องค์หญิงอันดับหนึ่ง

ตอนที่ 38 : ของขวัญ2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,531
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 511 ครั้ง
    25 ส.ค. 63

             **********************************


หลี่ฝูเหยาสะบัดหน้า เดินกลับไปนั่งที่เดิม

“ท่านพี่อันหลางซีเอ้อร์ไม่ได้ตั้งใจนะเจ้าค่ะ”อู๋หลิงซีหันดวงหน้าที่มีน้ำตาคลอมา นัยน์ตาของนางแดงก่ำ ทำให้คนที่มองรู้สึกปวดใจ หลี่อันหลางเองก็เช่นกัน หากที่ตรงนี้ไม่มีผู้อื่น เขาคงดึงนางเข้ามาปลอบประโลมแล้ว 

“ซีเอ้อร์เกิดอันใดขึ้น”อู๋ฮูหยินรีบเดินเข้ามาหาบุตรสาว เมื่อครู่นางมัวแต่วุ่นวายในครัว พอออกมาด้านนอก ก็พบว่าผู้คนต่างมีสีหน้าไม่สู้ดี สอบถามสาวใช้ ก็ไม่ได้ความ

“ท่านแม่ ลูกเพียงแค่ลืมตัวปล่อยลมปราณตอนเล่นฉินออกมาเจ้าค่ะ”อู๋ฮูหยินหน้าซีดทันที แต่นางก็ไม่กล้าตำหนิบุตรสาว ได้แต่หันไปขอโทษขอโพยแขกคนอื่นๆ 

“ทุกท่านเจ้าคะ เมื่อครู่ซีเอ้อร์ก่อเรื่องแล้ว ซีเอ้อร์รู้สึกผิดมากเจ้าค่ะ ผู้ใดที่ได้รับบาดเจ็บเมื่อครู่ รบกวนแจ้งชื่อกับสาวใช้ได้ ซีเอ้อร์จะให้คนนำยาฟื้นพลังระดับสามมามอบให้พวกท่านนะเจ้าคะ”เรื่องก็เกิดแล้ว นางทำได้แค่กรีดเลือดเนื้อตัวเอง หลังจบงานเลี้ยงก็ยอมให้บิดาดุสักเล็กน้อย 

หลายคนที่ได้ยินข้อเสนอต่างมีสีหน้าดีใจ

ยาฟื้นฟูระดับสามไม่ใช่จะซื้อหาง่ายๆ แพทย์โอสถในแคว้นที่สามารถหลอมยาได้สูงสุดก็แค่ระดับสี่ขั้นปลายเท่านั้น

ยิ่งไม่ต้องพูดว่าเม็ดยาแต่ละระดับล้วนมีมูลค่าต่างกันมาก 

ยาฟื้นฟูระดับหนึ่งถ้าหลอมออกมาได้ความบริสุทธิ์ระดับสูง ราคาจะอยู่ที่ สามร้อยเหรียญทองถึงห้าร้อยเหรียญทอง

เมื่อครึ่งเดือนก่อนหอโอสถ ได้เปิดการประมูลยาฟื้นพลัง ระดับเจ็ด ระดับความบริสุทธิ์เต็มแปดส่วน เรียกได้ว่าเป็นเม็ดยาที่มีระดับสูงที่ปรากฏในแคว้น 

เล่าลือกันว่าเป็นเม็ดยาที่จอมโอสถลึกลับผู้หนึ่งหลอมขึ้นมา 

และเม็ดยานั้นถูกประมูลไปถึง ห้าร้อยเหรียญเพชร

หอโอสถเป็นหอประมูลอันดับหนึ่งในแคว้นหลี่ รับประมูลสิ่งมีค่าทุกชนิด ทั้งโอสถ สมุนไพร เครื่องประดับ ตำรา อาวุธ สัตว์อสูร  ไปจนถึงมนุษย์

