อซื้อของตามที่คุณหนูสั่ง บ่าวเห็นท่านหวังกงกงกับองค์รักษ์ บ่าวก็เลยตามไปถึงได้ฟังราชโองการนั้นด้วยเจ้าค่ะ”สาวใช้นางนั้นตัวสั่นเมื่อเห็นทีท่าของคุณหนู 

คุณหนูสามที่ทุกคนรู้จักว่าอ่อนโยน อ่อนหวาน มีแต่นางเท่านั้นที่รู้ว่า อู๋หลิงซีเหี้ยมโหดเพียงใด 

กี่ครั้งที่นางแอบจัดการกับหญิงสาวที่หวังเข้าตำหนักบูรพาลับหลังโดยที่องค์รัชทายาทไม่รู้ 

ในระหว่างที่กำลังรอคำสั่งนางก็เหลือบไปเห็นนกสีแดงที่เกาะริมหน้าต่าง 

“คุณหนูเจ้าคะ นั่นสัตว์อสูรของคุณหนูอันลั่วใช่หรือไม่เจ้าค่ะ”อู๋หลิงซีมองตาม ก่อนจะเห็นนกสีแดงที่เกาะไม้ตรงขอบหน้าต่าง

“จูเอ๋อร์ มานี่มา”นางยกแขนขึ้นนกตัวนั้นก็บินมาเกาะแขนพร้อมกับจดหมายปราณที่ปรากฏ 

จดหมายปราณ ข้อดีของมันคือคนที่อ่านได้คือเจ้าของชื่อที่ผู้ฝากส่งถึงผู้รับเท่านั้น หรือคนที่มีพลังปราณสูงกว่าเจ้าของจดหมาย

นั่นทำให้คนที่มีพลังปราณระดับสูงมักจะส่งข่าวสารเป็นจดหมายปราณโดยใช้สัตว์อสูรเป็นตัวส่งสาร

เมื่อเห็นเนื้อความที่ปรากฎ อู๋หลิงก็ยิ้มกว้าง 

นางลืมญาติผู้พี่ของตนเองได้อย่างไร


     “ท่านพี่ ท่านจะไปรับนางด้วยตนเองหรือเจ้าคะ”อวิ๋นฮูหยินถามสามีด้วยความแปลกใจ เมื่ออันหลินหลางบอกว่าอีกสองวันเขาจะไปรับบุตรสาวคนรองด้วยตัวเอง แบบนี้แผนการที่นางกับบุตรสาววางไว้ก็ต้องยกเลิกใช่ไหม

“ตอนนี้ฮ่องเต้จับตาดูตระกูลอัน ยังไงข้าก็ต้องไปรับนาง ข้าต้องไปดูด้วยตาตนเอง ข้าถึงจะสบายใจได้ อย่างไรวันหน้านางก็ได้เป็นไท่จื่อเฟย หากให้นางเข้าเมืองมาโดยที่สภาพไม่พร้อม เจ้ากับข้ามีกี่หัวให้ตัดกัน”อวิ๋นฮูหยินพูดไม่ออก นางกำมือแน่น หากอันหลินหลางทราบเรื่องที่นางกับบุตรสาวทำลับหลังเขา จะเกิดสิ่งใดขึ้น 

“เจ้าค่ะ ข้าทราบแล้ว”

“เจ้าก็อยู่ดูแลจวน อย่าลืมว่าอีกหนึ่งเดือนลั่วเอ๋อร์ต้องเข้าวัง เจ้าจัดเตรียมให้พร้อม อย่าให้ขายหน้า”เขาไม่ลืมสั่งฮูหยินของตน

“เจ้าค่ะ ท่านพี่ ข้าจะช่วยลั่วเอ๋อร์เตรียมตัว”

“เจ้าออกไปได้แล้ว ข้าจะทำงาน”



          *******************************************



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 544 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

886 ความคิดเห็น

  1. #151 nutthinadda (@nutthinadda) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 22:48
    ช่วยเหลืออะไรกันนังขี้มโน
    #151
    0
  2. #2 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 00:20

    ท่านพ่อของอันลู่ยังไม่รู้ว่าลูกสาวตายแล้วจะไปรับกลับมาคงได้แต่ร่างไร้วิญญาณ มีอีกตัวร้ายโผล่เข้ามาแล้ว จะสวมรอยไปแต่งงานหรือไง ส่วนรัชทายาทยอมแต่งกับหญิงสาวที่ไม่มีพลังปราณรึ ต้องดูกันยาว ขอบคุณค่ะ

    #2
    0