ลือว่าบื้องหลังของหอประมูลโอสถมีผู้มีอำนาจหลายคนอยู่เบื้องหลัง แต่ไม่มีผู้ใดรู้ว่ามีใครบ้าง

มีคนพยายามสืบหา แต่คนที่ตามสืบก็ล้วนหายตัวไปอย่างลึกลับ จนไม่มีใครกล้าสืบหาเบื้องหลังของหอโอสถอีก

“คุณหนูสาม ข้าขอเสียมารยาทส่งของขวัญให้เจ้าได้เลยหรือไม่ ข้าต้องรีบกลับสำนัก”เซียวอี้หลิง เจ้าสำนักวารีก้าวออกมาจากที่นั่ง เมื่อครู่นางได้รับสัญญาณบางอย่างจากศิษย์สายใน ทำให้ไม่อาจรั้งอยู่นานได้ 

“เจ้าสำนักวารีกล่าวเช่นนั้นได้อย่างไรเจ้าคะ แค่เจ้าสำนักสละเวลามา ซีเอ้อร์ก็นับเป็นพระคุณแล้วเจ้าค่ะ”อู๋หลิงซียื่นมือไปรับห่อของขวัญ  

ตามธรรมเนียมของแคว้น เมื่อผู้มอบขวัญให้ ผู้รับจะต้องเปิดของขวัญตรงนั้นทันที เพื่อเป็นการให้เกียรติผู้ให้

อู๋หลิงซีจึงเปิดห่อผ้าออก ข้างในเป็นอัญมณีสีชมพูหายาก มูลค่าประเมินไม่ได้ 

ผู้คนต่างลอบอิจฉา สำนักวารีมือเติบเกินไปแล้ว 

“ขอบคุณสำหรับของขวัญเจ้าค่ะ ซีเอ้อร์จะไปส่งท่านเจ้าสำนักที่หน้าจวน”อู๋หลิงซียิ้มหน้าบาน 

“คุณหนูสามอย่าลำบาก เจ้ายังมีแขกอยู่มาก ข้าไม่รบกวน”เซียวอี้หลิงจากไปแล้ว ในงานยังคงพูดถึงของขวัญล้ำค่าที่สำนักวารีมอบให้ตระกูลอู๋ 

แม้แต่องค์หญิงหลี่ฝูเหยายังริษยา อัญมณีชนิดนี้นางเคยขอให้จางอี้เฉินคู่หมั้นของนางตามหา แต่ก็ไม่อาจหาได้ แต่วันนี้กลับมาตกอยู่ในมือของสตรีที่นางไม่ชอบหน้า แล้วจะให้นางอารมณ์ดีได้อย่างไร

“คุณหนูอู๋ อย่างไรท่านรับของขวัญจากข้าก่อนได้หรือไม่”บุรุษหนุ่มหน้าตาดีผู้หนึ่งก้าวออกมาหน้าลาน

“นายน้อยจินไห่ ให้เกียรติซีเอ้อร์เกินไปแล้วเจ้าค่ะ”บุรุษหนุ่มผู้นี้เป็นคุณชายน้อยจากตระกูลจิน ซ้ำยังเป็นน้องชายของฮองเฮาจินซูเฟยด้วย ปีนี้เขาอายุสิบเก้าปี รูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาว ใบหน้าหล่อเหลาแม้ไม่เทียบเท่ารัชทายาทแต่ก็เรียกได้ว่าเป็นชายหนุ่มรูปงามอีกผู้หนึ่ง

อู๋หลิงซีรับห่อของขวัญมาเปิด 

ด้านในเป็นปิ่นแกะสลักรูปเหลียนฮวา ตัวปิ่นทำจากหยกเขียวเนื้อดี อู๋หลิงซีหยิบปิ่นขึ้นมา ทันทีที่มือของนางสัมผัสกับตัวปิ่น หญิงสาวก็สัมผัสได้ถึงไอพลังปราณกลุ่มหนึ่ง

“ปิ่นนี่..”

“ใช่แล้ว ปิ่นอันนี้มีชื่อเรียกว่าปิ่นเหลียนฮวา มีความสามรถทำให้คุณหนูอู๋ควบคุมธาตุน้ำได้แม้ตัวคุณหนูจะไม่มีธาตุน้ำก็ตาม“

ฮือฮา ฮือฮา 

เสียงคนรอบข้างตื่นตะลึง ของขวัญชิ้นนี้พิเศษเกินไปแล้ว 

“ขอบคุณนายน้อยจินมากเจ้าค่ะ”อู๋หลิงซีส่งห่อของขวัญให้สาวใช้ ไม่ลืมกำชับให้อีกฝ่ายเก็บของขวัญให้ดี

จินไห่เพียงยิ้มเล็กน้อย เมื่อส่งมอบของขวัญเสร็จ ชายหนุ่มก็เดินกลับมานั่งที่โต๊ะ 

ผู้คนเริ่มทยอยออกมาส่งของขวัญให้กับเจ้าของงาน 

เป็นเพราะถูกของขวัญของจวนตระกูลจินทำให้ตกใจไปแล้ว ของขวัญชิ้นถัดมาจึงดูด้อยค่าไปบ้าง

จนถึงตระกูลไห่ มอบผ้าแพรเจ็ดสีมูลค่ามากกว่าหนึ่งร้อยเหรียญเพชร สร้างความฮือฮาไม่น้อย

องค์ชายสาม มอบแหวนมิติระดับก่อกำเนิดให้

กล่าวว่าแหวนมิติมีนับชิ้นได้ ยิ่งระดับสูง แทบจะไม่ปรากฎในแคว้นเลย เช่นนั้นแม้แหวนมิติจะมีระดับเพียงแค่ปราณก่อกำเนิด หากแต่กับทำให้ผู้คนริษยายิ่ง 

เล่าต่อกันมาว่าแหวนมิติจะถูกสร้างจากผู้ใช้ธาตุมิติ ที่ปัจจุบันไม่ปรากฎผู้ใช้ธาตุมิติมานับร้อยปีแล้ว 

องค์ชายเก้า มอบภาพเขียนของปรมาจารย์อี้หลิง ปรมาจารย์ชื่อดังที่ในหนึ่งปีจะมีผลงานออกมาให้ผู้คนได้เห็นเพียงแค่หนึ่งภาพเท่านั้น ภาพเขียนของปรมาจารย์อี้หลิงผู้นี้จึงเป็นที่กล่าวถึงสำหรับผู้ที่ชอบสะสมภาพเขียน

และทุกภาพของปรมาจารย์ผู้นี้จะมีไอวิญญาณระดับจักรพรรดิครอบคลุมอยู่

เหวินซีเฟิง จ้าสำนักวายุ มอบโสมคนอายุร้อยปี

ลู่หลานจี เจ้าสำนักปฐพี มอบบัวหิมะอายุร้อยปี

องค์หญิงเจ็ด นางให้นางกำนัลส่งของขวัญแทน

ซึ่งของขวัญของนางคือพัดราตรีกาล เป็นพัดที่ช่วยพรางตัวในตอนกลางคืน

ความสามารถของมันคือสามารถซ่อนตัวจากผู้ฝึกปราณต่ำกว่าลมปราณขั้นจักรพรรดิได้

ของขวัญชิ้นนี้เรียกความตกตะลึงให้กับฝูงชนอีกครั้ง 

เพราะพัดราตรีกาลเป็นของที่ประเมินมูลค่าไม่ได้ 

หลี่ฝูเหยาคล้ายได้หน้า ใบหน้างดงามจึงเชิดขึ้นทันที

จางอี้เฉินมอบยาแปรกระดูกระดับสี่ให้จำนวนห้าเม็ด 

กล่าวว่ายาแปรกระดูก เป็นยาที่ช่วยทำให้ฝึกปราณได้เร็วขึ้น ในช่วงเวลาที่จะเลื่อนระดับขั้นพลัง แล้วใช้ยาแปรกระดูก จะทำให้ความสำเร็จในการเลื่อนขั้นมากถึงแปดส่วน

พระสนมอู๋หนิงซีสั่งให้นั่งกำนัลส่วนตัวส่งมอบของขวัญแทน

ของขวัญของพระสนมอู๋ถึงกับเป็นชุดแต่งงานหนึ่งชุด! 

อู๋หลิงซีหน้าแดงก่ำ นางรีบเก็บของขวัญส่งให้สาวใช้นำไปเก็บ ดวงหน้างดงามก้มต่ำอย่างเขินอาย 

แม้นางจะมีราชโองการสมรสในมือ แต่กลับไม่มีกำหนดว่าเมื่อใดนางถึงจะแต่งเข้าวังบูรพาได้ 

ยามเห็นชุดสีแดงงดงามชุดนั้น นางถึงได้เขินอายยิ่งนัก

“เปิ่นกงอยู่ตำหนักว่างๆ จึงปักชุดแต่งงานแทนเจ้า หวังว่าเจ้าจะไม่ถือสาเปิ่นกง”

“ไม่เพคะ ซีเอ๋อร์ขอบพระทัยพระสนมที่เมตตา”

“เจ้าชอบก็ดี”พระสนมคนงามปิดปากอีกครั้ง นางหันไปสนใจถ้วยชาตรงหน้า ปล่อยให้ผู้คนเล่นปาหิกันต่อไป

อันลู่เฝ้ามองของขวัญชิ้นแล้ว ชิ้นเล่าที่ถูกส่งให้อู๋หลิงซีด้วยแววตาขบขัน เพราะของขวัญเกือบทุกชิ้นนางล้วนคุ้นเคยเป็นอย่างดี 

จะไม่ให้คุ้นได้อย่างไร ในเมื่อของเหล่านั้นล้วนมีที่มาจากที่เดียวกัน 

ช่วยไม่ได้ ช่วงนี้นางขาดแคลนเงินทองยิ่งนัก

เฮยเอ้อร์ที่นั่งใกล้ก็พยายามกลั้นเสียงหัวเราะอย่างสุดความสามารถ 

เพราะของขวัญเหล่านั้นล้วนเป็นมันที่แอบไปขโมยมา และนำไปประมูลที่หอโอสถ 

เช่นนั้นจะไม่ให้มันหัวเราะได้อย่างไร

กลายเป็นว่าของขวัญที่นายหญิงเห็นว่าไม่มีประโยชน์ให้นำออกไปขาย

ถูกนำมามอบให้กับอู๋หลิงซี!

นี่ไม่ใช่เรื่องตลกหรอกหรือ!

มันขำจะตายแล้ว!!



         ***************************************

ค่าของเงิน

100 เหรียญเงิน เท่ากับ หนึ่ง เหรียญทอง

100 เหรียญทอง เท่ากับ หนึ่งเหรียญเพชร

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 511 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

886 ความคิดเห็น

  1. #662 Poonchanit (@poonchanit) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 07:44
    ไม่มีประโยชน์สำหรับนายหญิง
    #662
    0
  2. #354 MeawMeaw31 (@MeawMeaw31) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 01:07

    ขอบคุณค่ะ
    #354
    0
  3. #163 galaxy_6188 (@galaxy_6188) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 11:28
    รอค่ะ สนุกมาก
    #163
    0
  4. #162 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 00:10

    ทั้งอันลู่และเฮยเอ้อเจ้าเล่ห์นักนะ นั่งดูละครสดกันต่อไป ขอบคุณค่ะ

    #162
    0
  5. #161 ไข่ดาวตุ้มตุ้ม (@janetatty) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 20:59
    55555555 รอนะคะ
    #161
    0
  6. #160 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 20:49
    สนุกค่ะ รอๆ
    #160
    0